Reklama

W wolnej chwili

Pierwsze takie w Polsce

Na Ziemi Lubuskiej winiarstwo pojawiło się już w XIII wieku. Po epoce rozkwitu na długo odeszło w zapomnienie. Dziś przeżywa swój renesans

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 20/2015, str. 6

[ TEMATY ]

winiarstwo

paradisus.pl

Podczas Mszy św. ustanowiono nowych lektorów

Powstają nowe winnice. Przy nich wyrastają dodatkowe atrakcje. Lokalne produkty zdobywają coraz szersze uznanie. A enoturystyka (czyli turystyka winiarska) staje się wizytówką naszego regionu. Pomysł stworzenia Lubuskiego Centrum Winiarstwa był tylko kwestią czasu.

Konferencje, spotkania i warsztaty

Na Lubuskiej Winnicy w Zaborze poświęcono i wmurowano akt erekcyjny Lubuskiego Centrum Winiarstwa. To pierwsze takie miejsce w całej Polsce. Gotowe ma być już we wrześniu. Sam budynek będzie miał powierzchnię 679,55 m2. Zaprezentowany w nim zostanie Lubuski Szlak Wina i Miodu, a także ekspozycja pod hasłem „Cztery pory roku na winnicy”. Centrum będzie też miejscem, w którym organizowane będą konferencje, spotkania i warsztaty – winiarskie, kulinarne i somelierskie (czyli takie, na których zdobywa się wiedzę w zakresie rozpoznawania wina, umiejętności dopasowywania wina do konkretnych potraw oraz technik jego serwowania). Będzie można z bliska zobaczyć pokaz tłoczenia winogron i produkcji wina. Mają też powstać tu winiarnie. Centrum stanie się jednym z oddziałów Muzeum Etnograficznego w Ochli. A studenci ogrodnictwa ze specjalnością winiarz z PWSZ w Sulechowie będą tu mieli swoje praktyki (to PWSZ jest dzierżawcą terenu, na którym powstaje Centrum).

Łagodny mikroklimat

– Jestem przekonana, że to Centrum, a także fantastyczna winnica wokół będą przyciągać turystów – powiedziała marszałek województwa Elżbieta Polak. Jej zdaniem Lubuskie Centrum Winiarstwa będzie doskonałą szansą na odrodzenie tradycji winiarskich Ziemi Lubuskiej, a także okazją do zintegrowania całego środowiska winiarzy lubuskich. – Tutaj będziemy mogli prezentować swoje wina, będą odbywały się degustacje, a pewnie będzie także sklep ze wszystkim lubuskimi winami i produktami tradycyjnymi z naszego regionu – dodał Krzysztof Fedorowicz, pomysłodawca budowy Centrum.

Reklama

Na Samorządowej Winnicy w Zaborze rosną już winne krzewy (pierwsze posadzono w 2013 r.). Jak dowiadujemy się z zachowanych źródeł historycznych, teren ten był już kiedyś wykorzystywany do upraw winorośli. I nic dziwnego, bo jego ukształtowanie aż się o to prosi – południowo-zachodnie nachylenie stoku i łagodny mikroklimat.

Pod opieką św. Urbana

Poświęcenia kamienia węgielnego dokonał ks. Mirosław Donabidowicz, proboszcz parafii pw. św. Urbana I w Zielonej Górze – patrona miasta i winiarzy. – Niechaj ten dom będzie domem wymiany doświadczeń – powiedział, po czym zawierzył obecnych opiece św. Urbana.

Warto dodać, że dzięki odradzającemu się winiarstwu święty patron staje się coraz popularniejszy. Każdego 19. dnia miesiąca w zielonogórskim kościele patronackim trwa modlitwa do św. Urbana w intencji mieszkańców miasta. Parafia cieszy się też relikwiami swojego patrona. Ale to nie koniec. Wiele osób uprawiających winorośl w swoich przydomowych ogródkach ustawia tam figurkę patrona winiarzy.

Reklama

Smacznie i ciekawie

Do września jeszcze trochę zostało, nie trzeba na szczęście czekać na ukończenie Centrum, żeby zobaczyć winiarza przy pracy. Wystarczy ruszyć Lubuskim Szlakiem Wina i Miodu – to ponad 200-kilometrowa trasa obejmująca kilkadziesiąt urokliwych miejsc, m.in. winnice, muzea i gospodarstwa pszczelarskie. Teraz dodatkową atrakcją są Weekendy Otwartych Winnic (terminy na www.atrakcjelubuskie.pl). Będzie smacznie i ciekawie, bo właściciele chętnie oprowadzają po swoich włościach, a na stołach stawiają tradycyjne wyroby. – Nasze województwo naprawdę smakuje wyjątkowo, a odradzająca się tradycja winiarska i produkcja miodu sprzyjają odkrywaniu zapomnianych lokalnych potraw – cieszy się marszałek Elżbieta Polak.

2015-05-14 13:58

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

O. Kowalczyk SJ: dziś całe narody, niegdyś chrześcijańskie, odchodzą od Boga

2020-07-09 09:35

[ TEMATY ]

św. Jan Paweł II

youtube.com/zjazdgnieznienski

Dziś odchodzą od Boga całe narody, niegdyś chrześcijańskie. Składają ofiary Baalom i bożkom palą kadzidła. Między innymi bożkom współczesnych ideologii, o których pisał Jan Paweł II, wskazując na naciski, by zmienić znaczenie słowa „małżeństwo” - mówił jezuita o. Dariusz Kowalczyk w homilii podczas Mszy św. przy grobie św. Jana Pawła II.

Podczas cotygodniowej Mszy św. w języku polskim, sprawowanej przy grobie św. Jana Pawła II, dziekan Wydziału Teologii Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego zwracał uwagę na to, w jaki sposób inspiracje wypływające z dziesiejszych czytań liturgicznych konfrontują się ze współczesnymi wyzwaniami Kościoła i społeczeństw.

- W dzisiejszym pierwszym czytaniu, wziętym z proroka Ozeasza, miłość Boga do swego ludu wyrażona jest w obrazie rodzica, który uczy swe dziecko chodzić, a potem bierze je w ramiona, przytula do swego policzka. W tym obrazie możemy widzieć miłość ojcowską, ale także miłość matczyną. (...) U Ozeasza jest jednak także inny, negatywny, aspekt. Bóg miłuje swój lud, ale ten jest niewierny i odchodzi od Boga ku fałszywym bożkom. Dziś odchodzą od Boga całe narody, niegdyś chrześcijańskie. Składają ofiary Baalom i bożkom palą kadzidła. Między innymi bożkom współczesnych ideologii, o których Jan Paweł II, wskazując na naciski, by zmienić znaczenie słowa „małżeństwo”, pisze w książce „Pamięć i tożsamość” tak: „Można a nawet trzeba się zapytać, czy tu nie działa również jakaś ‘ideologia zła’, w pewnym sensie głębsza i ukryta, usiłująca wykorzystać nawet prawa człowieka przeciwko człowiekowi oraz przeciwko rodzinie” - mówił o. Kowalczyk SJ. Podkreślał, że jedną ze podstępnych form ideologii zła są obecnie "różne deklaracje i karty LGBT i geneder stanowiące poważne zagrożenie m.in. dla wychowania młodych pokoleń".

Jezuita przypomniał też, że współcześnie powinno pozostawać aktualnym pojęcie "gniewu Bożego", często niesłusznie uznawanego za przestarzały i za stojący w opozycji do Bożej Miłości.

- Nie! „Gniew Boży” nie jest przestarzałą kategorią. Bo to jest gniew właśnie miłości. Wyobraźmy sobie matkę, która kocha swego jedynego syna, ale ten syn wszedł na złą drogę, niszczy siebie i innych. Czyż w matce nie rodzi się gniew, gniew miłości? Tak! Kochająca matka odczuwa taki pełen bólu gniew, który nakierowany jest na oderwanie syna od zła, które go niszczy. Taki właśnie jest „gniew Boży” – zawsze nakierowany na nasze ostateczne zbawienie - wyjaśniał.

Mówiąc o wyzwaniach stojących współcześnie przed wspólnotą Kościoła, o. Kowalczyk SJ zwrócił uwagę m.in. na utrudnienia, jakie przyniosła tegoroczna pandemia koronawirusa.

- Jezus posyła swych uczniów w każdym pokoleniu przykazując im: „Idźcie i głoście: Bliskie jest już królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wypędzajcie złe duchy”. Kościelnym dramatem naszych czasów jest to, iż to wezwanie zostało w jakiejś mierze zawieszone z powodu zagrożenia koronawirusem. Wielu świętych, którzy oddali życie, towarzysząc chorym do końca, dziś nie miałoby szans. Musieliby siedzieć w domach i oglądać telewizję. Tak! Trzeba być odpowiedzialnym i nie popisywać się duszpasterską brawurą. Ale czy jako wierzący, w tym księża, nie mamy tutaj czegoś ważnego do przemyślenia – od strony duchowej, duszpasterskiej, ale także prawnego umocowania Kościoła w kontekście różnego rodzaju państwowych regulacji? Czy rzeczywiście nie mogło być żadnej możliwości, by kapłani byli przy umierających samotnie chorych? To trzeba przemyśleć - zachęcał. Mówił też o konieczności nieustannego budowania w Kościele właściwego podejścia do dóbr materialnych i kwestii finansowych.

- Kościół, wspólnota wiernych na czele z duchownymi, musi się nieustannie oczyszczać, by nie pokładać ufności w mamonie, ale z drugiej strony musi dobrze gospodarzyć, by mieć materialne środki na prowadzenie różnorakiej ewangelizacyjnej, duszpasterskiej i charytatywnej działalności. Często o rzekomych bogactwach Kościoła krzyczą najbardziej ci, którzy nie pamiętają, czy kiedykolwiek dali złotówkę na tacę. Karol Wojtyła żył skromnie, ale jednocześnie troszczył się o potrzeby duchowe i materialne Kościoła, czego walka o budowę świątyni w Nowej Hucie może być symbolem - przestrzegał.

Dziekan Wydziału Teologicznego papieskiej uczelni przypominał też, że dialog, podejmowany nieustannie przez Kościół powinien służyć przede wszystkim ewangelizacji.

- Jezus posyłając swych uczniów daje im jasne wskazania: Idźcie, głoście Ewangelię. „A jeśliby was gdzieś nie chciano przyjąć i nie dano posłuchu słowom waszym, wychodząc z takiego domu albo miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych!”. To ważne słowa. Uczeń Chrystusa idzie do wszystkich, głosi słowo w porę i nie w porę, ale też nie traci czasu na zbędne przebywanie z tymi, którzy go tak naprawdę nie chcą słuchać. Wychodzi i idzie dalej. Dialog jest potrzebny, ale o tyle, o ile służy ewangelizacji, a nie ją zastępuje. Otwartości nie należy mylić z lękliwym przymilaniem się do świata, świata w sensie Janowym. Kościół nie powinien w żadnym stopniu ulegać tym, o których Jezus mówi, że „Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż” im - mówił o. Kowalczyk SJ. Jako przykład podał niezłomną postawę papieża Polaka - Jan Paweł II szedł do wszystkich, ale niekiedy przemawiał mocno, na przykład uderzając proroczo w ideologie zła i w cywilizację śmierci. Dlatego, choć był przez wielu szczerze podziwiany, nie brakowało mu (i nie brakuje) wrogów i fałszywych przyjaciół. On jednak nie przestawał być skoncentrowany na powierzonej mu misji umacniania braci w wierze i głoszenia Królestwa Bożego.

W cotygodniowej Mszy św., sprawowanej w jęz. polskim przy grobie św. Jana Pawła II w Bazylice Watykańskiej, koncelebrowanej przez kilkudziesięciu kapłanów, uczestniczyli Polacy mieszkających w Rzymie i pierwsi pielgrzymi, powracający do Wiecznego Miasta. Eucharystii przewodniczył biskup gliwicki Jan Kopiec.

CZYTAJ DALEJ

Kraków: 100. rocznica śmierci franciszkanina odznaczonego Orderem Virtuti Militari

2020-07-11 11:18

[ TEMATY ]

franciszkanie

wikipedia.org

Już 16 lipca w bazylice św. Franciszka z Asyżu w Krakowie odprawiona zostanie Msza św. w intencji o. mjr. Cypriana Rozumkiewicza - franciszkanina odznaczonego najwyższym polskim odznaczeniem wojskowym, czyli Orderem Virtuti Militari. W tym roku mija 100 lat od śmierci zakonnika.

Eucharystia w intencji zakonnika, który był bardzo aktywnym kapelanem wojskowym, rozpocznie się 16 lipca o godz. 16:30. Krakowscy franciszkanie zapraszają wszystkich do wspólnej modlitwy.

O. Cyprian Stanisław Rozumkiewicz urodził się w 1892 r. we Lwowie i tam ukończył szkołę powszechną i gimnazjum. W 1908 r. wstąpił do franciszkanów, a rok później złożył pierwszą profesję zakonną. Następnie studiował filozofię i teologię w Krakowie, a w 1916 r. otrzymał święcenia kapłańskie.

W kolejnym roku został wcielony do armii austriackiej. Do stycznia 1918 r. był kapelanem w szpitalu epidemicznym w Krakowie. Później służył przy 59. Dywizji Piechoty oraz 1. Pułku Ułanów. 14 stycznia 1919 r. został kapelanem 36. Pułku Piechoty.

„Przez półtora roku przebywał najpierw na froncie ukraińskim, a później na wojnie z bolszewikami. Szczególnie wyróżnił się w walkach pod Połockiem i Duniłowiczami, gdzie kierował wynoszeniem rannych, zdobywał dla nich chłopskie podwody, pod ogniem nieprzyjaciela obchodził żołnierskie okopy” - opisano na stronie www.franciszkanie.pl.

W zwyczaju o. Rozumkiewicza były objazdy oddziałów. Podczas jednego z nich, 16 lipca 1920 r., franciszkanin został zaskoczony przez patrol kawalerii bolszewickiej pod Lidą, obdarty z habitu i zabity. Otrzymał 2 rany postrzałowe i 6 cięć szablą. Został pochowany na cmentarzu Obrońców Lwowa we Lwowie. Pośmiertnie w 1921 r. został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari.

W archiwum krakowskiego klasztoru franciszkanów w teczce personalnej o. Rozumkiewicza znajduje się dokument wystawiony przez sztab wojskowy, informujący o śmierci zakonnika w 1920 r. Przechowywana jest tam też również praca napisana własnoręcznie przez kleryka Cypriana w 1915 r., opisująca Jana Dunsa Szkota.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję