Piątek, 10 października. Dzień Powszedni.

• Jl 1, 13-15; 2, 1-2 • Ps 9 • Łk 11, 15-26

Gdy Jezus wyrzucał złego ducha, niektórzy z tłumu rzekli: «Przez Belzebuba, władcę złych duchów, wyrzuca złe duchy». Inni zaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba. On jednak znając ich myśli rzekł do nich: «Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśli więc i szatan sam z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. Lecz jeśli Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy, to przez kogo je wyrzucają wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże. Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, zabierze wszystką broń jego, na której polegał, i łupy jego rozda. Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, rozprasza. Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: „Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem”. Przychodzi i zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedem innych duchów, złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkają tam. I staje się późniejszy stan owego człowieka gorszy niż poprzedni».

Jezus jest tym silnym, „mocarzem”, który – jeśli Go o to poprosimy – może związać złe duchy i oddać człowiekowi to, co one mu odebrały, z czego przez grzech i poddawanie się szatanowi został okradziony. Krew Chrystusa zwycięża złe duchy. Ostateczne zwycięstwo i przejście pod panowanie Boga dokonuje się poprzez mękę, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa oraz zaufanie Mu i osobiste poddanie się Jego Duchowi, Duchowi Świętemu i współpracę z Nim. „Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali”. Jezus podkreśla dziś również, że ważna jest jedność z Nim Jego uczniów, którą możemy uzyskać choćby przez regularne korzystanie z sakramentów. Już w pierwszych wiekach chrześcijaństwa ojcowie Kościoła wskazywali, że gdy Jezus na krzyżu oddał swojego Ducha, oddał życie, z Jego przebitego boku wypłynęła Krew i Woda, które są źródłem sakramentów Kościoła. Ta Krew i Woda obmywają nas z grzechów w chrzcie i w sakramencie pokuty i pojednania. Przez sakramenty człowiek jednoczy się z Bogiem. Krew Baranka, którą przyjmujemy w Eucharystycznej Komunii, chroni nasze wnętrza od złych duchów (jak krew baranka chroniła Izraelitów od anioła śmierci w Egipcie) i łączy nas we wspólnotę. Jezu, chcemy jednoczyć się z Tobą i między nami, słuchając Cię, idąc razem za Tobą i w Eucharystii przyjmując Twoje Ciało i Krew – Twoje życie. Duch Święty niech prowadzi nas do wiary, nadziei, miłości i jedności, niech w nas działa i chroni przed wszelkim złem niewiary, beznadziejności, egoizmu i rozłamów.

K.K.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".