Uwielbiam Cię, Jezu! Uwielbiam Ciebie, który będąc Bogiem, raczyłeś stać się Człowiekiem, ażeby nas upodobnić do Siebie. Odciskaj przez żywą wiarę, coraz głębiej i wyraźniej pieczęć podobieństwa swojego Boskiego Oblicza w naszych duszach.
Przebaczenia i miłosierdzia dla nieszczęśliwych pogan, dla nieprzyjaciół Ewangelii, dla opornych łasce Twojego Wcielenia i dla wrogów życia ludzkiego.
Uwielbiam Cię, Jezu, Boskie Słońce, którego promienie, chociaż ukryte w łonie Maryi, przenikają aż do ukrytego w łonie św. Elżbiety Jana Chrzciciela, który ma kiedyś stanąć przed Obliczem Twoim. Niech światłość Twojej Twarzy, która zstępuje na nas w chwili chrztu świętego, nieustannie nas oświeca, zagrzewa i ożywia.
Przebaczenia i miłosierdzia dla niewdzięczników, którzy chcieliby zetrzeć ze swego czoła znamię chrześcijanina, których nie ogarnia podziw nad jaśniejącą obecnością Twoją w łonie Kościoła.
Narodzenie
Uwielbiam Cię, Jezu, Dzieciątko leżące w żłobie, którego Oblicze natchnęło śpiew Aniołów, zachwyciło pasterzy i skłoniło Mędrców do oddania Ci pokłonu. Najsłodsza dobroć maluje się w rysach Twoich: Apparuit benignitas – ukazała się łaskawość!
O, piękności Przenajświętszego Oblicza! O dobroci Jezusa! Zawładnij sercami wszystkich ludzi.
Ofiarowanie
Reklama
Uwielbiam Cię, Jezu, przedstawionego w świątyni przez ręce Maryi i Józefa. Ty jesteś ofiarą bez zmazy, jedynie godną upodobania Ojca Niebieskiego. Obyśmy mogli tak jak starzec Symeon, poznawszy Cię oczyma wiary i przypatrzywszy się Obliczu Twemu, nie należeć już do tej ziemi, ale tylko do Ciebie zwracać nasze oczy i serca.
Przebaczenia i miłosierdzia dla tylu bezrozumnych, nieszczęsnych, podbitych tak szybko w niewolę przemijającego świata.
Znalezienie
Uwielbiam Cię, Jezu, znalezionego w świątyni pośrodku Doktorów. Jakże piękny był ten promień Boskiego światła, wychodzący z Twego świętego Oblicza, a padający na tych, którzy Cię słuchali. Spraw, aby zajaśniała w nas mądrość, którą przyniosłeś na ziemię, a którą dla wszystkich uczyniłeś dostępną.
Przebaczenia i miłosierdzia dla ofiar wychowania bez Boga i dla dobrowolnie zaślepionych, którzy z uporem odrzucają Twoje światło.
Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.
1. Wchodzimy w Wielki Tydzień. Są to wyjątkowe dni dla naszej wiary. Znaczone będą przez cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Ten szczególny czas zaznacza się także w liturgii, która biegnie inaczej niż przez pozostałe dni roku, jakby zwalniała momentami, skracała się i znowu wydłużała, kiedy trwa jak by w zadumie, pozbawiona głosu Chrystusa w Eucharystii, więc jej nie celebruje (Wielki Piątek), i wstrzymuje oddech w Wielką Sobotę, jakby czekała, co się wydarzy: czy życie powróci, czy odeszło już od nas na zawsze. Liturgia trwa w zawieszeniu i wierzący muszą się przełamywać, aby nie upaść na duchu, aby pójść dalej, wejść głębiej w tajemnicę życia i wiary. Muszą zostawić swoje lęki, swoją logikę, swoje ziemskie pewności i pozwolić się prowadzić Bogu, zaczerpnąć od Niego wody życia. Czas Wielkiego Tygodnia jest czasem rozbudzania na szych myśli nad tym, czym jest życie, jak się rozwija, dokąd zmierza. Jest to czas, kiedy wszystko nabiera jakby nowych rozmiarów. Zmieniają się proporcje i znaczenia, wielkości i objętości. Ci, którzy żyją bez wartości, są wezwani, aby za stanowić się, czy żyją naprawdę, czy wyłącznie egzystują. Ci, którzy uchodzą za mądrych w oczach świata, muszą zadać sobie pytanie, czy są tacy także w oczach Boga. W Wielkim Tygodniu następuje bowiem przewartościowanie wszystkiego. Bóg staje blisko tych, którzy są mali (w szerokim znaczeniu tego słowa), słabi, niepozorni, niewiele znaczący w swoich ekonomicznych możliwościach, żyjący na peryferiach. Bóg w dniach Wielkiego Tygodnia mówi, że kocha wszystko to, co jest jakoś połamane przez życie lub możnych tego świata. Do tych, którzy sądzą, że wszystko już skończone, Bóg mówi, że jest właśnie odwrotnie, że wszystko dopiero nabiera rozpędu, energii, staje się autentycznie wielkim. Kiedy świat mówi, że wszystko stracone, przepadło, w swoim zmartwychwstaniu Jezus mówi, że dopiero teraz wszystko zostało odnalezione, na nowo odrodzone. Przez swoją śmierć i zmartwychwstanie Jezus uwalnia tych, którzy byli skazani, którzy nie widzieli już żadnej nadziei w swoim życiu, którym wydawało się, że idą jedynie ku zagładzie. Do nich kieruje Chrystus słowa, że jest z nimi, żeby się nie bali.
Miłość pokonała śmierć - Droga Krzyżowa na Majdanku
2026-03-29 07:27
(buk)
Paweł Wysoki
Już po raz 26. na terenie byłego niemieckiego obozu koncentracyjnego i zagłady na Majdanku odbyła się Droga Krzyżowa.
Uczestnicy wielkopostnego nabożeństwa przeszli śladami męczeńskiej śmierci tysięcy niewinnych ludzi z modlitwą o przebaczenie. Droga Krzyżowa na Majdanku stanowi jedno z najbardziej symbolicznych nabożeństw wielkopostnych w regionie, łącząc modlitwę z pamięcią o ofiarach totalitaryzmów oraz refleksją nad odpowiedzialnością za współczesny świat.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
