Nauczyć się żyć w nadziei

Zwracając się do pątników, którzy przybyli do Rzymu na Rok Święty, Leon XIV zauważył, że „jubileusz uczynił nas pielgrzymami nadziei właśnie po to, abyśmy wszystko postrzegali w świetle zmartwychwstania Ukrzyżowanego. To właśnie w tej nadziei jesteśmy zbawieni! Jednakże oczy nie są do tego przyzwyczajone. Dlatego przed wstąpieniem do nieba Zmartwychwstały zaczął wychowywać nasze spojrzenie. I nadal, również dzisiaj, to czyni! Rzeczywiście, sprawy nie mają się tak, jak się wydają: miłość zwyciężyła, chociaż przed oczami mamy wiele sprzeczności i widzimy starcie wielu przeciwieństw”.

Przykład Mikołaja z Kuzy

Papież zauważył, że takiego patrzenia na świat uczy nas Mikołaj z Kuzy, zwany też Kuzańczykiem. Był on kardynałem, wielkim myślicielem i sługą jedności. Żył w burzliwym dla Kościoła i świata okresie. Chrześcijaństwo było wstrząsane przeciwstawnymi prądami, podzielone między Wschodem i Zachodem, a zarazem zagrożone z zewnątrz.

Rozumieć rzeczywistość w Bogu, pomimo niewiedzy

W takich okolicznościach Kuzańczyk dzięki modlitwie, rozważaniom, a także kontaktom z ludźmi, którzy wczytywali się w klasyków i powracali do źródeł, doszedł do wniosku, że „istnieją przeciwieństwa, które można połączyć, że Bóg jest tajemnicą, w której to, co jest w napięciu, znajduje jedność. Mikołaj wiedział, że nie wie, i dzięki temu coraz lepiej rozumiał rzeczywistość. Cóż to za wspaniały dar dla Kościoła! Jakież wezwanie do odnowy serca! Oto jego pouczenia: stworzyć przestrzeń, utrzymywać razem przeciwieństwa, mieć nadzieję na to, czego jeszcze nie widać. Kuzańczyk mówił o ‘oświeconej niewiedzy’ (łac. docta ignorantia), znaku inteligencji”.

Kościół wobec pytań ludzi

Papież zauważył, że również i dziś Kościół staje wobec wielu pytań, które stawiają mu różni ludzie: młodzi, ubodzy, kobiety, a także ci, którzy są uciszani lub potępiani, ponieważ różnią się od większości. Kościół staje się ekspertem w sprawach ludzkości, jeśli idzie z nią i nosi w sercu echo jej pytań – powiedział Ojciec Święty.

Nie mamy wszystkich odpowiedzi, ale mamy Jezusa

Podkreślił zarazem, że jako chrześcijanie nie mamy jeszcze odpowiedzi na wszystkie pytania, ale mamy Jezusa. „Podążajmy za Jezusem. Wówczas pokładamy nadzieję w tym, czego jeszcze nie widzimy. Stajemy się ludem, w którym przeciwieństwa łączą się w jedność. Wkraczamy jak odkrywcy w nowy świat Zmartwychwstałego. Jezus nas poprzedza. Uczymy się, idąc krok po kroku. Jest to droga nie tylko Kościoła, ale całej ludzkości. Droga nadziei”.