Reklama

Niedziela jest po prostu nasza

2014-09-03 16:12

Urszula Buglewicz
Edycja lubelska 36/2014, str. 1, 3

Bożena Sztajner/Niedziela

„Od uczniów Chrystusa oczekuje się, by nie mylili świętowania niedzieli, które powinno być prawdziwym uświęceniem dnia Pańskiego, z «zakończeniem tygodnia” rozumianym zasadniczo jako czas odpoczynku i rozrywki” – słowa św. Jana Pawła II z Listu apostolskiego „Dies Domini” nie tracą aktualności; co więcej, w czasach relatywizmu moralnego i pogoni za dobrobytem stają się wezwaniem do refleksji nad własnym życiem w perspektywie realizacji chrześcijańskiego powołania

W katolickich rodzinach niedziela nieodmiennie łączy się z uczestnictwem w Mszy św. Eucharystia jest tym, co wyróżnia kolejny dzień spośród innych, porządkuje czas i przestrzeń. – W moim domu niedziela zawsze była i jest dniem innym niż pozostałe dni tygodnia. Zawdzięczam to babci. Chociaż nie ma jej z nami już od kilkunastu lat, zapisane w sercu obrazy wciąż są wyraźne – opowiada Joanna Kamińska. Czterdziestokilkuletnia żona i matka stara się prowadzić dom tak, by w nim na pierwszym miejscu zawsze był Pan Bóg. – Moja babcia często powtarzała, że jeśli Bóg będzie na pierwszym miejscu, wszystko inne będzie na swoim. I to nie były puste słowa – podkreśla. Ze wspomnień pani Joanna przywołuje babcię, witającą każdy nowy dzień modlitwą i pieśnią. Chociaż trudy życia na wsi poorały jej twarz zmarszczkami, nie odebrały jasnych i dobrych oczu. Do ostatnich dni w powykręcanych dłoniach przesuwały się wytarte drewniane paciorki różańca.

Najważniejszy dzień

– Najważniejszym dniem w naszym domu była niedziela. O niej myślało się już w sobotę, kiedy trzeba było posprzątać dom. Na koniec cotygodniowych porządków, w które zaangażowani byli wszyscy domownicy, na stół trafiały świeże kwiaty. Przed południem koniecznie trzeba było zrobić zakupy, bo wiejskie sklepy zamykano wcześnie. Ale nie pamiętam, by komuś to przeszkadzało. Zadaniem mojego taty, jako jedynego mężczyzny w domu, było przygotowanie drewna na rozpałkę i przyniesienie węgla. Przed wieczorem trzeba było jeszcze nanieść wody ze studni, a także przygotować ubrania do kościoła. Nie było takiej możliwości, by w niedzielę rozkładać prasowanie. Świąteczne ubrania czekały rozwieszone na oparciach krzeseł – opowiada pani Joanna. – W niedzielny poranek babcia wstawała pierwsza, by pójść na pierwszą Mszę św. W kościele zajmowała stałe miejsce. Po powrocie zabierała się za przygotowanie obiadu. W tym czasie pozostali domownicy szli do kościoła na kolejną Mszę św. Gdy wracaliśmy do domu, przez ostatni odcinek ścieżki prowadził nas babciny śpiew religijnych pieśni i zapach rosołu – wspomina. Później, po obiedzie, do którego wszyscy zasiadali przy stole, był czas dla rodziny.

Rodzinne spotkania

– Niedziele z dzieciństwa nieodmiennie kojarzą mi się z wizytami. Po południu albo odwiedzali nas bracia taty z rodzinami, albo ja z młodszą siostrą szłyśmy w gości. Bardzo często odwiedzałyśmy naszą drugą babcię, która mieszkała na drugim końcu wsi, albo najmłodszą siostrę mamy. Jeśli nie zdążyłyśmy na autobus, czekał nas pięciokilometrowy spacer. Wówczas z naręczem polnych kwiatów wchodziłyśmy w zaczarowany świat rodzinnych opowieści – przywoływane wspomnienia rozjaśniają twarz kobiety. Historii zapamiętanych z dzieciństwa jest wiele: o Władku, który we wsi wybudował most i kościół; o Józku, który poległ gdzieś w okolicach Samary; o Tadku, który zginął w płomieniach Powstania Warszawskiego; o Staszku, który cudem przeżył Oświęcim; o wojennych sierotach, które w babcinym domu znalazły schronienie. – Tak jak kiedyś słuchałam z wypiekami na twarzy tych opowieści, tak teraz wysłuchuje ich mój kilkunastoletni syn. Staram się przekazać mu wszystko, czego doświadczyłam i czego dowiedziałam się od moich bliskich – mówi.

Reklama

Dobry czas

Chociaż nie ma już rodzinnego domu Joanny, wypełnionego ciepłą obecnością babci i zapachem suszonych jabłek – drewniana chatka nie oparła się upływającemu czasowi – w obecnym mieszkaniu kobiety dostrzec można wyraźne ślady łączności z tym, co kiedyś ją ukształtowało. W pokoju na ścianie najważniejsze miejsce zajmuje obraz Matki Bożej Częstochowskiej, a zawieszony nad drzwiami drewniany krzyż strzeże domu i rodziny. – Myślę, że z zapamiętanego z dzieciństwa świętowania niedzieli wiele u nas zostało. Zawsze jest Msza św. i wspólny obiad – mówi Joanna. Jej mąż Paweł, w młodości ministrant i lektor, wśród codziennych trosk i pogoni za szczęściem nie stracił z oczu tego, co najważniejsze – Boga. – Przeżywać życie z człowiekiem, który myśli i czuje podobnie to wielka łaska. Jestem pewna, że nasze małżeństwo otoczone jest wstawiennictwem moich bliskich, którzy są już w niebie – podkreśla kobieta. I jak przed laty czeka na kolejne rodzinne niedziele.

– To taki dobry czas dla Boga i dla rodziny – mówi. Jak kiedyś z babcią, tak teraz z mężem i synem w sobotę sprząta mieszkanie. Na stole koniecznie muszą znaleźć się świeże kwiaty. Później zakupy. Do kosza często trafia kurczak, by zapach lubionego przez wszystkich domowników rosołu wypełnił mieszkanie. – Nie robimy zakupów w niedzielę. Zresztą, żadne z nas nie przepada za spędzaniem czasu w marketach i galeriach. Zasada jest prosta: wchodzę do sklepu po to, co jest mi potrzebne, kupuję i wychodzę. Nie musimy sobie tego tłumaczyć, po prostu tak jest – mówi Joanna. – O sile przykładu i tradycji przekonałam się pewnego razu, gdy w niedzielę chciałam wejść do osiedlowego sklepu po jakiś drobiazg. Wówczas mój syn zupełnie niespodziewanie zaoponował: ale my nie robimy zakupów w niedzielę – wspomina.

Eucharystia i rodzina

Niedziela to czas na Eucharystię, rodzinę i odpoczynek. – Nie przypominam sobie, żebyśmy kiedyś opuścili Mszę św. Od kiedy syn jest ministrantem, nie zawsze chodzimy razem, ale nigdy o niej nie zapominamy. To taki szczególny czas wyciszenia i naładowania duchowych akumulatorów. Dla mnie ważnym momentem Eucharystii jest przekazanie znaku pokoju. Wyciągnięta dłoń męża nabiera wówczas zupełnie nowego znaczenia. Codzienne problemy, których przecież nie brakuje, przestają nas dzielić. To chwila, w której co tydzień upewniamy się, że wspólnie budujemy naszą rodzinę – podkreśla. Później jest czas na spożywany bez pośpiechu obiad i na odpoczynek. – Niedziela jest po prostu nasza. Rowery, kino, książka, gry komputerowe lub planszowe, muzyka, wycieczka za miasto, spotkania i opowieści rodzinne, telefony do krewnych mieszkających w innych stronach Polski i świata… Pomysłów i możliwości wspólnego spędzania czasu jest wiele, a każda taka chwila jest bezcenna. Chciałabym, aby w przyszłości nasz syn podobnie przeżywał niedziele – mówi z nadzieją Joanna.

Tagi:
Niedziela

Niedziela dla Boga i rodziny

2019-12-10 10:48

Alicja Dołowska
Edycja łódzka 50/2019, str. VI

Wprowadzenie wolnych od handlu niedziel przedstawiano niczym armagedon. Sklepy miały stracić na obrotach czy wręcz splajtować, bezrobocie dramatycznie wzrosnąć, a wygłodniali ludzie biegać w niedzielę po chleb do sąsiada. Żadne z tych proroctw się nie sprawdziło. Mało tego, z raportu Retail Institute wynika, że w skali ogółu – sklepy zarobiły!

Od marca zeszłego roku pracownicy handlu pracowali już tylko w pierwszą i ostatnią niedzielę miesiąca, w tym roku – w jedną, a od 2020 r. zakaz handlu w niedziele – z określonymi w ustawie wyjątkami – ma być już pełen.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Adwent 2019: Rekolekcje z o. Szustakiem w Warszawie

2019-12-09 12:11

ar / Warszawa (KAI)

Rekolekcje z o. Szustakiem, rekolekcje akademickie, rekolekcje o modlitwie czy biblijne – propozycji na owocne przeżycie Adwentu w Warszawie nie brakuje. Prezentujemy najciekawsze z nich.

Archiwum ASK SD
Konferencja z o. Adamem Szustakiem z cyklu „Sympatia Miłość Małżeństwo” na Uniwersytecie Warszawskim, maj 2018 r.

Duszpasterstwo Akademickie ARKA zaprasza do udziału w rekolekcjach adwentowych, prowadzonych przez o. Adama Szustaka OP. Nauki odbędą się w terminie 11, 12, 13 grudnia 2019 roku w parafii Nawrócenia św. Pawła Apostoła (ul. Kobielska 10) o 19:30. Pierwszego dnia dominikanin poprowadzi konferencję dla chłopców i mężczyzn, drugiego dla dziewcząt i kobiet, a trzeciego dla narzeczonych i małżeństw.

Z kolei rekolekcje pt. "Kardynał Stefan Wyszyński w służbie Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie" poprowadzi ks. dr Jarosław Wąsowicz SDB, w terminie 9-11 grudnia o 18:00 w Auli Schumana na kampusie UKSW przy ul. Wóycickiego 1/3 w Warszawie. Każdego dnia zaplanowano inny temat wykładu, a są nimi kolejno: „Przez Maryję do Jezusa – miejsce Maryi w życiu i posłudze kard. Wyszyńskiego”, „Kardynał Wyszyński wychowawca narodu”, ”Kardynał Wyszyński wychowawca młodzieży”.

Na "Adwentowe Rekolekcje o Miłości", w dniach 8-10 grudnia o 20:30, do kościoła Najświętszego Zbawiciela zaprasza o. Janusz Pyda, duszpasterz akademicki krakowskiej "Beczki". - O miłości powiedziano już chyba wszystko. A mimo tego wciąż tak bardzo jej pragniemy i tak wiele osób doświadcza jej braku. Gdzie popełniliśmy błąd? Przyjdź, przekonaj się i kochaj! Nie ma piękniejszego czasu do refleksji nad miłością niż Adwent! – czytamy w zapowiedzi.

Natomiast "Rekolekcje o modlitwie jako relacji" wygłosi jezuita, o. Tadeusz Hajduk SJ w parafii św. Dominika na warszawskim Służewie. Początek rekolekcji – w niedzielę, 15 grudnia, podczas Mszy o godz. 7.00, 8.00, 9.30, 11.00 (Msza dla rodzin), 12.30, 14.00, 17.00 i 18.30. Kolejne nauki zaplanowano od poniedziałku do środy (16-18 grudnia) podczas Mszy o godz. 6.00 (roraty), 12.00, 18.00 i 19.30.

Nagrania rekolekcji będą dostępne na stronie http://www.sluzew.dominikanie.pl/nagrania/

- Zapraszamy na rekolekcje adwentowe, tym razem biblijne. Razem przygotujmy się na nowe przyjęcie rodzącego się w Betlejem Słowa – do Bazyliki Archikatedralnej św. Jana Chrzciciela na Starym Mieście zaprasza ks. Maciej Jaszczołt. Rekolekcje odbędą się one w dniach 15-18 grudnia. W niedzielę zaplanowano naukę rekolekcyjną w czasie Mszy św. o godz. 9.30, 11.00, 12.30, 18.00, 19.00 i 21.00, natomiast od poniedziałku do środy o godz. 19:00.

- Kiedy masz się spotkać z osobą, której dawno nie widziałeś, a bardzo ją kochasz - serce chce wyskoczyć z radości. Warto więc powiedzieć sobie wprost: Adwent NIE JEST czasem pokuty i umartwienia! Adwent to radosne oczekiwanie na przyjście Pana Jezusa – zachęcają warszawscy franciszkanie z kościoła św. Antoniego przy ul. Senatorskiej 31, gdzie w dniach 8-10 grudnia o 8:00 i 22:00 odbywają się rekolekcje, które prowadzi ks. Radosław Rafał MSF - charyzmatyczny kapłan ze Zgromadzenia Świętej Rodziny, pasterz wspólnoty “Poznanie Jezusa”, redaktor naczelny pisma „Posłaniec Świętej Rodziny”, który jak sam przyznaje - „kocha Pana Jezusa jak wariat”. - Przyjdź! Niech nam wszystkim serca walą jak szalone – zachęca kapłan.

"Jak spotkać Boga w modlitwie?" - to tytuł rekolekcji, które odbędą się w dniach 15-18 grudnia o 19:30 w klasztorze ojców dominikanów na Freta. Wygłosi je o. Maksymilian Nawara OSB, benedyktyn mieszkający na co dzień w Lubiniu.

Podobnie jak w poprzednich latach parafia Matki Bożej z Lourdes (ul. Wileńska 69) oraz Siostry Uczennice Krzyża zapraszają chętnych do wspólnej modlitwy słowami Akatystu we wszystkie niedziele Adwentu. Hymn będzie śpiewany jeszcze 15 i 22 grudnia w Kaplicy Krzyża Świętego (kaplica Adoracji). Rozpoczęcie modlitwy - godz. 20.00.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Nigeria: dwaj uprowadzeni księża odzyskali wolność

2019-12-12 14:34

kg (KAI/FIDES) / Abudża

Dwaj nigeryjscy księża katoliccy: Joseph Nweke i Felix Efobi, uprowadzeni 6 grudnia w południowo-zachodniej części kraju, odzyskali wolność wieczorem 10 bm. Chociaż porywacze żądali początkowo 100 mln naira (nieco ponad 1 mln zł) za ich zwolnienie, ostatecznie wypuścili ich bez otrzymania jakiegokolwiek okupu.

Mikamatto/Foter/Creativ Commons Attribution 2.0 Generic (CC BY2.0)

Obaj księża, pracujący w diecezji Awka na południu Nigerii, zostali uprowadzeni 6 grudnia, gdy udawali się na ślub swych parafian ze stanu Anambra do Akure – stolicy stanu Ondo. Duchownych, jadących autostradą Benin-Owo w orszaku weselnym, zatrzymali w pewnej chwili nieznani uzbrojeni mężczyźni koło miejscowości Ajagbale, wyciągnęli ich z samochodu i wywieźli w nieznanym kierunku.

Według świadków napastnicy nie interesowali się innymi samochodami i ich kierowcami, a nawet nie zabrali nikomu ich telefonów komórkowych i - jak powiedział jeden z uczestników zajścia - "porwali tylko księży i pozostawili resztę". Po pewnym czasie porywacze odezwali się, żądając 100 mln naira okupu w zamian za zwolnienie obu kapłanów, ale po kilku dniach uwolnili ich, nie otrzymawszy żadnych pieniędzy.

Watykańska agencja misyjna Fides podała, powołując się na miejscowe źródła, że księża odzyskali wolność wieczorem 10 grudnia na szosie. Wyjechał po nich jeden z kapłanów z Owo.

Porwania księży i zakonników na południu Nigerii są od wielu lat wielką plagą. W samym tylko stanie Enugu uprowadzono w tym roku 9 kapłanów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem