Reklama

Archidiecezjalne ukoronowanie Roku Wiary

2013-12-05 11:07

Ks. Robert Gołębiowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 49/2013, str. 1, 3

Al. Mateusz Tschech

Ponad rok temu, 11 października 2012 r., w 50. rocznicę rozpoczęcia obrad Soboru Watykańskiego II oraz w 20. rocznicę proklamowania przez bł. Jana Pawła II Katechizmu Kościoła Katolickiego Ojciec Święty Benedykt XVI zainaugurował w całym Kościele powszechnym przeżywanie Roku Wiary. Zapowiedzią tegoż roku był list apostolski „Porta fidei” (Podwoje wiary), który stał się wykładnią teologiczną, dogmatyczną i pastoralną realizowania głównych założeń tego czasu. Graniczną cezurą Roku Wiary stała się uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata, która zakończyła w zewnętrznej formie obchody tego okresu. Kościół szczecińsko-kamieński zjednoczył się w bazylice archikatedralnej na wspólnej modlitwie dziękczynnej za dar Roku Wiary 23 listopada, w wigilię uroczystości Chrystusa Króla.

Pragnieniem najpierw Benedykta XVI, a od marca tego roku również papieża Franciszka było odnowienie przymierza wiary z Bogiem poprzez głęboką analizę Wyznania Wiary oraz zweryfikowania świadectwa wiary, jakie prezentujemy na co dzień. Fundamentalne założenia Roku Wiary miały na celu ujęcie w dwie komplementarne klamry dwóch podstawowych prawd: przekazanie Symbolu Wiary (Traditio Symboli) w dniu inauguracji oraz Wyznanie Symbolu Wiary (Reditio Symboli) w dniu zakończenia.

Wszystkie założenia realizowane były w ramach całościowego duszpasterstwa poprzez różnorodne formy oddziaływania i docierania do najgłębszych pokładów serca tak, aby zweryfikować naszą chrześcijańską tożsamość i odświeżyć wizerunek człowieka wierzącego. Wśród wielu ważnych aspektów, które wpływać miały na odnowę naszej wiary, było przede wszystkim pochylenie się nad studium Katechizmu Kościoła Katolickiego. Poprzez konsekwentne odczytywanie jego treści przed niedzielnymi Mszami św. wraz z kapłańskim komentarzem mieliśmy na nowo odczytać charyzmat wiary i utwierdzić w sobie fundamenty wiary. Innym istotnym kierunkiem były Dni Odnowy Wiary przeżywane w naszych parafiach zależnie od ostatnich Misji św. przez cztery lub osiem dni. W te chwile medytacji wpisane jest również trwające od października 2010 r. nawiedzenie wszystkich parafii przez relikwie Krzyża Świętego oraz Krzyż Wiary św. Ottona, które pięknie nazywamy „Misjami u stóp Krzyża”. Okres zadumy i modlitwy miał podprowadzić nas szczególnie w tajemnicę chrztu św. i wszystkich implikacji wynikających z jego przyjęcia. Koronacją tej refleksji stać się miało publiczne, pełne godności Wyznanie Wiary, wielokrotnie czynione razem z zapalonymi świecami w rękach, i dokonanie wpisu do Parafialnej Księgi Wiary Naszego Pokolenia jako widocznego świadectwa przylgnięcia na nowo do Boga i Kościoła – wspólnoty wiernych.

Reklama

„Działo się to nie tylko podczas adoracji Najświętszego Sakramentu w pierwsze niedziele miesiąca, ale również w trakcie dekanalnych pielgrzymek Rodziny Różańcowej do Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej lub Dni Modlitwy Różańcowej w dekanatach, podczas pielgrzymek diecezjalnych na Jasną Górę, do katedry, do Trzebiatowa, do Myśliborza, do Siekierek, do Brzeska, podczas wielu organizowanych pielgrzymek parafialnych, biblijnych kręgów i warsztatów, i innych ciekawych i owocnych form odnawiania życia duchowego” – jak napisał Metropolita Szczecińsko-Kamieński w słowie pasterskim na zakończenie Roku Wiary.

Widomym znakiem pełnego odczytania Credo było wprowadzenie do liturgii parafialnych śpiewania niedzielnego Wyznania Wiary. Wśród wielu ważnych inicjatyw warto zauważyć szczególnie staranne przygotowanie kandydatów do bierzmowania w wielu parafiach, które łączyło się z publicznym wyznaniem ich wiary. W ciągu całego roku odbyły się także sesje naukowe i konferencje tematyczne, które skupiały się nad duchowymi i teologicznymi aspektami wiary człowieka. Problematyka wiary i wzrastania w niej stały się również tematem większości rekolekcji czy to parafialnych, czy tych organizowanych dla poszczególnych grup modlitewnych i wspólnot duszpasterskich.

