Skąd biorą się okrucieństwa, krzywdy ludzkie, prześladowania? Pan Jezus powiedział, że zło i grzech pochodzą z ludzkiego serca, z wnętrza człowieka. „Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby go uczynić nieczystym; lecz to, co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym” (por. Mk 7, 15). Jak jednak dochodzi do tego, że krzywda ludzka tak często uzyskuje sobie prawo obywatelstwa? Widzimy przecież, jak na naszych oczach dzieje się tyle niesprawiedliwości. Człowiek ma nieraz nieprzeparte wrażenie, że są nawet na świecie pewnie ośrodki dywersyjne, które planują rujnowanie życia ludziom dobrym, prawym, uczciwym; są szatańskie instytucje, które podejmują brutalne plany prowadzające do zniszczenia czyjegoś dobrego imienia; są środowiska wykazujące się również okrucieństwem i zadawaniem śmierci osobom dla nich niewiarygodnym. Co powoduje takie zachowania? Jak rodzi się we wnętrzu człowieka grzech i jak rozwija się nienawiść w stosunku do bliźniego?

Gdy chodzi o najbardziej dla mnie bolesną sprawę napaści na Kościół, mającą na celu podważenie jego autorytetu w społeczeństwie, to istotnym przyczynkiem jest tu zła wiadomość, przekazana do odbiorcy publicznego. Wybierane są takie sytuacje, które od strony medialnej niezwykle „wstrzeliwują się” w rzeczywistość. Przy czym nie przebiera się w środkach – każdy jest dobry, kiedy prowadzi do zamierzonego celu – i nie dba o prawdę, jaka wyłoni się z prawdziwego śledztwa, nawet gdyby zaprzeczała rzucanym oskarżeniom. W eter idzie tylko oskarżenie, które podważa wiarygodność osoby lub instytucji.

W jednym z programów telewizyjnych Jana Pospieszalskiego podejmowano temat motywu prześladowania chrześcijan. Ks. prof. Waldemar Chrostowski zauważył, że często potrafią żyć ze sobą zgodnie różne wspólnoty religijne czy etniczne, ale w jakimś momencie ktoś spośród tych wspólnot jest namawiany do niechęci wobec drugiej grupy, wznieca się w nim nienawiść i złe wypowiedzi. Prześladowanie nie dzieje się samo. Jest ktoś stojący z boku, komu zależy na skłóceniu ludzi, sieje więc zamęt i wyzwala agresję, i w pewnym momencie mamy do czynienia z rozbitym społeczeństwem, pełnym animozji i wzajemnego oskarżania się, prowadzącego w prostej linii do złych czynów.

Miłość, która się kiedyś narodziła, została zniszczona, zniekształcona i w takim obrazie przemienia się w trend niszczący, szatański. Przykładów mamy wiele: niedawna wojna w b. Jugosławii, a wcześniej m.in. rzeź wołyńska, okrutne wymordowanie tysięcy Polaków przez Ukraińców. Podobnie jest, gdy chodzi o opiniowanie programów Radia Maryja i Telewizji Trwam czy o tworzenie wizerunku prasy katolickiej. Jak można wydawać oceny, że coś jest z gruntu złe, jeżeli się tego czegoś nie zna, bo nie słucha się, nie ogląda, nie czyta? A wystarczy, że na jakimś spotkaniu jedna osoba, szczególnie ta bardziej znacząca, wypowie fałszywą opinię i od razu wielu innych ją podejmie, rozpowiadając złe sądy dalej. Ktoś jednak ponosi odpowiedzialność za ferowanie fałszywych świadectw i ocen.

Prośmy Chrystusa, by rozjaśniał nasze myśli i pomagał nam dobrze rozeznawać rzeczywistość. Wystrzegajmy się też jak ognia siewców nienawiści, wiedząc, że i my ponosimy za nią odpowiedzialność. Bądźmy apostołami dobra.