W posiedzeniu wzięli udział m.in. premier Donald Tusk, Marszałkowie Sejmu i Senatu, Prymas Polski, przedstawiciele korpusu dyplomatycznego a także abp Wojciech Polak.

W swoim przemówieniu Prezydent RP powiedział, że oddaje hołd Bolesławowi Chrobremu i koronowanemu w tym samym, 1025 roku, jego następcy, Mieszkowi II Lambertowi. Jak zaznaczył, byli to władcy “państwa współtworzącego europejską Christianitas, a więc wspólnotę, której fundamentami i spoiwem stały się dekalog i wartości od tysiąca lat kształtujące naszą tradycję, kulturę i tożsamość”.

Andrzej Duda przypomniał, że droga do koronacji Chrobrego wiodła przez inne epokowe wydarzenie, które miało miejsce w Gnieźnie w roku 966, to znaczy przez Chrzest Polski, które to wydarzenie dało początek historii naszego państwa.

Podziel się cytatem

Prezydent zwrócił uwagę, że 1000 lat temu książę Bolesław zwany Chrobrym, drugi historyczny władca Polski, zwieńczył swoje panowanie królewską koroną. “Państwu, które przejął z wielką energią po swoim ojcu Mieszku nadał w ciągu 33 lat własnych rządów splendor mocy i chwały” - powiedział Andrzej Duda. Jak dodał, akt koronacji sprzed 1000 lat “przypieczętował i wyznaczył status polskiego państwa jako suwerennego królestwa”.

Andrzej Duda podkreślił, że istnienie, siła, pomyślność i bezpieczeństwo państwa są warunkami koniecznymi również naszej osobistej wolności. “Od tego, czy uczynimy dzisiaj wszystko, co w naszej mocy, aby niepodległą Rzeczpospolitą umocnić i zapewnić jej dalszy rozwój, zależy powodzenie następnych pokoleń” - powiedział prezydent RP. Jak dodał, przed Polakami stoi dziś wielka odpowiedzialność przed rodakami, przed historią, a także - jak powiedzą wierzący - także przed Bogiem.

“Musimy tę odpowiedzialność podjąć i musimy jej sprostać. I nigdy nie zniżać głowy. Niech Pan Bóg błogosławi naszą ponad tysiącletnią Rzeczpospolitą Polską. Niech Pan Bóg błogosławi Polakom i Ojczyźnie i wszędzie, gdzie są na całym świecie” - zakończył Prezydent RP.

Podczas uroczystości odczytano uchwałę Sejmu i Senatu przyjętą z okazji dzisiejszej uroczystości. “Odwaga i mądrość naszych przodków, dzięki którym dziesięć wieków temu Polska stała się trwałym bytem na mapie Europy, są niewyczerpanym źródłem poczucia wspólnoty narodowej i inspiracją do dalszych starań o siłę i pomyślność naszej Ojczyzny” - czytamy w uchwale.

Wcześniej Andrzej Duda złożył wieniec pod pomnikiem Bolesława Chrobrego i odsłonił w podziemiach katedry gnieźnieńskiej tablicę upamiętniającą koronacje dwóch pierwszych królów Polski - Bolesława Chrobrego i Mieszka II Lamberta.

Wieczorem odbędą się Nieszpory ku czci św. Wojciecha oraz procesja z relikwiami św. Wojciecha ulicami miasta. Nabożeństwo rozpocznie się w katedrze gnieźnieńskiej o 19.30 pod przewodnictwem metropolity warszawskiego abp. Adriana Galbasa.

Natomiast w niedzielę o 9.15 wyruszy procesja z relikwiami św. Wojciecha, która przejdzie z kościoła pw. św. Michała Archanioła do katedry gnieźnieńskiej, gdzie uroczystej sumie przewodniczyć będzie legat papieski na uroczystości kard. Kazimierz Nycz.

O 16.00 w katedrze gnieźnieńskiej celebrowane będą II Nieszpory o św. Wojciechu pod przewodnictwem bp. Damiana Muskusa z Krakowa.

Jubileusz 1000-lecia koronacji Bolesława Chrobrego i Mieszka II Lamberta to kolejne obchody znaczących rocznic historycznych po świętowanym w 2016 roku 1050-leciu Chrztu Polski i obchodzonej w 2017 roku 600. rocznicy prymasostwa polskiego. Te trzy dziejowe wydarzenia były ściśle związane z Gnieznem będącym w państwie Piastów ważnym ośrodkiem politycznym i duchowym.

Warto przypomnieć, że w katedrze gnieźnieńskiej przechowywane są relikwie św. Wojciecha. Ciało męczennika sprowadził do Gniezna w 997 roku Bolesław Chrobry. W 1000 roku do jego grobu pielgrzymował cesarz Otton III, ogłaszając podczas słynnego Zjazdu Gnieźnieńskiego utworzenie przez papieża Sylwestra II archidiecezji i metropolii gnieźnieńskiej z trzema podległymi biskupstwami w Krakowie, Wrocławiu i Kołobrzegu - pierwszej samodzielnej organizacji kościelnej na ziemiach polskich, która znacznie umocniła młode państwo polskie także w wymiarze politycznym.

Zjazd gnieźnieński był również przełomem w staraniach Bolesława Chrobrego o koronę. Niektórzy historycy za koronację uznawali opisany przez Galla Anonima gest nałożenia przez Ottona III na głowę Bolesława Chrobrego cesarskiego diademu. Zdaniem większości było to jednak mające rangę symbolu wyróżnienie potwierdzające status Bolesława jako samodzielnego władcy chrześcijańskiego i cesarskiego sprzymierzeńca.

Na koronację książę polański musiał czekać jeszcze ćwierć wieku, a finalizację starań zatrzymała przedwczesna śmierć Ottona III (zmarł 1002 r.) i papieża Sylwestra II (zmarł 1003 r.). Następca młodego cesarza - Henryk II nie był Bolesławowi Chrobremu przychylny, a wzajemnych relacji nie poprawiała wieloletnia wojna. Dopiero więc śmierć cesarza w 1024 roku i dokonana w tym samym czasie zmiana na tronie papieskim przyniosła sposobną chwilę.

Bolesław Chrobry koronował się w 1025 roku. Historycy są dość zgodni w kwestii daty dziennej i miejsca. Uroczystość odbyła się w Wielkanoc 18 kwietnia lub w uroczystość św. Wojciecha 23 kwietnia. Terminem branym pod uwagę, choć zdecydowanie rzadziej, są również Zielone Świątki, które w 1025 roku przypadały 6 czerwca (17 czerwca Bolesław zmarł). Miejscem była prawie na pewno katedra gnieźnieńskie - kościół arcybiskupów gnieźnieńskich, którzy mieli prawo i przywilej namaszczenia króla.

Podziel się cytatem

W 1025 roku arcybiskupem gnieźnieńskim był bliżej nieznany Hipolit. On również koronował jeszcze w tym samym roku, najprawdopodobniej na Boże Narodzenie, syna Bolesława - Mieszka II Lamberta i jego żonę Rychezę, pierwszą królową Polski.