Imię Dorota pochodzi z języka greckiego. U Greków istniały dwa imiona bardzo podobne: męskie Dorotheos i żeńskie Dorothea. Imię to pochodzi od greckiego rzeczownika doron co znaczy dar i od theos - Bóg. Dlatego imię Dorota bywa rozumiane jako "dar od Boga". Do Polski imię to przyszło we wczesnym średniowieczu za pośrednictwem języka łacińskiego.
Historia przekazała nam skromne wiadomości dotyczące św. Doroty. Jak podają niektóre martyrologia, urodziła się ona około 290 r. w Cezarei Kapadockiej, a męczeńską śmierć poniosła za panowania cesarza Dioklecjana ok. 303 r. Jej odwaga przy śmierci była takim świadectwem, że nawróciła wielu prześladowców.
W naszej ojczyźnie św. Dorota ma swoje świątynie i ołtarze, a jej imię spotyka się dość często. Kult św. Doroty miał żywe odbicie w ikonografii chrześcijańskiej i był jednym z ulubionych tematów malarzy. Jej atrybuty to: róża, wieniec z róż; anioł z trzema jabłkami i trzema różami w koszyku. Św. Dorota jest patronką piwowarów, panien młodych, kwiaciarzy, ogrodników, położnych i młodych par. Z dniem i imieniem św. Doroty wiązano wiele przysłów, jak np.: "Na dzień świętej Doroty ma być śnieg pod płoty".
W diecezji drohiczyńskiej doroczną uroczystość obchodzą parafie Domanowo i Winna Poświętna, gdzie znajdują się świątynie parafialne pod wezwaniem Świętej.