Reklama

Jan Paweł II wciąż żywy

2015-03-26 11:43

Magdalena Lewandowska
Edycja wrocławska 13/2015, str. 6-7

Tomasz Lewandowski

2 kwietnia 2005 roku zadawaliśmy sobie pytanie, jaka będzie Polska po Janie Pawle II? Co zrobić, by jego myśli, nauczanie wprowadzić w życie? Po 10 latach od śmierci świętego już Jana Pawła II warto zadać sobie pytanie, jak zdaliśmy ten egzamin? Czy tamte wzruszenia, emocje udało nam się przekuć w konkretne czyny, wybory? Na pewno nauczaniem św. Jana Pawła II żyją na co dzień podopieczni, pracownicy i siostry ze Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej, które prowadzą w Jaszkotlu Zakład Opiekuńczo-Leczniczy dla Dzieci. Ich patronem jest właśnie św. Jan Paweł II.

Oczy małego Patryka zrobiły się jeszcze większe, gdy tylko razem z fotografem weszłam do dziecięcej sali zabaw. Bez żadnych ceregieli ściągnął fotografa do parteru i zaczął beztrosko wciskać wszystkie możliwe przyciski na aparacie. Chwilę później dołączył do niego kolega i zaczęły się pytania: co to? po co to? Chłopcy byli zafascynowali aparatem, chcieli robić zdjęcia, oglądać je na małym wyświetlaczu. Ich radości nie było końca.

Patryk to tylko jeden z 64 dzieci, które przebywają w Jaszkotlu. Choć są to dzieci chore, w różnym stopniu upośledzone fizycznie i psychicznie, to bardzo ciekawi je wszystko dookoła. Są ufne, otwarte, ciekawe świata. Czekają, aby ktoś się nimi zajął, przytulił, potrzebują ciepła i zainteresowania – W naszym ośrodku znajdują się niepełnosprawne dzieci w wieku od kilku miesięcy do 18-tego roku życia, w większości porzucone przez rodziców – opowiada Karolina Mazur, menadżer zakładu w Jaszkotlu. – My je usprawniamy, rehabilitujemy, leczymy. Tutaj także uczęszczają do szkoły podstawowej i gimnazjalnej. Dla większości z nich ośrodek jest jedynym domem, dlatego staramy się stworzyć im rodzinną atmosferę.

Zakład prowadzą siostry, ale większość pracowników to osoby świeckie. Wśród kadry są opiekunki, pielęgniarki, lekarze, terapeuci, rehabilitanci, ale też nauczyciele, pedagodzy, wychowawcy – w sumie pracowników jest około 80. – To umożliwia nam personalne, indywidualne podejście do każdego dziecka – podkreśla pani Karolina – Staramy się, żeby nasi podopieczni mieli kompleksową opiekę, uczymy ich możliwie największej samodzielności, by każde dziecko miało tę samodzielność przynajmniej w podstawowych rzeczach.

Reklama

Dla żadnego z pracowników nie jest to zwyczajna praca. – Nikt z nas nie podchodzi do opieki nad tymi dziećmi jak do normalnej pracy, czyli przyjść, zrobić co swoje i wyjść – wyjaśnia Karolina Mazur. – Przywiązujemy się do tych dzieci, traktujemy je jak swoją rodzinę, a przede wszystkim to one traktują nas, jako swoją rodzinę, bo nigdy takiej prawdziwej rodziny nie miały. W nas mają swoje ciocie, wujków, swoje mamy, rodzeństwo i bardzo się do nas przywiązują.

Wolontariat w modzie

Odwiedzając Jaszkotle, miałam szczęście trafić na grupę młodzieży z Oławy, która razem ze swoim księdzem przyjechała jako wolontariusze do dzieciaków. – W naszej szkole prowadzimy projekt „Wolontariat w modzie” – opowiada ks. Marek Leśniak z parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Pocieszenia, katecheta w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Oławie. – Raz w miesiącu przyjeżdżamy do Jaszkotla grupą około 20 osób, aby spotkać się z niepełnosprawnymi dziećmi, dać im coś od siebie, dać im czas, wspólną zabawę. Niesamowite jest to, że nasz projekt i współpracę z ośrodkiem w Jaszkotlu zaczynaliśmy od bardzo małej grupy osób, ale informacja o tym, jak tutaj jest, jak dzieci wspaniale reagują na czas im ofiarowany, spowodowała, że w tej chwili z naszej szkoły chce tutaj przyjeżdżać około 100 osób. I to nie jest tak, że uczniowie chcą w ten sposób uciec z lekcji. U nas młodzież sama płaci za wyjazdy, za autobus i mimo to chcą przyjeżdżać. Wykorzystujemy na te wyjazdy także dni wolne, czy to przerwę świąteczną, czy ferie – dodaje ks. Marek.

Katecheta podkreśla, że takie wyjazdy to obopólna korzyść, zarówno dla młodzieży, jak i dla dzieciaków: – Jest to czas, gdzie my wzajemnie możemy się ubogacać. Dzieci otrzymują to, czego tak bardzo potrzebują – czas z nimi spędzony, wspólną zabawę, rozmowy. Młodzież także korzysta – każdy ma jakieś problemy szkolne, rodzinne, ale przy zderzeniu z problemami tych dzieci, z ich osamotnieniem, chorobą, porzuceniem przez rodziców, młodzież widzi, że ich problemy są do pokonania. Tak, jak dziś powiedziała mi jedna z uczennic, nasze problemy są błahe w porównaniu do problemów dzieci z Jaszkotla.

Ksiądz Marek dodaje, że młodzież zmienia się pod wpływem tych wyjazdów: – Ja sam widzę duże zmiany wśród uczniów przyjeżdżających do Jaszkotla. A tak już jest, że jak ktoś raz odwiedzi dzieciaki, to na pewno będzie chciał tu przyjechać po raz kolejny, daje się tym dzieciom zmieniać, zostawia tutaj część swojego serca.

Bez złotych klamek, ale z miłością

Karolina Mazur podkreśla, że osoba św. Jana Pawła II jest dla ośrodka w Jaszkotlu bardzo ważna: – Cały pontyfikat św. Jana Pawła II obracał się wokół świętości ludzkiego życia, wokół potrzeby miłości i pomocy osobom chorym, słabym. Staramy się kontynuować jego nauczanie, poświęcać jak najwięcej czasu osobom, które tego najbardziej potrzebują, osobą bezbronnym i porzuconym.

Nie chcemy dawać dzieciom złotych klamek, ale normalnie z nimi funkcjonować, stworzyć im zwyczajny dom, gdzie będą się dobrze i bezpiecznie czuły. Żeby nie czuły się, jak w placówce, ale jak w prawdziwym domu z rodziną.

Jan Paweł II znany i kochany

Patrycję, Pelę, Mikołaja i Olka poznałam podczas lekcji religii. Prowadził ją ich ulubiony katecheta, Mirosław Michalak. – Ja kocham pana Mirka, on jest super – z uśmiechem na twarzy mówił Mikołaj. Katecheta przekonuje, że praca z dzieciakami jest niezwykłym przeżyciem i dużym wyzwaniem. – Na pewno praca w ośrodku to duże wyzwanie. Do każdego ucznia muszę podejść indywidualnie. Olek nie mówi, nie pisze, jego stopień niepełnosprawności jest większy niż Peli czy Patrycji, a więc treść, którą przekazuję muszę dopasować także do niego. Na pewno wymaga to większego przygotowania w domu.

I dodaje tak jak pani Karolina, że nie można tego traktować, jak normalnej pracy: – Nie da się traktować uczenia w szkole specjalnej, jak zwyczajnej pracy. Trzeba mieć do tego powołanie, trzeba kochać to, co się robi i przede wszystkim trzeba kochać te dzieci. One potrzebują dużo cierpliwości, uwagi, uczucia.

Dzieciom św. Jan Paweł II jest osobą doskonale znaną. – To wielki papież! Bardzo kochał wszystkich ludzi! – wykrzykuje z entuzjazmem Mikołaj. – Byliśmy w Łagiewnikach w sanktuarium św. Jana Pawła II i widzieliśmy jego figurę – dodaje Pela.

– Właściwie w każdym miejscu czuć obecność św. Jana Pawła II przez obrazy, książki, figury, ale też przez wprowadzanie w życie jego nauczania – mówi Mirosław Michalak. –W pierwszą rocznicę kanonizacji planujemy specjalną wieczornicę, spotkanie z poezją i pieśnią Jana Pawła II. Rok temu z okazji kanonizacji dzieciaki z panem Michałem, jednym z wychowawców, nakręciły film o Janie Pawle II, wyświetlany podczas obchodów archidiecezjalnych na Wyspie Słodowej we Wrocławiu. Dzieci z wielką radością się w tę produkcję angażowały, dzięki niej też jeszcze lepiej poznały świętego. I puentuje z uśmiechem: – Każda uroczystość związana z Janem Pawłem II jest u nas uroczyście świętowana, ku wielkiej radości dzieciaków.

* * *

Karolina Mazur, menadżer Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w Jaszkotlu

Ośrodek często boryka się z problemami finansowymi, dlatego tak ważna jest dla nas pomoc ludzi dobrej woli. Może to być wsparcie w formie artykułów pielęgnacyjnych, spożywczych, ubranek dla dzieci. Jesteśmy organizacją pożytku publicznego, można więc przekazać nam także 1% podatku – KRS Nr 0000242402 – do czego bardzo serdecznie zachęcamy. Poza kwestiami materialnymi potrzebni są też wolontariusze, którzy przyjdą do dzieci, pobawią się z nimi, poświęca im trochę swojego czasu. Te dzieci czują się wtedy ważne dla kogoś. I to nie jest tak, że to tylko my dajemy, ale tak naprawdę jeszcze więcej otrzymujemy od dzieciaków. Uczymy się od nich radości, zaufania, otrzymujemy ogromną wdzięczność, przywiązanie, szczere uczucie.

Ks. Marek Leśniak, katecheta w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 w Oławie

Jesteśmy dumni z naszych uczniów, że chcą tutaj przyjeżdżać, chcą dawać coś od siebie. No i dzieciaki bardzo się cieszą, wpadają na szyję, mocno się przytulają, nie chcą zejść z rąk, z kolan. To wielka radość.

Na pewno będziemy tę współpracę kontynuować. Uczniowie organizują także zbiórki, m.in. Mikołajkową pakę czy obecnie zbiórkę wielkanocną. Młodzież pyta, czy może przywieźć rzeczy, które np. zebrała wśród rodziny, przyjaciół. Pytają, czy mogą tu częściej przyjeżdżać, nie tylko ze szkołą. Można na uczniów narzekać, że się źle zachowują, że nie słuchają, ale wystarczy dać im szansę i oni potrafią ją wykorzystać w 100%.

Tagi:
dzieci wolontariat

Sztuka Pomagania [#04] - Relacje

2019-06-26 21:21

Salve NET

Wolontariat jest naprawdę piękny pięknem relacji, które tworzą się pomiędzy wolontariuszami i ich podopiecznymi oraz pomiędzy samymi wolontariuszami. Zobaczcie czwarty odcinek serii #SztukaPomagania!

Ks. Łukasz Mikołajczyk FDP i Michalina Kiersnowska - koordynatorzy Drabiny Jakubowej - opowiadają, czym jest wolontariat na rzecz osób niepełnosprawnych oraz jakie są jego radości i wyzwania.

#DrabinaJakubowa to duszpasterstwo osób niepełnosprawnych i wolontariuszy zajmujące się organizacją rekolekcji, opieki, rehabilitacji oraz pomocy charytatywnej osobom niepełnosprawnym. W Drabinie Jakubowej podopieczni są jak aniołowie z biblijnej opowieści. Może to sekret ich cierpienia pozwala im przekroczyć granicę między ziemią i niebem?

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Vincent Lambert nie żyje

2019-07-11 10:02

red/radio zet

Vincent Lambert, francuski pacjent z poważnym uszkodzeniem mózgu nie żyje - podaje AFP. Mężczyzna kilka dni temu został odłączony od aparatury podtrzymującej go przy życiu. 

Vincent Lambert zmarł w czwartek o godzinie 8:24 w Szpitalu Uniwersyteckim w Reims - powiedział AFP jego bratanek Francois Lambert.

Rodzice Francuza Vincenta Lamberta, pozostającego od ponad 10 lat w stanie wegetatywnym, zaakceptowali w poniedziałek decyzję o przerwaniu czynności podtrzymujących go przy życiu. 

Śmierć Vincenta jest teraz nieunikniona, możemy już tylko zrezygnować z walki. Tym razem to koniec.

Nasi prawnicy w ostatnich dniach robili co w ich mocy i starali się wyegzekwować apel ONZ o zawieszenie decyzji sądu. Na próżno

Czynności podtrzymujące przy życiu 42-letniego Lamberta zostały przerwane 3 lipca i były wykonaniem wyroku Sądu Kasacyjnego, który przychylił się do opinii lekarzy, twierdzących, że Francuz nie ma szans na odzyskanie przytomności.

Za zaprzestaniem zabiegów podtrzymujących go przy życiu występowały także żona Lamberta, którą wspierało sześcioro sióstr i braci mężczyzny.

Przeciwni decyzji sądu byli nadal rodzice Lamberta. Jego matka apelowała w ONZ w Genewie o pomoc, a adwokaci zapowiadali, że oskarżą o "morderstwo z premedytacją" lekarza, który nakaże wstrzymanie czynności utrzymujących Lamberta przy życiu. Zdaniem rodziców ich syn był niepełnosprawny, ale nie umierał.

Vincent Lambert uległ wypadkowi samochodowemu w 2008 roku. Mężczyzna doznał nieodwracalnego uszkodzenia mózg. Przy życiu utrzymywała go specjalistyczna aparatura.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

100. rocznica powstania Policji Państwowej

2019-07-18 20:13

Agata Pieszko

Z przeprowadzonych w 2019 r. badań opinii publicznej wynika, że 75 % Polaków wystawiło pozytywną ocenę polskiej policji, 89% Polaków powiedziało, że Polska jest krajem, w którym żyje się bezpiecznie, a 98 % rodaków stwierdziło, że czuje się bezpiecznie w okolicach swojego miejsca zamieszkania. To piękny prezent na 100. rocznicę powstania Policji Państwowej.

Agata Pieszko

Obchody 100-lecia Policji Państwowej rozpoczęły się we Wrocławiu 17 lipca. Ten dzień był poświęcony uczczeniu pamięci poległych polskich policjantów. Ciąg dalszy uroczystości miał miejsce 18 lipca. W kościele św. Stanisława, św. Doroty i św. Wacława odprawiono Mszę św., po której na Placu Wolności odbył się uroczysty apel z wręczeniem odznaczeń i nominacji dla funkcjonariuszy policji.

– Tylko w służbie drugiemu policjant może odnaleźć siebie i swoje miejsce w społeczeństwie. Na służbę policjanta należy patrzeć nie jak na każdą inną profesję, ale szukać w niej powołania, pewnej misji. Czy mamy świadomość, że każdego dnia na służbę wychodzi rzesza funkcjonariuszy, aby przede wszystkim służyć człowiekowi? My spokojnie śpimy, pracujemy, spacerujemy, odpoczywamy, a gdzieś na ulicy, w parku, na wodzie, w powietrzu, także przy biurku służbę pełni mnóstwo funkcjonariuszy i funkcjonariuszek. To oni służą człowiekowi każdego dnia i nocy – mówił podczas homilii ks. Stanisław Stelmaszek, kapelan dolnośląskiej policji

W wydarzeniach na Placu Wolności udział wzięli m.in. generalny inspektor Policji Jarosław Szymczyk, wojewoda dolnośląski Paweł Hreniak, marszałek województwa dolnośląskiego Cezary Przybylski, starosta powiatu wrocławskiego Roman Potocki, wiceprezydent Wrocławia Jakub Mazur oraz Komendant Wojewódzki Policji we Wrocławiu nadinspektor Tomasz Trawiński.

– Kłaniam się przed wami nisko, jako szef polskiej Policji i dziękuję za ten ogromny trud i wysiłek, który włożyliście w taką ocenę i w taki poziom bezpieczeństwa naszej ojczyzny. Bardzo proszę, abyście nie ustawali w tych wysiłkach i kontynuowali tę misję. Misję bezpieczeństwa Polski i Polaków. W sposób szczególny proszę, abyśmy konsekwentnie i bezwzględnie oczyszczali środowisko policyjne z tych, którzy nie są godni nosić munduru, abyśmy zjednoczyli siły i wykluczyli fałszywą zawodową solidarność i abyśmy dbali o tych, którzy rzetelnie i pełni poświęcenia pracują w polskiej Policji – mówił do funkcjonariuszy Policji gen. insp. Jarosław Szymczyk, komentując wyniki tegorocznych badań opinii publicznej

Obchody święta Policji Państwowej honorowym patronatem objęła Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Elżbieta Witek.

– Bez bezpiecznego państwa nie można budować przyszłości dla naszych obywateli. Dolny Śląsk, miejsce szczególne mojemu sercu, bo jestem stąd, jest terenem trudnym dla policji. Mamy bliskość granic, autostradę A4, drogę S3, jesteśmy świetnie skomunikowani, mamy wielu turystów, bo mamy wiele atrakcji i cieszymy się z tego, ale to są zwiększone zagrożenia i to wymaga zwiększonej czujności. Mundur wiąże się z odwagą, determinacją i honorem, pamiętajcie, abyście nigdy tego honoru nie splamili – przypominała Elżbieta Witek policjantom i policjantkom

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji zakomunikowała, że dzięki 2 edycji Programu Modernizacji Służb Mundurowych do 2020 r. na służy mundurowe, w tym na policję zostaną przekazane środki w wysokości 9,2 mld złotych.

– Chcemy zainwestować w ludzi, którzy na co dzień narażają swoje życie – dodała Elżbieta Witek

Obchody 100. rocznicy powstania Policji Państwowej uświetniła Orkiestra Policyjna Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu na czele z kapelmistrzem nadkom. Adamem Witiwem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem