Komitet Naukowy i Rada Administracyjna Fundacji Watykańskiej im. Josepha Ratzingera-Benedykta XVI przypomina, że wysoka wartość artyzmu Maestro Mutiego jest powszechnie uznawana, a za jego szczerego wielbiciela uważał się także Benedykt XVI. Ze swojej strony Maestro odwdzięczył się za to wielokrotnymi osobistymi wyrazami uwagi i sympatii, także wówczas gdy papież Benedykt, po rezygnacji z kontynuowania pontyfikatu przebywał w klasztorze „Mater Ecclesiae”.

Riccardo Muti wyraził swoje zadowolenie z przyznania nagrody, stwierdzając:

Zawsze podziwiałem papieża Benedykta XVI, którego myśli, refleksje i medytacje były i będą pokarmem dla ludzi dobrej woli! Ostatnie prywatne spotkanie z Benedyktem pozostanie dla mnie i mojej małżonki wspomnieniem pełnym wiary i nadziei.

Podziel się cytatem

*****

Nagroda „Premio Ratzinger”, ustanowiona w 2011 roku, jest przyznawana co roku, za zgodą papieża, na wniosek Komitetu Naukowego Fundacji, wybitnym osobistościom w dziedzinie kultury i sztuki inspirowanej chrześcijaństwem. Dotychczasowymi laureatami byli teologowie, biblioznawcy, filozofowie, prawnicy i artyści z różnych kontynentów i różnych wyznań religijnych, w tym w roku 2014 ks. prof. Waldemar Chrostowski z UKSW.

Jak wiadomo, spośród sztuk Benedykt XVI szczególnie cenił i osobiście uprawiał muzykę, miał też okazję spotkać się z Riccardo Mutim i rozmawiać z nim. Oprócz uznania najwyższych zasług laureata, uroczystość ta będzie okazją do przywołania z wdzięcznością i wzruszeniem jego osobistej przyjaźni oraz kulturowego i duchowego porozumienia z niezapomnianym papieżem Benedyktem XVI.

W 2012 roku Muti został odznaczony przez papieża Benedykta XVI Wielkim Krzyżem Orderu Świętego Grzegorza Wielkiego.

Riccardo Muti urodził się 28 lipca 1941 w Neapolu. ale wczesne dzieciństwo spędził w Molfetta, niedaleko Bari, w regionie Apulia na południowym wybrzeżu Adriatyku we Włoszech. Jego ojciec, Domenico, był patologiem w Molfetta, a także amatorskim śpiewakiem i wielkim miłośnikiem muzyki; jego matka, Gilda, była powściągliwą i surową neapolitańską kobietą, która miała pięcioro dzieci.

Muti ukończył liceum klasyczne Vittorio Emanuele II w Neapolu, a następnie studiował grę na fortepianie w Konserwatorium San Pietro a Majella pod kierunkiem Vincenzo Vitale; tutaj Muti uzyskał dyplom z wyróżnieniem. Następnie uzyskał dyplom z kompozycji i dyrygentury w Konserwatorium Giuseppe Verdi w Mediolanie, gdzie studiował u kompozytora Bruno Bettinelli i dyrygenta Antonino Votto. Studiował również kompozycję u Nino Roty, którego uważa za swojego mentora.

W 1967 na konkursie dla młodych dyrygentów im. Guido Cantelliego w Mediolanie otrzymał pierwszą nagrodę. Rok później został głównym dyrygentem Maggio Musicale Fiorentino, pozostając nim do 1980. W 1971 Herbert von Karajan zaprosił go do udziału w Festiwalu Salzburskim, z którym następnie współpracował do 2001.

W latach 1972-1982 był głównym dyrygentem londyńskiej Philharmonia Orchestra, obejmując stanowisko po Otto Klempererze. W latach 1980-1992 pełnił funkcję dyrektora muzycznego Orkiestry Filadelfijskiej, będąc następcą Eugene'a Ormandy'ego.

Od 1986 do 2005 był dyrektorem muzycznym mediolańskiego Teatro alla Scala. W 2004 założył Orkiestrę Młodzieżową im. Luigiego Cherubiniego, złożoną z młodych muzyków wybranych przez międzynarodowe jury spośród ok. 600 instrumentalistów z całych Włoch. Orkiestra przez kilka była stałym uczestnikiem festiwalu w Salzburgu. Ponadto na początku 2006 Muti został dyrektorem artystycznym tamtejszego Pentecost Festival. Od 2010 był dyrektorem muzycznym Chicagowskiej Orkiestry Symfonicznej, z którą miał podpisany kontrakt do końca sezonu 2021/2022.

Muti obok długoterminowych kontraktów realizował inne projekty artystyczne, współpracując z wieloma znakomitymi wykonawcami - solistami i zespołami. Prowadził m.in. takie orkiestry jak Berliner Philharmoniker, Wiener Staatsoper, New York Philharmonic, Bayerischer Rundfunk i Orchestre National de France.

W artystycznym dorobku ma również znaczną liczbę płyt z nagraniami szerokiego repertuaru, obejmującego twórczość m.in. Mozarta, Beethovena, Brahmsa, Czajkowskiego oraz klasykę operową.

Riccardo Muti siedmiokrotnie dyrygował Filharmonikami Wiedeńskimi podczas koncertów noworocznych z Wiednia. Ostatni raz prowadził koncert w 2025 r.

Muti jest żonaty z Marią Cristiną Mazzavillani, założycielką i dyrektorką Ravenna Festival. Mają dwóch synów, Domenico i Francesco, oraz córkę Chiarę, która jest żoną pianisty Davida Fraya.

W 2010 roku Muti napisał autobiografię. W następnym roku została ona przetłumaczona i opublikowana w języku angielskim pod tytułem Riccardo Muti: An Autobiography: First the Music, Then the Words.