„Twierdzenie, że wraz z rezygnacją porzuciłem jedynie sprawowanie posługi, a nie munus (posługę) jest sprzeczne z jasną doktryną dogmatyczno-kanoniczną. (...) Jeśli niektórzy dziennikarze mówią o «pełzającej schizmie», nie zasługują na żadną uwagę” - napisał Benedykt XVI w liście z 21 sierpnia 2014 r. do ks. prałata Nicoli Buxa, który zwrócił się do niego z pytaniem o wątpliwości i perypetie, które towarzyszyły jego rezygnacji z pontyfikatu.

Pełny tekst tego wyjątkowego dokumentu - który powinien położyć kres długiej dyskusji na temat intencji Benedykta XVI dotyczących jego rezygnacji - został obecnie publikowany po raz pierwszy jako dodatek do wspomnianej książki, napisanej przez ks. Nicolę Buxa wraz z Vito Palmiottim dla wydawnictwa Libri della Bussola.

Benedykt XVI, odpowiadając na przedstawione mu zarzuty, uznaje rezygnację papieża za „w pełni” ważną, a podobieństwo „między biskupem diecezjalnym a biskupem Rzymu w kwestii rezygnacji” za „uzasadnione”. Ponadto broni prawa papieża do wypowiadania się i pisania poza „urzędem papieskim”, tak jak sam to czynił, kontynuując podczas pontyfikatu pisanie książek, na przykład tomów poświęconych Jezusowi, które uważa za „misję powierzoną mu Pana”.

Ten list Benedykta XVI, o którego istnieniu było wiadomo, ale który nigdy nie został opublikowany przez ks. prałata Buxa, ma fundamentalne znaczenie historyczne, ponieważ pozwala zrozumieć myśl papieża seniora w odniesieniu do jego rezygnacji, ale także, bardziej ogólnie, jego teologiczną wizję papiestwa. Ponadto zamyka dyskusję na temat tego, kto w minionych latach był „prawdziwym papieżem”.

W książce fotokopia listu Benedykta XVI została zamieszczona wraz z tekstem listu, który wysłał mu prałat Nicola Bux, zawierającym kilka zastrzeżeń do rezygnacji i związanego z nią ryzyka „desakralizacji” papiestwa. Znajduje się tam również kilka krytycznych uwag na temat odpowiedzi udzielonych przez papieża seniora.