Inauguracja Roku Wiary, jak pamiętamy, nastąpiła w Pyrzycach 11 października 2012 r. i poprzedzona była całodziennym sympozjum historycznym przybliżającym postać sługi Bożego kard. Augusta Hlonda.

Ukoronowanie Roku Wiary nastąpiło w sobotę 23 listopada, gdy bazylika archikatedralna wypełniła się licznymi delegacjami parafialnymi, które reprezentowały wszystkich wiernych z archidiecezji. Uroczystą Eucharystię poprzedziło godzinne czuwanie modlitewne animowane muzycznie przez parafialne chóry gromadzące się w ramach Dnia Jedności. Centralnym punktem zakończenia Roku Wiary była uroczysta koncelebrowana Msza św. pod przewodnictwem abp. Andrzeja Dzięgi w asyście biskupów seniorów, infułatów, członków Kapituł oraz z blisko 150 kapłanami diecezjalnymi i zakonnymi. Metropolita Szczecińsko-Kamieński w wygłoszonym słowie Bożym zaakcentował najważniejsze wymiary kończącego się Roku Wiary: „Dopełnia się czas łaski w Roku Wiary, kiedy to ogarnialiśmy sercem i umysłem te tajemnice wiary, które Bóg pozwalał nam dotykać, w które pozwalał nam się zanurzać. Benedykt XVI, otwierając nam «Porta fidei», chciał, abyśmy odważnie weszli świadomie i z radością w przestrzeń wiary, wiary Kościoła świętego, wiary wspólnot parafialnych, rodzin, ale przede wszystkim wiary osobistej. W ten sposób postawił nam wszystkim zasadnicze pytanie, na które ciągle odpowiadamy, jaka jest nasza wiara? Prowadził nas ku tej odpowiedzi poprzez najbardziej zasadnicze dokumenty, a więc dwie encykliki: «Deus Caritas est» o miłości Boga, która nas pociąga do miłości człowieka, oraz «Spes salvi» – jakby czując, że Kościół tę miłość Bożą rozpoznając, przypomniał nam, że ciągle jest to droga nadziei. W ten sposób zaprosił nas w «Porta fidei» (Podwoje wiary), by wchodząc w nie, poznawać drogę Bożą. Przejął nas potem papież Franciszek, ogłaszając encyklikę «Lumen fidei» – ukazując blask wiary, jasność wiary, pewność wiary, nadzieję wiary w dzisiejszym świecie. Pokazał nam, że w prawdziwej wierze chodzi o Ciebie i o mnie, o konkrety codziennego życia, o godne traktowanie Boga, drugiego człowieka i spraw całego świata, o tę normalność chrześcijańskiego świadectwa. Dopełnia się uroczystością Chrystusa Króla Rok Wiary, czas szczególnego laboratorium wiary, modlitwy, medytacji, studium, ale także świadectwa, szkoły wiary w Jezusie Chrystusie”.

Wymownym elementem uroczystości zakończenia Roku Wiary była rozbudowana procesja z darami. Delegacje 129 parafii podchodziły do Księdza Arcybiskupa z przywiezionymi Parafialnymi Księgami Wiary Naszego Pokolenia, które zawierają świadectwa wiary. Każda delegacja parafialna otrzymała obraz bł. Jana Pawła II.

Na zakończenie dziękczynnej Eucharystii w swoje święto patronalne ślubowanie i przyrzeczenia złożyli nowi członkowie Akcji Katolickiej oraz Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Delegacja AK, KSM wraz ks. kan. Januszem Szczepaniakiem złożyła także życzenia Metropolicie Szczecińsko-Kamieńskiemu z racji przypadającej 11. rocznicy konsekracji biskupiej.

Tagi:
Rok Wiary

Przez Maryję do Jezusa

2014-02-05 12:12

Ks. Jan Robakowski
Niedziela Ogólnopolska 6/2014, str. 18

Graziako

Słynna dewiza św. Ludwika Marii Grignion de Montfort: „Wszystko dla Jezusa przez Maryję”, bo to „droga najłatwiejsza, najkrótsza, najdoskonalsza i najpewniejsza”, jest aktualna szczególnie w sanktuarium Matki Bożej w Lourdes, gdzie przez swe objawienia Bernadetcie w Grocie Massabielskiej Niepokalana Dziewica szeroko otworzyła bramy prowadzące do nawrócenia grzeszników i umocnienia wiary.

