W wigilię Dnia Życia Konsekrowanego abp Józef Kupny przewodniczył w katedrze wrocławskiej uroczystej Eucharystii, podczas której osoby życia konsekrowanego z naszej diecezji odnowiły śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa. Metropolita pobłogosławił także dwie nowe wdowy konsekrowane: Wiesławę Kordos z parafii Podwyższenia Krzyża św. w Brzegu i Elżbietę Gauden z trzebnickiej parafii św. Bartłomieja Apostoła i św. Jadwigi Śląskiej. Wdowy, wraz z dziewicami konsekrowanymi i pustelnikami, należą do indywidualnych form życia konsekrowanego – w naszej archidiecezji jest obecnie 9 pań, które otrzymały błogosławieństwo wdów.

Abp Józef Kupny dziękował osobom konsekrowanym za ich obecność i posługę w Kościele wrocławskim. – Osoby konsekrowane są wielkim skarbem Kościoła. Cieszymy się, że Kościół wrocławski obfituje w liczne zgromadzenia męskie i żeńskie. Dzisiaj dziękuję wszystkim osobom konsekrowanym, że towarzyszycie swoją posługą i modlitwą Kościołowi. Gratuluje paniom, które złożyły przyrzeczenia – jesteśmy świadkami, że coraz więcej dziewic i wdów decyduje się poświęcić swoje życie Bogu i wybiera tę formę życia konsekrowanego – zaznaczał metropolita. Podkreślał, że to Chrystus pierwszy powołuje: – Chrystus pierwszy nas wyszukał, zauważył, On pierwszy nas powołał. Śluby, odnowienie ślubów, są konsekwencją, miłosną odpowiedzią na Jego wcześniejszą miłość. Bóg zawsze pierwszy zaprasza, miłuje, pierwszy otwiera ręce. Odpowiadajmy na Jego miłość naszą miłością.

W homilii bp Jacek Kiciński przypomniał, że Dzień Życia Konsekrowanego ma potrójny charakter: – Po pierwsze same osoby konsekrowane mają okazję, by we wspólnocie Kościoła podziękować za dar powołania. Po drugie pokazać światu bogactwo charyzmatów, jakimi Duch Święty ubogacił Kościół. I po trzecie, by sami konsekrowani zatrzymali się i dokonali refleksji nad swoim życiem i powołaniem.

Tegoroczne świętowanie wpisuje się w Rok Jubileuszowy 2025 i Synod Archidiecezji Wrocławskiej. Bp Kiciński tłumaczył, że kluczem do zrozumienia obecnego jubileuszu są trzy słowa: pielgrzymka, spotkanie i nadzieja. – Pielgrzymowanie to droga oczyszczenia serca z tego, co ludzkie, by zacząć widzieć to, co Boże. Pielgrzymowanie ma swój cel – życie wieczne w chwale Boga. A na drodze pielgrzymowania ważne jest to, by nie ulec pokusie utraty entuzjazmu, by się nie zniechęcić. Najważniejsze to zachować wierność Bogu – mówił ojciec biskup.

Przypomniał, że Rok Jubileuszowy w Biblii wiązał się m.in. z powrotem do swojej własności. – Dla osób konsekrowanych oznacza to zachętę do powrotu do źródła powołania, do tej „pierwszej miłości”, dla której byliśmy w stanie zostawić wszystko i pójść za nią. Niestety z biegiem lat przyzwyczajamy się do pewnych schematów, stajemy się mniej wrażliwi, ulegamy pokusie acedii, pewnej ospałości i pokusie zniechęcenia. Powrócić „do swojej własności” to odkryć na nowo piękno charyzmatu swojego zgromadzenia, to na nowo zachwycić się tym szczególnym darem Ducha Świętego dla nas osobiście i dla Kościoła świętego – zachęcał bp Jacek.

– Trzeba nam wszystkim zerwać z szerzącą się „psychologią grobu” w wielu wspólnotach zakonnych. Potrzeba nadziei. Potrzeba nam dzisiaj sióstr i braci, którzy entuzjazmem swego życia pociągną wszystkich do pierwszej nadziei. Potrzeba wiernych Bogu i Kościołowi, szalonych Bożą miłością sióstr i braci, którzy pomogą na nowo odnaleźć radość życia i entuzjazm wiary – przekonywał hierarcha.

– Z dzisiejszym człowiekiem, i to takim, jaki jest, trzeba się spotykać. Dlatego nie unikajmy spotkań z innymi ludźmi, zwłaszcza z tymi, którzy mogą myśleć inaczej. To nasi bracia i nasze siostry. Trzeba się dzisiaj przy nich zatrzymać i powiedzieć im proste słowa: „Dobrze, że jesteś, dasz radę. Ja ci pomogę, tak jak mi pomógł Jezus Chrystus”. Tylko takie świadectwo jest przekonywujące i pociągające. Takie spotkanie zmienia się w nadzieję, która podpowiada: „Nie jesteś już sam, sama. Jesteś potrzebny” – zaznaczał bp Kiciński. I prosił: – Bądźmy pielgrzymami, spotykajmy innych i nieśmy nadzieję.

Na zakończenie Eucharystii biskupi Jacek i Maciej wręczali uczestnikom małe aniołki w ramach drobnego upominku, był także czas na wspólną agapę osób konsekrowanych w budynku seminarium.