Reklama

Od chrztu wszystko się zaczęło

Główne obchody 1050. rocznicy Chrztu Polski kojarzą się z Poznaniem i Gnieznem, ale jest wiele miejsc w naszym kraju, gdzie również lokalne uroczystości są zaplanowane z rozmachem

2016-04-06 08:37

Niedziela Ogólnopolska 15/2016, str. 12-13

[ TEMATY ]

Chrzest Polski

Kushnirov Avraham/fotolia.com

W Tomaszowie Lubelskim cykl wydarzeń związanych z 1050. rocznicą Chrztu Polski rozpoczął się już 13 marca br., a zakończy 23 września. Głównym ich celem jest podniesienie poziomu wiedzy wśród mieszkańców miasta i powiatu o początkach chrześcijaństwa na ziemiach polskich, obejmujących lata 965 – 1000.

Pomysłowo

W podjętych działaniach chodzi o popularyzowanie wiadomości na temat wydarzeń związanych z chrystianizacją ziem polskich, w szczególności o wzrost wiedzy i upowszechnienie wiadomości dotyczących trzech głównych wydarzeń: przyjęcia chrztu przez Mieszka I, misji św. Wojciecha, utworzenia metropolii w Gnieźnie. Jednocześnie celem jest ukazanie doniosłości i znaczenia sakramentu chrztu oraz wpływu przyjęcia chrztu przez Mieszka na rozwój polityczny, gospodarczy, społeczny i kulturalny naszego kraju.

Głównym organizatorem uroczystości jest Miejska Biblioteka Publiczna im. Tomasza Zamoyskiego w Tomaszowie Lubelskim, która uzyskała dofinansowanie do swojego projektu „1000 i 50 lat Chrztu Polski” w ramach Programu Narodowego Centrum Kultury – Chrzest 966. Promesa 2016. Współorganizatorami uroczystości są: Urząd Miasta, parafia pw. Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny, parafia pw. św. Józefa, szkoły podstawowe i gimnazja z terenu miasta, Tomaszowski Dom Kultury, Ośrodek Sportu i Rekreacji, Miejski Zarząd Dróg, Uniwersytet Trzeciego Wieku. Jubileusz ten patronatem honorowym objął biskup diecezji zamojsko-lubaczowskiej Marian Rojek, zaś patronat medialny sprawują: Telewizja Polska Oddział w Lublinie, Radio Lublin, Katolickie Radio Zamość, „Niedziela Zamojsko-Lubaczowska”, „Tygodnik Zamojski”, „Kronika Tygodnia” i „Rewizje Tomaszowskie”.

Reklama

Aktywnie

W rocznicę przyjęcia chrztu przez Mieszka I, czyli 14 kwietnia br., uroczystości składać się będą z wielu wydarzeń mających na celu upamiętnienie tego niezwykle ważnego dla narodu polskiego faktu historycznego i religijnego. Program obchodów wraz z opisem poszczególnych działań przedstawia się następująco: Msza św. w sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Tomaszowie Lubelskim; „Bieg 1050” – 1050 uczniów z tomaszowskich szkół podstawowych i gimnazjów przebiegnie ulicami miasta dystans 1050 m (trasa: Urząd Miasta – Ośrodek Sportu i Rekreacji „Tomasovia”). Po pokonaniu dystansu uczniowie na płycie stadionu, trzymając w rękach białe i czerwone karty, utworzą napis „966”; odsłonięcie „Stopni Historii” – w Szkole Podstawowej nr 2 im. Marszałka Józefa Piłsudskiego nastąpi uroczyste odsłonięcie wyremontowanych schodów, na których umieszczone zostaną najważniejsze daty związane z historią Polski. Pierwszy stopień odnosi się do daty przyjęcia chrześcijaństwa w Polsce; zamknięcie tzw. kapsuły czasu. Kapsuła umieszczona zostanie w centrum rynku miejskiego, w ziemi, i zasłonięta będzie ozdobną płytą z brązu na poziomie kostki brukowej. Na płycie odlane zostaną elementy związane z rocznicą Chrztu oraz planowaną datą otwarcia kapsuły – 14 kwietnia 2066 r. – czyli w 1100. rocznicę Chrztu Polski. W „kapsule czasu” umieszczone zostaną: monografia miasta, przywilej lokacyjny, materiały promocyjne miasta i powiatu, księga z podpisami mieszkańców miasta i powiatu oraz odręczne listy pisane przez osoby zajmujące różne funkcje publiczne do swoich odpowiedników na tych samych stanowiskach za 50 lat. Wśród listów znajdować się będzie także list Księdza Biskupa do wiernych parafii z terenu miasta Tomaszowa Lubelskiego; „Chrzest Mieszka I i jego znaczenie dla dziejów Polski” – wykład prof. dr. hab. Ryszarda Szczygła z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie wygłoszony w sali reprezentacyjnej dawnego Sejmiku Powiatowego.

Jak wspomniano wcześniej, jednym z elementów, które znajdą się w „kapsule czasu”, jest księga z podpisami mieszkańców miasta i powiatu. Nazwano ją: „Księga własnoręcznych podpisów mieszkańców miasta i powiatu złożonych w 1050. rocznicę Chrztu Polski”. I właśnie już od 13 marca br., poczynając od kościoła pw. Świętego Ojca Pio, mieszkańcy mogą dokonywać w niej własnoręcznych wpisów.

Konkursowo

Kolejne przedsięwzięcia związane są z działaniami skierowanymi do uczniów szkół podstawowych i gimnazjów. Dla najmłodszych, czyli uczniów klas I-III szkół podstawowych z terenu całego powiatu, zostanie przeprowadzony konkurs plastyczny, który tematycznie obejmie 3 wydarzenia – Chrzest Polski, misję św. Wojciecha i zjazd gnieźnieński. Wybrane prace konkursowe będą prezentowane w pomieszczeniach Miejskiej Biblioteki Publicznej. Dla uczniów klas IV-VI szkół podstawowych i uczniów gimnazjów zorganizowany zostanie konkurs historyczny „Początki chrześcijaństwa na ziemiach polskich”. Uczniowie Gimnazjum nr 1 im. Orląt Lwowskich wraz z opiekunem przy współpracy z parafią pw. św. Józefa i UTW przygotują natomiast słuchowisko radiowe „Jak to z Chrztem Polski było?”, które prezentowane będzie na antenie Katolickiego Radia Zamość. Wystawa prac plastycznych oraz słuchowisko radiowe odbędą się 25 maja br. W ten dzień przypada 1024. rocznica śmierci księcia Mieszka I oraz 395. rocznica nadania przywileju lokacyjnego miastu Tomaszów przez Tomasza Zamoyskiego.

Ostatnie planowane działania powiązane zostały ze Światowymi Dniami Młodzieży, które w diecezji zamojsko-lubaczowskiej obchodzone będą w dniach 20-25 lipca. Niedziela 24 lipca określona została jako Dzień dla Rodzin. Po Mszy św. celebrowanej w sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej zostanie odsłonięta pierwsza tzw. kolumna pamięci, poświęcona osobie Mieszka I i przyjęciu przez niego sakramentu chrztu. Wieczorem zaś w amfiteatrze w parku miejskim prezentowane będzie widowisko słowno-muzyczne „Początki Polski”, poświęcone zaślubinom Mieszka I z Dobrawą, przyjęciu chrztu przez Mieszka I, przybyciu do Polski Jordana, życiu św. Wojciecha, jego tragicznej misji do Prus i kanonizacji oraz zjazdowi gnieźnieńskiemu. W widowisku weźmie udział ok. 50 muzyków Orkiestry Symfonicznej im. K. Namysłowskiego w Zamościu. Cykl wydarzeń zakończy konferencja podsumowująca realizację projektu we wrześniu.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dobrawa – Matka Chrzestna Polaków

2019-04-14 12:00

[ TEMATY ]

historia

Chrzest Polski

pl.wikipedia.org

Dobrawa

„Dobrawa była córką księcia Bolesława Srogiego, a jednocześnie prawnuczką św. Ludmiły, bratanicą św. Wacława, siostrą Bolesława Pobożnego, późniejszego władcy Czech. Taka genealogia niewątpliwe zaważyła na osobowości księżniczki, a przez to przygotowała ją do roli Matki Chrzestnej Polaków” – mówi historyk Kościoła ks. dr Łukasz Krucki z Gniezna.

Ks. dr Łukasz Krucki: – Dąbrówka, a może jednak lepiej Dobrawa, była kobietą, o której, jak na czasy średniowiecza, zachowało się stosunkowo dużo wiadomości. Chociaż nie potrafimy podać dokładnej daty jej urodzenia, to jednak wiemy, że pochodziła z czeskiego rodu książęcego Przemyślidów, władającego Czechami od końca IX w. Była córką księcia Bolesława Srogiego, a jednocześnie prawnuczką św. Ludmiły, bratanicą św. Wacława, siostrą Bolesława Pobożnego, późniejszego władcy Czech, Strachkwasa-Christiana, zakonnika w klasztorze św. Emmerama w Ratyzbonie, następnie biskupa elekta praskiego mającego objąć stolicę biskupią po św. Wojciechu oraz Mlady-Marii, początkowo mniszki w Rzymie, później opatki klasztoru Benedyktynek przy kościele św. Jerzego na praskich Hradczanach. Taka genealogia niewątpliwe zaważyła na osobowości księżniczki, a przez to przygotowała ją do roli „Matki Chrzestnej Polaków”. Zaowocowała również koneksjami, które wraz z książęcym małżonkiem potrafiła umiejętnie spożytkować w celach chrystianizacyjnych państwa Polan. To dowodzi konsekwencji działania księżniczki, której polska tradycja przydała wiele imion: Dobrawa, Dubrowka, Dobrawka, Dąbrówka…

KAI: Skąd ta różnorodność imion?

– Najprościej można stwierdzić, że jest to wynik odmiennych zapisów kronikarskich. W różnych okresach dziejopisowie w rozmaity sposób zapisywali jej imię. Praktyka ta niosła jednak ze sobą niejednoznaczne odniesienia etymologiczne. O ile imię Dąbrówki należałoby wywodzić od dąbrowy, czyli boru dębowego, o tyle miano Dobrawki czy też Dobrawy od określenia „dobra”, a więc „życzliwa”. Za tą ostatnią wersją przemawiają zresztą fragmenty kroniki Thietmara, który właśnie w ten sposób tłumaczy znaczenie słowiańskiego imienia pierwszej chrześcijańskiej żony Mieszka I.

- Małżeństwo z Mieszkiem podyktowane było względami politycznymi. Chodziło o wprowadzenie młodego państwa polskiego na szersze europejskie wody, ale także o zyskanie możnego sojusznika…

– Niewątpliwie był to czynnik istotny. Poprzez zawarcie małżeństwa z Dobrawą Mieszko zyskiwał pomoc militarną Czechów potrzebną w czasie walk z niemieckim margrabią Wichmanem oraz jego sojusznikami, Wieletami. Polański książę zapewnił również bezpieczeństwo swojemu księstwu od południa. Pamiętać jednak należy, że oprócz czynników politycznych i militarnych Mieszko zyskiwał coś jeszcze. Wsparcie w dziele chrystianizacyjnym. To z Czech przyszli do Polski pierwsi misjonarze. Pamiątką tego do dziś pozostaje chociażby słownictwo kościelne w znacznej mierze zaczerpnięte od naszych południowych sąsiadów np. kościół czy ksiądz. Zatem te owoce kontaktów z Czechami okazały się o wiele trwalsze niż chwilowy sojusz militarny.

– Czy wiadomo, jak wyglądało przybycie Dobrawy do nowej ojczyzny?

– Najstarszy zapis rocznikarski odnoszący się do naszych dziejów, a zawarty w „Roczniku kapitulnym krakowskim” (tzw. dawnym) stwierdza, że w 965 r.: „Dubrouka ad Mesconem venit”, czyli „Dobrawa przybywa do Mieszka”. Niestety, tylko tyle. Niemniej fakt przybycia czeskiej księżniczki do kraju Polan u potomnych wzbudzał wiele emocji i zaciekawienia. Nic zatem dziwnego, że Jan Długosz, piszący w drugiej połowie XV w., w swoich „Rocznikach czyli kronikach sławnego Królestwa Polskiego” pokusił się, aby starannie ten moment przedstawić. Wykorzystując fantazję, jak i niekwestionowany talent literacki, skreślił we wspomnianym dziele następujące słowa: „Dziewicę Dąbrówkę odprowadziło wraz ze swatami księcia Mieczysława wielu możnych i rycerzy czeskich wielkim kosztem i wielką okazałością; wiozła ze sobą posag i wyprawę rzadkie i niepospolite, aby były równe i godne zarówno teścia, jak i zięcia; wyszli naprzeciw niej książę Mieszko ze swoimi baronami i dostojnikami polskimi, jako też wszystkie stany i wjazd jej przyjęto wspaniale i z dostojną czcią; dla uczczenia jej przybyły do Gniezna z rozkazu księcia najdostojniejsze matrony i dziewice polskie, przystrojone w klejnoty, złoto, srebro i inne ozdoby […]” (Księga II, do 1038, Warszawa 1962, s. 242). Taki tryumfalny wjazd Dobrawy chyba na długo pozostał w świadomości Polaków.

– Jakie Gniezno zobaczyła? Może spróbujmy to sobie wyobrazić?

– W czasie gdy Dobrawa przybyła do Mieszka państwo Polan przechodziło transformację organizacyjną. Kośćcem polańskiej państwowości stawały się grody wznoszone w Wielkopolsce: Gniezno, Poznań, Ostrów Lednicki, Grzybowo i Giecz. Wśród wspomnianych szczególna rola przypadła Gnieznu, najlepiej ufortyfikowanemu, pełniącemu do połowy lat 60. X w. rolę głównego sanktuarium pogańskich Polan. Sytuacja zmieniała się po 966 r., gdy Mieszko przyjął chrzest. Wówczas pogański gród należało „schrystianizować”. W tym celu podjęto zakrojone na szeroką skalę prace budowlane, które szybko przekształciły pierwotny gród wzniesiony ok. 940 r. w potężny ośrodek obejmujący dodatkowy człon z częścią „sakralną”, a więc zabudowaniami kościelnymi, w tym pierwotną rotundą, na fundamencie której później wznoszono kolejne kościoły katedralne archidiecezji gnieźnieńskiej. Sam gród gnieźnieński ulokowany na Wzgórzu Lecha, otoczony jeziorami i bagnami, stanowił miejsce bezpieczne, które z czasem jeszcze bardziej rozbudowywano oraz dodatkowo fortyfikowano wysokimi wałami sięgającymi nawet 12 metrów, co w tym czasie czyniło z Gniezna gród nie do zdobycia.

– Po ślubie słuch o Dobrawie jakby zanika. Wiemy, że urodziła dwójkę dzieci. Co jeszcze wiadomo?

- – Małżeństwo Mieszka i Dobrawy trwało 12 lat. Zawarte w 965 r. przetrwało do śmierci Dobrawy, czyli do 977 r. W tym czasie na świat przyszła dwójka dzieci książęcej pary – Bolesław zwany Chrobrym, który objął po ojcu tron i w 1025 r., tuż przed śmiercią, został koronowany na pierwszego króla Polski oraz Świętosława-Sygryda, także nosząca koronę i to aż dwóch państw skandynawskich, Szwecji i Danii. Co zaś się tyczy samego związku Mieszka i Dobrawy to rzeczywiście niewiele wiadomo. Niemniej trwanie tego stadła małżeńskiego przypadło na czas bogaty w wydarzenia polityczne i kościelne: powstanie biskupstwa w Poznaniu, walki z Wichmanem, później z Hodonem, zakończone przyłączeniem Pomorza Zachodniego do Polski, działania Mieszka podejmowane na rzecz wzmocnienia opozycji antycesarskiej w Rzeszy, czy też układy sojusznicze zawierane ze Szwedami i Duńczykami. Można przypuszczać, że we wspomnianych przedsięwzięciach Dobrawa nie tylko stała przy mężu, ale również go wspierała.

– W prezbiterium katedry gnieźnieńskiej znajduje się płyta upamiętniająca Matkę Chrzestną Polski. Ignacy Kraszewski twierdził, że właśnie na Wzgórzu Lecha została pochowana. Faktycznie jednak nie znamy ani daty śmierci Dąbrówki, ani miejsca jej pochówku.

– Wspomniana przez Panią płyta jest wyrazem tradycji, o której jeszcze wcześniej aniżeli Kraszewski wspominał Edward Raczyński w dziele „Wspomnienie Wielkopolski”. Dziś trudno określić czy jest to miejsce pochówku księżnej zmarłej w 977 r., czy też nie. Wśród historyków toczą się dyskusje na ten temat. Obok Gniezna wysuwany jest też Poznań, w którym później złożono doczesne szczątki jej męża i syna. W Gnieźnie niewątpliwie pozostała żywa pamięć o „Matce Chrzestnej Polaków”, która nie zmarnowała żadnej możliwości, by pozyskać młode państwo polskie dla Chrystusa i Jego Ewangelii.

– Dziękuję za rozmowę

CZYTAJ DALEJ

Dosyć obrażania papieża Franciszka przez katolików

2020-01-22 07:41

[ TEMATY ]

apel

Franciszek

Grzegorz Gałązka

„Dosyć obrażania papieża Franciszka ze strony katolików” – zaapelował w swoim wpisie internetowym ks. dr Przemysław Sawa, ewangelizator i przełożony Szkoły Ewangelizacji Cyryl i Metody w Bielsku-Białej. Misjonarz miłosierdzia wezwał jednocześnie krytyków Ojca Świętego, „aby się nawrócili i przestali czynić zamęt”.

Jak zaznaczył w swoim facebookowym tekście wykładowca na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego, papież Franciszek jest człowiekiem Jezusa, modlitwy, Bożego Słowa i rozeznawania.

„Nie boi się stawiać trudnych spraw. Widzę w nim ewangelizatora, który szuka sposobu, aby zanieść Ewangelię współczesnemu człowiekowi. Widzę pasterza, który chce, aby wielu ludzi wróciło do sakramentów, do Pana, do Kościoła. Ojciec Święty Franciszek - skromny, naturalny, odważny” – zauważył duszpasterz i wskazał, że papież ten jest dla niego „wzorem człowieka kochającego Jezusa, bliźniego i Kościół”.

Wykładowca akademicki podkreślił, że nauczanie Franciszka wyrasta z niezgody na „ziemską wielkość Kościoła, butę wierzących, konserwowanie przestarzałych form, które już dziś życia nie dają”. „Jest natomiast zgoda na Jezusa, Ewangelię i prawdziwą miłość. Nie ma to nic wspólnego z liberalizmem, ale jest naśladowaniem gestu Chrystusa.

Nie rozumieją tego w Kościele ci, którzy widzą Ewangelię tylko przez pryzmat Tradycji i przeszłości. Oczywiście, Tradycja Kościoła jest ważna, ale tradycje, dotychczasowe rozwiązania, a nawet poglądy, niejednokrotnie także w zakresie teologii, mogą się zmieniać, a często muszą się zmieniać” – stwierdził kapłan diecezji bielsko-żywieckiej.

W opinii rekolekcjonisty, papież denerwuje tych, którzy marzą o wielkości Kościoła, żyją resentymentem przeszłości i iluzją. „Oni nie czytali Biblii, wiarę znali tylko z kazań, a mszy słuchali, choć nie rozumieli, zamiast uczestniczyć aktywnie, jak to było w starożytności i do czego na szczęście wrócił Sobór Watykański II oraz reforma liturgiczna za św. Pawła VI” – dodał i zwrócił uwagę, że drogą do odrodzenia wiary nie jest powrót do „starego Kościoła”, ale „przyjęcie Jezusa jako Pana, codzienne karmienie się Słowem Bożym, radość z celebracji Eucharystii, która nie tylko jest ofiarą, ale także ucztą, radość z ewangelizowania, doświadczenie żywej wspólnoty chrześcijan oraz wychodzenie na peryferie”.

„To jest Ewangelia. I tylko taki Kościół, widzący Piotra w biskupie Rzymu i apostoła w biskupie diecezjalnym może dać świadectwo tego, że Jezus żyje i warto z Nim być. Przy jednoczesnym otwarciu na współpracę z chrześcijanami niekatolikami, którzy też żyją z Jezusem” – wezwał, podając przykłady osób dopatrujących się zamętu w Kościele, oskarżających papieża o herezję.Ks. Sawa zachęcił do podjęcia modlitwy do Ducha Świętego za papieża oraz ofiarowania za Franciszka jednego wyrzeczenia w tygodniu.

„Dosyć obrażania papieża ze strony katolików. Wzywam tych wszystkich występujących przeciwko papieżowi, aby się nawrócili i przestali czynić zamęt” – powtórzył. Zarazem zaprosił, także chrześcijan z innych denominacji, do dania „wspólnego świadectwa miłości do Jezusa i Kościoła”.„A czytając różne teksty i oglądając nagrania, w których znieważa się Ojca Świętego oraz dokonuje się apoteozy przeszłości, dawajmy jasne świadectwo naszego przywiązania do Ewangelii, Kościoła i Franciszka. Tego Kościół potrzebuje” – zakończył ewangelizator.

CZYTAJ DALEJ

Zduńska Wola: Spotkanie odpowiedzialnych Domowego Kościoła

2020-01-26 09:04

[ TEMATY ]

oaza

W Centrum Rekolekcyjno-Konferencyjnym Świętego Alojzego Orione w Zduńskiej Woli w odbyło się spotkanie odpowiedzialnych Domowego Kościoła, gałęzi rodzinnej Ruchu Światło-Życie. Wydarzeniu przewodniczyli małżonkowie odpowiedzialni za wspólnotę Katarzyna i Paweł Maciejewscy. W spotkaniu uczestniczył delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Ruchu Światło-Życie bp Krzysztof Włodarczyk, a także moderator generalny Ruchu Światło-Życie ks. Marek Sędek, moderator krajowy Domowego Kościoła ks. Krzysztof Łapiński oraz moderatorzy diecezjalni Domowego Kościoła.

Do Zduńskiej Woli przyjechały małżeństwa odpowiedzialne za Domowy Kościół w diecezjach w Polsce, członkowie kręgu centralnego koordynującego działania Domowego Kościoła, a także małżeństwa odpowiedzialne za kontakt z rodzinami formującymi się w kręgach Domowego Kościoła poza granicami Polski. W spotkaniu uczestniczyło również małżeństwo formujące się w Domowym Kościele na Litwie, które przyjechało do Zduńskiej Woli razem ze swoim księdzem moderatorem.

Tego rodzaju zgromadzenia odbywają się dwa razy w roku, we wrześniu i w styczniu, a ich celem jest m.in. rozpoznawanie znaków czasu, budowanie jedności oraz troska o zachowanie charyzmatu w Ruchu, a także tworzenie relacji między odpowiedzialnymi za Domowy Kościół w różnych miejscach Polski. Tym razem odpowiedzialni za Domowy Kościół zastanawiali się nad zasadami organizowania rekolekcji tematycznych oraz ich miejscem i rolą w formacji małżonków. Do pracy wykorzystano metodę ewangelicznej rewizji życia opartej na schemacie: widzieć – osądzić – działać.

Spotkanie w Zduńskiej Woli, w mieście narodzin św. Maksymiliana Kolbego dla osób zaangażowanych w formację Domowego Kościoła jest także przypomnieniem, że założyciel Ruchu czcigodny sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki (1921-1987) w swojej działalności inspirował się życiem tego świętego franciszkanina, w szczególności poprzez podkreślenie roli Niepokalanej i zawierzenie jej całego Ruchu Światło-Życie. W czasie spotkania uczestnicy mogli odwiedzić bazylikę będącą miejscem chrztu św. Maksymiliana.

Domowy Kościół łączy w sobie charyzmaty Ruchu Światło-Życie i międzynarodowego ruchu małżeństw katolickich Equipes Notre-Dame. Przez swoją formację pomaga rodzinom stawać się środowiskiem przekazywania wiary, uczy małżonków jak razem dążyć do świętości, pomaga czerpać z łaski sakramentu małżeństwa. Liczba kręgów Domowego Kościoła w Polsce przekracza 4 500, a formuje się w nich ok. 23 tys. małżeństw, ponadto poza granicami Polski funkcjonuje przeszło pół tysiąca kręgów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję