Obrzęd święceń kapłańskich ma miejsce podczas mszy św. Przed homilią biskupa diakoni zostaną przedstawieni zgromadzonym wiernym. Po wysłuchaniu homilii diakoni wyrażą publicznie wolę przyjęcia święceń i zobowiążą się się do wypełniania związanych z nimi zadań: głoszenia Ewangelii, sprawowania sakramentów, gorliwej modlitwy i życia w duchu współofiarowania się z Chrystusem za zbawienie ludzi. Przyrzekną również cześć i posłuszeństwo swojemu biskupowi. Następnie zgromadzeni śpiewając litanię do wszystkich świętych będą modlić się za mających przyjąć święcenia. W czasie tego śpiewu diakoni leżą krzyżem. Po odśpiewaniu litanii ma miejsce istotny obrzęd święceń: biskup najpierw w milczeniu włoży ręce na głowy diakonów, a później odmówi modlitwę konsekracyjną. Ręce na przyjmujących święcenia nałożą także wszyscy obecni w czasie obrzędu kapłani. Potem nowo wyświęceni otrzymają właściwy sobie strój liturgiczny, czyli stułę noszoną na sposób kapłański i ornat. W tym stroju podejdą do biskupa, który udzieli im namaszczenia świętym Krzyżmem, czyli olejem poświęconym w Wielki Czwartek i służącym do sprawowania czynności sakramentalnych. Obrzęd święceń kończy się przekazaniem pateny z chlebem oraz kielicha z winem i wodą, a także udzieleniem pocałunku pokoju. Nowo wyświęceni kapłani od razu wypełnia swoją funkcję liturgiczną koncelebrując wraz z biskupem mszę św., podczas której po raz pierwszy wypowiedzą słowa Modlitwy Eucharystycznej.

Kapłani (prezbiterzy) są współpracownikami biskupa. Wspierają go w realizacji powierzonej mu misji będącej kontynuacją posłannictwa zleconego przez Chrystusa Apostołom. Ich zadaniem jest głoszenie słowa Bożego i sprawowanie sakramentów, a szczególnie Eucharystii i sakramentu pokuty. Kapłani przewodzą również i kierują lokalnymi wspólnotami wiernych.