Reklama

Homilia

Winnicą Pana jest dom Izraela

2014-09-30 15:12

Ksiądz profesor Waldemar Chrostowski
Niedziela Ogólnopolska 40/2014, str. 30-31

Kościół parafialny w Oleszycach – polichromia Eugeniusza Muchy (XX wiek)/fot. Graziako

Pieśń o miłości ku winnicy, pochodząca z Księgi Izajasza, to jeden z najpiękniejszych i najbardziej przejmujących fragmentów Starego Testamentu. Opiewa miłość Boga do Izraela, przejawiającą się w starannej trosce o jego pomyślność i duchowy wzrost. Winnica, stanowiąca nieodłączny element krajobrazu Ziemi Świętej, jest obrazem ludu Bożego wybrania, zaś szlachetna winorośl obrazem jego członków, poszczególnych Izraelitów, wyposażonych przez Boga we wszystko, co sprzyja ich dobru. Ale Izajaszowa pieśń nawiązuje nie tylko do wspaniałych początków, odnosi się bowiem do czasu zbiorów, a tu dominuje rozczarowanie: „Czemu, gdy czekałem, by winogrona wydała, ona cierpkie dała jagody?”.

Miłość ma to do siebie, że potrzebuje wzajemności. Miłość bez wzajemności powoduje ogromny smutek i ból. Pozostaje dla nas tajemnicą, na czym polega cierpienie Boga spowodowane nieodwzajemnianiem przez ludzi Jego miłości. Jednak Bóg nie jest bezradny. Nieprzydatna winnica zostanie zniszczona. Izajasz nie zostawia wątpliwości, że jej los jest zapowiedzią losu wiarołomnych Izraelitów, od których Bóg oczekiwał „sprawiedliwości, a oto rozlew krwi, i prawowierności, a oto krzyk grozy”.

Reklama

Obraz winnicy powraca w przypowieści Jezusa o aroganckich dzierżawcach. Gospodarz to Bóg, który z wielką pieczołowitością zadbał o swą winnicę, to jest dom Izraela, po czym powierzył ją dzierżawcom. Niestety, ci okazali się wiarołomnymi buntownikami. Zamiast zwrócić Bogu to, co Mu się słusznie należy, zagarnęli winnicę dla siebie. Dzierżawcy, którym Bóg zaufał, okazali się bezwzględnymi uzurpatorami Bożej własności. Wysłannicy gospodarza to prorocy i wielcy bohaterowie wiary, którym zamiast posłuchu zgotowano krwawe prześladowania i śmierć. W ten sposób Jezus przedstawił wielowiekowe pasmo niewierności i sprzeciwu ludu Bożego wybrania, zapowiadając, że osiągnie ono apogeum w męczeństwie syna właściciela winnicy. Każdy, kto w czasach Jezusa słuchał tej przypowieści, domyślał się, że chodzi o Niego. Każdy, kto jej dzisiaj słucha, rozumie, że obraz winnicy prowadzi ku Kalwarii. Na Kalwarii „kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła”. Na Kalwarii ma swój początek nowy Izrael, a pomostem do niego stali się ci członkowie ludu Pierwszego Przymierza, którzy uznali godność Jezusa jako Syna Bożego. Maryja była wśród nich pierwsza, bo w Niej dokonało się przejście od nadziei żydowskiej do nadziei chrześcijańskiej.

Dzieje Izraela powinny być nauką i ostrzeżeniem dla chrześcijan. Wybranie to nie tylko przywilej, lecz również odpowiedzialność. List św. Pawła do Filipian, pełen ciepła i serdeczności, ukazuje wspaniałe owoce wierności Bogu. Dzięki niej człowiek osiąga pokój, czyli pojednanie z Bogiem i bliźnimi, oraz wewnętrzną harmonię. Ponieważ i w nas nie brakuje skłonności do arogancji i sprzeciwu wobec Boga, dzisiejszej refleksji towarzyszy modlitwa psalmisty: „Odnów nas, Panie, Boże Zastępów, i rozjaśnij nad nami swoje oblicze, a będziemy zbawieni”.

Polecamy „Kalendarz liturgiczny" - liturgię na każdy dzień

Tagi:
kazanie Ewangelia homilia

Reklama

Rada KEP ds. Pielgrzymek: sanktuaria nie mogą być miejscem manifestowania nienawiści

2018-06-26 09:30

lk / Warszawa (KAI)

Sanktuaria nie mogą być miejscem manifestowania nienawiści względem grup politycznych, społecznych lub etnicznych - podkreśla w przesłanym KAI słowie o narodowym pielgrzymowaniu Rada Konferencji Episkopatu Polski ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek. Zaznacza też, że głoszone często podczas pielgrzymek "tzw. kazania patriotyczne nie mogą sprawiać wrażenia przemówień ideologicznych na usługach pielgrzymującej grupy".

Bożena Sztajner/Niedziela

Poniżej pełny tekst słowa:

„BYĆ PIELGRZYMEM POKOJU”

Słowo Rady Konferencji Episkopatu Polski ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek o pielgrzymowaniu narodowym

W związku z pielgrzymkami o charakterze patriotyczno-religijnym, zwłaszcza w roku setnej rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę, Rada Episkopatu Polski ds. Migracji, Turystyki i Pielgrzymek czuje się w obowiązku przypomnieć, na czym powinno polegać pielgrzymowanie do sanktuariów i miejsc świętych, w szczególności mające charakter pielgrzymek narodowych.

W kulturze polskiej obecny jest piękny fenomen pielgrzymowania. Grupy wiernych – kierując się zasadami miłości do Boga i bliźniego, kultu Matki Bożej i świętych, a także łącząc swą wiarę z miłością do Ojczyzny – wpisują się w wielowiekową tradycję pielgrzymowania narodowego. W refleksji teologicznej pielgrzymka to wędrowanie osoby lub grupy do miejsc uważanych za święte w przekonaniu, że działa tam w sposób szczególny Bóg, a podejmowane podczas pielgrzymki dzieła osobiste lub wspólnotowe mają wyłącznie cechy aktów religijnych, pobożności i pokuty. Łączenie pielgrzymki ze sprawami społecznymi ma sens jedynie w kontekście miłości, pojednania i poszukiwania świętości życia.

Takim właśnie duchem cechowały się pielgrzymki narodowe, szczególnie gdy Polska przeżywała burze dziejowe i groziły jej największe niebezpieczeństwa. Nawet wówczas jednak nie były one wymierzone przeciw drugiemu człowiekowi, lecz w opozycji do zła i grzechu, zniewolenia i narodowych wad. Niezwykle budujące i podnoszące na duchu były te pielgrzymki, podczas których w sanktuariach brzmiały słowa pieśni i modlitw dziękczynnych za wolność i niepodległość Ojczyzny.

Pielgrzymki narodowe odbywały się bardzo rzadko i były związane z najważniejszymi wydarzeniami w dziejach Narodu i Kościoła. Tak było np. po zwycięskiej wojnie z bolszewikami w 1920 r., z okazji poświęcenia narodu polskiego Niepokalanemu Sercu Maryi w 1946 r., w związku z Milenium Chrztu Polski w 1966 r. i ostatnio w 1050. rocznicę tego wydarzenia. Nie możemy też zapomnieć pielgrzymek narodowych z udziałem papieża św. Jana Pawła II i jego następców. Zawsze były to uroczystości wielkiej rangi organizowane przez Episkopat.

W dokumencie "Chrześcijański kształt patriotyzmu" z 2017 r. Konferencja Episkopatu Polski przypomniała, że „ukształtował się w polskiej kulturze model patriotyzmu gościnnego, włączającego, inspirującego się najlepszym dorobkiem sąsiadów i całej chrześcijańskiej, europejskiej kultury. Patriotyzmu, dzięki któremu Polakami stawali się ci, którzy Polakami zostać chcieli, bez względu na swoje pochodzenie czy pochodzenie ich przodków”. Dlatego sytuacja, w której jakieś środowiska – powołując się na własną ideologię lub doktrynę polityczną – przypisują sobie wyjątkowe prawo do reprezentowania Narodu Polskiego, prowadzi do nieuprawnionego zawłaszczenia tytułu pielgrzymki narodowej, a w konsekwencji do wykluczenia innych grup społecznych tworzących Rzeczpospolitą.

Król Jan Kazimierz, a za nim Sługa Boży Kardynał Wyszyński, składając Śluby Jasnogórskie, ogłosili Maryję Królową całej Polski. Wyrazili w ten sposób prawdę o oddaniu pod Jej opiekę wszystkich obywateli zamieszkujących naszą Ojczyznę. Zatem pod opiekę Matki Bożej oddano w dobrej wierze nie tylko jakąś wybraną grupę, ale cały naród, wierzących i niewierzących, wszystkie grupy etniczne, którym na sercu leży dobro Rzeczypospolitej. Jasna Góra stała się od pokoleń miejscem modlitwy o jedność i symbolem trudnej wolności Polaków.

Zgodnie z tą tradycją sanktuaria nie mogą być miejscem manifestowania nienawiści względem grup politycznych, społecznych lub etnicznych. W pamięci mamy słowa największego Polaka i Pielgrzyma, św. Jana Pawła II: "Prawdziwy patriota nie zabiega nigdy o dobro własnego narodu kosztem innych. (…) Nacjonalizm, zwłaszcza w swoich bardziej radykalnych postaciach, stanowi antytezę prawdziwego patriotyzmu i dlatego dziś nie możemy dopuścić, aby skrajny nacjonalizm rodził nowe formy totalitarnych aberracji. To zadanie pozostaje oczywiście w mocy także wówczas, gdy fundamentem nacjonalizmu jest zasada religijna, jak się to niestety dzieje w przypadku pewnych form tak zwanego 'fundamentalizmu'" (przemówienie na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ w 1995 r.). Nacjonalista nie jest więc patriotą. Prawdziwy patriota, miłujący swój naród, nie ulega agresji i instynktom nakazującym wykluczanie i stygmatyzowanie społeczne innych osób, różniących się światopoglądem, wiarą, pochodzeniem etnicznym czy odcieniem skóry.

Sanktuarium jest miejscem pokoju. Warto pamiętać, że pierwszym darem Jezusa Zmartwychwstałego był pokój i przygarnięcie do swego serca uczniów mimo ich aktów małoduszności. W sanktuarium pokój rodzi się na modlitwie oraz przez pokutę i pojednanie, często zakończone sakramentalnym przebaczeniem. Św. Jan Paweł II był słusznie nazywany pielgrzymem pokoju, ponieważ głosząc sprawiedliwość społeczną i wolność sumienia, nie odrzucał żadnego człowieka. Jeżeli chcemy, by przez chrzest Bóg uznał nas za swoje dzieci, musimy wprowadzać pokój między ludźmi, bo tak brzmi naczelne błogosławieństwo wypowiedziane przez Pana Jezusa: „Błogosławieni pokój czyniący, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi”. Mamy więc być pielgrzymami pokoju na wzór Matki Pana i świętych.

Modlitwa przy Cudownym Obrazie Królowej Polski jednoczyła Polaków, niezależnie od ich pochodzenia, wieku, zawodu, poglądów społecznych bądź politycznych. Jest ona otwarta dla wszystkich ludzi dobrej woli spragnionych duchowego umocnienia, ale także pojednania i leczenia podziałów. Nasze narodowe sanktuarium uczyło prawdziwego patriotyzmu, który wyraża się w trosce o wspólną Ojczyznę, w pracy dla jej dobra, w budowaniu jedności i pokoju. Słusznym więc wydaje się kierowanie do organizatorów, uczestników i duszpasterzy pielgrzymek prośby o wierność takiemu podejściu, o roztropność i uszanowanie świętości miejsca, jakim dla naszego narodu jest Jasna Góra, inne sanktuaria i kościoły.

Fenomen pielgrzymowania jest dynamiczny, żywy i otwarty na nowe znaki. Wymaga więc ewangelicznego rozeznania. Elementy patriotyczne (flagi narodowe, sztandary kombatanckie, stroje uczestników) nie są czymś niewłaściwym podczas liturgii pod warunkiem, że nie wywołują wzburzenia i sporów ideologicznych. Instrukcje liturgiczne nakazują unikania celebracji Mszy św. w celu stworzenia okazałego widowiska oraz nadawania jej stylu podobnego do ceremonii świeckich. W przestrzeni świętej nie ma też miejsca na symbole grup wzbudzających spory w społeczeństwie i doprowadzających do podziału wspólnoty Kościoła. Historyczne znaki patriotyczne przechowywane w kościołach z okresu zaborów lub reżimu komunistycznego są wyrazem jedności z narodem, ale nie z ideą partyjną lub polityczną. Podobnie nie ma miejsca na alternatywne znaki gorliwości uczuć i język mający znamiona kultury lub subkultury typowo świeckiej albo związanej ze sporem ideologicznym wewnątrz wspólnoty kościelnej. Niereligijne symbole eksponowane na pielgrzymce nie mogą być sprzeczne w swoim przekazie ze znaczeniem świętego miejsca i czasu, z nauką Kościoła o patriotyzmie. Pomocą w tym służy dokument Konferencji Episkopatu Polski "Chrześcijański kształt patriotyzmu".

Pielgrzymka nie ogranicza się tylko do samego pobytu w miejscu świętym, ale obejmuje drogę pielgrzyma i powrót do domu. W ten sposób zachowana jest pewna ciągłość charakteru pokutnego tego wydarzenia, połączonego z wewnętrzną przemianą (nawróceniem), z modlitwą dziękczynienia i prośby. Obecność duszpasterza podczas całej pielgrzymki jako organizatora i przewodnika duchowego jest konieczna i gwarantuje jej charakter kościelny. Jego posługa duchowa, sakramentalna i kaznodziejska musi spełniać wszelkie wymagania stawiane w tych zakresach przez Kościół. Homilia jest uprzywilejowaną formą głoszenia Słowa Bożego, a często głoszone tzw. kazania patriotyczne nie mogą sprawiać wrażenia przemówień ideologicznych na usługach pielgrzymującej grupy.

Zachęcamy wszystkich wiernych, by przeżywali pielgrzymowanie do Jasnogórskiej Królowej Polski i innych sanktuariów w duchu zatroskania o Ojczyznę, głębokiego skupienia i szczerej modlitwy. Jan Paweł II powiedział: "Wiele razy powtarzałem, że Jasna Góra to sanktuarium narodu, konfesjonał i ołtarz. Jest to miejsce duchowej przemiany, odnowy życia Polaków. Niech takim na zawsze pozostanie" (4.06.1997 r.). Ten dar jest dziś nam wyjątkowo potrzebny.

bp Krzysztof Zadarko, przewodniczący Rady

25.06.2018 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Katoliku sprawdź posła przed głosowaniem!

2019-10-10 17:24

Artur Stelmasiak

Katolicki Latarnik Wyborczy to proste narzędzie do sprawdzenia posła nt. tego jak głosował. W minionej kadencji Sejmu było kilka głosowań ważnych dla katolików. W prosty sposób można sprawdzić jak poseł głosował ws. aborcji, in vitro i wolnej niedzieli.

Strona www.latarnik.info zawiera aktualne dane posłów, którzy pełnili mandaty w kadencjach Sejmu od 2007 roku. Można sprawdzać zarówno całą partię procentowo jak i poszczególnych kandydatów ze swojego okręgu. Ostatnia aktualizacja z 23 wrzenia 2019 roku odpowiada na pytanie: Czy poseł poparł w pierwszym czytaniu projekt ustawy dotyczącej in vitro, m.in. ograniczającej liczbę tworzonych zarodków do jednego?

Katolicki Latarnik Wyborczy to inicjatywa Zbigniewa Kaliszuka i Pawła Parysa, którzy sprawdzają, jak w kadencji posłowie poszczególnych partii głosowali w kwestiach ważnych dla katolików i czy czynili to zgodnie z nauczaniem Kościoła katolickiego. W czasie wyborów rozstrzyga się wiele kwestii światopoglądowych. Gdy już zostaną wybrane osoby reprezentujące wartości sprzeczne z naszymi, to potem może być już za późno, by cokolwiek uratować.

Zebrane dane autorzy ujęli liczbowo i procentowo, wyliczając ilu średnio posłów danego klubu parlamentarnego opowiedziało się za lub przeciw konkretnemu projektowi ustawy. Na stronie dostępna jest mapka z okręgami wyborczymi oraz wewnętrzna wyszukiwarka pozwalająca dowiedzieć się, skąd kandyduje poseł lub senator i jak głosował w ubiegłej kadencji. Do nazwisk można też dotrzeć, klikając na jeden z 41 okręgów wyborczych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Czas dla Boga, czas dla bliźnich

2019-10-14 12:50

Ewa i Tomasz Kamińscy

Ewa Kamińska

Rejowiec to niewielkie miasteczko niedaleko Chełma. Jego historia rozpoczęła się od lokacji w 1547 r. przez Mikołaja Reja. Miejscowość przeżywała okresy rozwoju i upadku. Mimo niewielkiej liczby mieszkańców (ok. 2 tys.), kwitnie tu życie religijne, społeczne i kulturalne. Prężnie działa Parafialny Oddział Akcji Katolickiej, który w uznaniu szczególnych zasług otrzymał tytuł „POAK Roku 2018”.

Miasto Reja

Rejowiec gościł ponad 100 członków i sympatyków Akcji Katolickiej z wielu miejscowości archidiecezji lubelskiej. Spotkanie formacyjne rozpoczęło się w kościele pw. św. Jozafata Kuncewicza. Piotr Majewski, prezes parafialnego oddziału AK, przypomniał bogatą historię miejscowości, zwłaszcza czasy Rejów oraz Budnych, ostatnich właścicieli, którzy wprowadzili nowoczesną gospodarkę rolną i zmechanizowali rolnictwo. Powstała wtedy cukrownia, gorzelnia, młyny oraz tartak. Miejscowy kościół pochodzi z początku XX w. Budowany był jako kaplica grobowa Budnych, fundatorów. Na to zgodziły się władze carskie. Parafia rzymskokatolicka erygowana została w 1919 r. Neogotycki kościół ma bogaty wystrój wnętrza. Uwagę zwraca odrestaurowany obraz Matki Bożej Rejowieckiej we współczesnym bocznym ołtarzu, twórczo nawiązującym do neogotyku.

Miara Chrystusa

W intencji wszystkich akcjonariuszy została odprawiona Msza św. Przewodniczył jej ks. Jacek Jakubiec, parafialny asystent AK, który apelował, by żyć Słowem Bożym na co dzień, dawać świadectwo bliźnim i być przykładem dla ludzi, zwłaszcza tych, którzy pogubili się na drogach życia. Ks. Zbigniew Michał Głowacki, asystent kościelny AK, w homilii podkreślił, że przed podjęciem misji głoszenia Chrystusa ważniejsze jest pozwolenie Bogu na ukształtowanie w sobie „człowieka”. - Zostaliśmy wyrwani ze swojego życia, by nauczyć się Jezusa, słuchać Jego słowa i spotkać Go w Eucharystii, by życie było nie tylko nasze, ale coraz bardziej Chrystusowe - podkreślał kapłan.

Spacer przez historię

Po Eucharystii podczas krótkiego spaceru po Rejowcu zatrzymano się przy pomniku pomordowanych w czasie II wojny światowej oraz przy popiersiu Mikołaja Reja. W odrestaurowanej klasycystycznej dawnej cerkwi greckokatolickiej, obecnie kaplicy cmentarnej, Piotr Majewski przypomniał historię tego miejsca oraz etapy przywracania do obecnego stanu ruiny, która nawet nie miała dachu. W urzędzie miejskim, w klasycystycznym pałacu Zaleskich, znajdującym się w pięknie odnowionym zabytkowym parku, odbyło się spotkanie z burmistrzem Tadeuszem Górskim i przewodniczącym Rady Miejskiej Mirosławem Kościem. Włodarze mówili o specyfice miasta, przezwyciężaniu kryzysu ekonomicznego, perspektywach rozwoju oraz o konkretnych działaniach, podkreślając współdziałanie różnych instytucji oraz mieszkańców. Goście otrzymali foldery prezentujące gminę Rejowiec oraz antologię wierszy - plon I Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Mariana Janusza Kawałki (Rejowiec 2018).

Po spacerze alejkami parku w domu kultury wystąpiła Gminna Orkiestra Dęta Ochotniczej Straży Pożarnej w Rejowcu pod dyrekcją Mariusza Cichosza, brawurowo wykonując wiązanki amerykańskich marszów i piosenki Jana Kiepury. - To bardzo ważne, by znaleźć czas i ofiarować go dla Pana Boga i dla siebie nawzajem - podkreślała Małgorzata Stacharska, prezes AK, dziękując oddziałowi w Rejowcu za organizację, a wszystkim za udział w spotkaniu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem