Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Warszawa wzywa wszystkie wolne narody...

– Tak… żyć – chcemy. Nie chcemy – umierać! Boże!... Ujrzeć jeszcze – Ojczyznę swobodną!... Zginąć – teraz?... Zginąć – właśnie teraz?... – Boże! Pozwól zachować nam godność!

Mein Führer! Moment jest niesympatyczny. Z punktu widzenia historycznego jest jednak błogosławieństwem, że ci Polacy to robią. W ciągu pięciu-sześciu tygodni pokonamy ich. Ale wtedy Warszawa – stolica, głowa, inteligencja tego niegdyś szesnasto-, siedemnastomilionowego narodu Polaków, będzie starta. Tego narodu, który od siedmiuset lat blokuje nam Wschód i od pierwszej bitwy pod Tannenbergiem (Grunwaldem) ciągle nam staje na drodze. Wtedy polski problem dla naszych dzieci i dla wszystkich, którzy po nas przyjdą, a nawet już dla nas – nie będzie dłużej żadnym wielkim problemem historycznym” – tak pisał 2 sierpnia Heinrich Himmler do swego wodza, wydając jednocześnie wyrok na miasto-symbol, stolicę kraju, miasto niepokorne i nieugięte – Warszawę. Następstwa tego wyroku były straszliwe i niewyobrażalne, zarówno dla współczesnych, jak i obecnych mieszkańców Polski, Europy i świata.

Reklama

Pod koniec czerwca miałam okazję przeglądać kroniki jednego z domów zakonnych Redemptorystów. W 1944 r. i obecnie w Warszawie na Woli na ul. Karolkowej mieści się jeden z największych klasztorów zgromadzenia. W pierwszych dniach powstania, w ciągu trzech dni od 3 do 6 sierpnia, niemieckie formacje SS dokonują masowych mordów na ludności cywilnej zachodnich dzielnic Warszawy, w tym przede wszystkim Woli i Ochoty. Tylko na Woli rozstrzelano, spalono żywcem lub zamordowano w inny bestialski sposób ponad 50 tys. mieszkańców. Nawet dzisiaj rozmiar tej zbrodni budzi uzasadniony sprzeciw i grozę. Wśród męczenników warszawskiej Woli znaleźli się wszyscy mieszkańcy klasztoru na Karolkowej: 15 ojców, 15 braci zakonnych – kleryków i nowicjuszy. Pierwsze wiadomości dotarły do domu zakonnego, o którym wcześniej wspomniała, ok. 10 sierpnia. Wiadomość była jednak tak niesamowita i straszliwa, że większość ze współbraci w nią po prostu nie uwierzyła. Przełożony klasztoru zabronił nawet modlić się za znanych przecież z imienia i nazwiska mieszkańców domu na Karolkowej, jak za zmarłych, a zalecił jedynie wznoszenie próśb do Boga o ich szczęśliwe ocalenie i odnalezienie. Taki stan trwał przez kilka miesięcy. Poszukiwano warszawskich redemptorystów w obozie pruszkowskim, w okolicznych parafiach i klasztorach. Praktycznie dopiero po wyzwoleniu Warszawy w styczniu 1945 r. potwierdzono wieść o tym bezprzykładnym akcie terroru i uznano za zmarłych 30 redemptorystów, po których pozostało na miejscu kaźni, naprzeciw kościoła św. Wojciecha na Woli, kilka kluczy klauzurowych, medalionów od różańców noszonych przy pasach, kilka krzyżyków pektoralnych i garstka kosteczek, nie większych od orzecha włoskiego. Czytając zapiski w kronice klasztornej dziwiłam się, jak mocno ludzie chwytali się wówczas choćby najmniejszej nitki nadziei. Poszukiwali swoich najbliższych, nie wierzyli, że z taką stanowczością i bezwzględnością można zamordować miasto i jego mieszkańców. Podobne odczucia mieli ci, którzy zobaczyli to, co zostało po stolicy Polski, po wyzwoleniu już nawet nie miasta, ale jego ruin. A przecież wcale nie musiało tak być: wojska radzieckie wraz z 1. Armią Wojska Polskiego stanęły na praskim brzegu Wisły, niemal połowa kraju była już wyzwolona. Mimo to krwawy i tragiczny w swoich następstwach zryw mieszkańców stolicy był z góry skazany na klęskę. Przez lata o Powstaniu Warszawskim nie mówiono nic lub wspominano jedynie marginalnie, jako właśnie niepotrzebną bohaterszczyznę jej uczestników. W chwili obecnej cieszymy się wreszcie prawdziwą wolnością i cieszą telewizyjne informacje, iż według najnowszych sondaży ponad 61 proc. ankietowanych uważa, że powstanie nie było jedynie niepotrzebnym i nieprzemyślanym zrywem niepodległościowym, że było potrzebne. Cóż z tego, gdy zaraz potem podawana jest inna statystyka, według której dla 77 proc. ankietowanych data 1 sierpnia nie oznacza nic i z niczym się nie kojarzy. Oczywiście jest to kolejny powód do dyskusji nad metodami nauki historii w szkołach, nad wiedzą zarówno nauczycieli, jak ich wychowanków. Jednocześnie media popularyzują i rozpowszechniają wiadomości o tzw. modzie na powstanie. Pokazywani są młodzi ludzie, którzy dla potrzeby chwili paradują w strojach przypominających do złudzenia ubiory z powstańczych barykad. Jak zwykle w takich wypadkach, nie brakuje rekonstrukcji parahistorycznych, nowych filmów i piosenek o powstaniu, różnego rodzaju parad, fet i tym podobnych.

Niestety, brakuje w tym wszystkim prawdziwego ducha skupienia i zadumy. Obchody rocznicowe są coraz skromniejsze i coraz mniej osób w nich bierze udział. W Zamościu 1 sierpnia wszyscy, komu bliska jest pamięć tragicznych 63 dni powstańczej walki spotkali się w kościele ojców franciszkanów na wspólnej modlitwie za poległych i żyjących jeszcze powstańców. Po Mszy św. wszyscy udali się pod pomnik Armii Krajowej, gdzie po ceremoniale wojskowym i krótkim wystąpieniu historycznym, złożono wiązanki kwiatów i zapalono znicze. Było poważnie, dostojnie i godnie, bo chyba właśnie o to w tym wszystkim chodzi. Oczywiście, większość uczestników stanowiły osoby w wieku tzw. zaawansowanym. No cóż – młodzież ma przecież wakacje. Czy jednak można mieć wakacje od miłości Ojczyzny i jej historii, chyba nie… Przecież wówczas głos konającego miasta nadal pozostanie bez odzewu, a z okazji kolejnych obchodów do Mszy św. będzie służył przeszło 90-letni żołnierz Armii Krajowej mjr Tadeusz Kopeć. Rocznice, takie jak 70. wybuchu Powstania Warszawskiego, winny być obchodzone z należytym skupieniem i zadumą, nie mogą być pretekstem do jarmarcznych pokazów, „buczących” protestów na cmentarzach, politycznych wystąpień i jałowych dyskusji. Jak należycie czcić rocznicę wybuchu powstania pokazali kibice Wisły i Górnika Zabrze podczas sobotniego meczu. Coraz częściej nauka patriotyzmu dla nas wszystkich przychodzi z najmniej oczekiwanego kierunku.

2014-08-11 15:20

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zagadki historii

Niedziela łódzka 42/2016, str. 6-7

[ TEMATY ]

historia

wykopaliska

Anna Skopińska

W poszukiwaniach towarzyszył Adam Sikorski z ekipą „Było, nie minęło”

W poszukiwaniach towarzyszył Adam Sikorski z ekipą „Było, nie minęło”

Grobów 163 poległych w Bitwie Łódzkiej żołnierzy w rosyjskich mundurach, pochowanych tu na przełomie 1914 i 1915 r., oraz depozytu ukrytego w czasie II wojny światowej szukali w drugi weekend października poszukiwacze i archeolodzy przy kościele pw. Najświętszego Zbawiciela w Łodzi

Przez dwa dni prac udało się rozpoznać teren, niektóre jego fragmenty zbadać georadarem, wykonać kilka sondażowych wykopów i odwiertów. Jednak 1,5-hektarowa działka, która jest do przeszukania, kryje swoją tajemnicę nadal. Akcję zorganizowaną przez Klub Poszukiwawczo-Eksploracyjny „Eksplorer” i Wydział Archeologii Uniwersytetu Łódzkiego prowadzoną pod nadzorem dr. Olgierda Ławrynowicza wsparła ekipa programu „Było, nie minęło – Kronika zwiadowców historii”.

CZYTAJ DALEJ

Święty Mateusz - Apostoł i Ewangelista

Niedziela szczecińsko-kamieńska 37/2002

[ TEMATY ]

święty

Arkadiusz Bednarczyk

21 września obchodzimy święto św. Mateusza, jednego z dwunastu Apostołów, autora pierwszej Ewangelii. Imię Mateusz jest odtworzeniem imienia Matthaios z hebrajskiej formy matthai, pochodzącej od Mattanjahu albo martanja (por. Ezdr 10, 33; 1 Krn 9, 15) i znaczy "dar Boga" . W Ewangelii św. Marka Mateusz - celnik nosi też drugie semickie imię Lewi, syn Alfeusza (Mk 2, 14-17), podobnie w Ewangelii św. Łukasza ( Łk 5, 27 32). Imię Lewi było znane w Starym Testamencie, ponieważ tak nazywał się syn Jakuba i Lei (Rdz 29, 34; 49, 5).

CZYTAJ DALEJ

USA: wkrótce więcej ofiar śmiertelnych Covid-19 niż grypy hiszpanki

2021-09-20 20:12

[ TEMATY ]

USA

COVID‑19

pandemia

Adobe Stock

W Stanach Zjednoczonych w najbliższym czasie będzie już więcej ofiar śmiertelnych Covid-19 niż grypy hiszpanki przed 100 laty - podały media. Obecnie liczba zmarłych z powodu koronawirusa wynosi w kraju prawie 674 tys.

Jak przypomniał w niedzielę dziennik „Daily News”, grypa hiszpanka pochłonęła w 1918 roku w USA około 675 tys. istnień ludzkich. Była wówczas najbardziej śmiercionośną pandemią od powstania Stanów Zjednoczonych. Według danych Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa, liczba zgonów w USA z powodu Covid-19 w poniedziałek około południa wynosiła 673 985.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję