Reklama

Cmentarz nienarodzonych

2012-11-19 12:00

Ks. Stanisław Mazur, kustosz Sanktuarium i Kalwarii w Tarnowcu
Edycja rzeszowska 12/2009

W roku duszpasterskim, którego hasłem są słowa „Otoczmy troską życie”, promocja Ewangelii Życia staje się charyzmatem sanktuarium Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowcu k. Jasła, gdzie znajduje się jedyny w Polsce symboliczny cmentarz nienarodzonych.

Tradycja modlitwy za nienarodzonych

Parafia Tarnowiec powstała na przełomie XIV i XV wieku. Przez pierwsze wieki nosiła ona wezwanie Trójcy Przenajświętszej. Jednak po wybudowaniu kolejnego (prawdopodobnie trzeciego w historii) kościoła w Tarnowcu, od 1600 r. parafia tytułuje się wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Przez 400 lat tytularne wezwanie wywarło swoiste piętno na duchowej i duszpasterskiej sylwetce tutejszej wspólnoty parafialnej.
Od najdawniejszych czasów ludzie przybywali do Tarnowca modlić się w sprawach związanych z narodzeniem i zdrowiem dzieci, a także w intencji matek oczekujących potomstwa. Ten charyzmat modlitwy związanej z tajemnicą ludzkich narodzin spotęgował się, gdy w 1789 r. sprowadzono do Tarnowca łaskami słynącą Figurę Matki Bożej, która od XV wieku była czczona w klasztorze Ojców Karmelitów w Jaśle.
Od czasów koronacji cudownej Figury w Tarnowcu w 1925 r., Księgi Łask i publikacje historyczne o Tarnowcu dowodzą, że pielgrzymi przychodzili tu, by przez wstawiennictwo Matki Bożej prosić i składać podziękowania za łaski związane z poczęciem, zdrowym rozwojem, a zwłaszcza cudownym urodzeniem i ratowaniem od choroby i śmierci niejednego dziecka.

Pomnik Niewinnych

Niezwykłym dziełem Opatrzności Boskiej stał się fakt skierowania przez biskupa rzeszowskiego Kazimierza Górnego i zainteresowania Tarnowcem grupy krzewicieli cywilizacji życia z Francji, zrzeszonych w Stowarzyszeniu Krzyżowców Najświętszego Serca Pana Jezusa. Stowarzyszenie to powstało w Paray le Monial we Francji 28 grudnia 1973 r., w 300. rocznicę objawień Najświętszego Serca Pana Jezusa. Celem Stowarzyszenia jest wynagradzanie Najświętszemu Sercu Jezusowemu za grzechy publiczne, zwłaszcza popełniane w tzw. majestacie prawa, jak również modlitwa i troska o przywrócenie Prawa Bożego we Francji, a przez Francję na świecie. Szacunek wobec prawa do życia oraz troska o przywrócenie tegoż prawa tam, gdzie jest ono łamane, stanowią główny nurt działalności Stowarzyszenia.
W tym duchu należy odczytać również reakcję Stowarzyszenia na rok miliarda (rok 1997), w którym ONZ przyznała oficjalnie, że do tego czasu zamordowano przez aborcję miliard nienarodzonych dzieci. Stowarzyszenie upamiętniło ten dramat poprzez budowę dwóch Pomników Nienarodzonych - symbolicznych cmentarzy. Powstały one w Chantemerle les Bles we Francji oraz w Tarnowcu na Podkarpaciu (poświęcony we wrześniu 1998 r.). Zgodnie z widocznymi inskrypcjami, wymownymi nazwami tego dzieła są: Pomnik Niewinnych czy też Pomnik Miliarda.
Pomnik taki, jako jedyny w Polsce, pełniący rolę symbolicznego cmentarza nienarodzonych, jest umieszczony na tarnowieckim wzgórzu i posiada taki sam wzór, jak planowane na całym świecie. Składa się z górującego nad otoczeniem dużego, ponad 7-metrowego krzyża symbolizującego ofiarę Jezusa Chrystusa na Golgocie oraz z 100 małych krzyży, które upamiętniają śmierć miliarda nienarodzonych; stąd nazywa się go często Pomnikiem Miliarda. Obok dużego krzyża znajduje się kapliczka z obrazem Matki Bożej z Guadelupe, patronki rodziców oczekujących potomstwa.

Reklama

Apostołowie Ewangelii Życia

W 10. rocznicę powstania Kalwarii zbudowano Drogę Krzyżową, która z tekstami encykliki „Evangelium Vitae” Jana Pawła II stanowi podporę dla wszystkich, którzy jako Pokolenie JP II są gotowi przyjąć zaproszenie papieża oraz własnego sumienia i stać się apostołami Ewangelii Życia wobec szerzonej w świecie cywilizacji śmierci. Drogę Krzyżową erygował bp Kazimierz Górny, ordynariusz diecezji rzeszowskiej, a pobłogosławił bp Edward Białogłowski 7 września 2008 r.
Owocem współpracy z obrońcami życia na świecie było ofiarowanie przez Biskupa Kościoła koptyjskiego z Egiptu oryginalnych relikwii Dzieciątek Męczenników z Betlejem - dzieci pomordowanych na rozkaz króla Heroda. Relikwie te w specjalnym przenośnym drewnianym relikwiarzu wraz z certyfikatem autentyczności są przechowywane obecnie w filarze kościoła w Tarnowcu i stanowią wymowne tło duszpasterskiej działalności Sanktuarium w dziedzinie obrony życia ludzkiego.
Ten rys charyzmatycznego apostolstwa tarnowieckiego sanktuarium został spotęgowany przez wprowadzenie i wmurowanie w drugim filarze kościoła w Tarnowcu relikwii św. Gianny Beretty Molli, kanonizowanej w 2004 r. włoskiej lekarki, która poświęciła swe życie dla ratowania nienarodzonego dziecka.
Zaszczepienie w Tarnowcu idei krzewienia Ewangelii Życia doskonale zjednoczyło się z odwiecznym tytułem parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i znaną tu od wieków modlitwą i łaskawością Bożą, związaną z darem nowego życia i zdrowia, jakie tutaj często wypraszano.

Nowy kształt pobożności maryjnej

Powstanie tarnowieckiej Kalwarii zbudowało nowy wymiar funkcjonowania sanktuarium. Obok tradycyjnego rysu pobożności, kształtowanego w każdym sanktuarium, zaistnienie Pomnika - Cmentarza Nienarodzonych nadało bardzo aktualny dzisiaj, apostolski kształt pobożności maryjnej. Przejawiaja się on w modlitwie i ekspiacji oraz działalności na rzecz krzewienia cywilizacji życia w wielu powszechnych dzisiaj wymiarach.
Działalność ta zatacza coraz większe kręgi ze względu na ogrom zniszczeń, jaki wywołał duch krzewionej dziś kultury śmierci. Dotyka ona nie tylko nienarodzonych, lecz zabija zdrowego ducha ludzkości. W tym wymiarze obrona nienarodzonych staje się jednocześnie obroną ich matek i ojców, lekarzy i wszystkich, którzy w wyniku syndromu proaborcyjnego mogą być skazani na konsekwencje utraty wiecznego zbawienia oraz nieludzkie duchowe i psychiczne cierpienia.
W ramach rozwijającego się charyzmatu tarnowieckiego Sanktuarium powstało wiele formalnych i spontanicznych działań. Na pierwszy plan wysuwa się krzewiony tu Ruch Duchowej Adopcji. W każdą pierwszą sobotę miesiąca przed Mszą wieczorną jest tu organizowany Różaniec Obrońców Życia i błogosławieństwo rodziców oczekujących potomstwa.
Coraz większym zainteresowaniem cieszą się przybywające 31 maja do Tarnowca pielgrzymki dzieci po pierwszej spowiedzi i Komunii św., które solidaryzują się z dziećmi, które tej formy spotkania z Bogiem nie dożyły i ofiarują swoją Komunię jako ekspiację za grzechy rodziców i lekarzy zabijających nienarodzonych. Od kilku lat sanktuarium w Tarnowcu przyjmuje organizowane na początku lipca diecezjalne dni skupienia dla wszystkich zaangażowanych w dzieło krzewienia cywilizacji życia we współczesnym świecie.
Tysiące ludzi skupiają tarnowieckie Nabożeństwa Zawierzenia latem, w każdą pierwszą środę miesiąca, w których, po Mszy św. o godz. 19, wyrusza różańcowa procesja światła na Kalwarię Nienarodzonych. Wobec współczesnych duchowych potrzeb, charyzmat sanktuarium rozszerza się również na działania związane z duszpasterstwem wokół problemu tzw. samoistnych poronień.
Szeroki wachlarz nowych wyzwań stojących przed tarnowieckim sanktuarium przekracza możliwości organizacyjne tutejszych duszpasterzy i parafian. Cieszymy się, że Pan Bóg porusza serca, a Maryja, Matka Jezusa wzywa nowych Apostołów Ewangelii Życia, dla których niezwykłe sanktuarium Matki Bożej Zawierzenia w Tarnowcu staje się inspiracją do apostolskich działań w zakresie budowania cywilizacji życia w świecie niosącym tak wiele zagrożeń.

Głoszenie Ewangelii życia staje się szczególnie naglące dzisiaj, gdy lęk budzą coraz liczniejsze i poważniejsze zagrożenia życia ludzi i narodów, zwłaszcza życia słabego i bezbronnego. Obok dawnych, dotkliwych plag, takich jak nędza, głód, choroby endemiczne, przemoc i wojny, pojawiają się dziś plagi nowe, przybierające nieznane dotąd formy i niepokojące rozmiary. Nikt nie powinien czuć się wyłączony z tej mobilizacji na rzecz nowej kultury życia: wszyscy mają do odegrania ważną rolę
Jan Paweł II, Encyklika „Evangelium Vitae”

Tylko szacunek dla życia może stanowić fundament i gwarancję najcenniejszych i najpotrzebniejszych dla społeczeństwa wartości, takich jak demokracja i pokój. Nie może bowiem istnieć prawdziwa demokracja, jeżeli nie uznaje się godności każdego człowieka i nie szanuje jego praw. Nie może istnieć prawdziwy pokój, jeśli się nie bierze w obronę i nie popiera życia
Jan Paweł II, Encyklika „Evangelium Vitae”

Reklama

Jego kapłaństwo to znak dla Kościoła

2019-05-28 13:07

Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 22/2019, str. 7

Ks. Michał Łos FDP otrzymał święcenia diakonatu i prezbiteratu podczas jednej liturgii na sali oddziału onkologicznego. Nie musiał kłaść się krzyżem podczas uroczystości – jego krzyżem jest szpitalne łóżko

Decyzja o święceniach orionisty została podjęta błyskawicznie, bo jest on śmiertelnie chory. Za kilka tygodni jego stan może się tak pogorszyć, że przyjęcie sakramentu święceń mogłoby być niemożliwe. – Jego największym marzeniem było kapłaństwo. Chciał odprawić choć jedną Mszę św. – mówi Mariusz Talarek, przyjaciel ks. Michała.

Święcenia kapłańskie w szpitalu

30-letni kleryk o chorobie nowotworowej dowiedział się ponad miesiąc temu. Gdy jego stan okazał się bardzo ciężki, władze zgromadzenia złożyły do Ojca Świętego Franciszka prośbę o dyspensę z zapisów konstytucji Zgromadzenia Małego Dzieła Boskiej Opatrzności, a także o uchylenie wymaganego odstępu czasu między święceniami diakonatu i prezbiteratu. – To był kościelny ekspres. Dokumenty zostały złożone w Watykanie w poniedziałek 20 maja, a już w środę 22 maja mieliśmy papieski dokument – powiedział ks. Michał Szczypek, sekretarz polskiej prowincji orionistów.

Księża orioniści nie tracili czasu. W środę dostali papieską dyspensę, następnego dnia zorganizowali w szpitalu uroczystość złożenia wieczystych ślubów zakonnych, a w piątek – liturgię, podczas której biskup pomocniczy diecezji warszawsko-praskiej Marek Solarczyk udzielił kl. Michałowi święceń diakonatu i prezbiteratu. – Choć nie ma przepisów, które regulują udzielanie tych święceń podczas jednej liturgii, to powołaliśmy się na bardzo jednoznaczny dokument z Watykanu. Papież Franciszek napisał, że udziela wszelkich koniecznych dyspens, aby Michał Łos przyjął święcenia kapłańskie – wyjaśnił ks. Szczypek.

Sala warszawskiego szpitala przy ul. Szaserów musiała zastąpić prezbiterium świątyni. święcenia odbywały się w obecności księży orionistów, rodziny i znajomych. Michał Łos przyjął sakrament święceń na leżąco. Gdy sprawował swoją upragnioną pierwszą Mszę św., również leżał na szpitalnym łóżku. – Zawierzam Panu Bogu ciebie, Michale, i wszystko, co sakrament święceń w tobie dokona. Proszę Boga, abyś był świadkiem Jego miłości – powiedział bp Solarczyk i dodał: – Największym znakiem miłości Boga jest dar życia. W różny sposób to realizujemy, a ty dzisiaj także niesiesz to orędzie.

Boża determinacja

Ks. Michał Łos w czerwcu br. skończy 31 lat. Jest magistrem teologii. Odbywał właśnie 2-letnie praktyki zakonne w parafii księży orionistów w Kaliszu, które zakończyłby się w przyszłym roku ślubami wieczystymi. Pomagał w parafii i uczył religii w szkole. – Ciężka choroba przerwała jego formację, ale dzięki zaangażowaniu wielu osób i decyzji papieża Franciszka został kapłanem. Jego trudna historia mówi nam, że przepisy są dla ludzi, a nie ludzie dla przepisów – podkreślił ks. Antoni Wita FDP, proboszcz parafii Opatrzności Bożej w Kaliszu. – Michał ze swoimi święceniami, które oglądało tysiące osób, jest jakimś znakiem dla nas wszystkich. Swoim cierpieniem i pragnieniem kapłaństwa dosłownie wszedł w misję Jezusa Chrystusa. Jego postawa ma bardzo mocny wymiar ewangelizacyjny, który może zaowocować w sposób dla nas nieprzewidywalny.

Neoprezbiter jest ciężko chory na raka. Po ludzku jego stan jest tak ciężki, że lekarze praktycznie rozkładają ręce. – W swoim cierpieniu jest bardzo pokorny i ufa Bogu. Z determinacją dziecka Bożego pragnął zostać kapłanem i tak się stało – powiedział Mariusz Talarek. Oby wielu tak bardzo chciało realizować swoje kapłańskie powołanie, jak on tego pragnie.

Ornat z Panamy

Po liturgii święceń i błogosławieństwie bp Solarczyk ukląkł przy łóżku ks. Michała, ucałował ręce kapłana i poprosił go o błogosławieństwo prymicyjne. O błogosławieństwo poprosili neoprezbitera księża orioniści oraz jego rodzina. W prezencie prymicyjnym biskup ofiarował ks. Michałowi swój ornat, w którym odprawiał Mszę św. Posłania na Światowych Dniach Młodzieży w Panamie w 2019 r. – Jest trochę używany – zażartował.

Książa orioniści na całym świecie modlą się o łaskę zdrowia dla ks. Michała. Dziękują wszystkim, którzy towarzyszyli w tej wzruszającej uroczystości za pośrednictwem transmisji w mediach społecznościowych. Śmiertelnie chory neoprezbiter pokazał, że kapłaństwo jest darem i wielkim cudem. – On jest dla nas wszystkich świadkiem wiary. Jest też ważnym symbolem dla polskiego Kościoła w trudnych czasach, gdy nie wszyscy księża z należytym szacunkiem podchodzą do swojego kapłaństwa – podkreślił ks. Szczypek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wręczono medale zasłużonym dla Archidiecezji Warszawskiej

2019-06-24 22:33

Łukasz Krzysztofka

40 osób świeckich i jedna siostra zakonna zostało nagrodzonych medalami "Za zasługi dla Archidiecezji Warszawskiej", które w archikatedrze warszawskiej, w jej święto patronalne św. Jana Chrzciciela, wręczył metropolita warszawski kard. Kazimierz Nycz.

Uhonorowanie medalami odbyło się przed uroczystą Mszą św. odpustową, którą z metropolitą warszawskim koncelebrowali proboszczowie parafii nagrodzonych osób.

- Najbardziej cenię sobie to, że wszyscy odznaczeni w sposób szczególny potrafią praktykować swoje powołanie na mocy powołania chrzcielnego, które jest u podstaw wszystkich powołań – powiedział w homilii podczas Mszy św. metropolita warszawski. Kard. Nycz przywołał słowa papieża Franciszka, który uczy, że u podstaw wszystkich szczegółowych powołań stoi miłość. - Jeśli nie ma miłości u podstaw, będzie się tylko krążyć wokół spraw własnych – nawiązywał do słów Ojca św. metropolita warszawski.

Pasterz Kościoła warszawskiego podkreślił również, że przyznane dzisiaj odznaczenia, do których kandydatów zgłaszali proboszczowie ich parafii, są dowodem na mocną współpracę duchownych ze świeckimi i ich odpowiedzialność za Kościół lokalny. – Za tę współpracę bardzo wam dziękuję i proszę Boga, żeby nigdy nie zabrakło takich katolików świeckich, przez których Słowo Chrystusa jest obecne wszędzie tam, gdzie są posłani ludzie – powiedział na zakończenie homilii kard. Nycz.

Wśród uhonorowanych medalem „Za zasługi dla Archidiecezji Warszawskiej” znalazł się m.in. prof. Włodzimierz Kluciński – wieloletni rektor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, należący od lat do Komitetu Promocyjnego Budowy Świątyni Opatrzności Bożej oraz jego małżonka Jadwiga Klucińska, z zawodu ekonomistka, zaangażowana m.in. w budowę kościoła oraz wolontariat Caritas w parafii Wniebowstąpienia Pańskiego na Ursynowie.

Jedyna w gronie odznaczonych siostra zakonna – s. Leonia Maria Kalandyk ze Zgromadzenia Córek Matki Bożej Bolesnej od 20 lat pracuje w parafii Najświętszego Zbawiciela w Warszawie. Była katechetką w szkole podstawowej i gimnazjum. Założyła wspólnotę Kręgu Biblijnego RUAH, ponadto pracuje jako kancelistka, przygotowuje młodzież i dorosłych do przyjęcia sakramentów.

Z sylwetkami wszystkich nagrodzonych osób można zapoznać się na stronie archidiecezji warszawskiej:

http://archidiecezja.warszawa.pl/aktualnosci/zaangazowani-swieccy-z-medalami-za-zaslugi-dla-archidiecezji-warszawskiej/

Medale „Za zasługi dla Archidiecezji Warszawskiej” przyznawane są dwa razy w roku: w uroczystość Objawienia Pańskiego – 6 stycznia i uroczystość patronalną stołecznej archikatedry św. Jana Chrzciciela – 24 czerwca. Otrzymują je przede wszystkim świeccy zaangażowani w prace na rzecz diecezji lub parafii.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem