Ucieczka do Egiptu, czas próby i zagrożenia
Papież zauważył, że dziś w niedzielę Świętej Rodziny liturgia przypomina nam Ewangelię o ucieczce Maryi, Józefa i Jezusa do Egiptu. Jest to dla nich czas próby.
Na pogodnym obrazie Bożego Narodzenia pojawia się bowiem, niemal niespodziewanie, niepokojący cień śmiertelnego zagrożenia, które ma swoje źródło w burzliwym życiu Heroda, człowieka okrutnego i ogarniętego żądzą krwi, budzącego strach brakiem litości, ale właśnie dlatego głęboko samotnego i opanowanego obsesją strachu przed utratą tronu.
Paradoks Heroda
Leon XIV zwrócił uwagę na tragiczny paradoks, jaki dokonuje się w królestwie Heroda. Bóg dokonuje w nim największego cudu w historii, spełniają się wszystkie dawne obietnice zbawienia, ale Herod nie jest w stanie tego dostrzec. Kiedy dowiaduje się od Trzech Mędrców o narodzinach „Króla żydowskiego”, odbiera to jako zagrożenie dla swej władzy i nakazuje zabić wszystkie dzieci w wieku Jezusa.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Władca zamknięty na światło i radość
W Betlejem panuje światło, jest radość: niektórzy pasterze otrzymali niebiańską zapowiedź i przed Żłóbkiem wielbili Boga, ale nic z tego nie jest w stanie przeniknąć przez pancerne umocnienia pałacu królewskiego, chyba że jako zniekształcone echo zagrożenia, które należy stłumić ślepą przemocą
– mówił Ojciec Święty.
Rodzina kolebką zbawienia
Wskazał on, że właśnie w tym dramatycznym kontekście można lepiej dostrzec znaczenie obecności Świętej Rodziny,
która w despotycznym i zachłannym świecie, jaki reprezentuje tyran, jest gniazdem i kolebką jedynej możliwej odpowiedzi zbawienia: odpowiedzi Boga, który całkowicie bezinteresownie, bez zastrzeżeń i bez wymagań oddaje się ludziom.
Świat zawsze ma swoich Herodów
Papież zauważył, że takie też jest znaczenie naszych rodzin i światła, którym mogą promieniować w naszych społeczeństwach.
Niestety, świat zawsze ma swoich ‘Herodów’, swoje mity o sukcesie za wszelką cenę, o bezwzględnej władzy, o pustym i powierzchownym dobrobycie, i często płaci za to samotnością, rozpaczą, podziałami i konfliktami. Nie pozwólmy, aby te miraże zdusiły płomień miłości w chrześcijańskich rodzinach. Przeciwnie, strzeżmy w nich wartości Ewangelii: modlitwy, przystępowania do sakramentów – zwłaszcza spowiedzi i Komunii św. – zdrowych uczuć, szczerego dialogu, wierności, prostej i pięknej konkretności słów i dobrych uczynków każdego dnia. To uczyni je światłem nadziei dla środowisk, w których żyjemy, szkołą miłości i narzędziem zbawienia w rękach Boga.
Na wzór Świętej Rodziny
Na zakończenie Leon XIV zawierzył wszystkie rodziny wstawiennictwu Mary i św. Józefa, by wzrastając na wzór Świętej Rodziny, były dla wszystkich skutecznym znakiem obecności Boga i Jego nieskończonej miłości.
