Reklama

Polska

Stać się wszystkim dla wszystkich

– Jeśli fizycznie będę zdrowy i będę wiedział, jak się nazywam, na pewno nie będę bezrobotny – z humorem mówi o planowanym przejściu na emeryturę bp Antoni Długosz. – W przyszłym roku odchodzę, trzeba kierować się nie sercem, tylko rozumem

Biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej Antoni Długosz należy do osób, o których mówi się, że ich wyczynami można by obdarować co najmniej kilka życiorysów. Interesuje się sztuką, nagrywa piosenki, zajmuje się nauką jako wykładowca, jest duszpasterzem uzależnionych, występuje w telewizyjnym programie dla dzieci „Ziarno”, a przede wszystkim należy do grona następców Apostołów, a więc urzęduje w kurii, bierzmuje młodzież, wizytuje parafie...

Zobacz zdjęcia: Bp Antoni Długosz

Przypadek czy wybór?

Zapytany o datę swoich święceń kapłańskich bardzo szybko recytuje: 20 czerwca 1965 r. W tym roku minie więc 50 lat od tamtego wydarzenia. – Wcześniejsze święcenia, diakonatu i subdiakonatu, kosztowały mnie więcej wysiłku – wyznaje. – Towarzyszyły im większe wątpliwości. Nie byłem do końca pewny swego powołania. Podczas święceń prezbiteratu wiedziałem już, że to jest droga, którą wyznaczył mi Pan Bóg. Do dzisiaj pamiętam, jak z rodzicami szliśmy do katedry pieszo. Święcenia przyjąłem z rąk bp. Stefana Bareły. Nowych prezbiterów było 21. W sobotę były święcenia, a Mszę św. prymicyjną odprawiałem tydzień później.

Taki był finał kilkuletniej formacji w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. – Kiedy poszedłem obejrzeć moją przyszłą uczelnię na ul. Bernardyńską, przeraziła mnie wszechobecna cisza – wspomina po latach. – Nikt nie wyglądał przez okno. Potem przez sześć lat moimi spowiednikami byli ojcowie duchowni. Najwięcej pod względem formacji zawdzięczam ks. Henrykowi Bąbińskiemu.

Reklama

Młody maturzysta Antoni oprócz kapłaństwa pragnął dla siebie także aktorstwa. Złożył nawet stosowne dokumenty do szkoły dramatycznej w Krakowie. – Myślałem też o kapłaństwie, więc w dniu egzaminu pojawił się dylemat: jeśli zostanę przyjęty do szkoły dramatycznej, nadal mogę decydować. Gdybym jednak nie został przyjęty, wyglądałoby na to, że koniecznie muszę iść drogą kapłaństwa – opowiada. – Żeby nie było dwuznaczności, w dniu egzaminu wstępnego wycofałem podanie złożone wcześniej do szkoły dramatycznej. Dzięki temu mój pobyt w szkole Jezusa nie wynikał z życiowej porażki w innej szkole, ale z autonomicznego wyboru.

Radość z przyjaźni

Świat zachwyca się dzisiaj spontanicznością papieża Franciszka. Bp Długosz, zapytany, czy nie czuje się prekursorem takiego stylu duszpasterzowania, protestuje, ale jednocześnie przyznaje: – W mojej pracy duszpasterskiej zawsze chodziło mi o to, by wzbudzić wśród dzieci radość z tego powodu, że są przyjaciółmi Pana Boga. Z tego też powodu zabiegam o odpowiednią oprawę liturgiczną, tematykę kazań, o Msze św. przeznaczone dla dzieci, w których nie brakuje radosnego śpiewu czy ciekawej inscenizacji w ramach kazania.

Uzdolnienia artystyczne towarzyszyły przyszłemu biskupowi już w czasach kleryckich. Zdobył bardzo dobrą formację w domu kultury, gdzie nauczył się grać w teatrze kukiełkowym. W swej „karierze artystycznej” zaliczył kółko muzyczne, stolarskie, kukiełkarskie i żywego słowa. Już jako neoprezbiter wkładał wiele trudu w przygotowywanie przedstawień kukiełkowych, a z młodzieżą organizował sztuki teatralne. Oprócz formacji artystycznej od samego początku towarzyszyła mu też formacja intelektualna. – Najpierw skończyłem studia biblijne – wspomina. – Kiedy z woli przełożonych zacząłem pracę na wydziale katechetycznym, miałem oceniać pracę katechetów. Bp Bareła wyraził więc zgodę, bym skończył jeszcze studia katechetyczne. Od samego początku próbowałem wrażliwość artystyczną wprowadzać w formację katechetów: dobra katecheza powinna zawierać i piosenkę, i dobrze zaaranżowaną scenkę.

Reklama

Każdy dzień to zwycięstwo

Jest jeszcze jedna okoliczność, dzięki której postać częstochowskiego biskupa pomocniczego przywodzi na myśl papieża Franciszka: obydwaj pochylają się nad ludzką biedą. – Peryferie to powołanie każdego księdza – przekonuje bp Antoni. – Na tym ma polegać przede wszystkim posługa narkomanom, alkoholikom, ludziom specjalnej troski, niewidomym i głuchoniemym. Sam uczyłem się języka migowego i ogarniałem troską specjalistyczne duszpasterstwo dla tych ludzi w archidiecezji.

Posługa ludziom potrzebującym szczególnej troski w opinii Księdza Biskupa uczy prawdziwej pokory. Jego zdaniem, tu nie może liczyć się ilość, ale jakość. – Pamiętam rekolekcje, po których sześciu słuchaczy z ośrodka dla uzależnionych odeszło. – Taki jest owoc moich rekolekcji? – pytam. – Chcieliśmy odejść już przed rekolekcjami, ale do kogo by ojciec mówił?

Bp Długosz z wdzięcznością przypomina słowa swojego byłego szefa – abp. Stanisława Nowaka. Podczas jego wizyt w ośrodku zawsze się dziwnie zaludniało. Z jednej strony rodziła się chęć zaimponowania rzeszy, z drugiej – akurat w tym momencie wielu przerywało terapię. – Nieważne, jak długo jesteście w Betanii, ważne, że do niej trafiliście – pocieszał Arcybiskup. – I druga sprawa: Tutaj nie zażywacie narkotyków, więc rodzicie się dla Pana Boga. Każdy dzień to zwycięstwo.

Sobą opowiedzieć o Bogu

Trudno z okazji 50. rocznicy kapłaństwa bp. Antoniego Długosza nie zapytać o tajemnicę jego radości. – Wydaje mi się, że kluczem jest prosta więź z Panem Jezusem – wyznaje. – Ja mam być dla wszystkich. Tak jak mówi prorok Ezechiel: choćby nie wiem jak zgrzeszyli, nie mogą popadać w rozpacz, bo znakiem obecności i mocy Jezusa w ich życiu jestem ja jako ksiądz czy biskup. Szalenie imponuje mi też św. Paweł, który mówi: „Stałem się wszystkim dla wszystkich, żeby w ogóle ocalić przynajmniej niektórych” (1 Kor 9, 22). Największą radość sprawia mi świadomość, że jestem potrzebny ludziom.

Bp Antoni Długosz przede wszystkim potrzebny jest dzieciom, o czym świadczy jego wieloletnia obecność w programie „Ziarno”. Lidia Lasota, autorka scenariuszy, nawet nie pamięta początków współpracy. Jest twórcą programu od kilkunastu lat i to właśnie przed laty słyszała o Księdzu Biskupie, który tańczy, śpiewa, łamie wszelkie schematy i szablony. – Postanowiłam do niego dotrzeć, zaczęłam szukać kontaktu z jego kapelanem – wspomina. – W kurii powiedziano mi, że on nie ma kapelana ani sekretarza. Dostałam numer telefonu bezpośrednio do Księdza Biskupa i od razu umówiliśmy się na nagranie. Nasza ewentualna współpraca wiązała się z wielką niewiadomą – wcześniej przecież w ogóle się nie znaliśmy. Od razu jednak rozpoznałam w nim człowieka o wyjątkowej osobowości, rasowego katechetę, otwartego na program religijny, ale i edukacyjny.

Bp Długosz jest więc nie tylko katechetą, ale też wychowawcą. – My nie musimy mówić o tolerancji, mamy w naszej ekipie „kolorowe” dzieci, pokazujemy je i szanujemy. A Ksiądz Biskup pokazuje pozytywne i wesołe oblicze chrześcijaństwa. Nie musi mówić o Ewangelii, on ją głosi sobą.

2015-06-09 13:32

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Bóg miłosierdzia obecny w Eucharystii

[ TEMATY ]

Częstochowa

bp Antoni Długosz

Wielki Czwartek

Bożena Sztajner/Niedziela

Wieczorna Msza Wieczerzy Pańskiej stawia człowieka wobec tajemnicy miłości i obecności Chrystusa wśród ludzi oraz podziękowania za ustanowienie sakramentów kapłaństwa i Eucharystii. Liturgii w Wielki Czwartek 9 kwietnia w bazylice archikatedralnej Świętej Rodziny w Częstochowie przewodniczył bp Antoni Długosz oraz wygłosił homilię.

Wierni łączyli się za pośrednictwem fal Radia Fiat. – Chcemy w tej Eucharystii podziękować za sakrament kapłaństwa, za to, że Chrystus jako Bóg miłosierdzia jest obecny w Eucharystii. Przeżyjmy to spotkanie jako zjednoczenie z Jezusem, który umacnia nas swoim słowem, a także daje nas samego siebie w Komunii św. – powiedział bp Antoni Długosz we wstępie Mszy Wieczerzy Pańskiej. W homilii wskazał na dwa dary – kapłaństwa i Eucharystii. – Do stołu nie siadają wrogowie, ale przyjaciele. Dlatego Pan Jezus najważniejsze wydarzenia związane z Niego misją zbawczą łączył z posiłkiem. Dziś dziękujemy Jezusowi za to, że nas zgromadzi na Eucharystii. Jezus staje się naszym pokarmem. Gdyby przyjmujemy Pana Jezusa w Komunii św., przeżywamy niebo. Przez Eucharystię jesteśmy zjednoczeni z Bogiem miłością – podkreślił bp Długosz. I zachęcił wiernych, by cenili sobie zjednoczenie z Jezusem Eucharystycznym. Przypomniał, że nie byłoby Eucharystii, gdyby nie było kapłaństwa. Kaznodzieja podał też konkretne, praktycznie rady, jak przetrwać ten trudny czas. W tym kontekście mówił: – Dziś, kiedy oczekujemy po poranek ustąpienia pandemii tragicznej, która powołuje wielu do wieczności, dziękujmy za to, że nie jesteśmy sami. Chociaż przeżywamy pewne ograniczenia, to w rodzinach koncentrujmy uwagę na stole, aby całą rodziną przeżywać zjednoczenie z Jezusem, aby każda rodzina była domowym Kościołem, sanktuarium rodziny. I tak właśnie starajmy się wiele rozmawiać na tematy religijne. Niech to będzie autentyczna katecheza w czasie posiłku, aby dzieci nacieszyły się rodzicami, a rodzice uświadomili sobie, że są kapłanami domowego Kościoła. Dlatego starajmy się błogosławić dzieci, pouczać je, a w szczególny sposób być świadkami czynów Chrystusa, a moc czerpać będziemy od Jezusa, który staje się naszym pokarmem.

Zgodnie z zaleceniem nie odbywał się obrzęd obmycia nóg dwunastu mężczyznom, czyli tzw. Mandatum. Nie odbyło się również przenoszenie Najświętszego Sakramentu do kaplicy adoracji, zwanej ciemnicą na pamiątkę uwięzienia Jezusa po Ostatniej Wieczerzy. Najświętszy Sakrament pozostał w tabernakulum, a uczestnicy, zwracając w stronę kaplicy Najświętszego Sakrament, odśpiewali hymn św. Tomasza „Sław języku tajemnicę”.

W tym roku adoracja miała miejsce we wspólnocie domowego Kościoła. W swoich domach całe rodziny mogły wpatrywać się w poranione z miłości do człowieka Oblicze Jezusa i dziękować Mu za niewysłowioną miłość.

CZYTAJ DALEJ

Watykan: Wierni powrócili na plac Świętego Piotra, by wysłuchać papieża

2020-05-24 13:51

PAP

Po raz pierwszy od ponad dwóch miesięcy wierni powrócili w niedzielę na plac Świętego Piotra, by wysłuchać i zobaczyć papieża Franciszka. W południe zwrócił się on do wszystkich z biblioteki w Pałacu Apostolskim, a potem stanął w oknie i błogosławił obecnych.

Plac Świętego Piotra i bazylika watykańska zostały otwarte 18 maja po trwającej od marca przerwie z powodu pandemii.

W obchodzoną w niedzielę we Włoszech i w innych krajach uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego wierni po raz pierwszy od wielu tygodni mogli wejść na plac w czasie południowej modlitwy maryjnej. W dalszym ciągu Franciszek odmawia ją nie w oknie, ale w bibliotece, a jego rozważania i pozdrowienia transmitują watykańskie media.

Dziesiątki ludzi słuchały go i oglądały na telebimie, stojąc na placu przed bazyliką w zalecanej odległości od siebie. Niektórzy mieli maseczki. Przestrzegania zasad bezpieczeństwa sanitarnego pilnowali obecni tam policjanci.

Zwracając się do wszystkich, papież wyraził bliskość z katolikami w Chinach.

Nawiązując do niedzielnej uroczystości Matki Bożej z Szeszan-patronki Chin, obchodzonej jako dzień modlitw za Kościół w tym kraju, Franciszek powiedział tamtejszym wiernym: "Pragnę zapewnić was, że Kościół powszechny, którego jesteście integralną częścią, podziela wasze nadzieje i wspiera was w chwilach prób".

Podkreślił następnie, że modli się też za "wszystkich ludzi dobrej woli, którzy w tych trudnych czasach, w każdym zakątku świata pracują z pasją i zaangażowaniem dla pokoju, dialogu między narodami, służby na rzecz ubogich, ochrony stworzenia i dla zwycięstwa ludzkości nad każdą chorobą ciała, serca i duszy".

Papież mówił także o obchodzonym tego dnia przez Kościół Światowym Dniu Środków Społecznego Przekazu. "Niech to wydarzenie zachęci nas do opowiadania i przekazywania budujących historii, które pomogą nam zrozumieć, że wszyscy jesteśmy częścią historii większej od nas i że możemy z nadzieją spoglądać w przyszłość, jeśli naprawdę zaopiekujemy się innymi jak bracia" - wskazał Franciszek.

Przypomniał, że miał udać się w niedzielę do miasta Acerra koło Neapolu na południu Włoch, na teren zwany "Ziemią Ogni". To poważnie zanieczyszczony obszar w regionie Kampania, na którym od lat dochodzi do procederu palenia przez mafię toksycznych odpadów, bardzo niebezpiecznych dla zdrowia ludności. Papież wyjaśnił, że podczas wizyty, przełożonej z powodu epidemii koronawirusa, chciał udzielić wsparcia mieszkańcom tych terenów oraz wszystkim, którzy walczą ze zjawiskiem ich zatruwania.

Franciszek nawiązał też do piątej rocznicy publikacji jego ekologiczno-społecznej encykliki "Laudato si'" i ogłosił, że do 24 maja 2021 r. trwać będzie specjalny rok dedykowany refleksji nad nią.

"Zachęcam wszystkie osoby dobrej woli, by przyłączyły się do troski o nasz wspólny dom oraz naszych najsłabszych braci i siostry" - dodał papież. Poinformował o tym, że gotowa jest specjalna modlitwa w tej intencji.

Po wygłoszeniu rozważań i odmówieniu modlitwy Regina coeli Franciszek stanął w oknie Pałacu Apostolskiego i pozdrowił oraz pobłogosławił obecnych tam ludzi, którzy głośno go witali i oklaskiwali.

Przez ponad dwa miesiące papież oglądał i błogosławił pusty plac.

Z Rzymu Sylwia Wysocka (PAP)

sw/ cyk/

CZYTAJ DALEJ

Małgorzata Manowska - I prezes Sądu Najwyższego (sylwetka)

Prezydent zdecydował o powołaniu Małgorzaty Manowskiej na I prezesa Sądu Najwyższego. Sądem tym pokieruje sędzia z 25-letnim stażem, była wiceminister sprawiedliwości, dotychczasowa dyrektor krajowej szkoły sędziów. Jest drugą kobietą na tym urzędzie w historii SN, po swojej poprzedniczce Małgorzacie Gersdorf.

Jeszcze w sobotę Manowska zapewniała podczas Zgromadzenia Ogólnego Sędziów SN, że sędziowie nie muszą obawiać się z jej strony jakiejkolwiek zemsty i odwetu.

"Chciałabym normalnie pracować, chciałabym zasypać ten dół między nami, a przynajmniej doprowadzić do wzajemnej tolerancji i poprawnej współpracy, dlatego że SN i ludzie na to zasługują" - mówiła wtedy sędzia. Wskazywała, że trzeba dążyć do zapewnienia harmonijnego funkcjonowania SN.

Jak sama siebie określiła jest człowiekiem, "który łączy ludzi w działaniu, a nie dzieli". "Nie jesteśmy żadną nadzwyczajną kastą. Powinniśmy ludziom służyć, a nie być ponad nimi" - mówiła ponadto podczas zgromadzenia SN.

Manowska została wybrana przez prezydenta na sześcioletnią kadencję spośród pięciorga kandydatów wyłonionych w głosowaniu przez Zgromadzenie Ogólne Sędziów SN. Na Manowską głosowało 25 sędziów. Był to drugi wynik; największym poparciem zgromadzenia SN cieszył się Włodzimierz Wróbel, na którego głos oddało 50 z 95 sędziów biorących udział w głosowaniu.

Nowa I prezes SN posiada ponad 25-letnie doświadczenie sędziowskie zdobyte w sądach wszystkich szczebli. Po zdobyciu uprawnień sędziowskich orzekała w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi. Karierę orzeczniczą kontynuowała następnie w warszawskim sądzie okręgowym. Przez niemal 14 lat orzekała także w Sądzie Apelacyjnym w Warszawie.

Do Izby Cywilnej Sądu Najwyższego trafiła w październiku 2018 r. Prezydent Andrzej Duda powołał Manowską na sędziego SN po rekomendacji Krajowej Rady Sądownictwa. Z uwagi na - podnoszone przez część środowiska sędziowskiego i polityków - wątpliwości dotyczące prawidłowości powołania sędziowskich członków KRS przez Sejm, skuteczność nominacji Manowskiej do Sądu Najwyższego była kwestionowana.

Podczas sobotnich obrad zgromadzenia SN Manowska była również pytana, czy uważa się za sędziego SN. "Nie, nie uważam się. Ja jestem sędzią SN. Złożyłam ślubowanie przed prezydentem, objęłam obowiązki służbowe" - podkreśliła w odpowiedzi.

Jednocześnie mówiła, że nie podobał się jej "kształt poprzedniej KRS i nie podoba się kształt obecnej". "Moim zdaniem KRS powinna być wybierana w wyborach powszechnych sędziowskich, po to żeby nie było z jednej strony zarzutów, że jest zależna od władzy ustawodawczej, ale z drugiej strony, by nie było zarzutów działania tzw. spółdzielni, a to była powszechna opinia wśród sędziów, że grupy się wybierają" - zaznaczała podczas zgromadzenia SN.

Manowska przez ponad cztery lata - od stycznia 2016 r. - kierowała Krajową Szkołą Sądownictwa i Prokuratury w Krakowie. Jak zapewniła podczas zgromadzenia SN, doświadczenie z zarzadzania tą instytucją zamierza przenieść do Sądu Najwyższego. Podkreśliła przy tym, że umiejętności zarządcze są jej atutem.

Jak mówiła, kiedy rozpoczęła zarządzanie tą szkołą, zderzyła się z mobbingiem. "Ja ten mobbing zlikwidowałam. Dla każdego człowieka, który chciał pracować znalazłam właściwe miejsce w krajowej szkole. Nie ma tu ludzi niepotrzebnych i wykluczonych" - wskazywała. Zwróciła też uwagę, że w czasie, gdy była dyrektorem krakowskiej szkoły, absolwenci tej placówki "wreszcie idą do służby po egzaminie sędziowskim". Do swoich sukcesów zarządczych zaliczyła także pozyskanie na rzecz szkoły dwóch nieruchomości.

W kwietniu, na niespełna miesiąc przed rozpoczęciem procedury wyboru kandydatów na I prezesa SN, media podały, że do internetu wyciekły dane tysięcy sędziów i prokuratorów, które miała w swoich zasobach krakowska szkoła. W sieci pojawiły się prywatne adresy mailowe, adresy zamieszkania, numery telefonów, a także hasła logowania.

Śledztwo w tej sprawie wszczęła lubelska prokuratura regionalna. W konsekwencji śledczy zatrzymali i postawili zarzuty pracownikowi spółki zewnętrznej zarządzającej serwerami szkoły. Manowska komentując tę sprawę mówiła, że prawdopodobne jest, że do wycieku danych osobowych doszło na skutek zaniedbania jednej z firm zarządzających danymi. W sobotę przed zgromadzeniem SN powiedziała, że "nie takim gigantom się to zdarzało". "Czy to był przypadek, to wykaże postępowanie" - dodała.

Manowska ma za sobą także okres pracy w Ministerstwie Sprawiedliwości. W 2007 r. przez kilka miesięcy pełniła funkcję wiceministra w resorcie sprawiedliwości kierowanym wówczas przez Zbigniewa Ziobrę. Manowska zajmowała się wówczas w ministerstwie sądownictwem powszechnym. Odeszła z resortu po objęciu władzy przez PO-PSL.

Przez uczestników zgromadzenia sędziów wyłaniającego kandydatury na I prezesa SN była pytana - podobnie jak inni kandydaci - o związki z politykami i ich stosunek do polityki. "Miałam takie związki i nie jest to tajemnicą. W 2007 r. przez siedem miesięcy byłam podsekretarzem stanu w MS, ministrem był wtedy Zbigniew Ziobro, a podsekretarzem stanu obecny prezydent Andrzej Duda. (...) Ja się nie zapieram i nie wypieram tych znajomości" - mówiła sędzia Manowska.

Wskazywała jednocześnie, że "przez kilkanaście lat późniejszego orzekania nie wypowiadała się na temat polityki" i nigdy ani jej, ani żadnemu z jej orzeczeń nie został postawiony zarzut upolitycznienia. "Obiecuję, że będę strażnikiem niezawisłości. (...) Nigdy żaden polityk na mnie nie wywierał wpływu w sferze orzecznictwa, nawet nie próbował" - podkreślała.

Nowa I prezes SN jest warszawianką. W stolicy ukończyła też studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Na tej samej uczelni obroniła doktorat, a następnie uzyskała habilitację. Jest profesorem nadzwyczajnym Uczelni Łazarskiego, na której wykłada od 2013 r. Specjalizuje się w cywilnym prawie procesowym.(PAP)

autor: Mateusz Mikowski, Marcin Jabłoński

mm/ mja/ aj/

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

Wspierają nas

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję