Reklama

Nie jesteśmy z pobożnej łapanki

2014-09-02 14:46


Niedziela Ogólnopolska 36/2014, str. 44-45

Bożena Sztajner/Niedziela

Mają około 30 lat, mieszkają razem, czasem mają już dziecko – to dzisiejsi narzeczeni. Katarzyna Głowacka, która prowadzi kursy przedmałżeńskie w podwarszawskim Józefowie, uważa, że najlepszym sposobem na zbudowanie trwałego małżeństwa jest intensywne życie religijne, dobra komunikacja i przebaczenie

JOANNA OPERACZ: – Załóżmy, że jestem statystyczną polską narzeczoną i przychodzę z przyszłym mężem na kurs przedmałżeński. Jaka jest moja sytuacja?

KATARZYNA GŁOWACKA: – Jest pani kobietą tuż przed trzydziestką lub tuż po. Pracuje pani na cały etat, często jednocześnie uzupełniając wykształcenie – najczęściej kończąc studia. Jest pani od kilku lat w stałym związku ze swoim partnerem i czuje, że nadszedł czas na uregulowanie pewnych spraw. Być może jest pani w ciąży lub wychowuje małe dziecko.

– Jak się rozmawia o życiu intymnym z ludźmi, którzy już współżyją?

– Narzeczeni dosyć chętnie rozmawiają na takie tematy. Ciekawią ich naturalne metody regulowania płodności i wiedzą, że są w jednym z nielicznych miejsc, gdzie mogą uzyskać kompetentne informacje.

– A jak reagują na hasło: naturalne planowanie rodziny? Chyba większość stosuje antykoncepcję?

– Traktują NPR jako rodzaj ekologicznej antykoncepcji. Czasem przerażają ich wyimaginowane trudności, o których czytali w kolorowych magazynach. Staram się rozwiewać te wątpliwości, tłumacząc, jak proste i intuicyjne jest stosowanie tych metod. Większość młodych kobiet nie zna swojego ciała, np. nie potrafi podać długości własnych cykli miesięcznych. Często więc nasze rozmowy zaczynamy od spraw bardzo podstawowych. Młodzi ludzie w ostatnich latach mają mentalność antykoncepcyjną i wnoszą ją w swoją relację. Część z nich rzeczywiście stosuje środki antykoncepcyjne, ponieważ nie zna innych sposobów na odłożenie poczęcia dziecka. Nie mają problemu z przyjęciem NPR jako „sposobu na dziecko”, jeśli kobieta jest zdrowa. Jednak w razie jakichkolwiek kłopotów z zajściem w ciążę rozważają wyłącznie metodę in vitro. Jest też prawdą, że coraz więcej małżeństw miewa kłopoty z płodnością, dlatego rozważamy wprowadzenie konferencji na temat naprotechnologii.

– Mentalność antykoncepcyjna – co to takiego?

– To takie nastawienie do życia, które uznaje dziecko za intruza i zagrożenie. Szkoła i popularne media uczą, że „bezpieczny seks” eliminuje płodność kobiety. Nie mówi się o chorobach przenoszonych drogą płciową czy zaburzeniach psychicznych i emocjonalnych spowodowanych przez nieuporządkowane współżycie płciowe. Mówi się natomiast, że seks jest fajny, modny i należy go „uprawiać”, bo abstynencja może prowadzić do ciężkich zaburzeń zdrowotnych. Jako jedyne zagrożenie uważa się „niechcianą ciążę”. Co prawda narzeczeni zdają sobie sprawę, że powinni mieć dzieci, zresztą sami chcą być rodzicami, ale planują jedno, najwyżej dwoje dzieci. Z góry zakładają, że nie stać ich na więcej. Każde „ponadplanowe” dziecko to kłopot, więc robi się wszystko, aby tego kłopotu uniknąć.

– Czy nie odnosi Pani wrażenia, że ludzie, którzy do Pani przychodzą, niespecjalnie się interesują Panem Bogiem? Kurs przedmałżeński staje się wtedy jakby spotkaniem ewangelizacyjnym...

– Oczywiście, nasze kursy pełnią taką funkcję. Zależy nam na tym, aby uczestnicy chociaż zaczęli zastanawiać się, kim jest Pan Bóg. Podczas naszego kursu oglądamy film „Fireproof”, słuchamy świadectw wierzących małżeństw, narzeczeni odbywają indywidualną rozmowę z księdzem, na zakończenie mamy Mszę św. i agapę. Zdajemy sobie sprawę, że siejemy ziarno na zaniedbaną i zachwaszczoną glebę, ale biada nam, gdybyśmy tego nie robili.

– Czy w poradni rodzinnej mogą też znaleźć wsparcie małżonkowie przeżywający problemy?

– Niewiele jest poradni, które taką pomoc oferują. Na ogół znajdują się one przy kuriach diecezjalnych. Osoby pracujące na co dzień w małych poradniach parafialnych nie są przygotowane do prowadzenia par, które często wymagają specjalistycznych, długotrwałych terapii psychologicznych. Dobrze jest mieć nazwiska kilku psychologów chrześcijańskich, którzy zajmują się pracą z małżeństwami w kryzysie.

– Kto korzysta z pomocy poradni rodzinnej?

– Najczęściej zdradzone żony. Trzeba wysłuchać takiej historii ze współczuciem i zaproponować pomoc mediatora lub psychologa. Czasem można też zaprosić małżeństwo do uczestnictwa w modlitwie wstawienniczej czy we wspólnocie. To wszystko wymaga jednak ogromnej delikatności, wyczucia, taktu oraz daru rozeznania. Lepiej nie próbować pomagać na własną rękę, bo często można bardziej zaszkodzić niż pomóc.

– Kursami przedmałżeńskimi zajmują się czasem osoby, których jedyną kwalifikacją jest to, że udzielają się w parafii przy przygotowywaniu ołtarzy na Boże Ciało. Jak należałoby zorganizować poradnictwo dla narzeczonych?

– Naprawdę nie wiem, skąd bierze się taki obraz poradnictwa rodzinnego. Rzeczywistość jest zupełnie inna. Kursy prowadzą ludzie po studiach, nierzadko medycznych czy pedagogicznych, którzy dodatkowo muszą skończyć bardzo intensywny dwuletni kurs, obejmujący przedmioty teologiczne, ale też psychologię, fizjologię człowieka, komunikację. Na koniec kursu zdaje się naprawdę trudne egzaminy końcowe i zobowiązuje się do uczestnictwa w comiesięcznych spotkaniach formacyjnych. Co kilka lat musimy przystępować do egzaminu weryfikującego nasze umiejętności, aby przedłużyć misję kanoniczną. Jeśli narzeczeni wychodzą niezadowoleni z kursu, to na ogół dlatego, że nie było „chemii” między nimi a prowadzącym. Dlatego coraz częściej kursy są prowadzone przez kilka osób, aby uniknąć monotonii. Jeśli poradnię prowadzi osoba nieprzygotowana, z „pobożnej łapanki”, to jest to naprawdę wyjątek od reguły. Organizacja poradnictwa dla narzeczonych staje się coraz trudniejsza ze względu na to, że ludzie w Polsce coraz dłużej pracują. Nasze kursy rozpoczynają się o godz. 20.30, a są głosy, że powinny się zaczynać o 21. Trudno jest pracować z kilkunastoosobową grupą bardzo zmęczonych ludzi! Stąd pomysły kursów weekendowych czy wyjazdowych. Wydaje się, że to jest przyszłość poradnictwa dla narzeczonych.

– Prawie co trzecie małżeństwo w Polsce się rozpada. Jak można pomóc małżonkom, żeby nie szukali tak pochopnie rozwiązania problemów w rozwodzie?

– Narzeczeni są zakochani i pełni optymizmu. Chcą być razem na zawsze. To jest taki szczególny etap w ich życiu, na którym są wyjątkowo otwarci na wszelkie sugestie. Dlatego na ogół – ku swojemu szczeremu zdziwieniu – wychodzą zadowoleni z kursu. Słyszą mnóstwo pożytecznych informacji na temat relacji między mężczyzną i kobietą, uczą się efektywnej komunikacji oraz stawiają pierwsze kroki w stronę przyszłego rodzicielstwa. Potem jednak małżonkowie zaaferowani wspólnym życiem, pracą, opieką nad małym dzieckiem zapominają o tym, czego się uczyli, i zamiast aktywnie budować swoje małżeństwo, pozwalają, aby ono po prostu było. Przestają się komunikować i powoli, niepostrzeżenie oddalają się od siebie. Pojawiają się nieporozumienia, niekiedy podsycane przez otoczenie. Łatwo się wtedy poddać i ogłosić koniec małżeństwa. Najlepszym sposobem na uniknięcie rozwodu jest wspólne, intensywne życie religijne. Pośród małżeństw zaangażowanych religijnie odsetek rozwodów jest minimalny. Wrogiem małżeństwa jest samotność i brak wsparcia ze strony otoczenia. Receptą na osamotnienie jest wspólnota, która staje się dla małżonków zdrowym środowiskiem wzrostu. Niełatwo jest zachęcić obojętnych religijnie narzeczonych, żeby rozważyli przyłączenie się do jakiejś wspólnoty w Kościele, ale nie jest to niemożliwe.

– Widziała Pani wiele par i sama jest szczęśliwą żoną i mamą. Jaka jest recepta na udane małżeństwo?

– Poczucie humoru i dystans do siebie! No i trzeba pamiętać, żeby nigdy nie iść spać pokłóconym; najpierw trzeba wyciągnąć rękę na zgodę, a potem dać buzi na dobranoc.

Tagi:
rodzina młodzi narzeczony

Reklama

Niemcy: troska o lepsze przygotowanie narzeczonych do sakramentu małżeństwa

2018-05-08 17:38

vaticannews.va / Berlin (KAI)

Niemieccy biskupi chcą pogłębić przygotowanie narzeczonych do sakramentu małżeństwa. Ich zdaniem krótkie spotkania na plebanii nie wystarczają, biorąc pod uwagę związek na całe życie. W specjalnej ulotce dla duszpasterzy nawiązują do posynodalnej adhortacji „Amoris laetitia”, w której papież Franciszek opisuje potrzebę lepszego duszpasterskiego przygotowania w tej materii.

Fxquadro/fotolia.com

To już drugi krok w kierunku poprawy przygotowania do sakramentu małżeństwa, który publikują niemieccy biskupi. W styczniu 2017 r. wydali oni dokument oparty na posynodalnej adhortacji „Amoris laetitia”, w którym zapraszali do poprawy duszpasterstwa narzeczonych.

Teraz w krótkiej ulotce podają konkretne wskazówki, ponieważ, jak stwierdził przewodniczący komisji ds. rodziny w niemieckim episkopacie abp Heiner Koch, „solidne przygotowanie do małżeństwa jest konieczne, gdyż w naszym społeczeństwie nie jest już takie oczywiste, że ktoś wchodzi w trwały związek małżeński, a już na pewno nie w trwające przez całe życie małżeństwo chrześcijańskie”.

Zdaniem niemieckich biskupów, przygotowanie narzeczonych do małżeństwa musi się rozciągać na kilka etapów, a nie skupiać się wyłącznie na pojedynczych spotkaniach z kapłanem. Do takiego przygotowania powinny być włączone inne, doświadczone małżeństwa.

W ulotce znajdziemy też krótkie wprowadzenie teologiczne w znaczenie sakramentu małżeństwa i wymiar cielesności mężczyzny i kobiety. Biskupi zaznaczają, że małżeństwo musi być otwarte na nowe życie, a „publiczne wyznanie gotowości przyjęcia dzieci, którymi chce małżonków obdarzyć Bóg, należy do istoty chrześcijańskiego małżeństwa”.

Biskupi zalecają też stosowanie naturalnej metody planowania rodziny. Odpowiedzialne rodzicielstwo to coś więcej niż regulacja poczęć. Chodzi o wzajemny szacunek małżonków. „Droga naturalnego planowania rodziny uwzględnia ten wymiar. Jest ona bardziehttps://system.ekai.pl/kair/redakcja?#j życiową postawą, niż metodą” - piszą biskupi.

„Główne założenia duszpasterstwa narzeczonych” mają być podstawą do przygotowania odpowiednich programów w diecezjach i parafiach w Niemczech.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Ryś: wszystko, co najistotniejsze, Kościół przejmuje od Maryi

2019-08-25 09:05

xpk / Łódź (KAI)

To, co Kościele jest najważniejsze, to nie są mury, bramy, struktury, najważniejsza w Kościele jest relacja, której się Kościół uczy od Maryi. Cały Kościół był z Maryją na Golgocie. Wszystko, co najistotniejsze, Kościół przejmuje od Mary - mówił abp Grzegorz Ryś do uczestników łódzkiej pielgrzymki, która dotarła na Jasną Górę.

BPJG

Mszą świętą celebrowaną po przewodnictwem kard. Konrada Krajewskiego na szczycie jasnogórskim zakończył się kolejny dzień nowenny przed uroczystością Matki Bożej Częstochowskiej. Liturgia ta jest ukoronowaniem pątniczego trudu pielgrzymów z archidiecezji łódzkiej, którzy przez cały dzisiejszy dzień przybywali do częstochowskiego sanktuarium. Podczas Eucharystii słowa pouczenia pasterskiego do zgromadzonych wygłosił abp Grzegorz Ryś.

BPJG

Metropolita łódzki zwrócił uwagę, że to, co jest istotą Kościoła, rozgrywa się głęboko w człowieku. - Nie myślcie, że Kościół to jest instytucja lub urząd. Kościół się dzieje w człowieku. Kiedy was pytają co z Kościołem, popatrzcie w siebie. Czy to, co najważniejsze, co decyduje o Kościele jest w was? Czy jest w was doświadczanie miłości do Jezusa? Czy jest w was doświadczenie bycia pokochanym/pokochaną, bycia oblubienicą, małżonką? Czy jest w was to doświadczenie? Ono jest pierwotne. Z tego doświadczenia rodzi się wspólnota miłości między nami. Tego Kościoła możemy doświadczać na pielgrzymce. Być może to jest jeden z największych darów pielgrzymowania, że odkrywamy w Kościele to, co jest najistotniejsze – podkreślił arcybiskup łódzki.

- Prawdą pierwszą i fundamentalną w Kościele jest to, że chodzi w Nim o miłość pomiędzy Bogiem, a człowiekiem. Ta prawda nie jest pierwsza w ten sposób, że kiedyś usłyszałeś o niej i ją przeżyłeś, i było to 70 lat temu, ale że ona jest pierwsza zawsze. Była pierwsza, kiedy wyruszaliśmy na pielgrzymkę i jest pierwsza, kiedy będziemy wracać do domu. Jest pierwsza, kiedy pójdziecie na Eucharystię w swoich własnych parafiach. To jest pierwsza i podstawowa prawda: Bóg mnie kocha. Bóg mnie kocha do szaleństwa. Bóg mi proponuje miłość, która jest oblubieńcza - małżeńska – zauważył kaznodzieja.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

800 lat przy Chrystusie

2019-08-26 09:31

Agnieszka Bugała

Agnieszka Bugała

- Decyzja o budowie tej świątyni była odpowiedzią na to samo pytanie, które Jezus zadał Piotrowi: A ty, za kogo mnie uważasz? – mówił w czasie Eucharystii rozpoczynającej jubileuszowe obchody w parafii pw. św. Bartłomieja Apostoła i św. Jadwigi w Trzebnicy abp Józef Kupny. – U fundamentów tego kościoła leży wiara w Jezusa Chrystusa – podkreślał metropolita.

fotogaleria:

Zobacz zdjęcia: 800 lat przy Chrystusie

Abp Kupny podziękował salwatorianom za prowadzenie parafii i siostrom boromeuszkom za ich obecność i modlitewne zaplecze dla trzebnickiej wspólnoty. W homilii podkreślił, że jubileusz, który świętujemy, to nie 800 lat pomnika historii, ale 800 lat pomnika wiary. – ta świątynia istnieje, bo wy jesteście – mówił do zebranych. Poświecił też tablicę upamiętniającą jubileusz ufundowaną przez radę parafialną. Proboszcz parafii, ks. Piotr Filas SDS opowiedział o inicjatywie, którą podjęli parafianie: z okazji jubileuszu 800-lecia odprawiono niezwykłą nowennę, przez 9 dni i nocy trwała adoracja Najświętszego Sakramentu. Zaproponowano także, aby w roku jubileuszowym poznać każdy z ołtarzy zbudowanych w trzebnickiej bazylice.

W Eucharystii pod przewodnictwem abp. Kupnego, oprócz posługujących w parafii ojców salwatorianów, wziął także udział prowincjał salwatorianów, ks. Józef Figiel SDS. W przemówieniu przypomniał, że fundację trzebnickiego kościoła odnotowano już w Księdze Henrykowskiej. To tam zapisano słowa księcia Henryka Brodatego, który wyznaje, że ma nadzieję, iż budowa świątyni i klasztoru zapewni jego bliskim udział w zbawieniu. – Tu dokonało się jednak dzieło większe - mówił ks. Figiel - Przez wieki łaski uświęcenia i zbliżenia do Boga w tej świątyni dostępowały rzesze ludzi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem