Są obecne wszędzie tam, gdzie potrzebna jest ich obecność. Wśród rodzin, dzieci, osób samotnych i potrzebujących wsparcia.

Vatican Media/archiwum CSFN

Taką przestrzenią misyjną jest również Azja Środkowa. W Kazachstanie nazaretanki prowadzą działalność, która łączy wymiar duchowy, społeczny i ludzki, odpowiadając na konkretne potrzeby ludzi żyjących w realiach tej części świata.

Jedną z misjonarek Nazaretu jest s. Kazimiera Wanat CSFN, od wielu lat posługująca w Kazachstanie. Wraz z siostrami z innych zgromadzeń - s. Anastasis Omielczenko ZMBM z Ukrainy i s. Madlen Hofmann FM z Kazachstanu - współtworzą program rekolekcji „Samarytanka”. To inicjatywa skierowana do kobiet różnych wyznań i środowisk, której celem jest pomoc w odkrywaniu przez nie własnej godności, wartości i powołania.

Rekolekcje odbywają się zarówno w Kazachstanie, jak i w Uzbekistanie. Uczestniczą w nich kobiety pochodzące z odległych miejsc - od Taszkientu po Bucharę i Urgencz. Tematy spotkań obejmują kwestie relacji rodzinnych, przebaczenia i wewnętrznego uzdrowienia. Siostry podkreślają, że nie jest to forma katechizacji, ale przestrzeń spotkania, refleksji i wzajemnego wsparcia.

Vatican Media/archiwum CSFN

„Chcemy, by kobiety usłyszały, że ich kobiecość jest darem, a nie ciężarem. Każda z nich ma swoje miejsce w Bożym planie” - mówi s. Kazimiera. „Każde spotkanie jest wyjątkowe, ponieważ każda kobieta wnosi swoją własną historię, radości i trudności. Podczas rekolekcji jest czas na modlitwę: Eucharystię, adorację Najświętszego Sakramentu i sakrament spowiedzi”- dodaje.

Działalność misyjna nazaretanek w Azji Środkowej to przykład misji wyrastającej z duchowości Nazaretu: z życia codziennego, prostego, opartego na pracy, modlitwie i obecności naśladując Świętą Rodzinę. Siostry prowadzą nie tylko dzieła duszpasterskie, ale także edukacyjne i formacyjne, współpracując z lokalnymi wspólnotami oraz duchowieństwem. W tym roku rekolekcje w Taszkiencie odbyły się dzięki gościnności wikariusza apostolskiego Uzbekistanu, biskupa Jerzego Maculewicza, oraz pomocy sióstr szarytek.

Nazaretanki przypominają, że misje nie ograniczają się do miejsc egzotycznych czy spektakularnych działań. To również codzienne bycie z ludźmi w małych wspólnotach, parafiach i rodzinach. Praca s. Kazimiery i jej współsióstr pokazuje, że misja Kościoła to przede wszystkim służba człowiekowi: słuchanie, towarzyszenie i pomaganie w odkrywaniu Boga w codziennym życiu.

Vatican Media/archiwum CSFN

W Tygodniu Misyjnym przykład nazaretanek z Azji Środkowej staje się przypomnieniem, że Ewangelia głoszona jest nie tylko słowem, ale także życiem. Cierpliwą i konsekwentną obecnością pośród ludzi, do których Kościół został posłany.