W uroczystość Apostołów Piotra i Pawła abp Marek Jędraszewski podczas uroczystej liturgii w Bazylice św. Piotra w Watykanie otrzymał z rąk Ojca Świętego Franciszka paliusz metropolity. Co oznacza ten obrzęd i symbol? Paliusz to wstęga z wełny, ozdobiona sześcioma krzyżami z czarnego jedwabiu, która jest wkładana na ornat. Pierwowzorem paliusza był efod noszony przez najwyższego kapłana podczas sprawowania posługi w świątyni jerozolimskiej. Nawiązuje też do stroju noszonego przez cesarza w starożytności. Od IV wieku paliusz nosili papieże oraz niektórzy biskupi mający władzę prymatu nad innymi biskupami. W VI wieku paliusz był symbolem papieskiego urzędu, a w bullach papieskich jest określany jako symbol pełni władzy pontyfikalnej. Jest znakiem jedności ze Stolicą Apostolską, podkreślającym godność i rangę arcybiskupa-metropolity. Jest znakiem udziału metropolity we władzy pasterskiej i pełni tej władzy. Paliusz oznacza Jarzmo Chrystusowe, które papież lub metropolita bierze na swoje ramiona. Jest oznaką przyjęcia woli Bożej. Jest znakiem radości pasterza z odnalezienia zagubionej owcy, znakiem udziału w pasterskiej misji Chrystusa. Według wypowiedzi Ojca Świętego Franciszka do biskupów, Pasterze Chrystusowej owczarni nie mogą ulegać duchowi tego świata. Muszą być bliscy ludziom, mają być ojcami i braćmi, łagodni, cierpliwi i miłosierni. Biskupi winni czuwać nad wiernymi, wskazywać im drogę zbawienia i strzec przed niebezpieczeństwami.
- Uroczystość Wszystkich Świętych i następujący po niej Dzień Zaduszny, w którym wspominamy wiernych zmarłych, dogłębnie naznaczone są tajemnicą krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa - mówi abp Marek Jędraszewski w orędziu skierowanym do wiernych na 1 i 2 listopada.
Metropolita krakowski przypomniał wizytę św. Jana Pawła II na Wawelu 10 czerwca 1987 roku. Papież mówił wtedy: „To miejsce, na którym się spotykamy, przemawiało do całych pokoleń. Zaklęta w nim jest najgłębsza i najrdzenniejsza treść Ewangelii, wpisana w dzieje naszej Ojczyzny przed sześciuset laty”.
Opowiadanie o Saulu zaczyna się od drobiazgu codzienności - zaginione oślice. Syn Kisza wyrusza z sługą przez górzyste ziemie Efraima i Beniamina. W tej zwykłej drodze Bóg ukrywa swój plan. W tle stoi niepokój ludu i presja Filistynów. Saul wyróżnia się wzrostem, a perykopa nie czyni z tego argumentu. W bramie miasta, miejscu spotkań i sądu, Saul pyta o dom „widzącego” (ro’eh). To dawne określenie proroka zachowuje pamięć, że najpierw trzeba widzieć sercem. Pan przygotował serce Samuela. Prorok słyszy słowo Boga i rozpoznaje w przybyszu człowieka wybranego do rządzenia ludem. Samuel zaprasza Saula na ucztę ofiarną na wyżynie (bāmāh), w miejscu lokalnego kultu sprzed czasów świątyni. Poleca mu iść przed sobą i mówi o rozmowie, która dotknie „wszystkiego, co jest w twoim sercu”. Powołanie wychodzi z ukrycia i staje się spotkaniem w świetle Pana.
Jak wygląda życie codzienne Kościoła, widziane z perspektywy metropolii, w której ważne miejsce ma Jasna Góra? Co w życiu człowieka wiary jest najważniejsze? Czy potrafimy zaufać Bogu i powierzyć Mu swoje życie? Na te i inne pytania w cyklicznej audycji "Rozmowy z Ojcem" odpowiada abp Wacław Depo.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
