Siostry i Bracia w Chrystusie!

Liturgia dzisiejszego dnia przynosi nam szczególne wyznanie św. Szczepana: Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga (Dz 7,56). Reakcja jego oponentów jest dość szczególna: oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy i rzucili się na niego wszyscy razem. Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem (Dz 7,57-58). Słowa te zadziwiająco dobrze oddają klimat aktualnej tak zwanej debaty publicznej. Oto ludzie pozostający ze sobą w opozycji, konflikcie czy po prostu różniący się poglądami nie szukają dialogu, rozmowy czy debaty, lecz wzajemnie podnoszą na siebie głos. A przecież to właśnie dialog, czyli rozmowa poparta argumentami prowadzi do znalezienia wspólnego stanowiska. Jednak by do tego doszło muszą być najpierw spełnione dwa warunki. Po pierwsze, należy wypowiedzieć, swoją opinię, czyli ubrać ją w słowa i poprzeć argumentami. Nie wystarczy przekrzyczeć przeciwnika, tak jak czynili oponenci św. Szczepana: oni podnieśli wielki krzyk, zatkali sobie uszy (Dz 7,57). Po drugie, należy słuchać argumentów strony przeciwnej. Nie tylko się z nimi zapoznać, lecz przede wszystkim zrozumieć ich powody i przyczynę. By do takiego dialogu doszło konieczny jest wzajemny szacunek. W niedawno opublikowanym liście rektorów Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II i Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu pt. „Uniwersytety budowniczymi pojednania” pisaliśmy do Państwa między innymi, że dzisiaj brakuje (…) ludzi, którzy byliby w stanie podjąć się budowania przestrzeni dialogu, zrozumienia, którzy dawaliby asumpt wspólnym projektom, którzy pierwsi zaczęliby budować mosty w miejsce odradzających się murów. Dlatego też zwracamy się do wszystkich życzliwych uczestników dzisiejszej liturgii: szukajmy w naszym otoczeniu tego, co łączy nas jako wyznawców Jezusa Chrystusa, nas jako dumnych Polaków, a nie tego co mogłoby nas podzielić na zawsze.
Oczywiście może mieć zastosowanie rzymska zasada divide et impera (dziel i rządź), którą starożytni imperatorzy stosowali do podbijania i utrzymywania władzy nad podbitymi ludami, wzniecając między nimi konflikty. Naszą zasadą niech się stają słowa Jezusa Chrystusa: Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno (J 17,20-21). Apelujemy zatem do wszystkich ludzi dobrej woli o budowanie jedności i pokoju w naszych sercach i w naszym otoczeniu. W sytuacji ciągle narastającego konfliktu warto, żeby nie odwoływać się do zasady odwetu: oko za oko, ząb za ząb, rękę za rękę (Wj 21,24). Trzeba nam raczej przyjąć postawę dzielnych głosicieli Ewangelii, na wzór św. Pawła, który wyznawał: Bo ja nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego (Rz 1,16). Słowa te brzmią w szczególny sposób w ustach tego, który zanim stał się niestrudzonym głosicielem Ewangelii był świadkiem męczeńskiej śmierci Szczepana. Misja Papieskiego Wydziału Teologicznego wpisuje się właśnie w zadanie głoszenia Ewangelii. Z radością przyjęliśmy fakt, że w ostatnim roku akademickim wielu studentów wykazało zainteresowanie studiami na naszej Uczelni. Nie są to wprawdzie jakieś nadzwyczaj wielkie liczby, jednak pozwala to mieć nadzieję, że w każdych okolicznościach będzie nam towarzyszyła mądrość Ducha świętego, jak to było u początków Kościoła: nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was (Mt 10,19-20). Głęboko bowiem wierzymy, że misja jaką ma do spełnienia nasza Uczelnia w społeczeństwie nie jest dziełem jedynie człowieka, lecz przede wszystkim Boga.
Stanie na straży jedności i prawdy jest tym zadaniem, które jest w obecnych czasach szczególnie ważne, a nawet fundamentalne. Chodzi o taką postawę jaką daje nam patron dzisiejszego dnia, św. Szczepan, który umierając wyznał: Widzę niebo otwarte i Syna Człowieczego, stojącego po prawicy Boga (Dz 7,56). Głoszenie prawdy i jedności to zadanie, które dzisiaj staje przed profesorami, studentami i absolwentami Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu i Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Nie tylko o edukację tutaj chodzi. Ona w naszej Papieskiej Uczelni jest na wysokim poziome. Rzecz w wychowaniu młodych pokoleń do bycia strażnikami prawdy i jedności. Ludzi, którzy wpatrując się w jedność Boga w Trójcy Świętej Jedynego będą budowali mosty pojednania w swoim otoczeniu i głosili prawdę Ewangelii współczesnemu, zlaicyzowanemu światu. Nie rzecz w tym, by mieć pretensje to świata, lecz by ludziom żyjącym w tym świecie nieść światło Ewangelii, światło nadziei, światło pokoju i jedności. Widząc potrzebę kształcenia ludzi takiego formatu, Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu podejmuje zdecydowane działania w kierunku poszerzenia swojej oferty naukowo dydaktycznej. Otworzyliśmy dwa nowe wydziały: Wydział Nauk Społecznych i Wydział Ochrony Dziedzictwa Kulturowego. Statut istniejącego już Wydziału Teologicznego w pierwszych dniach grudnia b.r. został przesłany do Stolicy Apostolskiej celem zatwierdzenia przez Dykasterię Kultury i Edukacji. Aby realizować nasze plany i dalej owocnie prowadzić naszą misję potrzebujemy nieustannie duchowego i materialnego wsparcia, także w postaci ofiar składanych dzisiaj podczas Mszy świętej, za które w tym miejscu składamy wyrazy wdzięczności.
Księżom proboszczom, wikariuszom i katechetom świeckim oraz wszystkim, którzy posługują w parafiach naszej Archidiecezji składamy podziękowanie za życzliwą pamięć o naszej Papieskiej Uczelni, a wszystkim ludziom dobrej woli za troskę o naszą akademicką wspólnotę. W nadchodzącym Nowym Roku Pańskim 2026 życzymy odwagi stawania po stronie prawdy, zgodnie ze słowami Bo ja nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego (Rz 1,16). Życzymy także sił w codziennym dialogu ku budowaniu jedności Kościoła świętego na wzór jedności Boga w Trójcy Świętej Jedynego. K
s. dr Michał Mraczek, rektor Metropolitalnego Wyższego Seminarium we Wrocławiu.
 Ks. prof. dr hab. Sławomir Stasiak, rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu