Cudowny obraz Matki Bożej Miłosierdzia, czczony na całym świecie, a zwłaszcza w jej rodzinnej Polsce, jest inspirowany wizjami św. Faustyny. Zaproponowała również obchody Niedzieli Miłosierdzia Bożego, ustanowionej w 2000 roku przez papieża Jana Pawła II z okazji jej kanonizacji. Od tego czasu Niedziela Miłosierdzia Bożego obchodzona jest w drugą niedzielę Wielkanocy. Wspomnienie świętej przypada 5 października.

Oprócz św. Faustyny asteroidami uhonorowano trzy inne postacie : polską zakonnicę św. Urszulę Ledóchowską (1865-1935), „(798772) Ledochowska”) oraz jezuitów ks. Garcię Alabiano (1549-1624), „(763533) Alabiano”) i ks. Christoforusa Bayu Risanto (ur. 1981) „(752403) Bayurisanto”).

Św. Urszula Ledóchowska jest założycielką Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego i została kanonizowana w 2003 roku. Obaj jezuici to naukowcy. Ks. Alabiano był profesorem i rektorem Uniwersytetu Wileńskiego. Z kolei ks. Bayurisanto prowadzi badania w dziedzinie meteorologii i opracował metody ulepszania prognoz pogody na obszarach o ograniczonej dostępności danych pomiarowych. Ponadto uhonorowany został włoski ksiądz diecezjalny i fizyk Matteo Galaverni („(591000) Galaverni”), który prowadzi badania z zakresu kosmologii teoretycznej.

Wielu jezuitów i kilka zakonnic na nocnym niebie

Ze względu na zaangażowanie jezuitów w badania kosmosu, 50 członków tego zakonu przewodzi liście duchownych uhonorowanych nazwami planetoid. Tylko w 2025 roku do listy dodano siedmiu nowych jezuitów. Większość uhonorowanych osobistości religijnych to mężczyźni, w tym kilku papieży. Oprócz świętych Faustyny ​​i Urszuli do listy dołączyły dwie kolejne kobiety. W zeszłym roku uhonorowano również kilka zakonnic, które przyczyniły się do analizy map nieba na początku XX wieku.

Nadawanie nazw planetoidom to proces wieloetapowy. Nowe ciało niebieskie jest rejestrowane, gdy obserwator bada je przez dwie kolejne noce. Obserwacje muszą być następnie zgłaszane do Centrum Małych Planet Międzynarodowej Unii Astronomicznej (IAU), które nadaje tymczasowy numer identyfikacyjny. Następnie, poprzednie obserwacje niezidentyfikowanych jeszcze ciał niebieskich są porównywane z nowymi obserwacjami, a wszelkie duplikaty są łączone. Po ustaleniu dokładnej orbity na podstawie danych, planetoida otrzymuje stały numer. Prawo wyboru nazwy należy do badacza, który dostarczył wystarczające dane do obliczenia orbity, a niekoniecznie do pierwotnego odkrywcy. Proponowana nazwa jest następnie weryfikowana przez Komitet Nazewnictwa Małych Planet i ostatecznie oficjalnie publikowana.