To moment historyczny. Nie przeszła ustawa, która, jak mówili jej przeciwnicy, oznaczałaby „katastrofę pod względem sposobu, w jaki nasze społeczeństwo radzi sobie z chorobą i niepełnosprawnością”, pozostawiając osoby bezbronne na pastwę wyzysku i nadużyć, a potencjalnie prowadząc do sytuacji, w której zabezpieczenia zostaną w przyszłości złagodzone.

Podczas niezwykle burzliwej debaty przemawiała Pam Duncan-Glancy, pierwsza osoba na stałe poruszająca się na wózku inwalidzkim wybrana do Parlamentu Szkockiego. Mówiła o tym, że legalizacja wspomaganego samobójstwa oznaczałaby, że „łatwiej byłoby uzyskać pomoc w umieraniu, niż pomoc w życiu".

Ustawa umożliwiłaby terminalnie chorym Szkotom szukanie pomocy w celu zakończenia życia. Jeremy Balfour, były poseł Partii Konserwatywnej, który obecnie zasiada w parlamencie jako poseł niezależny, podkreślił że ustawa przerażała osoby niepełnosprawne, gdyż mogła doprowadzić do sytuacji, w której kryteria kwalifikowalności do wspomaganego samobójstwa zostałyby rozszerzone. „Uchwalając tę ​​ustawę, otworzylibyśmy puszkę Pandory” – powiedział konserwatysta. Wyraźnie wzruszony mówił, że „błaga” posłów, aby zastanowili się, jakie konsekwencje ustawa może mieć dla najbardziej bezbronnych członków ich społeczności.

Posłowie Parlamentu Szkockiego odrzucili w głosowaniu ustawę o legalizacji wspomaganego samobójstwa, stosunkiem głosów 69 do 57. Jeden deputowany wstrzymał się od głosu. Ustawa przewidywała, że ​​terminalnie chorzy i zarazem zdrowi psychicznie dorośli, mogliby mogli szukać pomocy medycznej w celu zakończenia życia.