Już po raz trzydziesty 2 lutego obchodzony był w Kościele jako Dzień Życia Konsekrowanego, dlatego siostry zakonne, zakonnicy oraz kapłani zgromadzeń zakonnych zgromadzili się na wspólnej modlitwie i dziękczynieniu za dar powołania.

Dar powołania

Uroczystej Mszy św. przewodniczył biskup świdnicki bp Marek Mendyk, a przy ołtarzu koncelebrowało blisko 20 kapłanów. Wśród nich obecni byli m.in. bp Adam Bałabuch, ks. prał. Marek Korgul – referent ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego oraz duchowni reprezentujący męskie zgromadzenia zakonne posługujące na terenie diecezji.

Liturgia rozpoczęła się tradycyjną procesją z poświęconymi świecami, symbolizującymi Chrystusa, Światło na oświecenie narodów. Już we wstępie do liturgii biskup świdnicki zwrócił się do osób konsekrowanych. – Dzisiaj dziękujemy Panu Bogu za wasze ‘tak’, wasze ‘tak’ wypowiedziane Chrystusowi, bo to jest akt odwagi w świecie lęku, w ciemnościach świata, znak sprzeciwu wobec przeciętności i milczące świadectwo, że Bóg sam wystarczy.

Hierarcha przypomniał, że poprzez śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa osoby konsekrowane głoszą Ewangelię nie tylko słowem, ale całym swoim życiem. – To, co bywa niezauważone przez ludzi, w oczach Pana Boga ma wartość zbawczą i ma wymiar wieczności – zaznaczył, nazywając zakonników i zakonnice żywą pamięcią pierwszej miłości, którą Bóg obdarzył człowieka oraz proroctwem nadziei pośród świata zranionego pośpiechem, hałasem, samotnością i utratą sensu.

W tajemnicy Ofiarowania Pańskiego, w dniu dzisiejszym, Kościół widzi w was Symeona i Annę naszych czasów. Ludzi czuwających, ludzi wiernych, zdolnych rozpoznać światło i wskazać to światło innym. Dzięki wam Chrystus jest niesiony do świata.

Podziel się cytatem

Hierarcha podkreślił, że to właśnie ukryta modlitwa, cisza przeżywana przed Najświętszym Sakramentem, codzienna wierność i ofiara osób konsekrowanych podtrzymują Kościół. Zaznaczył, że choć ich posługa często pozostaje poza zasięgiem kamer i medialnych nagłówków, to właśnie tam, w ciszy i wierności, znajdują się oni w samym centrum Kościoła. Odwołując się do tajemnicy Ofiarowania Pańskiego, nazwał zakonników i zakonnice Symeonem i Anną naszych czasów: ludźmi czuwającymi, wiernymi, zdolnymi rozpoznać światło Chrystusa i wskazywać je innym. – Dzięki wam Chrystus jest niesiony do świata, dzięki wam Ewangelia nie milknie, dzięki wam Kościół oddycha modlitwą – akcentował, dziękując za dar ich obecności i życząc, aby Chrystus, Światło na oświecenie narodów, każdego dnia umacniał ich w powołaniu, które pozostaje niezasłużonym darem i tajemnicą.

Stawać się darem

W homilii bp Mendyk szeroko zatrzymał się nad tajemnicą życia konsekrowanego, odwołując się do Listu do Hebrajczyków i osoby Jezusa Chrystusa jako arcykapłana. – Żeby lepiej zrozumieć siebie i życie konsekrowane, trzeba nam stale spoglądać na osobę Jezusa Chrystusa – powiedział. Przypomniał, że konsekracja jest dziełem kapłańskim, a kapłaństwo oznacza składanie ofiary. – To oznacza nic innego jak ofiarować Panu Bogu samego siebie. Składać siebie samego w ofierze – podkreślił.

Biskup zwrócił uwagę, że istotą kapłaństwa, zarówno chrzcielnego, jak i służebnego, nie jest przede wszystkim działanie, ale stawanie się coraz bardziej podobnym do Chrystusa. – Akcent jest położony nie na to, co robię, ale na to, kim się staję. Kapłaństwo Jezusa Chrystusa polega na tym, żeby stać się bliskim tym, dla których zostałem ustanowiony – wyjaśniał. Przywołując postać św. Brata Alberta Chmielowskiego, przypomniał, że miłosierdzie to nie tylko dawanie, ale bycie z drugim człowiekiem.

Odnosząc się do programu duszpasterskiego „Uczniowie – misjonarze”, biskup wskazał na postać św. Pawła jako wzór ucznia i misjonarza, który nieustannie poznawał Chrystusa i dawał o Nim świadectwo. – Swoim życiem pokazujecie, że jest Bóg. Swoim życiem wskazujecie na Niego – podkreślił.

Odnowa ślubów

Po homilii przedstawiciele zgromadzeń zakonnych odnowili przyrzeczenia chrzcielne oraz śluby zakonne, dziękując Bogu za dar powołania. Na zakończenie Eucharystii głos zabrał o. Zdzisław Świniarski, który w imieniu osób konsekrowanych wyraził wdzięczność biskupowi diecezjalnemu za ojcowską obecność, modlitwę i przewodniczenie liturgii, zapewniając o codziennej modlitwie za pasterzy Kościoła świdnickiego.

Po zakończonej Mszy św. uczestnicy spotkania udali się do gmachu świdnickiego Wyższego Seminarium Duchownego, gdzie czekał na nich wspólny, ciepły poczęstunek – okazja do rozmowy, spotkania i umocnienia braterskich więzi.