Podczas dwudniowych obrad kontynuowano prace nad wytycznymi, z uwzględnieniem pięciu typów katechez, związanych ze chrztem, spowiedzią i pierwszą komunią, bierzmowaniem, katechezą dorosłych i katechezą ewangelizacyjną. Wskazano na konieczność pewnej korelacji, między innymi w procesie wtajemniczenia chrześcijańskiego.

Podziel się cytatem

Drugim elementem była praca nad szkołami katechistów. Ks. Jacek Hadryś, twórca pierwszej szkoły w Polsce, podzielił się refleksjami z perspektywy piętnastu lat jej funkcjonowania. Ks. dr Szymon Jakub przedstawił wyniki badań przeprowadzonych wśród katechistów, proboszczów, kandydatów i samych uczestników katechez. Stały się one punktem wyjścia do przekazania szeregu postulatów. Wskazywano na potrzebę deklerykalizacji katechezy parafialnej, towarzyszenie, permanentną aktualizację programów, reorganizację wymagań. Niezbędne jest także określenie zakresu działań katechistów, pastoralne nawrócenie proboszczów, zróżnicowanie dotychczasowych form katechezy i potrzeba ustanawiania Rad katechistów, którzy mają być nie tylko podmiotem katechezy, ale jej aktywnymi twórcami.

W tym kontekście podjęto kwestię wypracowania koncepcji kształcenia katechistów w całej Polsce. Zwrócono uwagę na konieczność równowagi między kształceniem teologicznym, pozateologicznym i praktycznym. Podkreślano konieczność dostarczania katechistom narzędzi do działań ewangelizacyjnych w parafiach.

Wnioski z przeprowadzonej analizy programów Szkół katechistów w Polsce przedstawiła dr Iwona Zielonka. Nawiązując do badań katechistów zauważyła, że po przeprowadzeniu analizy programów Szkół /kursów Katechistów Polsce wnioski są podobne. Dotychczas funkcjonują trzy modele: diecezjalny (w większości), uniwersytecki i wspólnotowy. Biorąc pod uwagę wytyczne Konferencji Episkopatu Polski i Dyrektorium, zaproponowała dodatkowe moduły.

W dyskusji, którą koordynował sekretarz zespołu ks. prof. Tomasz Wielebski, zebrani zgodzili się, że Szkoły katechistów nie mogą być z założenia szkołami teologicznymi, które mają formę wykładową, ale mają być bardziej formacyjne, przekazywać teorię ucząc wykorzystywać ją w praktyce. Trzeba poświęcić uwagę tożsamości katechisty, kerygmatowi i katechezie ewangelizacyjnej, rozeznawaniu, psychologia i duchowości, współpracy ze szkołą i rodziną oraz formacji permanentnej i misyjności.

Rozmawiano także o rozróżnieniu stałej posługi katechisty ustanowionego uroczystym obrzędem (posługa stała) a katechisty, który otrzymał misję kanoniczną i pełni czasową funkcję. Do uporządkowania pozostają jeszcze pewne kwestie prawne, dotyczące zróżnicowania stopnia zaawansowania w pełnieniu posługi. Wiele głosów zgadzało się z postulatem formacji księży pod kątem współpracy ze świeckimi, by nie bali się powierzać się odpowiedzialności i przyjąć, że jest to normalna przestrzeń w Kościele.

Podczas omawiania poszczególnych typów katechez, Bp Artur Ważny, przewodniczący Zespołu i gospodarz spotkania zwracał uwagę, by patrzeć na katechezę także w perspektywie „dziedzińca pogan”. Należy też widzieć wspólnoty, w których katecheza się dokonuje i mają doświadczenie w prowadzeniu i formacji.

Spotkanie odbyło się w dniach 23-24 paź br. w Domu Szilo w Czeladzi. Kolejne zaplanowano w terminie 3-5 grudnia 2025.