Reklama

Niedziela Przemyska

Rok Życia Konsekrowanego

Pod skrzydłami Michała Archanioła

Niedziela przemyska 23/2015, str. 6

[ TEMATY ]

zgromadzenie

Archiwum Zgromadzenia Sióstr Michalitek

Byłam wychowanką sióstr michalitek i one pokazały mi właściwą drogę, to one nauczyły mnie wartościowego życia. Jestem im bardzo wdzięczna!” – wspomina pani Magda, która kilka lat spędziła w całodobowej placówce wychowawczej u sióstr.

Nie dla pochwał

Podobnie twierdzi Agnieszka: „Byłam wychowanką przez siedem lat... Na początku było mi bardzo ciężko z przystosowaniem się do reguł. Jednak z perspektywy minionego czasu nie żałuję, że się tam znalazłam. Zdobyłam cenne wskazówki, jak postępować w życiu, do kogo się zwrócić, gdy zbłądzę… Poznałam wielu wartościowych ludzi... bardzo dużo dała mi siostra, która była moją wychowawczynią”. Ośmioletni Karol, idąc ze szkoły do świetlicy „Oratorium” przekonywał swojego kolegę: „Mówię ci, przyjdź! Pochodzisz trochę na próbę, a potem siostry cię przyjmą… zobaczysz!” – to najlepsza, bo „oddolna” reklama, pomyślałam wtedy. Ale nie zawsze są takie dobre opinie, jak w cytowanych powyżej wypowiedziach. Bywa różnie, jak to zwykle wśród ludzi, jedni chwalą, a drudzy krytykują. Toteż nie dla pochwał i ludzkiej nagrody trudzą się od lat michalitki, by dobrze wychować dzieci i młodzież, zwłaszcza tych, z wychowaniem których nie mogą sobie poradzić albo nie mogą się zająć ich rodzice. Nie jest łatwo wychować skrzywdzone dziecko, ale każda otarta łza, każdy lepszy start w życie młodego człowieka to wielka radość i sens włożonego wysiłku, nieprzespanych nocy, czy złośliwych komentarzy, których trzeba nieraz wysłuchać.

Reklama

„A czy siostra ma dzieci?” – pytają naiwnie na katechezie pierwszo- czy drugoklasiści. „Tak, mam” – odpowiada z uśmiechem katechetka i wskazuje na wszystkich siedzących w szkolnych ławeczkach. Bo to jest sens bycia michalitką właśnie – te Chrystusowe dzieci, często pogubione, zranione, zaniedbane. Próbujemy pokazać im, że są kochane przez Boga, że Jemu na nich zależy. Pragniemy to czynić zwłaszcza wobec tych, którym rodzice nie są w stanie przekazać prawdy o Bożej miłości, gdyż często sami jej nie odkryli i nie doświadczyli w życiu.

Prawo miłości

Od początku istnienia zgromadzenia (zatwierdzonego w 1928 r.) i na ponad trzydzieści lat przed jego zatwierdzeniem (od 1894) aż do dziś michalitki zapominają, czym jest własny wypoczynek i ile godzin należy spać, by służyć najmniejszym i najbardziej potrzebującym. Trzeba być dla nich całą dobę, czy to w placówce wychowawczej, czy w Domu Samotnej Matki, czy w świetlicy, czy dla katechizowanych w szkole, a zarazem obejmowanych troską poza godzinami lekcyjnymi. Zawsze mają oni prawo pukać, dzwonić, prosić o pomoc. Co daje im takie prawo? Miłość, która powołała siostry do tego zgromadzenia i posłała do takiej posługi – Boża Miłość, która objawiła się w Jezusie Chrystusie Panu naszym. Bo tak naprawdę, to On wybrał i najpierw pozwolił się zachwycić miłością, jaką ma do nas. To Jego bezinteresowna miłość jest motywem i mocą w tej posłudze dla najbardziej potrzebujących, do jakiej powołane zostało Zgromadzenie Sióstr Michalitek. „Któż jak Bóg!” oraz „powściągliwość i praca” to ścieżki, po których zmierzamy do Boga wraz z tymi, do których On nas posyła.

Takie ścieżki wskazał nam założyciel, bł. ks. Bronisław Markiewicz (1842 – 1912). Pochodził z Pruchnika k. Jarosławia, w Przemyślu ukończył gimnazjum, odkrył swoje powołanie, po ukończeniu Wyższego Seminarium Duchownego przyjął święcenia kapłańskie, pracował jako wikary w przemyskiej katedrze i jako wykładowca wśród kleryków. Na podkarpackiej ziemi był duszpasterzem w kilku parafiach, w których do dziś wspominane są jego zasługi. Gdy jako proboszcz przybył do Miejsca Piastowego k. Krosna na dobre zajął się wychowaniem licznych wówczas sierot i w ciągu kilku lat zapewnił opiekę, wychowanie, różnego typu wykształcenie i start w samodzielne życie setkom opuszczonych i zaniedbanych dzieci. Posługę wśród dziewcząt powierzył późniejszym siostrom michalitkom i przygotował je do zakonnego życia, które następnie pielęgnowała w tym samym duchu i charyzmacie służebnica Boża s. Anna Kaworek.

Pod anielską opieką

Reklama

Obecnie na terenie archidiecezji przemyskiej oprócz Domu Generalnego Sióstr Michalitek w Miejscu Piastowym istnieje pięć innych placówek. Prowadzona jest Katolicka Placówka Wychowawcza, Katolicka Świetlica Profilaktyczno-Wychowawcza, dwa katolickie przedszkola, posługa w Domu Matki i Dziecka, w sześciu szkołach siostry uczą katechezy i na różne inne sposoby bezpośrednio pracują z dziećmi i młodzieżą. A jeśli nie bezpośrednio, to w myśl michalickich celów, modlą się i pracują dla dzieci i młodzieży. I dziękują Bogu, że dał im tak wielkiego patrona, jakim jest św. Michał Archanioł. Jego pomocy przyzywamy każdego dnia. Wiemy, że o własnych siłach nie zdołamy sprzeciwić się ani własnym skłonnościom do złego ani różnym działaniom złego ducha w nas i wokół nas, dlatego pokornie i ufnie zwracamy się o pomoc do tego, którego imię mamy w swojej nazwie, wszak „Mi – cha – El” znaczy „Któż jak Bóg!”.

Zgromadzenie ma prawie trzydzieści placówek w Polsce i kilka za jej granicami (trzy misyjne w Kamerunie, po jednej we Francji, Niemczech, we Włoszech, na Ukrainie i na Białorusi). Wiedząc, że Bóg najwięcej chwały odbiera w świętych swoich, siostry dążą do własnego uświęcenia i do przymnożenia zbawionych w Królestwie Bożym. A jednocześnie myślą o doczesnych losach Polski i świata, bo przecież taka przyszłość na tej ziemi, jakie jest wychowanie młodych ludzi.

Więcej informacji na temat zgromadzenia znaleźć można na: www.michalitki.pl.

2015-06-03 10:46

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Gdy Bóg wkracza w życie człowieka

Niedziela częstochowska 5/2014, str. 4-5

[ TEMATY ]

zgromadzenie

Bożena Sztajner/Niedziela

Bł. Jan Paweł II pisał o powołaniu jako o darze i tajemnicy. Święto Ofiarowania Jezusa przypomina osobom konsekrowanym o tym, że ofiarowały swoje życie Bogu. Ich wzorem jest Maryja, która według zwyczaju ofiarowała Jezusa w świątyni. Tak też zakonnicy i zakonnice przez konsekrację zakonną – złożone śluby oddają swoje życie do dyspozycji Boga

Zasadniczym elementem życia konsekrowanego jest zobowiązanie się do praktykowania rad ewangelicznych. Chodzi o specyficzny sposób naśladowania Jezusa Chrystusa, a tym samym dążenie do świętości. Wiele osób konsekrowanych przekonuje, że obojętnie jaki sposób życia prowadzą i tak żyją dla Boga. Tym sposobem życia może być zakon kontemplacyjny, pustelnie, zgromadzenia, których charyzmatem jest bycie w świecie, pomaganie najbiedniejszym i najciężej chorym. Bez względu na miejsce i cel zgromadzenia, ludzie w habitach starają się doskonalić duchowo, wzrastać w miłości i umieć dzielić się radością wiary z bliźnimi. Żyją w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie. Ich codzienność to modlitwa, praca i odpoczynek. Kolejność nie jest przypadkowa, wyznacza proporcje.

CZYTAJ DALEJ

Papież do słowackich jezuitów: wciąż żyję, choć niektórzy chcieli mojej śmierci

2021-09-21 13:42

[ TEMATY ]

papież Franciszek

Grzegorz Gałązka

- Wciąż żyję, choć niektórzy chcieli mojej śmierci – powiedział papież Franciszek podczas spotkania ze słowackimi jezuitami 12 września w Bratysławie. Zapis tej rozmowy ukazał się we włoskim czasopiśmie „La Civiltà Cattolica”.

Ojciec Święty dodał, że wie, iż „odbywały się nawet spotkania prałatów”, którzy myśleli, że jego stan jest poważniejszy, niż mówiono i „przygotowywali konklawe”. – Cierpliwości! Dzięki Bogu czuję się dobrze – zapewnił papież.

CZYTAJ DALEJ

Rozpoczęło się diecezjalne pielgrzymowanie maturzystów na Jasną Górę

2021-09-22 19:44

[ TEMATY ]

Jasna Góra

maturzyści

pielgrzymka maturzystów

Karol Porwich/Niedziela

Pielgrzymką maturzystów diecezji rzeszowskiej na Jasnej Górze rozpoczyna się tegoroczne diecezjalne spotkanie młodych z Matką Bożą Częstochowską.

Przez najbliższe miesiące, jeśli tylko sytuacja epidemiczna na to pozwoli, do Sanktuarium przybywać będą teraz uczniowie ostatnich klas szkół średnich, by zawierzyć nie tylko egzaminy, ale swoje dalsze wybory i życiową drogę.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję