W wydarzeniu wzięli udział przedstawiciele Kościoła katolickiego, środowiska żydowskiego, profesorowie i pracownicy KUL, przedstawiciele mediów oraz mieszkańcy miasta, którzy przyszli przed Gmach Główny Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. Organizatorem wydarzenia było Centrum Relacji Katolicko-Żydowskich KUL im. Abrahama J. Heschela.

Obecny na uroczystości bp Mieczysław Cisło, przewodniczący Komitetu Konferencji Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem w latach 2006-2016, w modlitwie rozpoczynającej uroczystość nawiązał do hasła Roku Jubileuszowego, jaki rozpoczął się w Kościele Katolickim: „Nadzieja zawieść nie może". - Światło ma znaczenie uniwersalne. Niesie przesłanie pewnego uniwersalizmu, żeby budować więzi międzyludzkie. Światło betlejemskie to narodziny Chrystusa, a światło Chanuki to dwa wątki zespalające historię narodu żydowskiego jako narodu, ale też jako religii – powiedział. Jednocześnie podkreślił solidarność w dążeniu do pokoju na Bliskim Wschodzie, kontrastując radosne święto z trwającą wojną i apelując o aktywne zaangażowanie w budowanie pokoju, nie tylko poprzez modlitwę, ale i konkretne działania. – Chcemy dołączyć się do świętowania tego wydarzenia sprzed ponad 2000 lat i w solidarności z narodem żydowskim, z orędziem pokoju, którego tak bardzo potrzebuje Ziemia Święta. Dziś z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego płynie przesłanie solidarności z tymi wszystkimi, którzy pracują na rzecz pokoju - dodał bp Cisło.

Przedstawiciel gminy żydowskiej, kantor Symcha Keller, który swym śpiewem ubogacił wydarzenie, podkreślił, że światło nas łączy. „Dzielimy rytuały, ale to nie znaczy, że nasze różnice są złe. Człowiek nosi w sobie światło, które promienieje dziś z dwóch źródeł. To chanukija i płomień Betlejemskiego Światła Pokoju" – mówił Symcha. Podczas uroczystości były śpiewane pieśni przez kantorów neokatechumenalnych oraz żydowskich. Organizatorzy złożyli serdeczne podziękowania przedstawicielom Neokatechumenatu za każdorazową obecność i uczestnictwo w wydarzeniu spajającym dwie religie, dwie kultury w jednym mieście – w akademickim Lublinie.

Dyrektor Centrum Heschela KUL i szef sekcji polskiej mediów watykańskich ks. dr Paweł Rytel-Adrianik, podkreślił, że połączenie Betlejemskiego Światła Pokoju ze światłem Chanuki ma wymiar symboliczny i zwraca uwagę na wspólne wartości, jakimi są pokój, nadzieja i współpraca między Żydami a chrześcijanami. „Zapalenie ostatniej świecy chanukowej w obecności Betlejemskiego Światła Pokoju jest wyrazem dialogu chrześcijańsko-żydowskiego, o który tak zabiegał i o który apelował św. Jan Paweł II" – mówił ks. Paweł Rytel-Adrianik. Wyjaśnił również potrzebę tego typu spotkań. „To właśnie tu, na najstarszym uniwersytecie w Lublinie, katolickim, czyli powszechnym, powołane zostało Centrum Relacji Katolicko-Żydowskich im. Abrahama J. Heschela. Nie był to przypadek, ponieważ Lublin to miasto wielu kultur i jednocześnie dialogu pomiędzy ludźmi, którzy tę swoistą 'mozaikę' tworzyli. W tę kulturę bardzo mocno wpisała się ludność żydowska" – zaznaczył dyrektor Centrum Heschela KUL. Przypomniał również, że w Lublinie przed II wojną światową działała Jeszywas Chachmej Lublin, jedna z największych talmudycznych uczelni na świecie.

Uczestnikom wydarzenia przesłał pozdrowienia kard. Kurt Koch, Prefekt Dykasterii ds. Popierania Jedności Chrześcijan oraz członek Komitetu Honorowego Centrum Relacji Katolicko-Żydowskich KUL im. Abrahama J. Heschela. Do uczestników wydarzenia skierowała swój list prof. Susanna Heschel, córka Rabina Abrahama Joshuy Heschela. Wychodząc od słów Psalmu 119 „Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce" podkreśliła, że gdy „nasza wiara się pogłębia, Słowo Boże staje się naszą lampą". Zaznaczyła, że czas Chanuki to „tydzień odnowy religijnej, aby na nowo poświęcić się wierze, czas zbliżenia się do Boga". Prof. Susannah Heschel zaznaczyła, że „Chanuka jest lampą, która przypomina nam, że całe życie jest cudowne". Podzieliła się także osobistymi wspomnieniami. „Mój ojciec zwykł wskazywać na zachodzące słońce i mówić mi: spójrz na ten wielki cud. Chanuka jest przypomnieniem, aby kultywować naszą zdolność do wyczuwania zarówno ukrytych, jak i widocznych cudów Bożego stworzenia, cudu życia, świętości Bożej obecności" – wyznała prof. Heschel. Prof. Heschel przywołała także słowa wczesnochrześcijańskiego biskupa Teodora z Mopsuestii, który nauczał, że każdy sakrament zawiera to, co niewidzialne: - „Gdyby składał się tylko z samych (widzialnych) elementów, słowa byłyby bezużyteczne, ponieważ sam wzrok byłby w stanie pokazać nam po kolei wszystkie wydarzenia, które mają miejsce, ale ponieważ sakrament zawiera znaki rzeczy, które mają miejsce lub już się wydarzyły, słowa są potrzebne, aby wyjaśnić moc znaków i tajemnic".

Słowo „Chanuka" dosłownie oznacza „dedykację lub konsekrację". Upamiętnia jeden z największych cudów w historii Izraela. Kiedy Żydzi odnieśli zwycięstwo nad Grekami w II w. p.n.e. mieli za zadanie oczyścić Świątynię Jerozolimską z pogańskich bożków i ponownie poświęcić ją Bogu Izraela. Jednak mieli do dyspozycji tylko małą ilość oliwy, która pozwalała, aby główna lampa, czyli menora paliła się tylko przez jeden dzień. Jednakże stał się cud i światło paliło się przez osiem dni. Wówczas potrzebowano właśnie ośmiu dni na przygotowanie rytualnie czystego oleju. Na pamiątkę tego wydarzenia kultywowany jest rytuał zapalania świateł, świec lub lampek oliwnych, umieszczonych na specjalnym chanukowym świeczniku. Jest to święto radosne i rodzinne.

Centrum Relacji Katolicko-Żydowskich KUL im. Abrahama J. Heschela to jednostka naukowo-edukacyjna. Misją tego centrum jest rozwijanie dialogu katolicko-żydowskiego w wymiarze lokalnym, ogólnopolskim oraz międzynarodowym. Patronem centrum jest Abraham J. Heschel, żydowski teolog, filozof i poeta, który był zaangażowany w dialog chrześcijańsko-żydowski.