Lourdes bramą wiary

To temat, jaki został zaproponowany w 2013 r. pielgrzymom do rozważań i przeżywania w czasie ich pobytu w tym słynnym sanktuarium Niepokalanej. 24 listopada 2013 r. zakończył się Rok Wiary, ogłoszony jeszcze przez Benedykta XVI. Jednak temat ten będzie zawsze aktualny dla ludzi szukających sensu życia: prawdy i Boga.

Lourdes jest wyjątkowo szeroką i skuteczną bramą prowadzącą do wiary, bo wszystko tu sprzyja nawróceniu i umocnieniu religijności.

Jeżeli pielgrzym stojący przed grotą z pokorą przyznaje w swoim sercu, że jego wiara jest bardzo słaba, ma szczególną okazję prosić w tym miejscu Jezusa, aby przez wstawiennictwo Maryi, która jest błogosławiona, bo uwierzyła, wyleczył go z niedowiarstwa i pozwolił przejść przez bramę prowadzącą do wiary.

Znak krzyża świętego

W czasie objawień w Lourdes Matka Boża nie tylko Bernadettę, ale wszystkich tu przybywających prowadzi do wiary przez wypowiedziane słowa, przez cudowną wodę, przez gesty i znaki pokutne.

Pierwszym gestem uczynionym przez Maryję i powtórzonym przez Bernadettę jest znak krzyża świętego. Matka Boża uczy nas przez Bernadettę, jak należy się żegnać. Kreśląc pobożnie na sobie ten znak, wyznajemy i składamy dziękczynienie Bogu Ojcu, który nas stworzył, Synowi, który nas zbawił, i Duchowi Świętemu, który nas oświeca i uświęca. Jak przypomina Benedykt XVI: „W znaku krzyża zawarta jest synteza naszej wiary”. Pozwólmy, aby Matka Boża z Lourdes nauczyła nas czynić ten znak, bo on ukazuje wiarę Kościoła i wyraża naszą wiarę.

Szczególnie poleca się pielgrzymom przejść Drogę Krzyżową, bo ona przez pobożną modlitwę i medytację każdej stacji prowadzi do najpełniejszego zrozumienia świętości i zbawczej mocy zawartej w znaku krzyża.

Cudowna woda i nawrócenie

Matka Boża mówi do Bernadetty: „Proś Boga o nawrócenie grzeszników”; „Pokuty, pokuty, pokuty”; „Idź do źródła napić się i umyć w nim”. Bernadetta, zawsze posłuszna Pani, na kolanach drąży rękami w głębi groty ziemię w poszukiwaniu wody. Z początku ukazuje się samo błoto. Gdy tylko zamieni się ono w błotnisty płyn, Bernadetta natychmiast, zgodnie z życzeniem Pani, pije go i myje się w nim, przez co jej twarz staje się szkaradnie brudna. Robi to na wszystkich obecnych negatywne wrażenie.

Tymczasem przez tych kilka gestów uczynionych przez Bernadettę Matka Boża ukazuje, jakie spustoszenie w ludzkiej egzystencji powoduje grzech. Przez grzech tracimy naszą przynależność do Boga, a tym samym – nasze podobieństwo do Niego. To właśnie oznaczało błoto na twarzy Bernadetty.

Na szczęście: „Gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska” (Rz 5, 20b). Błoto w grocie zostaje szybko oczyszczone przez krystalicznie czystą wodę z cudownego źródła, już od 150 lat przypominającą tę, która wytrysnęła z boku Chrystusowego na krzyżu, a która nas oczyściła w sakramencie chrztu św. i nieustannie oczyszcza w sakramencie pokuty.

Cudowna woda z Groty Massabielskiej uzdrowiła nie tylko tysiące chorych na ciele, ale też miliony chorych na duszy.

Chrystus wyraźnie nas zapewnia i zachęca obietnicą: „Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich” (Mt 18, 20). Dlatego jak najobficiej korzystajmy z naszej pielgrzymki.

Podczas pobytu w Lourdes mamy okazję każdego dnia wspólnie uczestniczyć we Mszy św., w adoracji Najświętszego Sakramentu, w Różańcu uroczyście odmawianym w grocie oraz w procesji chorych, uwieńczonej błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem. A wieczorem, na zakończenie dnia, należy i warto wziąć udział w Maryjnej procesji różańcowej z lampionami, która jest niezwykle wzruszającą i niezapomnianą manifestacją wiary wielotysięcznej rzeszy pielgrzymów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: nowy biskup pomocniczy kijowsko-żytomierski

2019-09-18 13:54

st (KAI) / Watykan

Ojciec Święty mianował dotychczasowego kanclerza diecezji kijowsko-żytomierskiej, 40-letniego ks. Aleksandra Jazłowieckiego biskupem pomocniczym tej diecezji, przydzielając mu jednocześnie stolicę tytularną Tulana.

programkatolicki.org

Biskup nominat urodził się 2 marca 1979 roku w Szarogrodzie w obwodzie winnickim, na wschodnim Podolu.

Przygotowywał się do kapłaństwa w Wyższym Seminarium Duchownym p.w. Ducha Świętego w Gródku Podolskim. 26 czerwca 2004 roku przyjął święcenia kapłańskie i został włączony do prezbiterium diecezji Kamieniecko-Podolskiej. W latach 2004-2006 był wikariuszem w Murafie, a jednocześnie pracował jako formator w Wyższym Seminarium Duchownym w Gródku Podolskim.

W latach 2006-2013 ks. Jazłowiecki studiował na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie, uzyskując doktorat z prawa kanonicznego. Następnie był wicerektorem i ekonomem Wyższego Seminarium Duchownego p.w. Ducha Świętego w Gródku Podolskim, zaś w 2014 roku został jego rektorem. W roku 2018 został kanclerzem diecezji kijowsko-żytomierskiej.

Moja nominacja to wyraz ogromnego zaufania Ojca Świętego do mnie – powiedział biskup-nominat Aleksander Jazłowiecki w rozmowie z ukraińskim portalem katolickim "Credo". Franciszek mianował go 18 września biskupem pomocniczym diecezji kijowsko-żytomierskiej, której ordynariuszem jest bp Witalij Krywicki. Biskup-nominat jest drugim pod względem wieku najmłodszym hierarchą Kościoła katolickiego.

O swym mianowaniu nominacji nominat dowiedział się dwa tygodnie temu. "Rozumiem, że jest to ogromna odpowiedzialność i duże wyzwanie, dlatego pojechałem do sióstr karmelitanek, które posługują w Kijowie, by spędzić tam dzień w ciszy i skupieniu, po czym wyraziłem zgodę. Pomogło mi także wsparcie i słowo mojego ojca duchownego, który zna mnie, szczególnie moje ludzkie słabości. W najbliższym czasie pojadę na parę dni na ćwiczenia duchowne w ciszy do klasztoru Wspólnoty Niepokalanej Matki Wielkiego Zawierzenia, (zawierzanek) w Częstochowie" – powiedział biskup-nominat. Jednocześnie poprosił krewnych, przyjaciół, bliskich i wszystkich wiernych Kościoła katolickiego o modlitwę w jego intencji. "Bardzo liczę na wsparcie moich świętych patronów, zwłaszcza Tomasza More'a i dusz w Czyśćcu cierpiących" – oświadczył rozmówca agencji "Credo".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież do lekarzy: nie traćcie z oczu godności człowieka

2019-09-20 15:45

vaticannews.va / Watykan (KAI)

Odpowiedzialność pracowników służby zdrowia dotycząca troski o chorego znajduje najgłębszą inspirację we wrodzonym i niezbywalnym wymiarze etycznym zawodu lekarskiego, o czym świadczy już starożytna przysięga Hipokratesa, według której każdy lekarz jest zobowiązany okazywać najwyższy szacunek życiu ludzkiemu i jego świętości. Słowa te, zaczerpnięte z encykliki Jana Pawła II "Evangelium vitae", papież Franciszek skierował do członków Krajowej Federacji Towarzystw Chirurgów i Dentystów we Włoszech, których przyjął na audiencji.

© "L'Osservatore Romano"

Franciszek zaznaczył, że choroba nie jest tylko przypadkiem medycznym, ale stanem konkretnej, niepowtarzalnej osoby. Stąd potrzeba swoistego kodeksu wartości, aby nadać chorobie i pracy lekarskiej wymiar ludzki. Papież przestrzegł także przed wchodzeniem w kulturę śmierci.

- Wobec wszelkich zmian, jakie zachodzą w medycynie i społeczeństwie, których jesteście świadkami, ważną rzeczą jest, aby lekarz nie stracił z oczu wyjątkowości każdego chorego, z jego godnością i wrażliwością. Mężczyznę i kobietę, którym należy towarzyszyć z sercem, mądrością, szczególnie w najtrudniejszych sytuacjach. Dzięki takiej postawie można i powinno się odrzucić wszelką pokusę – wywołaną także przez zmiany ustawodawcze - używania medycyny dla wypełnienia woli chorego, który chce umrzeć, towarzysząc mu przy samobójstwie lub będąc bezpośrednią przyczyną śmierci poprzez eutanazję. Chodzi o błędne drogi wobec wyborów, które nie są, jak by się wydawało, wyrazami wolności człowieka, gdyż niosą ze sobą możliwość odrzucenia chorego lub fałszywe współczucie wobec prośby o pomoc w przyśpieszeniu śmierci - podkreślił papież.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem