Największa i zarazem pierwsza umieralnia, która powstała w Kalkucie, jest daleko od głównego domu, trzeba do niej jechać autobusem miejskim lub zabrać się z siostrami rano ambulansem. Siostry nazywają to miejsce Kalighat. Nazwa Kalighat pochodzi prawdopodobnie od imienia indyjskiej bogini Kali, bowiem na terenie jej świątyni powstał pierwszy tego typu obiekt.

Kiedy Matka Teresa wprowadziła się z umierającymi do Kalighatu, znalazła silną opozycję w prawie 200 kapłanach świątyni Kali, której własnością był i jest do dzisiaj budynek. Pełnił on kiedyś rolę schroniska dla pielgrzymów przybywających do świątyni ( w okręgu Kalkuty kult bogini Kali jest bardzo silny). Zarzucono wówczas Matce i jej siostrom, że chce nawracać hindusów na chrześcijaństwo. Oczywiście Matce chodziło przede wszystkim o pomoc bezdomnym. Trzeba zaznaczyć, że bezdomni byli i są wielkim problemem władz miasta.

Wiąże się z tym miejscem taka oto opowieść. Miało to miejsce wiele lat temu. Mianowicie przy okazji wyborów do władz lokalnych jeden z działaczy starający się o mandat w Radzie Miasta, obiecał publicznie, że jeśli wygra wybory, usunie Matkę Teresę i jej siostry z Kalighatu. Wybory wygrał i zasiadł w Radzie Miasta.

Gdy przyszedł wypełnić obietnicę, przed Kalighatem zebrał się tłum jego wyborców, którzy oczekiwali na spełnienie przedwyborczej obietnicy. Radny wszedł do środka, obejrzał wszystko dokładnie, a następnie zwrócił się do zebranych przed umieralnią mieszkańców Kalkuty, iż dotrzyma słowa i usunie Matkę i jej siostry z tego miejsca, ale oni muszą przyprowadzić tu swoje, matki i żony, aby służyły bezinteresownie biednym, często umierającym. Minęło od tego wydarzenia ponad trzydzieści lat, siostry nadal służą w tym miejscu i nikt już nie chce ich usunąć.

Kalighat stoi na rogu ulicy, zewnątrz w zasadzie niczym szczególnym się nie wyróżnia. W koło panuje ogromny chaos, ten gigantyczny indyjski "bigos", ludzie, samochody, riksze, psy, krowy, koty, wymieszane ze sobą dokładnie i z fantazją, bez logiki. Na straganach można kupić wszystko od kokosa i ananasa, po magnetofon, zegarek, kalkulator ubrania stare i nowe. Jak wszędzie w Indiach handluje się wszystkim.

Za domem jest ciasna uliczka, która prowadzi do świątyni Kali. Jedni pielgrzymi wchodzą do świątyni, inni wychodzą naznaczeni na czole krwią ofiarnej kozy, którą zgilotynowano na dziedzińcu.

cdn.