Reklama

Seminarium

Światło prawdziwe

"Jakaś światłość nad Betlejem się rozchodzi. W środku nocy przerażony lud się budzi. Dzisiaj Chrystus tutaj właśnie się narodził. Do nas przyszedł, bo ukochał wszystkich ludzi". Jezus przyszedł na świat jako Światłość. Swoim blaskiem "oświetlił" najciemniejsze ludzkie mroki. Pokazał nam też drogę, prowadzącą z ciemności do światła, do przedziwnego Światła.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W listopadowym jeszcze nastroju doktoranci z Katedry Chrystologii KUL, prowadzonej przez ks. prof. Jerzego Szymika, zorganizowali seminarium otwarte na temat Misterium światła. Inspiracją do jego podjęcia był ostatni list apostolski Jana Pawła II Rosarium Virginis Mariae, a zwłaszcza zaproponowane w nim tajemnice świetliste. Stały się one pretekstem do tego, by wspólnie zastanowić się nad fenomenem światła, nad jego tajemnicą, nad misterium Chrystusa ostatecznie, bo to On jest przecież Światłością świata, Światłością ze Światłości.
Gościem honorowym tego spotkania był abp Józef Życiński. Jako filozof mówił o naturze światła od strony fizyki. Podkreślał, że nadzwyczajność światła nie polega na jego podwójnej naturze (korpuskularno-falowej), ale tkwi przede wszystkim w tym, że dzięki niemu człowiek może oglądać i opisywać całe piękno świata. Do misterium światła w swoich wystąpieniach starali się także zbliżyć studenci. Mówili oni o tajemnicy światła w Piśmie Świętym, u Ojców Kościoła, w teologii scholastycznej, w duchowości i mistyce, a także w tradycji Kościołów wschodnich, w teologii współczesnej oraz liturgii. Ich referaty były promykami, które razem stworzyły duży promień oświetlający tajemnicę światła.
To wspólne poszukiwanie prawdy o świetle nie pozostało jednak tylko w warstwie teoretycznej. Był także i czas na to, by wszyscy uczestnicy seminarium mogli aktywnie włączyć się do wspólnej pracy. Jej owocem były dopowiedzenia do nowych - świetlistych - tajemnic różańcowych.
Tęsknota za światłem jest w każdym z nas. A Chrystus - Światło prawdziwe - na tę tęsknotę dzisiaj odpowiada. Rodzi się w Betlejem. Rodzi się w naszych sercach.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2002-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowenna za młodzież do św. Carlo Acutisa

[ TEMATY ]

nowenna

św. Carlo Acutis

/diecezja.waw.pl/peregrynacja

Nowenna do odmawiania pomiędzy 3 a 11 października (przed wspomnieniem św. Carlo Acutisa) lub w dowolnym terminie.

Trójco Przenajświętsza, Ojcze, Synu i Duchu Święty, dziękuję Wam za wszystkie przysługi i łaski, którymi wzbogacona została dusza św. Carla Acutisa podczas 15 lat przeżytych przez niego na tej ziemi i za pośrednictwem wszelkich zasług uwielbionego Anioła Młodości proszę o udzielenie mi łaski…
CZYTAJ DALEJ

Poznanie Boga jest wymianą życia między Ojcem a Synem

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Finał Księgi Hioba jest krótki jak wyrok po długim procesie. Hiob, który przez dziesiątki rozdziałów domagał się rozprawy, po teofanii z wichru mówi: „wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić”. Dodaje zdanie, które jest kapitulacją innego rodzaju niż ta, do której namawiali go przyjaciele: „mówiłem, nie rozumiejąc, o rzeczach zbyt cudownych dla mnie”. Hiob przyznaje się jedynie do granic poznania. To wielka różnica. Bóg zresztą za chwilę oświadczy przyjaciołom, że to oni „nie mówili o Mnie prawdy, jak sługa mój, Hiob”. „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, teraz ujrzało Cię moje oko”. Cała księga zmierza do tego jednego wersetu, od teologii referowanej do spotkania. Hiob otrzymał zamiast odpowiedzi obecność i ona wystarczyła. „Odwołuję i żałuję w prochu i popiele”. Proch i popiół są tu miejscem człowieka, który zobaczył miarę rzeczy. Grzegorz Wielki, którego Moralia in Iob są największym starożytnym komentarzem do tej księgi, widział w tym pokłonie początek prawdziwej mądrości. Więcej wie ten, kto wie, przed Kim stoi, niż ten, kto ma odpowiedzi. Epilog przywraca Hiobowi dobra w dwójnasób. Czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, siedmiu synów i trzy córki, którym, rzecz w Biblii wyjątkowa, nadano imiona i dano dziedzictwo „pomiędzy ich braćmi”. Ta podwójna restytucja bywa czytana płasko, jakby Bóg wyrównywał rachunek. Tekst mówi ostrożniej. Pan „przywrócił Hioba do dawnego stanu” (dosłownie odwrócił jego los), gdy ten „modlił się za swoich przyjaciół”. Odnowa przychodzi przez wstawiennictwo za tych, którzy zawinili wobec niego. Hiob umiera „stary i pełen dni”, jak brzmi formuła patriarchów. Jego historia pozostaje otwarta ku większej odpowiedzi. Da ją dopiero Ten, który sam przejdzie przez niesprawiedliwy proces i grób aż do restytucji poranka wielkanocnego.
CZYTAJ DALEJ

Poświęcenie obrazu Siostry Faustyny

2026-10-03 21:43

Małgorzata Pabis

- Z wdzięcznością powierzamy wstawiennictwu św. Faustyny naszą wspólnotę i wszystkich, którzy wspierają powstające sanktuarium – powiedział ks. ks. Marcin Grzesiak.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję