Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Cedynia

Woda jest początkiem wszystkich rzeczy

21 czerwca 2015 r. mieszkańcy gminy Cedynia oraz turyści spotkali się nad Odrą, w najdalej na zachód wysuniętym geograficznie punkcie Polski (pomiędzy Osinowem Dolnym a Starym Kostrzynkiem), by celebrować poświęcenie nurtów rzeki

Ceremonię odprawił ks. dziekan kan. Michał Kostrzewa, proboszcz parafii pw. NMP w Cedyni. Wspólna modlitwa oraz pieśni były dedykowane także św. Janowi Chrzcicielowi, którego rocznicę urodzin obchodzimy 24 czerwca.

Modlitwa o błogosławieństwo Odry – księżnej polskich rzek – by była nam spokojną i przynosiła bezpieczeństwo oraz dobrobyt, jest odprawiana w Cedyni już po raz czwarty. Ceremonię poprzedziła Msza św. w intencji mieszkańców, odprawiona z okazji Dni Cedyni.

Spotkanie było również okazją do integracji mieszkańców i prezentacji miejsca, które z inicjatywy mieszkańca – p. Zbigniewa Bogdanowicza – będzie oznakowane turystycznie. Organizatorzy pikniku nad Odrą planują ustawienie w tym miejscu tablicy informacyjnej i kamienia pamiątkowego, a także zagospodarowanie turystyczne terenu nad Odrą.

Reklama

W kulturowej symbolice woda jest jednym z żywiołów i przeciwstawiana jest ogniowi, powietrzu i ziemi. Symbolizuje życie, płodność i oczyszczenie. W wielu religiach zanurzenie w wodzie symbolizuje oczyszczenie i odrodzenie.

Ze wszystkich żywiołów to woda wpłynęła najbardziej na ludzkie wartości związane z symboliką, rytuałami i metafizyką. Woda jest obecna w kulturze, tradycjach, zwyczajach oraz sposobach postrzegania środowiska naturalnego.

Woda to pramateria, początek Wszechświata, źródło wszystkich rzeczy. Już od czasów starożytnych jest synonimem Chaosu (przeciwieństwem Kosmosu – porządku), przynosi symboliczną śmierć i takież odrodzenie w niezliczonych ceremoniach kulturowych, przemianę ze „starego” w „nowe”. Woda jako źródło życia w wielu mitach jest najpowszechniejszym lekiem w uzdrowiskach.

Reklama

W większości kultur woda została obdarzona duchowością. Szacunek dla świętości wody jest nadal wielki i wiele społeczności wciąż kultywuje obrzędy i zwyczaje związane z wodą. Woda jest również elementem wielu uroczystości, jak chrzty, ablucje, rytuały oczyszczenia, a także ceremonie zaślubin. Ogromny kalejdoskop znaczeń mówi nam o istnieniu wody w religii, filozofii, sztuce i nauce. Całe społeczeństwa budowane są na kulturze, polityce i inżynierii wody. Od czasów najstarszych człowiek był zafascynowany żywiołem wody, a także od niego uzależnionym: od zakładania miast i architektury oraz układów dróg i komunikacji, przez próby okiełznania wody – budowę akweduktów, łaźni, świątyń, kanałów, melioracje; walki z nią – podczas okresowych suszy i potopów, aż do entuzjazmu podczas jej poszukiwania na Marsie i innych planetach.

2015-07-09 11:26

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ewangelizacja na Barce

22 sierpnia po raz drugi wypłynie w rejs po Wiśle statek, którego najważniejszym pasażerem będzie Chrystus. Można Go będzie zaprosić do swojego życia, jako osobistego Pana i Zbawiciela. Do głoszenia kerygmatu na barce poproszono tym razem ks. Michała Olszewskiego SCJ - egzorcystę z Kielc. Na rejs można się zapisać przez stronę radia internetowego Nowohuckie.pl. Jak było na pierwszej tego typu ewangelizacji? Zapraszamy do lektury!

Przepraszam, gdzie jest statek „Nimfa”? - pytam panią stojącą z ulotkami przy Wiśle, nieopodal Mostu Grunwaldzkiego w Krakowie. Kobieta wskazuje barkę pełną ludzi. Siedzą na krzesełkach, na ławkach, na pokładzie. Również na tym dolnym, gdzie ustawiono ekran, na którym wyświetlano to, co dzieje się na górze. Płynie z nami kopia krzyża z San Damiano, przed którym kiedyś św. Franciszek pytał Jezusa, o swą życiową misję. Jest z nami również bp Grzegorz Ryś, nazwany przez organizatorów pierwszym „kapitanem” rejsu. Wypływamy!

Świadectwo

Najpierw wita wszystkich ks. Łukasz Gołaś SAC, dyrektor radia nowohuckie.PL. Potem głos przejmuje Tomasz Filipek - odpowiedzialny Pallotyńskiej Wspólnoty Ewangelizacyjnej, który zachęca, byśmy się przywitali z siedzącymi obok osobami, dzięki czemu przestajemy być anonimowi. Śpiewamy pieśń, trwa krótka modlitwa, następuje zapalenie świecy przy krzyżu.

Wreszcie słyszymy świadectwo Agnieszki, żony, mamy trójki dzieci. Mówi, że choć została wychowana w katolickiej rodzinie i należała do jednej ze wspólnot, jej relacja z Chrystusem nie była żywa. Przełom nastąpił pewnej soboty, kiedy idąc do kościoła, poprosiła, żeby Bóg coś zmienił w jej życiu. - To Jezus uczył mnie relacji z Sobą. Ja mu oddałam swoje słabości, a On zaczął działać. Zaczął od uzdrawiania mojego umysłu, uczył pokory, posłuszeństwa, leczył moje serce…

Kobieta dzieli się też świadectwem uzdrowienia fizycznego: - Jeszcze trzy lata temu moja skóra była cała w ranach (chorowałam na atopowe zapalenie skóry), Jezus mnie uzdrowił. Wkroczył w moje dzieciństwo, bo powodem mojej atopii był rana z dawnych lat. Agnieszka mówi również o uzdrowieniu syna z choroby lokomocyjnej. Na koniec dodaje: - Nie wstydzę się Jezusa, ja się chlubię Jezusem, bo On jest Panem każdej sfery mojego życia.

Kerygmat

Teraz czas na kerygmat, najważniejsze słowo Ewangelii. Bp Grzegorz Ryś zaznacza, że to przepowiadanie nie jest dla każdego, bo nie każdy je przyjmie. Jest ono odkryte dla maluczkich, dla dzieci. - Kerygmat nie jest głoszeniem, że Bóg istnieje, ale jest głoszeniem, że Bóg zbawia - mówi duchowny, zaznaczając, że podstawą, by o tym słuchać, jest pokora.

- Do kogo jest skierowany kerygmat? Do utrudzonych, pozbawionych pokoju serca - dopowiada bp Grzegorz, opierając rozważania o Ewangelię z dnia (Mt 11, 28-30: „W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: »Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie«”).

Głoszący kerygmat wychodzi od doświadczenia egzystencjalnego, o którym w „Wyznaniach” pisze św. Augustyn: „Teraz zaś jestem dla siebie ciężarem, gdyż nie jestem jeszcze pełen Ciebie”. - W tej mierze, w jakiej nie jestem wypełniony Bogiem, jestem ciężarem dla siebie… Jeśli tego doświadczasz, to Chrystus woła: „Przyjdź do Mnie”!

Ksiądz Biskup wyjaśnia, że tym, co nas obciąża, jest grzech i egoizm, ale także „absolutnie niewłaściwie przeżywana wiara”, która staje się jarzmem nie do uniesienia: - Jeśli wiara przestaje być relacją z Osobą, jeśli widzę tylko przepisy, chcę tylko przestrzegania prawa, to niby wszystko wykonuję, ale mam w sobie niepokój, bo podejmuję próbę „samozbawienia”. Oprócz tego, że upadam, mam zawiedzione dobre samopoczucie. Jeśli ktoś jest tak dociążony, Pan Bóg mówi mu: „Przyjdź do Mnie!”.

- Odpowiedź jest w osobie Chrystusa. Jezus przywraca sens naszej wierze, nie tylko ją pokazuje, ale i umożliwia - tłumaczy krakowski pasterz. Nawiązując do pierwszej encykliki Franciszka, zwraca uwagę, że wiara jest uczestnictwem w Jezusowym sposobie patrzenia, a najbardziej charakterystycznym słowem doświadczenia Jezusa jest „Abba”, Ojciec: - „Ojcze nasz” to podstawowy tekst katechumentalny. Chrześcijanin zaczyna widzieć oczyma Chrystusa. W komunii z Nim wchodzimy w relację, która nas wyrywa z ciężaru życia dla siebie samego!

Przyjęcie Jezusa

Następnie uczestnicy rejsu mają możliwość wybrać Jezusa jako swojego Pana i Zbawiciela. Podchodzą do krzyża, modlą się przez chwilę, zapalają świece, śpiewają pieśni. To najbardziej intymny moment wieczoru, wymagający osobistej decyzji…

Po dopłynięciu do brzegu, czeka nas ostatni punkt programu - koncert w wykonaniu Hioba (Tomasza Karenko) na pokładzie restauracji Aquarius. - Nie wierz kłamstwom szatana, że jesteś do niczego, że jesteś gruba, brzydka. Faceci, jesteście męscy, silni, dziewczyny - jesteście piękne! Musimy się przebić przez te steki kłamstw, zerwać maski, które zakładamy na różne okazje. Żaden człowiek nie jest nielegalny - mówił raper, dając świadectwo o tym, co Bóg czyni w jego życiu. Jego piosenki niosły nadzieję i były pełne mocy.

Na bis poproszono Hioba o hit z debiutanckiej płyty „Styl południowo - wschodni”. W utworze pod tym samym tytułem, który nawiązuje do znaku krzyża, padają słowa: „Reprezentuję styl Ojca, Syna, Ducha. Jeśli się boisz lub nie chcesz, nie słuchaj. Ale pomyśl, brachu, możesz tutaj zostać, może w twoim życiu znów rozkwitnie wiosna. Barwy się odmienią i już nie będzie czarno, może twoje życie to niejedno wielkie bagno. Może znów wypłyniesz na głęboką wodę, może od człowieka nie będzie wiało chłodem. To wszystko, człowiek, zależy od ciebie, czy się otworzysz na jego spełnienie, czy ze swym życiem zechcesz zrobić coś, na lepszą jego stronę ciągle czeka ten most”.

CZYTAJ DALEJ

Rekordowa kwota w zbiórce na respiratory ogłoszonej przez abp. Rysia

2020-03-27 15:08

[ TEMATY ]

abp Grzegorz Ryś

koronawirus

Adobe Stock

Po dwóch dniach zbiórki na zakup respiratorów dla szpitala im. Barlickiego w Łodzi, którą - na prośbę samorządu lekarzy - ogłosił metropolita łódzki Grzegorz Ryś zebrano 780 tys. zł. Zbiórka trwa nadal; z zebranych pieniędzy będą mogły skorzystać także inne łódzkie szpitale.

Metropolita łódzki arcybiskup Grzegorz Ryś zaapelował w środę do łodzian o pomoc w zakupie respiratorów dla szpitala im. Barlickiego w Łodzi. Jednocześnie abp. Ryś sam ufundował jedno takie urządzenie, a na drugie przekazał środki z kasy Archidiecezji Łódzkiej.

"W ciągu dwóch dni na konto Okręgowej Rady Lekarskiej wpłynęło 780 tys. zł. Ta kwota znacznie przekroczyła oczekiwania - w porozumieniu z łódzką kurią samorząd lekarzy będzie chciał wesprzeć także inne szpitale, zmagające się z problemami w związku z epidemią koronawirusa" - powiedziała PAP w piątek rzeczniczka Okręgowej Izby Lekarskiej w Łodzi Justyna Kowalewska.

Jak dodała, dzięki darowiźnie łódzkiego metropolity i archidiecezji zostały już zakupione dwa respiratory, które prawdopodobnie trafią do szpitala im. Barlickiego w przyszłym tygodniu.

W środę, podczas południowej modlitwy nadawanej online z kaplicy łódzkiego metropolity abp. Ryś odczytał list od prezesa łódzkiego samorządu lekarskiego dr. Pawła Czekalskiego, w którym poprosił on o pomoc w zakupie respiratorów dla Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego im. Norberta Barlickiego w Łodzi.

"W imieniu lekarzy i pacjentów zwracam się o pomoc w doposażeniu szpitala im. Barlickiego w sprzęt niezbędny do ratowania życia. Choroba, jaka obecnie nam zagraża (COVID-19) dotyczy głównie ciężkich zaburzeń oddechowych. Respirator jest urządzeniem niezbędnym w takich przypadkach, by zapewnić przeżycie choremu, a jednocześnie umożliwia nam skuteczne leczenie. W sytuacji epidemii staniemy przed trudnym moralnie i etycznie problemem, kogo do respiratora podłączyć i ratować jego życie, a komu odmówić i skazać na śmierć" – napisał dr Czekalski.

Odpowiadając na jego prośbę, arcybiskup Grzegorz Ryś ogłosił, że przekazał już sumę potrzebną do zakupu dwóch respiratorów potrzebnych w łódzkim szpitalu. Poprosił także wiernych, aby złożyli się na następne takie aparaty.

"Każdy dar będzie ważny; będzie ratowaniem życia i wsparciem dla lekarzy, by chronić ich przed przerażającymi decyzjami, komu dać respirator, a komu go nie dać. (...) Wspomóżmy naszych braci i siostry lekarzy i pielęgniarki - mają oni wystarczająco dużo cierpienia przy okazji tej epidemii. To nasz absolutny obowiązek" - podkreślił metropolita łódzki.

Na stronie internetowej Archidiecezji Łódzkiej udostępniono numer konta, na które można wpłacać darowizny, które wykorzystane zostaną na zakup respiratorów dla szpitala im. Barlickiego.

CZYTAJ DALEJ

Abp Marek Jędraszewski zawierzył archidiecezję krakowską opiece Matki Bożej Kalwaryjskiej

2020-03-29 14:12

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

W niedzielę 29 marca abp Marek Jędraszewski nawiedził Sanktuarium Pasyjno-Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej i zawierzył archidiecezję krakowską opiece Matki Bożej Kalwaryjskiej. Metropolita krakowski przekazał też Bernardynom relikwie św. Karola Boromeusza, by u świętego biskupa Mediolanu wypraszali ustania epidemii.

Zawierzenie archidiecezji krakowskiej Matce Bożej Kalwaryjskiej

w dniu 29 marca 2020 roku

„Witaj, Królowo, Matko Miłosierdzia, życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj!”. Tymi właśnie słowami zwracał się do Ciebie, Matko Boża Kalwaryjska Twój wielki Czciciel, święty Jan Paweł II Wielki, kiedy po raz ostatni przebywał w tym sanktuarium w dniu 19 sierpnia 2002 roku.

Tymi samymi słowami pragniemy serdecznie pozdrowić Ciebie, nasza Królowo i Matko Miłosierdzia, dzisiejszego dnia, w 5. Niedzielę Wielkiego Postu 2020 roku, by z całym zaufaniem powierzyć Tobie losy archidiecezji krakowskiej w czasie, gdy Polska, Europa i świat cały są dotknięci pandemią koronawirusa.

Pragniemy bardzo, aby naszym udziałem stało się to, co św. Jan Paweł II wyznał tu przed osiemnastu laty: „Ile razy doświadczyłem tego, że Matka Bożego Syna zwraca swe miłosierne oczy ku troskom człowieka strapionego i wyprasza łaskę takiego rozwiązania trudnych spraw, że w swej niemocy zdumiewa się on potęgą i mądrością Bożej Opatrzności. (…) To miejsce w przedziwny sposób nastraja serce i umysł do wnikania w tajemnicę tej więzi, jaka łączyła cierpiącego Zbawcę i Jego współcierpiącą Matkę. A w centrum tej tajemnicy miłości każdy, kto tu przychodzi, odnajduje siebie, swoje życie, swoją codzienność, swoją słabość i równocześnie moc wiary i nadziei – tę moc, która płynie z przekonania, że Matka nie opuszcza swego dziecka w niedoli, ale prowadzi je do Syna i zawierza Jego miłosierdziu”.

Wpatrzeni w Ciebie, do której z taką miłością i z tak bezgranicznym zaufaniem tuli się Twój Boski Syn, wołamy: „Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, a Jezusa, błogosławiony Owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!”.

Wejrzyj zatem, łaskawa Pani, na lud archidiecezji krakowskiej, który od wieków pozostaje wierny Tobie i Synowi Twemu i który zawsze pokładał nadzieję w Twojej matczynej miłości.

Wejrzyj, zwróć na nas swe miłosierne oczy.

Wypraszaj u swego Syna to, czego dzieci Twoje dzisiaj najbardziej potrzebują.

Rodzinom daj miłość, która pozwala przetrwać wszelkie trudności.

Powstrzymaj epidemię, która zagraża życiu i zdrowiu tak wielu ludzi w naszej Ojczyźnie, w Europie i na świecie.

Zmarłych wprowadź do Królestwa Twego Syna, Jezusa Chrystusa, który powiedział o Sobie: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie” (J 11, 25).

Chorym i cierpiącym daj nadzieję powrotu do zdrowia.

Przebywających na kwarantannie obdarz siłą cierpliwego trwania.

Spragnionym Eucharystii dozwól zakosztować słodyczy Komunii świętej duchowej.

Szukającym prawdy otwórz oczy na tę Światłość świata, którą jest Twój Boży Syn, Jezus Chrystus.

Pozostającym w domach pozwól właściwie odczytywać znaki czasu, jakie obecnie daje nam Boża Opatrzność.

Zagubionym w życiu ukaż drogę wiodącą do nieba.

Wątpiącym daj siłę wiary, która oprze się wszelkim burzom i zawieruchom dziejowym.

Rządzącym daj mądrość i roztropność, zwłaszcza wtedy gdy muszą podejmować trudne decyzje służące dobru naszej Ojczyzny.

Lekarzy, pielęgniarki i całą służbę zdrowia obdarz łaską ofiarnego poświęcania się dla ratowania zdrowia i życia ich braci i sióstr.

Pracowników służb mundurowych i wolontariuszy natchnij duchem gotowości do wypełniania ich zadań dla dobra społeczeństwa.

Kapłanów ucz naśladować Twojego Syna w oddawaniu co dnia życia za owce.

Wszystkich, a zwłaszcza osoby życia konsekrowanego, obdarz żarliwością solidarnej modlitwy za innych.

Matko Bolesna! Pani Kalwaryjska! Ty na wzgórzu Golgoty wiernie trwałaś przy swoim umierającym Synu. Ty byłaś świadkiem Jego błagań zanoszonych do Ojca niebieskiego o miłosierdzie i przebaczenie dla tych, którzy „nie wiedzą, co czynią”. Ty widziałaś przebite włócznią żołnierza Serce Twego Syna, z którego wypłynęły zdroje miłosierdzia dla całego świata. Pokornie Cię prosimy, o Matko nad matkami: przekaż łaskawie Przenajświętszemu Sercu Twojego Syna te nasze prośby i błagania, które z taką ufnością Tobie teraz przedstawiamy. „O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Z Synem swoim nas pojednaj, Synowi swojemu nas polecaj, swojemu Synowi nas oddawaj”. Amen.

Po odczytaniu aktu zawierzenia odśpiewano suplikacje. Metropolita udzielił błogosławieństwa relikwiami św. Karola Boromeusza, które przekazał dziś do kalwaryjskiego sanktuarium, by u świętego biskupa Mediolanu Ojcowie Bernardyni wypraszali ustania epidemii.

Św. Karol Boromeusz był arcybiskupem Mediolanu, gdy w XVI w. miasto kilkukrotnie nawiedzały epidemie. Biskup wówczas nakazywał otwierać spichlerze i rozdawać żywność ubogim, osobiście spowiadał chorych i udzielał im sakramentów. Używając prywatnych funduszy i zadłużając się, starał się nakarmić do 70 tysięcy ludzi dziennie. Podczas epidemii ospy w 1577 r. prowadził boso procesję pokutną ulicami miasta, po której epidemia wygasła.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję