Reklama

Niedziela Przemyska

Grupa Różańcowa

Dawni ludzie wierzyli, że każde wypowiadane słowa pozdrowienia anielskiego Ave Maria są niczym darowany Maryi kwiat róży, które zbiera Ona i wyplata z nich wieniec różany. Każdy składany dla Maryi w niebie wieniec będzie później pamiętany z wdzięcznością przy sądzeniu duszy każdego człowieka...

Niedziela przemyska 40/2015, str. 1, 8

[ TEMATY ]

różaniec

Arkadiusz Bednarczyk

Kapliczka ludowa z grupą różańcową w Kosinie

Kapliczka ludowa z grupą różańcową w Kosinie
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ujęcie tzw. Grupy Różańcowej zostało masowo rozpowszechnione w XVII stuleciu przez włoskiego artystę Giovanniego Battistę Salviego zwanego Sassoferatto w rzymskiej Bazylice św. Sabiny. Wedle legendarnych przekazów św. Dominik Guzman modląc się o nawrócenie południowej Francji doświadczył wizji Matki Bożej, która nakazała odmawiać mu Różaniec. W XV wieku, kiedy to zaczęły powstawać bractwa różańcowe, rozpowszechniła się legenda mówiąca, że Dominik otrzymał w 1214 r. od Matki Bożej sznur różańca. Od schyłku średniowiecza w ikonografii chrześcijańskiej coraz powszechniej przedstawiano więc Dominika otrzymującego różaniec od Maryi. W scenie tej towarzyszy mu XIV-wieczna mistyczka Katarzyna ze Sieny. Wpisanie jej w schemat ikonograficzny zwany potocznie „Grupą Różańcową” ma głębsze znaczenie dla dominikanów – oznacza to, że cały dominikański zakon został szczególnie wybrany przez Najświętszą Pannę Maryję, aby propagował Różaniec w całym Kościele powszechnym. Przypomnę, że to papież Pius V, również dominikanin, wprowadził niejako oficjalnie w XVI wieku Różaniec do całego Kościoła powszechnego, a dzięki modlitwie różańcowej miano odnieść słynne zwycięstwo nad Turkami pod Lepanto w 1571 r.

Kwiaty wychodzące z ust

Reklama

Ale nierzadko przedstawiano też jeszcze piękniejsze wyobrażenia: modlący się do Maryi ludzie pletli wieniec z róż, a Matka Boża odbierała każde „Ave Maria” jako kwiat wychodzący z ust modlącego się człowieka. Znane są także przedstawienia, na których przedstawiano tronującą Matkę Bożą z Dzieciątkiem na kolanach, rozdających wieńce różane członkom bractw różańcowych: Dzieciątko rozdawało je duchownym, Matka Boża ludziom świeckim...

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Pierwsze sznury ze specjalnymi guzami nazywanymi przez samych zakonników „paternoster” używali niepiśmienni bracia zakonni, nie znający modlitwy brewiarzowej, którzy odmawiali 150 „Ojcze nasz”. Później zamieniono tę praktykę na odmawianie 50 pozdrowień „Ave Maria”. W średniowiecznych homiliach cysterskich odnajdujemy bowiem ślady pewnego zdarzenia, w czasie którego jeden z cysterskich braci konwersów (braci nieposiadających święceń) układał wokół figury Maryi wieniec z pięćdziesięciu róż. Maryja ukazała się pobożnemu mnichowi mówiąc: „Na co mi kwiaty... Lepiej odmawiaj codziennie 50 Ave Maria”. I tak też się stało, choć nadal układał on kwiaty wokół maryjnej figury...

Scena różańcowa często wzbogacana była ilustracjami poszczególnych tajemnic różańcowych. Tak ozdabiano choćby ołtarze różańcowe dodając do bocznych filarów owalne obrazy poszczególnych tajemnic.

Cesarze, książęta i nasze bractwa

Wspomniany schemat ikonograficzny był powielany przez wieki na obrazach, które zawieszano w ołtarzach czy też kaplicach bractw różańcowych. A bractwa takie powstały również w diecezji przemyskiej. W XV stuleciu – okresie rozwoju bractw różańcowych – przystępowali do nich władcy, np. niemiecki cesarz Fryderyk III wraz z małżonką i synem Maksymilianem oraz członkowie lokalnej arystokracji, biskupi i duchowni. Niektóre z bractw (oczywiście w większych ośrodkach miejskich) liczyły nawet kilkadziesiąt tysięcy członków. W XVI wieku Bractwo Różańcowe istniało już w Jarosławiu a w następnym stuleciu podobne bractwa istniały w Dynowie, Błażowej, Sanoku, Przeworsku, Leżajsku czy Radymnie. Członkowie bractw zobowiązywali się do uczestniczenia w nabożeństwach, modlitwach za zmarłych i zyskiwali odpusty, a większość tych stowarzyszeń posiadała swoje kaplice bądź ołtarze.

Na Podkarpaciu znajdujemy kaplice, w których przedstawiano wspomnianą Grupę Różańcową. Ale są też kapliczki i obrazy poświęcone osobie samej Matki Bożej Różańcowej, jak np. na Ulanowcach w Jarosławiu z początku XIX wieku, gdzie dominikanie w wybranym dniu w październiku odprawiają nabożeństwo. W centrum wsi Sonina, kilkaset metrów od kościoła, na rozwidleniu dróg, stoi murowana kapliczka, pochodząca z 1877 r. Fundowali ją tutejsi mieszkańcy wsi. W największej wnęce znajdującej się w dolnej, frontowej kondygnacji za szybą umieszczono figury tronującej Matki Bożej z Dzieciątkiem trzymającym różaniec i świętych dominikańskich – Dominika i Katarzynę. Wedle legendarnych przekazów figury te miały pochodzić z dominikańskiego kościoła w Łańcucie. Grupa różańcowa wieńczy także ołtarz główny łańcuckiej fary... a obrazy ze sceną różańcową znajdziemy choćby w kościele w Wysokiej czy u jarosławskich Dominikanów...

2015-10-01 11:49

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +1 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Różańcowa droga do zbawienia

Październik to miesiąc Różańca świętego – z tej okazji ukazała się nowa książka Czesława Ryszki pt. Drabina do nieba. Dzieje Różańca. Autor ujawnia w niej nie tylko historię tej niezwykłej modlitwy, ale także jej ogromną moc i wkład w dzieje Polski.

Jedyną bronią, której Polska używając, odniesie zwycięstwo – jest Różaniec. On tylko uratuje Polskę od tych strasznych chwil, jakimi może narody będą karane za swą niewierność względem Boga” – powiedział prymas Polski August Hlond w 1948 r. Te słowa do dziś nie straciły nic na aktualności. W Polsce modlitwa różańcowa cieszy się ogromnym szacunkiem i popularnością. Iluż to świętych podkreślało, jak wielką rolę w ich życiu odegrała ta prosta modlitwa, jak prowadziła ich ku dobremu oraz sterowała wewnętrzną przemianą.
CZYTAJ DALEJ

Prymas Polski: Jesteśmy wezwani do odwagi miłości i pojednania - zakończyły się rekolekcje biskupów

2026-11-20 15:41

[ TEMATY ]

rekolekcje

Jasna Góra

biskupi

BPJG/Krzysztof Świertok/news.jasnagora.pl

Dobiegły końca doroczne rekolekcje Episkopatu Polski na Jasnej Górze. W modlitewnym skupieniu uczestniczyli kardynałowie, arcybiskupi i biskupi polscy na czele z Prymasem Polski abp. Wojciechem Polakiem oraz przewodniczącym Konferencji Episkopatu Polski abp. Tadeuszem Wojdą. Był to dla nich czas refleksji nad wiarą i powołaniem, ale również ponownego zaczerpnięcia ze wspólnoty.

- Nie jesteśmy na jakimś bocznym torze, nie idziemy własną drogą. Idziemy i oddychamy tym, czym żyje Kościół, czym żyje każdy wierzący - podkreślił abp Wojciech Polak. Prymas Polski w rozmowie z @JasnaGóraNews zaznaczył, że rekolekcje były dla hierarchów czasem osobistego spotkania z Bogiem oraz wyjątkowego zatrzymania w sercu Matki. Pozwoliły im także w pełni doświadczyć braterskiej wspólnoty. - To doświadczenie wspólnego bycia, modlitwy razem, przebywania i słuchania słowa Bożego, które ma nas wszystkich nawracać - osobiście, ale także we wspólnocie, którą stanowimy jako Kościół w Polsce - powiedział hierarcha. Dodał, że głównym przesłaniem nauk było wezwanie do męstwa wiary i odwagi działania, płynące z przykładu postaci Starego Testamentu - od Abrahama i Mojżesza po wielkich patriarchów. - Ciągle jesteśmy wzywani do wiary i przede wszystkim do odwagi miłości, bo to jest najistotniejsze. Właśnie ta odwaga czynu, którym jest miłość, może przemawiać do innych – zauważył.
CZYTAJ DALEJ

Księża Archidiecezji Wrocławskiej szkolili się z reagowania w sytuacjach kryzysowych

2026-11-21 12:41

Ks. Łukasz Romańczuk

Uczestnicy szkolenia

Uczestnicy szkolenia

Jak zachować się podczas powodzi, pożaru, ataku agresora czy wprowadzenia stanu wyjątkowego? W jaki sposób zorganizować doraźną pomoc dla mieszkańców i zabezpieczyć zabytki? Na te pytania odpowiadali eksperci Akademii Humanitas podczas specjalnego szkolenia dla duchowieństwa Archidiecezji Wrocławskiej. Dzień wcześniej takie szkolenie przeszli świeccy pracownicy Kurii Metropolitalnej Wrocławskiej. 

Spotkanie zatytułowane „Bezpieczeństwo w pracy i posłudze. Jak reagować na agresję i napaść fizyczną i co robić potem?” odbyło się z inicjatywy metropolity wrocławskiego abp. Józefa Kupnego, który osobiście wziął w nim udział. Zajęcia poprowadził m.in. gen. bryg. SOP w stanie spoczynku dr Tomasz Miłkowski, dyrektor Instytutu Nauk o Bezpieczeństwie Akademii Humanitas.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję