Reklama

Siostry Franciszkanki Rodziny Maryi diecezji legnickiej

W rodzinie Maryi

2015-03-26 11:43

Monika Łukaszów
Edycja legnicka 13/2015, str. 4-5

Archiwum Sióstr Franciszkanek

W trwającym Roku Życia Konsekrowanego prezentujemy na łamach naszego Tygodnika panoramę zgromadzeń zakonnych pracujących na terenie diecezji legnickiej. Tym razem chcemy przedstawić naszym czytelnikom Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi, które już od wielu lat pracuje w naszej diecezji.

Historia

Przyglądając się historii tego zgromadzenia, trzeba sięgnąć pamięcią aż do Petersburga i wspomnieć założyciela – św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, człowieka pochodzącego z rodziny wielodzietnej, w której pielęgnowanie wartości chrześcijańskich, moralnych oraz patriotycznych stanowiło podstawę wychowania i wspólnych relacji. W swym życiu doświadczył wiele, zarówno przez pobyt na emigracji, kontakty ze słynnymi i liczącymi się członkami Wielkiej Emigracji epoki romantyzmu, jak i udział w Powstaniu Wielkopolskim i studia w Moskwie. Jego życie osobiste również jest pełne zdarzeń, które prowadzą go w kierunku decyzji o podjęciu drogi kapłańskiej. Jego kapłańskie, a potem biskupie życie wypełnione było modlitwą, posługą spowiednika, a także ojcowską miłością i odpowiedzialnością wobec powierzonych jego duchowej opiece alumnów seminarium petersburskiego, oraz ojcowską miłością wobec sióstr Rodziny Maryi. Najpiękniejszym owocem jego ducha jest założenie w 1857 r. w Petersburgu Zgromadzenia Sióstr Rodziny Maryi, które to od samego początku miało stanowić rodzinę, nie tylko dla siebie, ale i dla podopiecznych, którymi wówczas były sieroty, starcy, chorzy. Do tej pory Zgromadzenie żyje w pełni chryzmatem swego założyciela. Realizuje go przez pracę w domach dziecka, domach pomocy społecznej, katechizując, czy podejmując się prac będących odpowiedzią na potrzeby obecnych czasów. Domy zgromadzenia rozsiane są w całej Polsce oraz na Wschodzie: w Rosji, Kazachstanie, na Białorusi oraz Ukrainie. Spotkać siostry można również w Rzymie, a także w dalekiej Brazylii, gdzie są 2 prowincje. Wszędzie tam Zgromadzenie jest rodziną dla siebie i dla wszystkich, którzy są z nim związani. Siostry przez modlitwę i zwyczajność życia oraz pracy głoszą Ewangelię, która przecież nie jest tylko pustym słowem.

Wątek legnicki

Już od ponad 60 lat Siostry tego Zgromadzenia spotykamy w Legnicy. Przyjechały tutaj w uroczystość Narodzenia Najświętszej Maryi Panny, 8 września 1945 r., i zaczęły swoją pracę od tworzenia przedszkoli i sierocińca. Skład pierwszej wspólnoty legnickiej to: s. Teresa Rydzik, s. Genowefa Reszczyńska oraz s. Gerarda Wierzbicka. W roku 1949 pozbawiono siostry możliwości pracy w przedszkolu i od tego momentu siostry pracują jedynie jako kontraktowe katechetki. Zaczyna się ich wielka przygoda duszpasterska, która trwa do dzisiaj. Katechizują w kościele Świętej Trójcy i św. Jacka. Organizują koła Żywego Różańca, wraz z dziećmi i młodzieżą przygotowują misteria bożonarodzeniowe, wielkanocne, maryjne oraz inne okolicznościowe inscenizacje, prowadzą schole oraz inne grupy parafialne. W swej pracy pamiętają również o biednych. Mobilizując dzieci i młodzież do różnych akcji charytatywnych, zbiórek, kształtują jednocześnie w podopiecznych ducha solidarności z ubogimi. Wspierają również ludzi samotnych, organizując dla nich spotkania, wspólne wigilie. Szczególnym zadaniem sióstr jest przygotowywanie dzieci i młodzieży do pierwszych sakramentów: do spowiedzi i I Komunii św. Przez minione 62 lata siostry katechizowały dzieci w miejscowościach: Legnica, Piekary Wielkie, Piekary Stare, Prochowice, Dębno, Golanka Dolna i Bieniowice. Oprócz pracy w szkołach i przy parafiach, siostry organizują również w swoim domu dni skupienia dla dziewcząt. Poza katechezą, siostry od samego początku pracują jako zakrystianki w kościele Świętej Trójcy oraz św. Jacka. Troszczyły się także o osoby chore i starsze, przynosząc im posiłki oraz dobre słowo. Jako organistki pracowały również w kościele w Prochowicach i w kościele św. Jacka. Od 2001 r. siostry rozpoczęły pracę w Kurii Biskupiej, a w 2005 r. wraz z objęciem posługi biskupiej przez bp. Stefana Cichego podjęły się również posługi w domu biskupim. Główna legnicka placówka Zgromadzenia mieści się na terenie parafii w. Jacka, przy ul. Nadbrzeżnej.

Reklama

Od 2003 r. w naszej diecezji siostry franciszkanki można jeszcze spotkać w Jeleniej Górze, gdzie pracują w Stacji Opieki Caritas Diecezji Legnickiej. Opieką pielęgniarską, ale też i modlitewną otaczają wielu chorych, pomagając im w zmierzeniu się z własną chorobą, słabością, samym sobą, wiarą, życiem i śmiercią. Dziś w diecezji legnickiej w sumie pracuje 12 sióstr ze Zgromadzenia Rodziny Maryi.

Świadectwo „dziwnego” powołania

Wśród sióstr pracujących w Legnicy jest s. Bogusława Gajowska, na co dzień katechetka w Szkole Podstawowej nr. 1. Jak opowiada, jej droga do zakonu nie była wcale taka prosta.

– W tamtym czasie byłam daleko od Kościoła. Byłam typowym przykładem osoby, która po bierzmowaniu odchodzi z Kościoła. Jednym słowem, wojowałam z Panem Bogiem. Robiłam wtedy, co chciałam i kiedy chciałam, przysparzając często kłopotów rodzicom. Po maturze do głowy by mi nie przyszło, żeby pójść do klasztoru. Poszłam na pedagogikę, a później na polonistykę. Wtedy zaczęła pojawiać się myśl, że może pójdę do klasztoru. I to było takie mocne, że nie szło się opierać. Ale dalej wojowałam. Pomyślałam sobie, że pójdę na teologię. Kolejne studia, rodzice jakoś przeżyją. Ale do klasztoru to nie – przecież ze mną tam nie wytrzymają. Ale Pan Bóg skutecznie wybijał wszystkie argumenty z ręki. Pamiętam, że moim koronnym argumentem było to, że paliłam papierosy. Mówiłam sobie: Nie przestanę palić, więc do klasztoru się nie nadaję. Ale Pan Bóg i to zabrał. Po trzech dniach zorientowałam się, że nie palę i miałam takie uczucie, jakbym w ogóle nigdy nie paliła. I muszę się przyznać, że nawet tak do końca nie wiedziałam, jak się ten zakon, do którego trafiłam, nazywa. Teraz, jak wspominam, to mi się śmiać chce, ale tak rzeczywiście było. Przełomem w moim życiu było to, kiedy powiedziałam Panu Bogu: „Już przestaję przed Tobą uciekać”. Przyznałam się sama przed sobą, że moje dotychczasowe życie było jednym wielkim kłamstwem. Tym momentem było uczestnictwo w jednej z katechez neokatechumenalnych. Jak dobrze pamiętam, była to katecheza o grzechu. I tak się stało, że będąc po III roku filologii, poszłam do klasztoru, miałam wtedy 24 lata. Moi rodzice na tę wiadomość wściekli się. Akcja w domu trwała 4 godziny. Mama siedziała cicho. Brat z tatą szalał. – Dużo już przeszliśmy z Tobą – mówili – ale tego nie spodziewaliśmy się. My już tyle wstydu się najedliśmy, a kolejnego już nie wytrzymamy. Po pół roku przecież cię wyrzucą. Potem zaległa grobowa cisza. Dopiero po jakimś czasie padło pytanie: – Kiedy wyjeżdżasz?

Dziś, od mojego wstąpienia do zgromadzenia mija 15 lat. Były to bardzo ciekawe lata. Musiałam się dużo ze sobą zmagać. Ale gdybym miała jeszcze raz wybierać, to wybrałabym dokładnie to samo. Moja posługa polega przede wszystkim na pracy z dziećmi. Katechizuję w szkole i w parafii.

Tagi:
zakony

Warszawa: zebranie Plenarne Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce

2019-10-11 10:04

rw / Warszawa (KAI)

143. Zebranie Plenarne Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich w Polsce odbędzie się 16 i 17 października w siedzibie Sekretariatu Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie. Spotkanie będzie miało charakter sprawozdawczo-wyborczy, ale również formacyjny.

BOŻENA SZTAJNER

Podczas zebrania zostanie wybrana nowa konsulta (zarząd) i nowa komisja rewizyjna na lata 2019-2022. Wyżsi przełożeni zajmą się ponadto dwoma ważnymi tematami. Pierwszy z nich przedstawi ks. Wojciech Sadłoń SAC, dyrektor Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego, w wystąpieniu „Cel i metodologia badania «Komunikacji nt. intymności, płciowości i seksualności w męskich i żeńskich zakonach w Polsce»”. Drugim tematem będzie dyskusja i zatwierdzenie nowego dokumentu dotyczącego „Zasad obecności i komunikacji osób konsekrowanych w internecie”, który przedstawi o. Jan Maria Szewek OFMConv, przewodniczący Podkomisji ds. mediów.

Wyżsi przełożeni wysłuchają także w trakcie spotkania dwóch medytacji: „Duch Święty działa w Kościele” (o. Wiesław Wiśniewski TDŚ) i „Misyjne doświadczenie Kościoła” (o. Henryk Szymiczek SVD). Prezentowana będzie także informacja na temat Mszy św. wieczystych (o. prof. Marek Saj CSsR) oraz zaproszenie do współpracy z kwartalnikiem «Życie Konsekrowane» (ks. Marek Jeżowski CMF).

W obradach będzie uczestniczył także przewodniczący Komisji KEP ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, bp Jacek Kiciński, który będzie sprawował Eucharystię i wygłosi do uczestników zebrania homilię.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tajemnice chwalebne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 43/2003

Bożena Sztajner/Niedziela

1. Tajemnica Zmartwychwstania Chrystusa

„Maria Magdalena natomiast stała przed grobem płacząc. A kiedy [tak] płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa - jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg. I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?». Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono». Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa…” (J 20, 11-14).
Chrystus zmartwychwstał i przez swoje zmartwychwstanie zwyciężył grzech, śmierć, smutek, rozpacz; przywrócił światu radość i nadzieję. Czy my, jako chrześcijanie, jesteśmy ludźmi nadziei i radości paschalnej? Czy nie za bardzo koncentrujemy się na tym, co jest negatywne, złe, co jest „grobem”?. Abyśmy mogli kosztować owoców zmartwychwstania, musimy jak Maria Magdalena odwrócić się od grobu i zobaczyć Zmartwychwstałego.

2. Tajemnica Wniebowstąpienia Pańskiego

„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie! W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem” (J 14, 1-3).
Pan Jezus wstąpił do nieba, gdzie dla każdego z nas przygotował miejsce, wieczne mieszkanie w domu Ojca. Słowo „dom” wyraża to, co jest najpiękniejsze w naszym życiu; dom to miłości, pokój, poczucie bezpieczeństwa; do domu się powraca, za domem się tęskni. Dlatego nasze życie to tak naprawdę wędrówka do domu Ojca w niebie.

3. Tajemnica Zesłania Ducha Świętego

„Teraz idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: «Dokąd idziesz?» Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę; pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was” (J 16, 5-7).
Chrystus po swoim wniebowstąpieniu posłał wierzącym w Niego Ducha Świętego. Dzięki Duchowi Świętemu nasz Zbawiciel jest obecny i działa w Kościele. Duch Święty daje nam to, czego świat dać nam nie może. Jeżeli otworzymy się na Jego działanie, doświadczymy w naszym życiu: miłości, radości, pokoju, cierpliwości… - owoców działania Pocieszyciela.

4. Tajemnica Wniebowzięcia Matki Bożej

„Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy. Bo ujrzał na uniżenie Służebnicy swojej. Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny»” (Łk 1, 46-55).
Maryja doświadczyła wiele „wielkich rzeczy” od Wszechmocnego. Jedną z nich jest to, że została z duszą i ciałem wzięta do nieba. Jako pierwsza z ludzi cieszy się tym, co jest przygotowane dla każdego z nas. Pamiętajmy jednak, jaka była droga Maryi do wniebowzięcia. Była to droga wiary, służby, miłości i ofiary. My też mamy podążać tą drogą, jeżeli chcemy jak Maryja znaleźć się w niebie.

5. Tajemnica Ukoronowania Matki Bożej w niebie

„Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno (…). I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. (…) Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę Moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata” (J 17, 20-24).
Tajemnica ukoronowania Maryi to symbol chwały, jakiej doświadcza Maryja w niebie. Korona symbolizuje władzę, panowanie, ale też bogactwo, szczęście, radość. Fakt ukoronowania Matki Bożej na królową wyraża również prawdę, jak wielkiego szczęścia doświadcza Maryja w niebie. Tego szczęścia my też doświadczymy, jeżeli poprzez wiarę i miłość zespolimy się w jedno z Chrystusem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Brońmy Kościół modlitwą

2019-10-14 12:48

Krystyna Radomska

Marek Wepa

Wojsławicka wspólnota parafialna przeżywała patronalną uroczystość - święto ku czci św. Michała Archanioła.

Św. Michał triumfuje w cudownym obrazie zabytkowej świątyni, ukazany jako wojownik w zbroi, w szacie władcy, który pokonuje szatana w postaci smoka. W tradycji chrześcijańskiej Michał to pierwszy i najważniejszy spośród aniołów, obdarzony przez Boga szczególnym zaufaniem. Gdy Lucyfer zbuntował się przeciwko Bogu i do buntu namówił część aniołów, archanioł Michał miał wystąpić z okrzykiem „Któż jak Bóg” i wypowiedzieć wojnę szatanowi. Wódz niebieskich zastępów dowodził wojskami anielskimi, które rozproszyły buntownicze szeregi szatana, dlatego od początku ludzkości aż po dziś dzień jest niezrównanym wojownikiem w walce z pokusami.

W niedzielę, 29 września, sumę odpustową odprawił i słowo Boże wygłosił ks. Marcin Grzesiak, dyrektor ekonomiczny Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie, rodak z Wojsławic. Celebrans ukazał patrona parafii jako anioła miłosierdzia i obrońcę ludu Bożego. Przytoczył wymowne fakty z niezwykłego wydarzenia, które miało miejsce 13 października 1884 r. Papież Leon XIII miał wówczas wizję, w której Chrystus rozmawiał z szatanem. Szatan zarzekał się, że w ciągu 100 lat uda mu się zniszczyć Kościół; wybrał dla tego celu wiek XX, a efekty diabelskiej działalności są doskonale znane. Jednak Boży Kościół wciąż trwa i będzie trwać. Leon XIII wiedział, że Chrystus nieprzypadkowo obdarował go wizją. Po jej ujrzeniu papież spisał treść modlitwy, którą nakazał odmawiać kapłanom po zakończeniu Mszy św. i każdemu indywidualnie. - Nie możemy ustawać w tym dziele, musimy bronić Kościoła modlitwą - apelował ks. Grzesiak. W odpowiedzi na wezwanie zgromadzeni w świątyni wspólnie odmówili modlitwę do św. Michała o opiekę nad Kościołem: „Święty Michale Archaniele! Wspomagaj nas w walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy. a Ty, Wodzu zastępów niebieskich, szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. Amen”.

W imieniu wspólnoty parafialnej, w 10. rocznicę święceń kapłańskich ks. Marcina Grzesiaka, słowa wdzięczności i życzeń jubilatowi wyrazili: proboszcz ks. Zbigniew Kasprzyk, dzieci, schola oraz Legion Maryi. Gratulacje i podziękowania za wspieranie różnorodnych inicjatyw gminno-parafialnych ks. Marcinowi złożył wójt gminy Henryk Gołębiowski. Na zakończenie Liturgii Ksiądz Proboszcz poświęcił figurkę Matki Bożej Różańcowej, dar Jadwigi i Andrzeja Florków. Wielka radość towarzyszyła także dzieciom z klas trzecich, przygotowujących się do I Komunii św. i ich rodzicom, bowiem zostały w tym dniu poświęcone różańce i książeczki do nabożeństwa. Uroczystości zakończyła procesja eucharystyczna wokół świątyni, w zmienionej scenerii, gdyż został ukończony kolejny etap remontu parkanu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem