W rzeszowskich świątyniach, zwłaszcza tych zabytkowych, znajduje się wyposażenie z okresu baroku (XVII-XVIII wiek). Był to szczególny okres w historii Kościoła i sztuki, kiedy to zapanowała prawdziwa moda na kraszenie kościelnych ołtarzy tłuściutkimi, śmiejącymi się aniołkami. Wyraz „Anioł” w języku greckim oznaczał tyle co posłaniec, ktoś wysłany z ważną wiadomością. Źródłem, z którego czerpiemy dzisiaj najważniejsze wiadomości o Aniołach jest Biblia. Wiemy że po wygnaniu z Raju Adama i Ewy Bóg na jego straży postawił cherubów. Otaczana największym szacunkiem skrzynia, w której przechowywano materialny ślad Przymierza ludzi z Bogiem - święte tablice Dekalogu zamykana była wiekiem, które strzegły postacie cherubinów. Anioł powstrzymał Abrahama przed zabiciem własnego syna Izaaka jako ofiarę. W starotestamentowych księgach Daniela i Tobiasza możemy natrafić na opisy trzech Archaniołów: Gabriela, Michała i Rafała. Dowiadujemy się np., że Michał o oczach niczym pochodnie i obliczu o blasku błyskawicy ubrany był w lniane szaty, a ciało miał podobne do tarsziszu, zaś Rafał pojawiał się pod całkiem ludzką postacią jako opiekun i przewodnik Tobiasza.

Szczególnie piękne aniołki znajdujemy w kościele rzeszowskich Bernardynów. Ozdobiono nimi barokową ambonę oraz chór muzyczny. Znajdują się one również w ołtarzu głównym, wyrzeźbione w alabastrze prawdopodobnie przez Jana Pfistera w XVII stuleciu.

Piękny, choć położony trochę na uboczu, kościół Reformatów kryje w swoim wnętrzu anielskie putta (pulchniutkie postaci aniołków), które niczym dzieci bawiące się świecami w kościele przysparzają radości obserwującym je ludziom. Ozdabiają one ołtarze przywiezione do Rzeszowa po wojnie z lwowskich kościołów. Rzeszowską farę zamieszkują również pyzate aniołki strzegące poszczególnych XVIII-wiecznych ołtarzy, m.in. podtrzymujące paciorki Różańca nad ołtarzem Madonny Różańcowej czy też towarzyszące męce świętego Sebastiana. W popijarskim kościele Świętego Krzyża anioły stanowią część wspaniałej sztukaterii Jana Chrzciciela Falconiego z początku II poł. XVII wieku. Zwróćmy uwagę jak śmiesznie wydymają usta i policzki. Podtrzymują także owalną podobiznę księcia Ignacego Lubomirskiego, choć świętym to on nie był... Piękne, także ludowe anioły znajdziemy w rzeszowskim Muzeum Diecezjalnym choć wycofane ze starych kościółków, wciąż zachwycają swoim pięknem. A może i my spotkamy swojego anioła? Wystarczy tylko dobrze się rozejrzeć...