Sobota, 6 czerwiec. Dzień Powszedni albo wspomnienie Najświętszej Maryi Panny w sobotę albo wspomnienie św. Norberta, biskupa.

• 2 Tm 4,1-8 • Ps 71 • Mk 12, 38-44

Jezus, nauczając rzesze, mówił: «Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok». Potem, usiadłszy naprzeciw skarbony, przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz. Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała na swe utrzymanie».

Jak często widzimy siebie w dzisiejszej przypowieści? Tak wiele w nas jest ukrytego, że często sami siebie zaskakujemy. Uczeni w Piśmie i faryzeusze czyhają na Jezusa, zastawiają różne pułapki, aby Go w nie wciągnąć. Chcą Go oczernić przed ludem, ogłosić podejrzanym i niebezpiecznym. Chcą pokazać się jako obrońcy Pisma i Bożego prawa. Jezus dostrzega ich intencje i zamiary, dlatego mówi do ludu: „Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy” (Mk 12, 38-40). Dobrze jest w duchu dzisiejszej Ewangelii spojrzeć na swoje życie. Ile jest w nas faryzeizmu, obłudy, nieprawdy? Ile w naszym codziennym życiu jest pustych uczynków, za które jednocześnie innych oskarżamy i krytykujemy? Drugą przypowieścią, z której Jezus korzysta w dzisiejszej Ewangelii, jest ta o ubogiej wdowie. W pokorze swojego serca daje ona to, co ma najlepszego, daje swoją miłość: „Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie” (Mk 12, 44). Czy moje serce jest wolne, aby dawać i działać? Jezus najlepiej pokazał nam, co to znaczy ofiarować siebie za drugiego. Czy jestem gotowy pójść za Jego przykładem i skorzystać z Jego wezwania?

M.Z.

ROZWAŻANIA NA ROK 2026 JUŻ DO KUPIENIA W NASZEJ KSIĘGARNI!: "Żyć Ewangelią 2026".