Co więcej, jego wymiar jest tym większy, im poważniej traktujemy dzisiejsze realia geopolityczne. Radosław Sikorski – polityk, którego trudno posądzać o sympatię do obecnego prezydenta – powiedział wprost: „Oczekuję, że prezydent Nawrocki wykorzysta tę pozycję uprzywilejowanych stosunków z prezydentem Trumpem do zwiększenia, a przynajmniej niezmniejszenia, amerykańskiej obecności wojskowej w Polsce. To – wydaje mi się – jest miara sukcesu bądź braku sukcesu tej wizyty.” Trudno o lepsze kryterium oceny. I fakty są takie, że ta miara została spełniona – a może nawet przekroczona.

Słowa Donalda Trumpa – „We have a very special relationship with Poland” – mają ciężar symboliczny. W Waszyngtonie dotąd mówiono tak tylko o relacjach z Wielką Brytanią, czasem z Izraelem. Teraz na tej liście jest Polska. W tej jednej frazie zawiera się zmiana, na którą czekaliśmy od lat: Warszawa staje się kluczowym sojusznikiem USA na kontynencie, a nie peryferyjnym odbiorcą decyzji podejmowanych gdzie indziej.

Komu służy torpedowanie?

Nie dziwi więc, że opozycyjne media gorączkowo szukają sposobu, by ten sukces umniejszyć. Jedni piszą, że to zasługa Kosiniaka-Kamysza, inni próbują dowodzić, że to po prostu zbieg okoliczności. Ale im bardziej kręcą i kombinują, tym bardziej widać skalę politycznego triumfu. Bo jeśli wizyta głowy państwa na zaproszenie prezydenta USA, zaproszenie na szczyt G20 i gwarancje bezpieczeństwa to „nic wielkiego” – to co w ogóle miałoby być „wielkie”?

Ten sukces ma jeszcze jeden efekt: ustawia Polskę w nowej roli w Europie. Nasz głos będzie teraz słyszany nie tylko w Brukseli, ale i w stolicach największych państw NATO. A to – w czasach kryzysu bezpieczeństwa – jest kapitałem bezcennym.

Oczywiście trzeba się liczyć z tym, że po tej wizycie rozpocznie się polityczna ofensywa wobec prezydenta. Będzie próba zniszczenia jego wiarygodności i zagłuszenia faktu, że potrafił osiągnąć coś, co jego poprzednicy mogli jedynie planować. Ale dziś nie ma co się na to oglądać. Dziś trzeba powiedzieć jasno: wizyta w Waszyngtonie była sukcesem – i to takim, który zobowiązuje.