Piątek, 12 września. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszego Imienia Maryi.

• 1 Tm 1, 1-2.12-14 • Ps 16 • Łk 6, 39-42

Jezus opowiedział uczniom przy powieść: Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj? Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel. Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Jak możesz mówić swemu bratu: „Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku”, gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka swego brata».

Jezus wyraźnie mówi we fragmencie Ewangelii, że możemy być ślepi, choć mamy zdrowe oczy. Wyraźnie poleca i wzywa nas, abyśmy zobaczyli, kogo zaprosiliśmy, by nas prowadził, komu zaufaliśmy. Czy chcę odpowiedzialność za siebie i swoją rodzinę czy wspólnotę pozostawić innym? Trzeba otworzyć oczy i zobaczyć, kto jest moim towarzyszem życia, na którym polegam i któremu ufam. Często osądzamy innych i w tych innych szukamy belki, którą tak łatwo można znaleźć również w naszym życiu. Tak łatwo stajemy się krytykami i sędziami siebie nawzajem. Mamy o sobie wysokie mniemanie i dobrą opinię, nie pracujemy nad sobą, a innych często chcemy zmienić. Prośmy Pana, abyśmy potrafili zdrowo i realistycznie spojrzeć zarówno na siebie, jak i na życie innych ludzi. Bądźmy tymi, którzy pierwsi spojrzą na swoje życie i odkrywają się przed Panem takimi, jacy są naprawdę. Bądźmy tymi, którzy pracują nad sobą i przemieniają się z Bożą pomocą i łaską.

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".