Reklama

Jaka Polska po Tusku?

2014-01-29 07:58


Niedziela Ogólnopolska 5/2014, str. 38-39

DOMINIK RÓŻAŃSKI

O potrzebie zrównoważonego rozwoju, konieczności kontrrewolucji w polityce oświatowej, historycznej oraz kulturalnej z Janem Dziedziczakiem rozmawia Wiesława Lewandowska

WIESŁAWA LEWANDOWSKA: – Idzie na wielką zmianę, Panie Pośle?

JAN DZIEDZICZAK: – Wszystko na to wskazuje. Gdy największa partia opozycyjna przekracza sondażowy rubikon, to znaczy, że ludzie chcą zmian, chcą poprawy obecnego stanu rzeczy.

– Tego rodzaju zmiany na lepsze zapowiada też obecny rząd...

– Zapowiada je od siedmiu już lat.

– I od siedmiu lat jest ostro krytykowany przez opozycję. Dziś ta krytyka jest wyjątkowo nasilona i dotyczy już samych fundamentów polityki i ustroju państwa. A zatem, czy po ewentualnym przejęciu władzy przez Prawo i Sprawiedliwość możemy się spodziewać naprawdę fundamentalnych zmian?

– Tak, rzeczywiście planujemy takie zmiany. Wbrew temu, co mówią liberalne media i zdezorientowana przez nie część Polaków, jesteśmy ugrupowaniem, które faktycznie głęboko i pryncypialnie różni się od obecnie rządzącej formacji. Media podsycają dziś znużenie Polaków polityką, utwierdzają ich w przekonaniu, że polityka jest brudna, że „wszyscy politycy są jednakowi” i chodzi im tylko o „dostęp do koryta”, a zatem „nic się nie zmieni, bez względu na to, kto będzie rządził”. Przez ten właśnie mechanizm medialnej manipulacji doszło do zatarcia politycznej odpowiedzialności za obecny stan państwa. Tymczasem naprawdę coraz trudniej ukrywać, że Polska znalazła się w wielowymiarowym kryzysie – od kryzysu moralnego po kryzys strukturalny, gospodarczy i wręcz katastrofę zabezpieczenia społecznego, służby zdrowia, edukacji. Nie ulega wątpliwości, że jest to zapaść spowodowana rządami PO-PSL, za których nieudolność i zaniechania płacić będziemy przez wiele lat.

– Rząd Donalda Tuska nie poczuwa się do winy, raczej chwali się sukcesami...

– Niewątpliwym sukcesem tego rządu jest to, że w komfortowych warunkach – m.in. w nadzwyczajnie przyjaznym otoczeniu medialnym – naprawdę niewiele robiąc, z ogromnym samozadowoleniem rządzi od 7 lat. Wprawdzie premier co rusz ogłaszał jakieś „nowe otwarcia”, nowe pomysły, zmiany, ale bilans dokonań jest mizerny, nijaki. Przyparty do muru, broni się, że przecież żaden rząd po 1989 r. nie zdołał zrobić więcej. Dość ohydną manipulacją jest tu porównywanie 7-letnich rządów koalicji PO-PSL z rządem Jarosława Kaczyńskiego, który rządził zaledwie 16 miesięcy, nie miał większości w Sejmie, nie miał też tych gigantycznych pieniędzy z UE (które to właśnie rząd Prawa i Sprawiedliwości wynegocjował dla Polski na lata 2007-2013). Na przykład ministrowie Grabarczyk i Nowak mieli kilkanaście (!) razy więcej pieniędzy na budowę dróg niż minister Jerzy Polaczek!

– PiS diagnozuje dziś wieloaspektowy kryzys państwa. Jakie, zdaniem Pana Posła, są najgroźniejsze symptomy tego kryzysu?

– Przede wszystkim te, które odcisną się bezpośrednio na jakości życia Polaków, jak choćby niedostępność służby zdrowia, rosnące ubóstwo (polecam wskaźniki GUS) i bezrobocie, malejący przyrost ludności. Moim zdaniem, u podstaw dzisiejszego polskiego kryzysu leży – zaaprobowany w sposób szczególny właśnie przez rząd Donalda Tuska – brak dbałości o tożsamość narodową.

– Jesteśmy Europejczykami, Panie Pośle!

– Tak, tyle że wszyscy inni Europejczycy bardzo skrupulatnie dbają o swą tożsamość narodową, prowadzą własną politykę historyczną (np. Niemcy)! Tymczasem w Polsce mamy do czynienia wręcz z obrzydzaniem tego wszystkiego, co dla Polaków powinno być cenne… Jesteśmy pozbawiani dumy narodowej, którą się wręcz wyśmiewa jako bezzasadną. Z ofiar niemieckiej zbrodni jesteśmy przekształcani niemal we współwinowajców… Rząd polski uczestniczy w legitymizacji rozmaitych tego rodzaju zabiegów. Oto w polskiej telewizji publicznej pokazuje się niemiecki film „Nasze matki, nasi ojcowie”. Z naszych podatków dofinansowano film „Pokłosie”, który pokazuje Polaków jako współodpowiedzialnych za Holokaust. Jeśli do tego dodać zmarginalizowanie nauki historii w polskich szkołach, usuwanie lektur tradycyjnie kształtujących kod kulturowy Polaków, to efekt poniżenia i zatraty tożsamości narodowej mamy murowany! To jest właśnie dzieło rządów Donalda Tuska; dzisiejsi polscy 15-latkowie będą Europejczykami bezrefleksyjnie konsumującymi frytki i ketchup.

– To przerabianie nas na bezmyślnych konsumentów trwa jednak chyba dłużej niż 7 lat...

– Tak, ale – mówię to z całą stanowczością – takiej dewastacji lekcji historii, takiej dewastacji kanonu lektur nie przeprowadził żaden z rządów po 1989 r. Takiej dewastacji nie było nawet za PRL-u, gdy całej prawdy oczywiście nie uczono, ale młody człowiek, w przeciwieństwie do szkoły pań minister Hall-Szumilas-Kluzik, wiedział przynajmniej coś o Polsce Piastów, Polsce Jagiellonów, powstaniach w XIX wieku, czytał „Pana Tadeusza”…

– Świat polskiej kultury dziś jednak nie protestuje, raczej gremialnie popiera poczynania obecnego rządu, jak chyba żadnego dotąd.

– To zdumiewające, ale rzeczywiście tak jest. Mamy tu chyba do czynienia ze swoiście rozumianą nowoczesnością i tęsknotą za światowym uznaniem, wynikającą z „salonowych” kompleksów. Dlatego Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego finansuje bardzo kontrowersyjne ekspozycje w Centrum Sztuki Współczesnej (np. nagi zboczeniec wykonuje czynności seksualne wobec krucyfiksu), w szacownej Zachęcie gości wulgarna pornografia, a w Muzeum Narodowym wystawa „Ars Homo Erotica” promuje homoseksualizm (według twórców, pokazuje ona „piękno miłości homoseksualnej”). Mam pytanie: jaki jest interes państwa polskiego, interes narodowy, żeby wspierać i reklamować homoseksualizm? Dziś w Polsce to pytanie retoryczne…

– Jednak nie dla PiS-u?

– Tak, uważamy, że promocja homoseksualizmu, podobnie jak bardzo nasilone ostatnio lansowanie ideologii gender, oznacza nie tylko dewastację rodziny, ale również dewastację wszystkich wzorców i tradycji polskich przekazywanych przez rodzinę. Tymczasem obecny rząd oficjalnie wspiera tego rodzaju ideologie i jednocześnie prowadzi intensywną politykę likwidacji tożsamości narodowej. Nawet mając nadzieję, iż wkrótce ten rząd odejdzie, już dziś wiemy, że straty będą niepowetowane, bo kilka roczników dzisiejszego młodego pokolenia pójdzie w świat z wielką tożsamościową raną. Tej rany nie da się zabliźnić.

– PiS zamierza więc reaktywować tożsamość narodową dla przyszłych pokoleń. Jak?

– Poprzez powrót do wychowywania młodych ludzi. Naszym zdaniem, szkoła powinna nie tylko dawać solidną wiedzę, ale również wychowywać ludzi wrażliwych, gotowych do poświęcania się dla wyższych wartości. Powinna też pobudzać i kształtować postawy patriotyczne, jak to niezmiennie robią inne kraje.

– A więc rewolucja w programach szkolnych?

– Zdecydowanie! Uważamy, że potrzebna jest tu duża kontrrewolucja. Podobnie jak w całej polityce historycznej i kulturalnej. Należy wreszcie promować kulturę dążącą do piękna, prawdy i dobra, pokazywać prawdę historyczną i piękno Polski. A jeśli ktoś chce pokazywać „brzydotę Polski”, niech to robi za swoje pieniądze, a nie za nasze wspólne.

– PiS-owi zarzuca się dziś, że o ile w 2005 r. miał program stawiający na solidarność społeczną, ale i na rynkowość, to teraz odrzuca reguły wolnego rynku… Jaki w istocie jest dziś ten ekonomiczno-gospodarczy pomysł na „Polskę po Tusku”?

– Nasz program nie bazuje ani na liberalizmie, ani – co się często nam zarzuca – na socjalizmie, lecz na katolickiej nauce społecznej – dziś, niestety, zapomnianej, zarzuconej. Projekt ten zakłada oczywiście wolny rynek, ale przy zachowaniu pełnego szacunku dla człowieka. Stąd nasza kategoryczna niezgoda na rozwiązania stosowane przez rząd Donalda Tuska.

– Na przykład w kwestii podwyższenia wieku emerytalnego?

– Tak. Uważamy, że podniesienie wieku emerytalnego w istocie niczego nie daje, a wręcz przeciwnie – przynosi całkiem wymierne szkody. Nie tylko tym, którzy są zmuszeni pracować dłużej, ale także tym młodym ludziom, którzy nie mają dziś pracy. Niekonsekwentne jest uzasadnianie podwyższania wieku emerytalnego względami demograficznymi, że jest nas coraz mniej, a zatem każdy musi coraz dłużej pracować. Prawda jest taka, że młodzi ludzie mają coraz mniej dzieci, nie chcą zakładać rodzin, bo nie mają stabilnej pracy. I nie będą jej mieć, gdy starsze pokolenie będzie zmuszane do pracy aż do ostatecznej utraty zdrowia, zajmując jednocześnie miejsca młodym. To szaleństwo!

– Bardzo rewolucyjnie zapowiada się „upaństwowienie” służby zdrowia.

– Jesteśmy za tym, aby służba zdrowia była finansowana z budżetu państwa, gdyż mechanizm NFZ po prostu się nie sprawdził. Mówimy wyraźnie: służba zdrowia nie powinna mieć na celu przynoszenia zysków, lecz opiekę nad człowiekiem, i dlatego trzeba do niej dopłacać. Tymczasem obecny rząd bardzo forsuje w tej dziedzinie bezwzględne mechanizmy rynkowe. Oto np. w przetargu na ratownictwo medyczne wygrywają firmy oferujące gorsze warunki, lecz trochę tańsze... Prywatne, a więc pragnące osiągać zysk. Mamy już liczne dowody na to, że tego rodzaju oszczędności są najdroższe, bo zbyt często kosztują ludzkie życie. W tej dziedzinie, jak chyba w żadnej innej, na pierwszym miejscu powinien być człowiek, jego życie, jego godność. Obecny rząd najwyraźniej dąży do prywatyzacji służby zdrowia – my wręcz przeciwnie.

– Czy PiS zamierza powstrzymać w Polsce proces prywatyzacji?

– Dyskusję na ten temat toczymy w Polsce już od 1989 r. To głównie dzięki polskim fanatycznym liberałom (skupionym wówczas głównie wokół Janusza Lewandowskiego, a dziś wokół PO) dochodziło do sprzedaży rozmaitych instytucji i przedsiębiorstw za symboliczne sumy (np. w wysokości rocznych zysków tychże firm). Można powiedzieć, że doszło do sprzedaży wielu kur znoszących złote jajka. W następstwie tego procesu pojawiły się w Polsce liczne firmy zagraniczne, które dziś większość zysków transferują do swoich krajów, a w momencie kryzysu zwijają interes i zostawiają tanich polskich pracowników bez pracy… Dlatego uważamy, że należy zatrzymać proces prywatyzacji, bo odwrócenie jej skutków jest trudne.

– Zdziwienie budzi zapowiedź zmian w strukturze administracji państwowej. Dlaczego są one, zdaniem PiS-u, konieczne?

– Naszym zdaniem, niemal cała administracja państwowa wymaga dość gruntownej reformy, aby była bardziej wydolna i bliska ludziom. Krytycznie oceniamy politykę polaryzacyjno-dyfuzyjną PO, która inwestycyjnie preferuje największe miasta, dla których cała reszta ma być jedynie sypialnią. Rząd PO-PSL zmarginalizował już kraj poza wielkimi metropoliami; w mniejszych ośrodkach zlikwidowano nawet liczne urzędy administracji państwowej (np. sądy i prokuratury rejonowe, a w jeszcze mniejszych – placówki Poczty Polskiej i posterunki policji). My chcemy inwestować równomiernie w całą Polskę w ramach polityki zrównoważonego rozwoju. Zamierzamy przywrócić małe posterunki policji, reaktywować tę niedawno zlikwidowaną infrastrukturę komunikacyjną oraz szkoły i wiejskie biblioteki, będące często jedyną ostoją kultury w małych miejscowościach itd.

– Wszystkie z proponowanych zmian łączą się ze sporymi kosztami. Jakie będą źródła finansowania, skoro przewiduje się obniżenie podatków?

– Konieczna, naszym zdaniem, obniżka podatku VAT – rząd Tuska podniósł ten podatek – ma na celu pobudzenie konsumpcji i nakręcenie koniunktury gospodarczej, a zatem można liczyć raczej na wzrost przychodów do budżetu państwa. Ponadto proponowane przez nas rozwiązania raczej ograniczą wydatki, niż je zwiększą (np. likwidacja NFZ da ogromne pieniądze, które teraz pochłania rozbudowana biurokracja Funduszu). Wielkie zagraniczne hipermarkety są dziś w większości zwolnione z podatków. Podobnie jest z zagranicznymi bankami, które mają w Polsce gigantyczne zyski (niektórzy prezesi tych banków zarabiają kilkaset tysięcy złotych miesięcznie!). Uważamy, że da się wygospodarować w Polsce całkiem spore fundusze na to, by nam wszystkim żyło się łatwiej.

– Czy to możliwe, Panie Pośle, aby Polska po Tusku była jeszcze bardziej szczęśliwa?

– Odpowiem całkiem poważnie. Polska może być państwem sprawnym, wywiązującym się ze swoich obowiązków, dbającym o wspólnotę narodową, o rodzinę i o każdego obywatela.

* * *

Jan Dziedziczak – polski polityk, politolog, rzecznik prasowy rządu Jarosława Kaczyńskiego, od 2007 r. poseł na Sejm VI i VII kadencji, instruktor harcerski ZHR

Tagi:
wywiad polityka Tusk Polska

Reklama

Min. Woś: nowe prawo umożliwiło wzrost ściągalności alimentów o 298,5 proc.

2019-09-17 15:47

dg / Warszawa (KAI)

– Wzrost ściągalności alimentów o 298,5% w czasie naszych rządów to efekt przyjętego założenia, że prawo jest skuteczne w działaniu. Jeśli jest wola polepszenia rzeczywistości, w której żyjemy to jest to możliwe. Skończyliśmy z „nie da się” – mówi KAI minister Michał Woś.

BOŻENA SZTAJNER

Jak podaje dzisiejszy Dziennik Gazeta Prawna "W I półroczu br. gminy wydały na świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego 584 mln zł, a dłużnicy zwrócili 227 mln zł. To oznacza, że wskaźnik zwrotów wyniósł 38, 8 proc.". Rekordowa jednorazowa spłata zaległych alimentów po zmianach w prawie padła w Płocku i wyniosła wyniosła 140 tys. zł.

– Cieszę się, że pracując w ministerstwie sprawiedliwości miałem okazję współpracować przy tworzeniu prawa, które tak szybko zaowocowało. Można się nabijać z hasła „a za PO”, ale ono jest po prostu prawdziwe. Ściągalność alimentów do roku 2015 rok rocznie wynosiła ok. 13 proc. Rodzice zaczęli płacić na dzieci i zwracać państwu do Funduszu Alimentacyjnego po zmianach w prawie, które wprowadziliśmy z ministrem Zbigniewem Ziobro. W ministerstwie sprawiedliwości przygotowaliśmy projekt zmian wprawie karnym, który zamienił przesłankę przestępstwa z „uporczywego” niepłacenia alimentów, na precyzyjnie wskazane niezapłacenie „trzykrotności zasadzonego świadczenia”, co w praktyce sprowadza się do trzymiesięcznego długu. Ale nie zależało nam na tym, żeby niepłacący alimentów masowo trafili do więzienia, dlatego jeśli w ciągu 30 dni po przesłuchaniu w prokuraturze dług zostanie zapłacony - bo o to nam chodzi - postępowanie jest umarzane. Nowe, dobre prawo okazało się być bardzo skuteczne w działaniu – podkreśla min. Michał Woś.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Szukała kogoś, kto pomoże usunąć ciążę. Dostała telefon do księdza

2019-09-09 10:35

Piotr Kołodziejski / Szczecin (KAI)

Renata (imię zmienione) chciała usunąć ciążę. Pytała koleżanek czy mają kontakt do kogoś, kto może jej pomóc w dokonaniu aborcji. Zamiast tego, jedna z przyjaciółek dała jej numer telefonu do ks. Tomasza Kancelarczyka z Fundacji Małych Stópek. Ks. Tomasz jest organizatorem Szczecińskiego Marszu dla Życia. Co roku gromadzi na ulicach miasta kilkanaście tysięcy osób, a na co dzień prowadzi działalność pro life, o której opowiada w rozmowie z KAI.

Fundacja Małych Stópek

KAI: Czym zajmuje się Fundacja Małych Stópek?

Ks. Tomasz Kancelarczyk: Fundacja pomaga samotnym matkom, ale nie tylko tym, co już urodziły, także tym, które jeszcze nie urodziły. To też są mamy. Sprawa pani Renaty z Wielkopolski wcale nie jest wyjątkowa. Sytuacji, w których trafiają do nas kobiety na pograniczu życia i śmierci swojego nienarodzonego dziecka jest tak dużo, że musiałbym co kilka dni taką sprawą ujawniać i prosić o pomoc. Dzięki temu, że mamy stałych darczyńców Fundacji Małych Stópek, nie muszę za każdym razem prosić o finansowe wsparcie. Każda z tych historii jest inna ale wszystkie mają jeden wspólny mianownik: nieodpowiedzialność, brak osób, które objęłyby pomocą i troską kobietę, brak miłości najbliższych.

- Wracając do przypadku z Wielkopolski. Kobieta chciała usunąć ciążę. Pytała koleżanek czy mają kontakt do kogoś, kto może jej pomóc w dokonaniu aborcji. Zamiast tego, jedna z przyjaciółek dała jej numer telefonu do księdza?

- Dziewczyna dała ten numer mówiąc, że tam pomogą ci w przerwaniu ciąży. Gdy usłyszałem w telefonie "Dzień dobry" nie odpowiedziałem, jak mam w zwyczaju, "Szczęść Boże". Też odpowiedziałem „Dzień dobry”. W kolejnych zdaniach usłyszałem, że dzwoni do mnie kobieta z prośbą o pomoc w dokonaniu aborcji. Mnie też nie uprzedzono o tym telefonie, ale to nie był pierwszy taki przypadek. Zacząłem wypytywać o kontekst życia tej osoby, o ojca dziecka, o rodzinę. Usłyszałem wiele przykrych słów nie tylko na temat ojca dziecka, ale przede wszystkim rodziny. Były też słowa, które wypowiadano w jej stronę, ale nie nadają się do cytowania. „A gdybyś miała taką możliwość, że zamieszkasz poza domem, w którym nie chcą widzieć twojego dziecka, gdzie patrzą na ciebie wilkiem i obrzucają bluzgami? A gdybyś miała zapewniony byt i konkretną pomoc?” Nakreśliłem konkretnie, jak pomagamy w Fundacji. Wtedy całkiem zmienił się ton jej wypowiedzi. Rozmowa trwała blisko 40 minut. Zakończyła się ofertą: załatwię ci konkretnie taką pomoc.

- Co ksiądz zaoferował?

-To, co trzeba było. W takiej sytuacji trzeba zrobić jedno: zabrać taką osobę ze środowiska aborcyjnego. Jeżeli tego nie zrobimy, to nic nie zdziałamy. Możemy dużo gadać, moralizować. Możemy kreślić wizję przyszłości. Jeżeli ta osoba jest w otoczeniu osób, które nastają na życie dziecka i negatywnie odnoszą się do niej, to są małe szanse. Wtedy musi być bardzo odporna psychicznie. Dlatego zawsze proponuję wyrwanie ze środowiska aborcyjnego. Jakimś rozwiązaniem jest pokierowanie do domu samotnej matki, ale to nie zawsze się udaje. Dom samotnej matki nie jest wymarzonym miejscem dla takiej osoby, jak pani Renata. To jest bardzo dobre miejsce dla kobiet, które walczą o swoje dziecko i same poszukują miejsca do przeżycia. W tym przypadku zaproponowałem wynajęcie kawalerki. Zaproponowałem sumę potrzebną do zabezpieczenia jej bytu i tego, co będzie potrzebne dla jej dziecka na dwa lata. Tak, żeby dla niej wizja przyszłości była bezpieczna. Wyceniłem to na 25 tys. złotych. Niektórzy mówią, że dużo. Odpowiadam pytaniem czy życie dziecka za 25 tys. zł to jest tak dużo? Nieraz przy takich środkach jest bardzo trudno wynająć mieszkanie dla samotnej kobiety z dzieckiem. Wynajęcie mieszkania, pomoc finansowa na bieżące wydatki, wyprawka dla dziecka i 2 tysięcy pieluch na cały okres macierzyński to pomoc, którą należało zaoferować.

- Pomoc dla kobiety mogliście zaproponować, dzięki wsparciu ofiarodawców Fundacji Małych Stópek?

- Tak. Jeśli brakuje środków, to prosimy ofiarodawców, licząc na wsparcie. Za każdą historią kryje się życie dziecka. Poza wsparciem materialnym, ważne, żeby potem przy tej osobie był ktoś, kto będzie towarzyszył. Jeżeli po urodzeniu dziecka nie powróci do takiej osoby rodzina, to ona znajduje się sama. Bywa tak, że już jakiś czas po porodzie dzwoni do mnie z płaczem kobieta. Dziecko jest w żłobku i dzwonią, żeby zabrać je, bo gorączkuje. W pracy z kolei mówią jej, że jak wyjdzie, to już nie ma po co wracać. Nie ma osób towarzyszących: babci, dziadka, a najlepiej, żeby był mężczyzna. Jest ciężko.

- Ile jest takich sytuacji, w których pomagacie?

-Nie chcę mówić, że to dzięki nam. Najważniejsze, żeby zmieniło się serce kobiety, potem rodziny. Myślę, że konkretnych interwencji, gdzie przychodzimy z pomocą jest na pewno kilka w miesiącu. Oczywiście sytuacji, w których jest udzielana pomoc kobietom w trudnej sytuacji są setki. Kobiety same się do nas zgłaszają. Ważne więc, żeby grono obrońców życia, czyli Bractwa Małych Stópek powiększać - abyśmy mogli z odwagą rozmawiać z tymi kobietami i byśmy mogli mówić, że zapewnimy im pomoc bez uciekania się do wsparcia miejskich instytucji. Te kobiety nie chcą się ujawniać.

- Mówił ksiądz, że sytuacja w rodzinie zmienia się często po przyjściu dziecka na świat.

- Tak. Wielokrotnie bywało, że wracali ojcowie dzieci, przynajmniej z pragnieniem bycia przy dziecku. Rodziny również. Miałem wiele takich sytuacji, ale jedną, sprzed kilku lat, szczególnie wspominam. Dziadek dziecka, który wcześniej domagał się aborcji, trzymał dziecko i mówił z dumą "mój wnuk". Widziałem to na własne oczy. Kiedy widzę takie sytuację, to myślę sobie, że naprawdę warto walczyć o życie.

- Wasze magazyny są pełne pieluch i środków, które mogą wspomóc kobietę i jej małe dziecko. Czy to wystarcza?

- Cały czas te magazyny napełniamy. Jestem w trakcie zakupu następnych 60 tys. pieluch. To nie jest dużo. Poza tym chemia kosmetyczna, chusteczki, wózek, łóżeczko. A oprócz tego lokal, zamieszkanie, troska najbliższych. Rodziny to my nie zapewnimy… Dlatego tak ważne jest, żeby zajmowała się tym nie tylko Fundacja Małych Stópek. Jesteśmy w stanie zareagować na nieliczne przypadki. Wszyscy mamy być czujni, kochać życie od poczęcia i wychodzić z gotowością pomocy.

- Czy Fundacja sprawuje również patronat nad Domem Miłosierdzia w Poczerninie? - To dom prowadzony przez Caritas Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej. Wcześniej był tam Dom Samotnej Matki prowadzony przez siostry zakonne. Teraz jest to schronienie nie tylko dla kobiet w trudnej sytuacji, ale też mężczyzn wymagających pomocy i dachu nad głową. Dom wymaga remontu, również otoczenie tego domu – żeby kobiety z wózkami nie grzęzły w błocie.

- Działalność Bractwa Małych Stópek i Fundacji zaczęła się od Marszu dla Życia (w tym roku kilkanaście tysięcy osób przeszło ulicami Szczecina w manifestacji w obronie życia od poczęcia do naturalnej śmierci; był to 17-sty marsz - przyp.red.). - My nie możemy maszerować raz do roku. To maszerowanie ma trwać nieustannie. Życie to wymusiło. Byliśmy kojarzeni z obroną życia, więc zgłaszały się do nas kobiety, które były w trudnej sytuacji. Musieliśmy się organizować, również formalnie. Stąd Fundacja, a skoro na organizatorów Marszu dla Życia mówiono "ekipa małych stópek", więc nazwa wydała się oczywista. Niektóre rzeczy wozimy na drugi koniec Polski. Na miejscu magazynujemy potrzebne rzeczy, organizujemy rozmowy wyspecjalizowanych osób z kobietami, które potrzebują pomocy. Zachęcamy wszystkich do pomocy, również tej materialnej. Więcej szczegółów na dlazycia.info.
Dziękuję za rozmowę.

- Rozmawiał: Piotr Kołodziejski

- Numer konta Fundacji: Fundacja Małych Stópek ul. Św. Ducha 9 70-205 Szczecin

- przelewy krajowe nr konta: 13 2030 0045 1110 0000 0231 0120 w tytule przelewu: DAROWIZNA CIĄŻA

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Min. Woś: nowe prawo umożliwiło wzrost ściągalności alimentów o 298,5 proc.

2019-09-17 15:47

dg / Warszawa (KAI)

– Wzrost ściągalności alimentów o 298,5% w czasie naszych rządów to efekt przyjętego założenia, że prawo jest skuteczne w działaniu. Jeśli jest wola polepszenia rzeczywistości, w której żyjemy to jest to możliwe. Skończyliśmy z „nie da się” – mówi KAI minister Michał Woś.

BOŻENA SZTAJNER

Jak podaje dzisiejszy Dziennik Gazeta Prawna "W I półroczu br. gminy wydały na świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego 584 mln zł, a dłużnicy zwrócili 227 mln zł. To oznacza, że wskaźnik zwrotów wyniósł 38, 8 proc.". Rekordowa jednorazowa spłata zaległych alimentów po zmianach w prawie padła w Płocku i wyniosła wyniosła 140 tys. zł.

– Cieszę się, że pracując w ministerstwie sprawiedliwości miałem okazję współpracować przy tworzeniu prawa, które tak szybko zaowocowało. Można się nabijać z hasła „a za PO”, ale ono jest po prostu prawdziwe. Ściągalność alimentów do roku 2015 rok rocznie wynosiła ok. 13 proc. Rodzice zaczęli płacić na dzieci i zwracać państwu do Funduszu Alimentacyjnego po zmianach w prawie, które wprowadziliśmy z ministrem Zbigniewem Ziobro. W ministerstwie sprawiedliwości przygotowaliśmy projekt zmian wprawie karnym, który zamienił przesłankę przestępstwa z „uporczywego” niepłacenia alimentów, na precyzyjnie wskazane niezapłacenie „trzykrotności zasadzonego świadczenia”, co w praktyce sprowadza się do trzymiesięcznego długu. Ale nie zależało nam na tym, żeby niepłacący alimentów masowo trafili do więzienia, dlatego jeśli w ciągu 30 dni po przesłuchaniu w prokuraturze dług zostanie zapłacony - bo o to nam chodzi - postępowanie jest umarzane. Nowe, dobre prawo okazało się być bardzo skuteczne w działaniu – podkreśla min. Michał Woś.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem