Reklama

Po śladach Jakuba

2013-03-28 12:00

Witold Dudziński
Edycja warszawska 13/2013, str. 4-5

Ewa Czyżniewska

Mazowiecka Droga św. Jakuba to ciekawa oferta dla pielgrzymów, dla tropicieli tradycji, ale także dla zwykłych turystów. Wystarczy, idąc, wyobrazić sobie, że już w XIV wieku zmierzano nią do Santiago de Compostela

Niemal 140-kilometrowy szlak rozpoczyna się przy archikatedrze św. Jana na Starym Mieście w Warszawie, Wiedzie wzdłuż Wisły, przez Las Bielański, Tarchomin, Modlin i Płock, a kończy w Dobrzyniu nad Wisłą. Stamtąd można iść dalej, przez Wielkopolskę ku granicy i przez Niemcy i Francję do Hiszpanii.

Można oczywiście, ale nie trzeba iść całej trasy za jednym razem. Kto miałby w naszych czas możliwość wyruszenia w kilkumiesięczną wędrówkę? Trasę można dzielić, a kolejne odcinki przebywać, gdy ma się czas. W przedłużone weekendy, w czasie urlopów. W końcu osiągnąć cel: grób św. Jakuba Apostoła Starszego, brata św. Jana Ewangelisty, w Santiago de Compostela.

- Cel, grób Apostoła, jest ważny, ale nie każdy ma czas, możliwość, pieniądze, żeby wybrać się do Hiszpanii i stamtąd przejść trasę, ale każdy może tworzyć swój własny odcinek wiodący do tego celu - mówi Emil Mendyk, prezes Stowarzyszenia Przyjaciele Dróg św. Jakuba w Polsce.

Reklama

„Drogi św. Jakuba są szlakami ekumenicznymi, otwartymi dla wszystkich: wierzących i niewierzących, chrześcijan i wyznawców innych religii - zaznaczają twórcy szlaku. - Jest to trasa turystyczna, szlak kulturowy, droga pątnicza. Można więc wyruszyć z progu własnego domu i przejść kilka, kilkadziesiąt lub kilka tysięcy kilometrów, odkrywając piękno swojej ziemi oraz bogactwo kultury, często mało znanej lub zapomnianej”.

Apel JP2

Praktyka podróży do miejsc świętych rozwinęła się w średniowieczu, gdy cała Europa została pokryta gęstą siecią szlaków płatniczych. Tzw. „pielgrzymkami większymi” były peregrynacje do Ziemi Świętej, do Rzymu i do Santiago de Compostela. Nie tylko Goethe uważał, że wraz z pielgrzymowaniem narodziła się świadomość europejska. Wędrówki pozwalały pątnikom zweryfikować stan wiedzy o ówczesnym świecie, poszerzyć horyzonty i wzbogacić kulturę duchową.

- Na to właśnie, że Europa budowała się na pielgrzymich szlakach, gdy ludzie przez cała Europę szli, aby oddać hołd pierwszemu męczennikowi po Chrystusie, jakim był św. Jakub Apostoł, zwracał uwagę bł. Jan Paweł II, kiedyś w Santiago de Compostela, apelując, by budowanie Europy powinno zacząć się od podstaw - mówi Regina Madej-Janiszek z Stowarzyszenia Przyjaciele Dróg św. Jakuba w Polsce. - To, że zainteresowałam się tworzeniem szlaku jakubowego na Mazowszu było odpowiedzią na ten apel.

Tyle, że nie było to takie proste, bo u schyłku średniowiecza, na całe wieki, tradycja pielgrzymowania ku Santiago podupadła, a gdy zaczęła niedawno odżywać, szlaki pielgrzymów trzeba było na nowo odtwarzać. - Dzisiejsze, wytyczone przez nas szlaki to tylko prawdopodobny przebieg - zaznacza Regina Madej-Janiszek.

Dwaj pielgrzymi

Wytyczanie szlaku trwało niemal trzy lata, a zaczęło się od rozmów z mediewistami, kartografami, którzy podpowiedzieli, z przez Mazowsze mogły biec dwie takie drogi. Jedna północą, traktem Zakroczymskim ku Toruniowi, i południowa, wiodąca ku Częstochowie. Wszystkie drogi w średniowieczu prowadziły do Rzymu, Jerozolimy i Santiago de Compostella, ale często wiodły przez znane sanktuaria.

Mazowszanie pielgrzymowali do Santiago od wielu wieków, ich imiona występują w archiwach tamtejszej katedry, jednak odtworzenie dróg, którymi zdążali z Mazowsza, nie było sprawą prostą. Niewiele jest źródeł historycznych, kult św. Jakuba w centrum kraju nie był rozpowszechniony.

Hiszpańskie archiwa od końca XIV wieku rejestrują nazwiska pielgrzymów z Polski. Znajdziemy wśród nich m.in.: Jerzego i Stanisława Radziwiłłów, Fryderyka Szembeka i Jakuba Sobieskiego, ojca przyszłego króla.

Wiadomo, że w 1380 r. dwaj pielgrzymi z Mazowsza, Jan Pilik z Sierpca i Paweł z Radzanowa, udali się do Santiago, co potwierdza glejt królewski, wydany dla ochrony ich przejazdu przez Aragonię. Obaj byli możnowładcami, brali udział w sądach książęcych w Zakroczymiu. Można przypuszczać, że udali się do Płocka, siedziby biskupa, a dalej w kierunku któregoś z zamków krzyżackich - przypuszcza Madej-Janiszek.

Na własnych butach

Na taki przebieg szlaku może wskazywać obecność kościołów św. Jakuba: na Tarchominie, w Wyszogrodzie, Imielnicy oraz szpitala cystersów w okolicach Włocławka. Znajdują się na nim klasztory i zamki (Zakroczym, Czerwińsk), ku którym pielgrzymi kierowali się w poszukiwaniu pomocy i opieki.

Potem było weryfikowanie drogi w terenie. Wreszcie, przed kilkoma tygodniami Mazowiecką Drogę św. Jakuba otwarto, by łączna długość dróg jakubowych w Polsce, mogła przekroczyć 3 tys. km.

Regularnie na własnych butach „testują” nowy, mazowiecki szlak, po kawałku, po dwadzieścia parę kilometrów, zmierzając, z centrum stolicy ku rubieżom Mazowsza. Gdy w połowie marca szli od kościoła św. Jakuba na warszawskim Tarchominie do Nowego Dworu Mazowieckiego, bali się, że nikt nie przyjdzie, bo był duży mróz, a telewizje ostrzegały przed potężnym śniegiem.

- Jednak trasę przeszło ponad 20 osób - mówi Regina Madej-Janiszek. I to jak przeszło! - Czuje się na tej drodze wielka więź między ludźmi, wszyscy czujemy się grupą, wspólnotą. Nawet takie - było-niebyło krótkie wędrówki pokazują, że pielgrzymowanie to sposób życia.

Droga do Jerozolimy

Regina Madej-Janiszek wiele razy pielgrzymowała, ale ciągle jej mało. - Do Częstochowy szłam tylko dwa razy, ale byłam też w Chartres we Francji i z 15 razy z Białegostoku przez Białoruś do Ostrej Bramy. Było to dla mnie ogromne przeżycie, ale jeszcze większe, gdy niedawno przeszłam z Leon do Santiago - mówi.

To jednak tylko część tego, na co ją stać. - Kiedy przejdę na emeryturę, pójdę z progu własnego domu do Santiago. To pewnie z 4 tys. kilometrów i zajęłoby mi 8 miesięcy - zaznacza.

Dla Kamili Pasławskiej, aktywnie uczestniczącej w wyznaczaniu szlaku jakubowego na Mazowszu, uczestniczki pieszych pielgrzymek z Suwałk do Wilna i kilkusetkilometrowego przejścia do Santiago, jedna pielgrzymka z druga zazębiają się. - Ta do Wilna - przyznaje - była przygotowaniem do przejścia do Santiago. Ale Santiago miało przygotować ją do najważniejszej pieszej pielgrzymki: do Jerozolimy i Grobu Pańskiego. Oczywiście - nie zrobi tego - razem z kilkoma koleżankami - za jednym zamachem, lecz po kawałku. Już ma pokonaną trasę do Krynicy, w połowie roku zamierza dotrzeć na Węgry.

Co roku, jak oblicza Emil Mendyk, kilkadziesiąt osób przechodzi z Polski do Santiago. Życie ułatwiają im tzw. paszporty pielgrzyma. W ub.r. wydano ok. 400 paszportów, choć wiadomo, że są tacy, którzy po paszporty nie zgłaszają się. - Dla nich najpewniej, jak dla wielu, jest to wyczyn, ale przede wszystkim jednak przeżycie duchowe - mówi Emil Mendyk. - To przeżycie jest na tyle intymną sprawą, że wiele osób nie chce się dzielić doświadczeniem przejścia z Polski do Santiago.

Tagi:
droga św. Jakuba

Szukając św. Jakuba

2019-07-16 11:54

Dominika Szymańska
Edycja łódzka 29/2019, str. 4-5

Odziany w szeroki płaszcz, oparty o pielgrzymi kij, często z zawieszoną na nim muszlą – św. Jakub Apostoł stał się symbolem pielgrzyma, bycia w drodze. Do jego grobu w Santiago de Compostela wędrują setki tysięcy pątników, by uczcić świętego męczennika, zwłaszcza w dniu jego święta 25 lipca. Może to stać się okazją, by wyruszyć w drogę szlakiem kościołów, którym w naszej archidiecezji patronuje św. Jakub, a te znajdziemy w Giecznie, Leźnicy Wielkiej i Piotrkowie Trybunalskim

Achiwum parafii
Uroczystość pasowania Rycerzy św. Jakuba w Piotrkowie Trybunalskim

Gieczno

To w średniowieczu w Polsce powstały setki parafii pod wezwaniem św. Jakuba. Jedną z nich jest parafia Gieczno, której patronują Wszyscy Święci, a wśród nich św. Jakub. Choć sama parafia erygowana była prawdopodobnie ok. roku 1437, drewniany kościółek pochodzi z wieku XVIII.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież dzwonił do matki Vincenta Lamberta

2019-07-19 17:57

pb (KAI/I.Media/vaticannews.va/lifesitenews.com) / Reims

Papież dzwonił do matki Vincenta Lamberta, Viviane, aby udzielić jej wsparcia, kiedy walczyła o życie swego syna. Franciszek się nie dodzwonił, zostawił więc wiadomość. Sprawę ujawniła sama Viviane Lambert w wywiadzie dla portalu LifeSiteNews, opublikowanym 18 lipca.

peddhapati / Foter.com / CC BY

Pośrednikiem między papieżem a matką Lamberta był arcybiskup Lyonu kard. Philippe Barbarin. To on poinformował Viviane Lambert, że widział się z papieżem i że poprosił Franciszka o skontaktowanie się z nią.

- Powiedział, żebym przejrzała ostatnie wiadomości [w telefonie]. Nie czytałam wszystkich, bo było ich tak wiele. I rzeczywiście była tam wiadomość po włosku, którą przetłumaczono dla mnie na francuski. Poruszające i bardzo osobiste przesłanie - wyznała Viviane Lambert.

Vincent Lambert po wypadku w 2008 r. był sparaliżowany i żył w stanie minimalnej świadomości. Na wniosek żony i lekarzy, wbrew prośbom rodziców, którzy chcieli go przenieść do ośrodka opieki, francuski wymiar sprawiedliwości wydał zgodę na jego uśmiercenie. Lambert marł 11 lipca, dziewięć dni po tym, jak został odłączony od sztucznego nawodnienia i odżywiania.

Po śmierci 42-letniego mężczyzny papież napisał na swym koncie na Twitterze: „Niech Bóg Ojciec przyjmie w swe objęcia Vicenta Lamberta. Nie budujmy cywilizacji, w której eliminowane są osoby, których życie nie wydaje się nam dość godne, by dalej mogły żyć. Każde życie ma wartość, zawsze”.

Opowiadając o swych przeżyciach w rozmowie z portalem LifeSiteNews Viviane Lambert przyznaje, że wciąż jest w szoku po zbrodni, którą popełniono na jej synu. „Na szczęście – dodaje – zachowałam swoją wiarę, inaczej byłabym nie tylko smutna, ale też zrozpaczona”. Przyznaje, że jest pełna nadziei, cieszy się, że Vincent nie należy już do katów, lecz do Boga. Podobnie jak prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów kard. Robert Sarah jest ona przekonana, że jej syn zmarł jako męczennik współczesnego społeczeństwa. Teraz będzie się wstawiał za Francję, która nie zasługuje na taki los – dodaje matka zmarłego 11 lipca mężczyzny.

Ona sama apeluje natomiast o modlitwę w intencji doktora Vincenta Sancheza, który zawyrokował o śmierci jej syna. Przyznaje, że sama próbuje to robić, choć czasem jej serce się buntuje. Podkreśla, że trzeba się modlić, mając na względzie dobro innych pacjentów, a także los tego człowieka po śmierci. Nawrócenia się zdarzają – przypomina Viviane Lambert.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Toruń: rozpoczął się obóz Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia

2019-07-19 20:03

uo, bk, xpb/ww / Toruń (KAI)

- Kościół potrzebuje ludzi młodych - powiedział biskup toruński Wiesław Śmigiel podczas Mszy św. inaugurującej obóz integracyjno-formacyjny dla około tysiąca uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i szkół średnich - stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Młodzi ludzie w mieście Kopernika będą przebywać do 30 lipca.

- Kościół odmładza się nieustannie. Odmładza się przede wszystkim za sprawą Ducha Świętego, ale jesteśmy świadomi że potrzebujemy wokół siebie ludzi młodych, ludzi z młodym spojrzeniem, którzy nie tylko myślą o tym, co będzie, ale już dziś tworzą lepszy Kościół, który jest bez reszty oddany Ewangelii Jezusa Chrystusa – powiedział bp Śmigiel rozpoczynając Mszę św.

- Jesteście dla nas ważnymi gośćmi, ponieważ jesteście najpiękniejszym pomnikiem św. Jana Pawła II, a my w Toruniu mamy szczególny szacunek i cześć do tego świętego. – mówił bp Wiesław. Św. Jan Paweł II często spotykał się z młodymi i przekonywał, że młodość musi być zbudowana na wartościach. – Jeśli w młodości zbudujemy nasze życie na wartościach, to znacznie łatwiej będzie nam wejść w życie dorosłe i budować wokół siebie przestrzeń odpowiedzialności – dodał biskup diecezji toruńskiej.

Wskazał na trzy filary, które pomagają nam żyć po chrześcijańsku. – Tym, co nam pozwala żyć po chrześcijańsku, pogłębiać wiarę, budzić nadzieję i żyć każdego dnia miłością jest Słowo, Liturgia i wspólnota – podkreślił bp Śmigiel.

– Potrzeba nam zawierzenia Bogu, potrzeba nam modlitwy. Bycie blisko Jezusa to nasza modlitwa codzienna. Kiedy człowiek jest blisko Pana Boga to to musi mieć przełożenie na codzienność. Nie można być człowiekiem rozmodlonym, deklarującym się jako wierzący i ufający Panu Bogu, a jednocześnie w życiu codziennym zapominać o biednych, potrzebujących, o bracie i siostrze, którzy są obok nas – mówił bp Śmigiel.

Św. Jan Paweł II i papież Franciszek uczą nas, że w życiu potrzeba zasad. - Potrzeba nam w codzienności zwyczajnych zasad, które opierają się na szacunku i prostych słowach: proszę, dziękuję, przepraszam. Można to lekceważyć, można też mówić o wielkich sprawach, ale jeśli zabraknie tego w życiu codziennym, to w jakimś sensie stajemy obok Pana Jezusa, nie jesteśmy blisko Niego – dodał duchowny.

Po Mszy św. wszyscy przeszli na Rynek Staromiejski, gdzie wykonano pamiątkowe zdjęcie. Następnie w Centrum Dialogu Społecznego odbyła się konferencja prasowa z udziałem bpa Wiesława Śmigla, prezydenta Torunia Michała Zaleskiego, przedstawiciela Urzędu Marszałkowskiego Łukasza Walkusza, przewodniczącego zarządu Fundacji ks. Dariusza Kowalczyka i koordynatora Fundacji w diecezji toruńskiej ks. Leszka Stefańskiego.

W organizację obozu włączyły się władze województwa i miasta, diecezja toruńska i toruńskie uczelnie. Dla uczestników przygotowano bardzo bogaty program. Odwiedzą planetarium, Dom Eskenów, czyli Muzeum Historii Torunia i Młyn Wiedzy, wezmą też udział w festiwalu Song of Songs.

W niedzielę (21 lipca) stypendyści wygłoszą świadectwa we wszystkich toruńskich parafiach. Opowiedzą, skąd pochodzą, jakie są ich zainteresowania i co zmieniło się w ich życiu od momentu przystąpienia do programu stypendialnego fundacji. W programie zaplanowano także dzień na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, warsztaty medialne w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu, wycieczki do Górska i na Barbarkę. Stypendyści w sobotę (27 lipca) zorganizują obozowy dzień papieski, a popołudniu na trybunach Motoareny będą kibicować zawodnikom podczas Indywidualnych Mistrzostw Europy na żużlu.

Msza św. na zakończenie obozu odbędzie się w niedzielę (28 lipca) o godz. 9.00 w kościele Wniebowzięcia NMP. Po niej zostanie wyemitowany na żywo w TVP1 z Bulwaru Filadelfijskiego program Między Ziemią a Niebem. Natomiast wieczorem uczestnicy zgromadzą się na koncercie zespołu Tylko Ty, składającego się ze stypendystów i absolwentów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.

Pomysł obozów wakacyjnych dla stypendystów Fundacji „Dzieło Nowego Tysiąclecia” zrodził się w 2001 r. Umożliwiają one poznawanie bogactwa kulturowego, duchowego oraz intelektualnego kraju. Do tej pory stypendyści odwiedzili m.in.: Kraków, Warszawę, Trójmiasto, Poznań, Gniezno, Wrocław, Aglomerację Śląską i Zagłębie, Łódź, Częstochowę. W tym roku przybyli do Torunia.

Powołana przez Konferencję Episkopatu Polski Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia” działa od 19 lat. Aktualnie pod opieką ma ponad 2 tys. stypendystów, którzy otrzymują nie tylko pomoc finansową, ale także uczestniczą w obozach wakacyjnych i spotkaniach formacyjnych w ciągu roku. Pieniądze na stypendia pochodzą z przykościelnej i publicznej zbiórki pieniędzy z okazji Dnia Papieskiego, z ofiar darczyńców i 1% podatku dochodowego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem