Reklama

Archidiecezjalne ukoronowanie Roku Wiary

2013-12-05 11:07

Ks. Robert Gołębiowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 49/2013, str. 1, 3

Al. Mateusz Tschech

Ponad rok temu, 11 października 2012 r., w 50. rocznicę rozpoczęcia obrad Soboru Watykańskiego II oraz w 20. rocznicę proklamowania przez bł. Jana Pawła II Katechizmu Kościoła Katolickiego Ojciec Święty Benedykt XVI zainaugurował w całym Kościele powszechnym przeżywanie Roku Wiary. Zapowiedzią tegoż roku był list apostolski „Porta fidei” (Podwoje wiary), który stał się wykładnią teologiczną, dogmatyczną i pastoralną realizowania głównych założeń tego czasu. Graniczną cezurą Roku Wiary stała się uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, która zakończyła w zewnętrznej formie obchody tego okresu. Kościół szczecińsko-kamieński zjednoczył się w bazylice archikatedralnej na wspólnej modlitwie dziękczynnej za dar Roku Wiary 23 listopada, w wigilię uroczystości Chrystusa Króla.

Pragnieniem najpierw Benedykta XVI, a od marca tego roku również papieża Franciszka było odnowienie przymierza wiary z Bogiem poprzez głęboką analizę Wyznania Wiary oraz zweryfikowania świadectwa wiary, jakie prezentujemy na co dzień. Fundamentalne założenia Roku Wiary miały na celu ujęcie w dwie komplementarne klamry dwóch podstawowych prawd: przekazanie Symbolu Wiary (Traditio Symboli) w dniu inauguracji oraz Wyznanie Symbolu Wiary (Reditio Symboli) w dniu zakończenia.

Wszystkie założenia realizowane były w ramach całościowego duszpasterstwa poprzez różnorodne formy oddziaływania i docierania do najgłębszych pokładów serca tak, aby zweryfikować naszą chrześcijańską tożsamość i odświeżyć wizerunek człowieka wierzącego. Wśród wielu ważnych aspektów, które wpływać miały na odnowę naszej wiary, było przede wszystkim pochylenie się nad studium Katechizmu Kościoła Katolickiego. Poprzez konsekwentne odczytywanie jego treści przed niedzielnymi Mszami św. wraz z kapłańskim komentarzem mieliśmy na nowo odczytać charyzmat wiary i utwierdzić w sobie fundamenty wiary. Innym istotnym kierunkiem były Dni Odnowy Wiary przeżywane w naszych parafiach zależnie od ostatnich Misji św. przez cztery lub osiem dni. W te chwile medytacji wpisane jest również trwające od października 2010 r. nawiedzenie wszystkich parafii przez relikwie Krzyża Świętego oraz Krzyż Wiary św. Ottona, które pięknie nazywamy „Misjami u stóp Krzyża”. Okres zadumy i modlitwy miał podprowadzić nas szczególnie w tajemnicę chrztu św. i wszystkich implikacji wynikających z jego przyjęcia. Koronacją tej refleksji stać się miało publiczne, pełne godności Wyznanie Wiary, wielokrotnie czynione razem z zapalonymi świecami w rękach, i dokonanie wpisu do Parafialnej Księgi Wiary Naszego Pokolenia jako widocznego świadectwa przylgnięcia na nowo do Boga i Kościoła – wspólnoty wiernych.

Reklama

„Działo się to nie tylko podczas adoracji Najświętszego Sakramentu w pierwsze niedziele miesiąca, ale również w trakcie dekanalnych pielgrzymek Rodziny Różańcowej do Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej lub Dni Modlitwy Różańcowej w dekanatach, podczas pielgrzymek diecezjalnych na Jasną Górę, do katedry, do Trzebiatowa, do Myśliborza, do Siekierek, do Brzeska, podczas wielu organizowanych pielgrzymek parafialnych, biblijnych kręgów i warsztatów, i innych ciekawych i owocnych form odnawiania życia duchowego” – jak napisał Metropolita Szczecińsko-Kamieński w słowie pasterskim na zakończenie Roku Wiary.

Widomym znakiem pełnego odczytania Credo było wprowadzenie do liturgii parafialnych śpiewania niedzielnego Wyznania Wiary. Wśród wielu ważnych inicjatyw warto zauważyć szczególnie staranne przygotowanie kandydatów do bierzmowania w wielu parafiach, które łączyło się z publicznym wyznaniem ich wiary. W ciągu całego roku odbyły się także sesje naukowe i konferencje tematyczne, które skupiały się nad duchowymi i teologicznymi aspektami wiary człowieka. Problematyka wiary i wzrastania w niej stały się również tematem większości rekolekcji czy to parafialnych, czy tych organizowanych dla poszczególnych grup modlitewnych i wspólnot duszpasterskich.

Inauguracja Roku Wiary, jak pamiętamy, nastąpiła w Pyrzycach 11 października 2012 r. i poprzedzona była całodziennym sympozjum historycznym przybliżającym postać sługi Bożego kard. Augusta Hlonda.

Ukoronowanie Roku Wiary nastąpiło w sobotę 23 listopada, gdy bazylika archikatedralna wypełniła się licznymi delegacjami parafialnymi, które reprezentowały wszystkich wiernych z archidiecezji. Uroczystą Eucharystię poprzedziło godzinne czuwanie modlitewne animowane muzycznie przez parafialne chóry gromadzące się w ramach Dnia Jedności. Centralnym punktem zakończenia Roku Wiary była uroczysta koncelebrowana Msza św. pod przewodnictwem abp. Andrzeja Dzięgi w asyście biskupów seniorów, infułatów, członków Kapituł oraz z blisko 150 kapłanami diecezjalnymi i zakonnymi. Metropolita Szczecińsko-Kamieński w wygłoszonym słowie Bożym zaakcentował najważniejsze wymiary kończącego się Roku Wiary: „Dopełnia się czas łaski w Roku Wiary, kiedy to ogarnialiśmy sercem i umysłem te tajemnice wiary, które Bóg pozwalał nam dotykać, w które pozwalał nam się zanurzać. Benedykt XVI, otwierając nam «Porta fidei», chciał, abyśmy odważnie weszli świadomie i z radością w przestrzeń wiary, wiary Kościoła świętego, wiary wspólnot parafialnych, rodzin, ale przede wszystkim wiary osobistej. W ten sposób postawił nam wszystkim zasadnicze pytanie, na które ciągle odpowiadamy, jaka jest nasza wiara? Prowadził nas ku tej odpowiedzi poprzez najbardziej zasadnicze dokumenty, a więc dwie encykliki: «Deus Caritas est» o miłości Boga, która nas pociąga do miłości człowieka, oraz «Spes salvi» – jakby czując, że Kościół tę miłość Bożą rozpoznając, przypomniał nam, że ciągle jest to droga nadziei. W ten sposób zaprosił nas w «Porta fidei» (Podwoje wiary), by wchodząc w nie, poznawać drogę Bożą. Przejął nas potem papież Franciszek, ogłaszając encyklikę «Lumen fidei» – ukazując blask wiary, jasność wiary, pewność wiary, nadzieję wiary w dzisiejszym świecie. Pokazał nam, że w prawdziwej wierze chodzi o Ciebie i o mnie, o konkrety codziennego życia, o godne traktowanie Boga, drugiego człowieka i spraw całego świata, o tę normalność chrześcijańskiego świadectwa. Dopełnia się uroczystością Chrystusa Króla Rok Wiary, czas szczególnego laboratorium wiary, modlitwy, medytacji, studium, ale także świadectwa, szkoły wiary w Jezusie Chrystusie”.

Wymownym elementem uroczystości zakończenia Roku Wiary była rozbudowana procesja z darami. Delegacje 129 parafii podchodziły do Księdza Arcybiskupa z przywiezionymi Parafialnymi Księgami Wiary Naszego Pokolenia, które zawierają świadectwa wiary. Każda delegacja parafialna otrzymała obraz bł. Jana Pawła II.

Na zakończenie dziękczynnej Eucharystii w swoje święto patronalne ślubowanie i przyrzeczenia złożyli nowi członkowie Akcji Katolickiej oraz Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Delegacja AK, KSM wraz ks. kan. Januszem Szczepaniakiem złożyła także życzenia Metropolicie Szczecińsko-Kamieńskiemu z racji przypadającej 11. rocznicy konsekracji biskupiej.

Tagi:
Rok Wiary

Przez Maryję do Jezusa

2014-02-05 12:12

Ks. Jan Robakowski
Niedziela Ogólnopolska 6/2014, str. 18

Graziako

Słynna dewiza św. Ludwika Marii Grignion de Montfort: „Wszystko dla Jezusa przez Maryję”, bo to „droga najłatwiejsza, najkrótsza, najdoskonalsza i najpewniejsza”, jest aktualna szczególnie w sanktuarium Matki Bożej w Lourdes, gdzie przez swe objawienia Bernadetcie w Grocie Massabielskiej Niepokalana Dziewica szeroko otworzyła bramy prowadzące do nawrócenia grzeszników i umocnienia wiary.

Lourdes bramą wiary

To temat, jaki został zaproponowany w 2013 r. pielgrzymom do rozważań i przeżywania w czasie ich pobytu w tym słynnym sanktuarium Niepokalanej. 24 listopada 2013 r. zakończył się Rok Wiary, ogłoszony jeszcze przez Benedykta XVI. Jednak temat ten będzie zawsze aktualny dla ludzi szukających sensu życia: prawdy i Boga.

Lourdes jest wyjątkowo szeroką i skuteczną bramą prowadzącą do wiary, bo wszystko tu sprzyja nawróceniu i umocnieniu religijności.

Jeżeli pielgrzym stojący przed grotą z pokorą przyznaje w swoim sercu, że jego wiara jest bardzo słaba, ma szczególną okazję prosić w tym miejscu Jezusa, aby przez wstawiennictwo Maryi, która jest błogosławiona, bo uwierzyła, wyleczył go z niedowiarstwa i pozwolił przejść przez bramę prowadzącą do wiary.

Znak krzyża świętego

W czasie objawień w Lourdes Matka Boża nie tylko Bernadettę, ale wszystkich tu przybywających prowadzi do wiary przez wypowiedziane słowa, przez cudowną wodę, przez gesty i znaki pokutne.

Pierwszym gestem uczynionym przez Maryję i powtórzonym przez Bernadettę jest znak krzyża świętego. Matka Boża uczy nas przez Bernadettę, jak należy się żegnać. Kreśląc pobożnie na sobie ten znak, wyznajemy i składamy dziękczynienie Bogu Ojcu, który nas stworzył, Synowi, który nas zbawił, i Duchowi Świętemu, który nas oświeca i uświęca. Jak przypomina Benedykt XVI: „W znaku krzyża zawarta jest synteza naszej wiary”. Pozwólmy, aby Matka Boża z Lourdes nauczyła nas czynić ten znak, bo on ukazuje wiarę Kościoła i wyraża naszą wiarę.

Szczególnie poleca się pielgrzymom przejść Drogę Krzyżową, bo ona przez pobożną modlitwę i medytację każdej stacji prowadzi do najpełniejszego zrozumienia świętości i zbawczej mocy zawartej w znaku krzyża.

Cudowna woda i nawrócenie

Matka Boża mówi do Bernadetty: „Proś Boga o nawrócenie grzeszników”; „Pokuty, pokuty, pokuty”; „Idź do źródła napić się i umyć w nim”. Bernadetta, zawsze posłuszna Pani, na kolanach drąży rękami w głębi groty ziemię w poszukiwaniu wody. Z początku ukazuje się samo błoto. Gdy tylko zamieni się ono w błotnisty płyn, Bernadetta natychmiast, zgodnie z życzeniem Pani, pije go i myje się w nim, przez co jej twarz staje się szkaradnie brudna. Robi to na wszystkich obecnych negatywne wrażenie.

Tymczasem przez tych kilka gestów uczynionych przez Bernadettę Matka Boża ukazuje, jakie spustoszenie w ludzkiej egzystencji powoduje grzech. Przez grzech tracimy naszą przynależność do Boga, a tym samym – nasze podobieństwo do Niego. To właśnie oznaczało błoto na twarzy Bernadetty.

Na szczęście: „Gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska” (Rz 5, 20b). Błoto w grocie zostaje szybko oczyszczone przez krystalicznie czystą wodę z cudownego źródła, już od 150 lat przypominającą tę, która wytrysnęła z boku Chrystusowego na krzyżu, a która nas oczyściła w sakramencie chrztu św. i nieustannie oczyszcza w sakramencie pokuty.

Cudowna woda z Groty Massabielskiej uzdrowiła nie tylko tysiące chorych na ciele, ale też miliony chorych na duszy.

Chrystus wyraźnie nas zapewnia i zachęca obietnicą: „Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18, 20). Dlatego jak najobficiej korzystajmy z naszej pielgrzymki.

Podczas pobytu w Lourdes mamy okazję każdego dnia wspólnie uczestniczyć we Mszy św., w adoracji Najświętszego Sakramentu, w Różańcu uroczyście odmawianym w grocie oraz w procesji chorych, uwieńczonej błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem. A wieczorem, na zakończenie dnia, należy i warto wziąć udział w Maryjnej procesji różańcowej z lampionami, która jest niezwykle wzruszającą i niezapomnianą manifestacją wiary wielotysięcznej rzeszy pielgrzymów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jego kapłaństwo to znak dla Kościoła

2019-05-28 13:07

Artur Stelmasiak
Niedziela Ogólnopolska 22/2019, str. 7

Ks. Michał Łos FDP otrzymał święcenia diakonatu i prezbiteratu podczas jednej liturgii na sali oddziału onkologicznego. Nie musiał kłaść się krzyżem podczas uroczystości – jego krzyżem jest szpitalne łóżko

Decyzja o święceniach orionisty została podjęta błyskawicznie, bo jest on śmiertelnie chory. Za kilka tygodni jego stan może się tak pogorszyć, że przyjęcie sakramentu święceń mogłoby być niemożliwe. – Jego największym marzeniem było kapłaństwo. Chciał odprawić choć jedną Mszę św. – mówi Mariusz Talarek, przyjaciel ks. Michała.

Święcenia kapłańskie w szpitalu

30-letni kleryk o chorobie nowotworowej dowiedział się ponad miesiąc temu. Gdy jego stan okazał się bardzo ciężki, władze zgromadzenia złożyły do Ojca Świętego Franciszka prośbę o dyspensę z zapisów konstytucji Zgromadzenia Małego Dzieła Boskiej Opatrzności, a także o uchylenie wymaganego odstępu czasu między święceniami diakonatu i prezbiteratu. – To był kościelny ekspres. Dokumenty zostały złożone w Watykanie w poniedziałek 20 maja, a już w środę 22 maja mieliśmy papieski dokument – powiedział ks. Michał Szczypek, sekretarz polskiej prowincji orionistów.

Księża orioniści nie tracili czasu. W środę dostali papieską dyspensę, następnego dnia zorganizowali w szpitalu uroczystość złożenia wieczystych ślubów zakonnych, a w piątek – liturgię, podczas której biskup pomocniczy diecezji warszawsko-praskiej Marek Solarczyk udzielił kl. Michałowi święceń diakonatu i prezbiteratu. – Choć nie ma przepisów, które regulują udzielanie tych święceń podczas jednej liturgii, to powołaliśmy się na bardzo jednoznaczny dokument z Watykanu. Papież Franciszek napisał, że udziela wszelkich koniecznych dyspens, aby Michał Łos przyjął święcenia kapłańskie – wyjaśnił ks. Szczypek.

Sala warszawskiego szpitala przy ul. Szaserów musiała zastąpić prezbiterium świątyni. święcenia odbywały się w obecności księży orionistów, rodziny i znajomych. Michał Łos przyjął sakrament święceń na leżąco. Gdy sprawował swoją upragnioną pierwszą Mszę św., również leżał na szpitalnym łóżku. – Zawierzam Panu Bogu ciebie, Michale, i wszystko, co sakrament święceń w tobie dokona. Proszę Boga, abyś był świadkiem Jego miłości – powiedział bp Solarczyk i dodał: – Największym znakiem miłości Boga jest dar życia. W różny sposób to realizujemy, a ty dzisiaj także niesiesz to orędzie.

Boża determinacja

Ks. Michał Łos w czerwcu br. skończy 31 lat. Jest magistrem teologii. Odbywał właśnie 2-letnie praktyki zakonne w parafii księży orionistów w Kaliszu, które zakończyłby się w przyszłym roku ślubami wieczystymi. Pomagał w parafii i uczył religii w szkole. – Ciężka choroba przerwała jego formację, ale dzięki zaangażowaniu wielu osób i decyzji papieża Franciszka został kapłanem. Jego trudna historia mówi nam, że przepisy są dla ludzi, a nie ludzie dla przepisów – podkreślił ks. Antoni Wita FDP, proboszcz parafii Opatrzności Bożej w Kaliszu. – Michał ze swoimi święceniami, które oglądało tysiące osób, jest jakimś znakiem dla nas wszystkich. Swoim cierpieniem i pragnieniem kapłaństwa dosłownie wszedł w misję Jezusa Chrystusa. Jego postawa ma bardzo mocny wymiar ewangelizacyjny, który może zaowocować w sposób dla nas nieprzewidywalny.

Neoprezbiter jest ciężko chory na raka. Po ludzku jego stan jest tak ciężki, że lekarze praktycznie rozkładają ręce. – W swoim cierpieniu jest bardzo pokorny i ufa Bogu. Z determinacją dziecka Bożego pragnął zostać kapłanem i tak się stało – powiedział Mariusz Talarek. Oby wielu tak bardzo chciało realizować swoje kapłańskie powołanie, jak on tego pragnie.

Ornat z Panamy

Po liturgii święceń i błogosławieństwie bp Solarczyk ukląkł przy łóżku ks. Michała, ucałował ręce kapłana i poprosił go o błogosławieństwo prymicyjne. O błogosławieństwo poprosili neoprezbitera księża orioniści oraz jego rodzina. W prezencie prymicyjnym biskup ofiarował ks. Michałowi swój ornat, w którym odprawiał Mszę św. Posłania na Światowych Dniach Młodzieży w Panamie w 2019 r. – Jest trochę używany – zażartował.

Książa orioniści na całym świecie modlą się o łaskę zdrowia dla ks. Michała. Dziękują wszystkim, którzy towarzyszyli w tej wzruszającej uroczystości za pośrednictwem transmisji w mediach społecznościowych. Śmiertelnie chory neoprezbiter pokazał, że kapłaństwo jest darem i wielkim cudem. – On jest dla nas wszystkich świadkiem wiary. Jest też ważnym symbolem dla polskiego Kościoła w trudnych czasach, gdy nie wszyscy księża z należytym szacunkiem podchodzą do swojego kapłaństwa – podkreślił ks. Szczypek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Twórcza praca dzieci i młodzieży

2019-06-19 22:03

Muza Dei

Doświadczeni trenerzy, blisko 80 uczestników, 55 godzin warsztatowych, 5 dni razem - tak zapowiadają się warsztaty ArtStrefa, które odbędą się na przełomie czerwca i lipca w Starym Sączu.

Muza Dei

ArtStrefa to specjalna przestrzeń wykorzystująca różne formy ekspresji, rozwijająca kreatywność i umiejętności twórcze dzieci i młodzieży. Stanowi ona integralną część Strefa Chwały Festiwal - Spotkania Ludzi Nowej Kultury, które jest cyklicznym wydarzeniem realizowanym na Placu Papieskim w Starym Sączu i w tym roku odbędzie się w terminie od 27 czerwca do 2 lipca. W ramach ArtStrefa realizowane będą różnorodne warsztaty o charakterze integracyjnym, oparte na współdziałaniu różnych grup wiekowych i społecznych. Dla realizacji projektu powstaną specjalny namiot dla dzieci i specjalny namiot dla młodzieży. Będą to miejsca warsztatów: tańca nowoczesnego, tańca hip-hop, muzyczne dla dzieci, rękodzieła artystycznego, cyrkowe, fotograficzne, graffiti. Wśród prowadzących m.in. Alicja Libura /warsztaty tańca współczesnego/, Joanna Wojno /warsztaty fotograficzne/. Grażyna Winiarz /warsztaty muzyczne dla dzieci/, Julia Starzyk /taniec hip-hop/, Dominik Iżyk /warsztaty cyrkowe/ czy Mgr Mors z FPS /warsztaty graffiti/ .

ArtStrefa dzieli się na poszczególne sekcje tematyczne. Wszystkie zajęcia ukierunkowane są na budowanie silnych więzi, przyjaźni oraz synergii pomiędzy dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. Warsztaty realizowane będą w czasie 5 dni. Na koniec uczestnicy warsztatów będą mieli możliwość prezentacji swoich osiągnięć warsztatowych, efekty kilkudniowej pracy zobaczy publiczność zgromadzona na Strefa Chwały Festiwal.

Do 25 czerwca można jeszcze się rejestrować na Zobacz Organizatorem warsztatów ArtStrefa jest stowarzyszenie Muza Dei. Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury”
Andrzej Dubiel, 609 688 566

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem