Jak uczniowie idący do Emaus
W homilii Papież zaznaczył, że dzisiejsza Eucharystia nabiera dla niego szczególnej wymowy, świadczy o chrześcijańskiej nadziei. Biblijnym obrazem tej nadziei jest ewangeliczna opowieść o uczniach idących do Emaus. Punktem wyjścia tej opowieści jest doświadczenie śmierci i to w najgorszej postaci. Śmierć, która zabija niewinnych, pozostawia po sobie zniechęcenie i rozpacz - powiedział Papież.
Tylko Jezus przemienia śmierć, On ma słowa życia
Leon XIV zauważył, że również i dziś wielu ludzi, wielu najmniejszych doświadcza traumy takiej strasznej śmierci. Nie jest to śmierć, za którą św. Franciszek z Asyżu wychwala Boga w „Pieśni słonecznej”. „Bóg nie chce takiej śmierci i posłał swego Syna na świat, aby nas od niej uwolnił - powiedział Papież. - (…) Tylko On może wziąć na siebie i przyjąć w sobie tę zepsutą śmierć, nie ulegając jej zepsuciu. Tylko On ma słowa życia wiecznego. Wyznajemy to z przejęciem tutaj w pobliżu grobu św. Piotra. Słowa te mają moc ponownego rozpalenia wiary i nadziei w naszych sercach”.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
To całkiem nowa nadzieja, oparta na zmartwychwstaniu Jezusa
Papież przypomniał, że kiedy uczniowie rozpoznali w Emaus Jezusa po łamaniu chleba, w ich sercach rozkwitła nowa wiara i nadzieja. Ojciec Święty podkreślił, że nadzieja ta nie jest podobna do nadziei ludzkiej, „nie jest nadzieją Greków ani Żydów”, tak jak życie zmartwychwstałego Jezusa nie jest już tym samym życiem, co wcześniej, ale jest całkowicie nowe, stworzone przez Boga Ojca, mocą Ducha. Ta nowa nadzieja nie opiera się na mądrości filozofów ani na sprawiedliwości wynikającej z Prawa, ale wyłącznie i całkowicie na zmartwychwstaniu Jezusa. Jest to nadzieja, która nie patrzy na horyzont ziemski, ale sięga dalej i wyżej, patrzy na Boga, na Jego głębię, z której wstaje dla nas z wysoka wschodzące Słońce, by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają.
Tylko śmierć przemieniona jest siostrą
Jak podkreślił Leon XIV tylko w takiej perspektywie śmierć cielesną można nazwać siostrą i chwalić za nią Boga, jak to czyni św. Franciszek w „Pieśni słonecznej”. „Miłość Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego przemieniła śmierć: z wroga uczyniła siostrę”. Nie zmienia to faktu, że jesteśmy zasmuceni, gdy odchodzi ktoś bliski, jesteśmy wstrząśnięci, gdy choroba, a tym bardziej przemoc, zabiera dziecko, osobę kruchą.
„Jako chrześcijanie - powiedział dalej Papież - jesteśmy wezwani, aby wraz z Chrystusem nieść ciężar tych krzyży. Nie jesteśmy jednak smutni jak ci, którzy nie mają nadziei, ponieważ nawet najbardziej tragiczna śmierć nie może przeszkodzić naszemu Panu w przyjęciu naszej duszy w swoje ramiona i przemianie naszego śmiertelnego ciała, nawet najbardziej zniekształconego, na obraz Jego chwalebnego ciała”.
