Ostatni rozdział Ozeasza ma ton modlitwy prowadzącej do nawrócenia. Pan mówi: „Wróć, Izraelu”. Hebrajskie szûb oznacza powrót całym życiem. To zwrot całej drogi życia. Zdumiewa polecenie: „Weźcie ze sobą słowa”. Prorok prowadzi lud od samego obrzędu ku wyznaniu prawdy. Wersja hebrajska mówi też o „cielcach naszych warg”. Modlitwa skruchy staje się ofiarą. Izrael ma odciąć się od Asyrii, koni oraz dzieł własnych rąk. Wszystkie te obrazy oznaczają fałszywe zabezpieczenia polityczne, militarne oraz religijne. U Boga sierota znajduje miłosierdzie. To zdanie odsłania serce całej perykopy. Bóg daje schronienie temu, kto nie ma obrońcy. Odpowiedź Pana przybiera postać obietnicy uzdrowienia odstępstwa. Czasownik rāfā’ mówi o leczeniu prawdziwym. Bóg nie tylko daruje winę. Leczy źródło choroby. „Pokocham ich dobrowolnie” oznacza miłość darmową, wypływającą z samego Boga. Kolejne obrazy z przyrody rozwijają skutki łaski. Pan staje się jak rosa. W klimacie Palestyny rosa miała wielkie znaczenie dla wzrostu roślin. Izrael zakwitnie. Zapuści korzenie. Rozwinie gałęzie. Da woń. Wyda owoc. Na końcu Bóg porównuje siebie do zielonego cyprysu i dodaje, że od Niego pochodzi owoc ludu. W ten sposób kończy się cała księga. Źródło życia leży w Panu. Dobra nowina jest przejrzysta. Nawrócenie nie kończy się pustką. Kończy się uzdrowieniem, płodnością oraz pokojem.
Jezus posyła uczniów bez złudzeń. „Oto was posyłam jak owce między wilki”. Misja to wejście w świat, który potrafi odrzucić słowo. Dlatego Pan łączy dwie cnoty. Uczeń ma być roztropny jak wąż oraz prosty jak gołąb. Wąż oznacza czujność. Gołąb oznacza niewinność. Obie postawy są konieczne. Sama ostrożność łatwo przechodzi w spryt. Sama prostota bez roztropności naraża na łatwe zranienie. Jezus daje uczniom mądrość drogi. Następne wersety wymieniają sądy, synagogi, namiestników oraz królów. Ewangelia dotknie zarówno przestrzeni religijnej, jak i politycznej. Prześladowanie nie będzie znakiem porażki misji. Stanie się miejscem świadectwa. Pan obiecuje także pomoc Ducha Ojca. Uczeń nie ma ulec lękowi o własną mowę. W godzinie próby słowo zostanie dane. To przedłużenie historii proroków, którym Bóg wkładał słowo w usta. Ból dotknie nawet domu. Więzi rodzinne mogą zostać rozcięte przez decyzję wiary. Jezus nie ukrywa ceny uczniostwa. Dodaje jednak wezwanie do wytrwania. Ocalenie jest związane z wiernością do końca. Nakaz przejścia do innego miasta uczy trzeźwości. Uczeń nie ma wystawiać się na śmierć bez potrzeby. Ma strzec życia dla dalszej misji. Ostatnie zdanie o miastach Izraela oraz przyjściu Syna Człowieczego zachowuje napięcie oczekiwania. Kościół żyje w dynamice drogi. Dobra nowina pozostaje pośród zapowiedzi prób. Duch Ojca mówi w uczniach. Chrystus zna drogę swego Kościoła. Czas należy do Niego.
„Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko”. Prorok mówi, że łaska ma swoją godzinę, a serce ludzkie swoje okna, które umieją się zamykać. Nawrócenie jest sprawą „teraz”, póki wołanie jeszcze w nas brzmi. Prawnik zna dobrze tę logikę z własnego podwórka. Istnieje tempus utile, czas użyteczny, w którym można skutecznie dochodzić swego prawa (por. kan. 201 § 2). Izajaszowe „dopóki jest blisko” to tempus utile zbawienia. Różnica polega na tym, że tu wierzycielem spóźnionych pozostaje Miłosierny. Treścią wezwania jest porzucenie drogi i zamysłów: „niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania”. Nawrócenie sięga głębiej niż korekta czynów. Dotyka sposobu myślenia. Obietnica jest bez zastrzeżeń: Pan „się zmiłuje”, bo Bóg nasz jest „hojny w przebaczaniu” (Wulgata: multus ad ignoscendum). Przebaczenie jest Jego stylem. Ostatnie wersety uzasadniają tę hojność w sposób, który zawstydza wszystkie ludzkie rachuby: „myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami… jak niebiosa górują nad ziemią, tak drogi moje nad waszymi drogami”. To zdanie jest kluczem do dzisiejszej Ewangelii. Kto zmierzy Boga własną miarą słuszności, ten zgorszy się Jego dobrocią. Izajasz uczy pokory poznawczej. Bóg pozostaje większy od naszych systemów, także od naszych systemów sprawiedliwości.
„To ja, tata. Nic pilnego. Chciałem tylko usłyszeć twój głos”. Syn odsłuchał te wiadomości dopiero po śmierci ojca. Wcześniej zostawiał je na później. Co sprawia, że tak łatwo znajdujemy czas na pilne sprawy, a tak trudno na kogoś, kto po prostu chce z nami być?
W Ewangelii o uczcie weselnej jest coś, co nie daje mi spokoju. Zaproszeni odmawiają przyjścia, a niektórzy zabijają posłańców. Dlaczego zaproszenie do radości wywołuje aż taki sprzeciw? Czy czasem najbardziej boimy się spotkania, podczas którego moglibyśmy zobaczyć prawdę o sobie?
Kard. Konrad Krajewski modlił się z księżmi w Domu Emerytów
Choćbym przechodził przez Ciemną Dolinę, to On mnie przeprowadzi, On jest ze mną! – te słowa Psalmu 23 towarzyszyły kard. Konradowi Krajewskiemu podczas porannej Mszy Świętej w kaplicy Domu Księży Emerytów w Łodzi. Metropolita łódzki odwiedził kapłanów, którzy po latach posługi duszpasterskiej odpoczywają w domu utworzonym z myślą o ich potrzebach.
Kard. Krajewski, wyjaśniając motywy swojej wizyty, nawiązał do słów Psalmu 23, ukazującego Boga jako Dobrego Pasterza, który prowadzi człowieka, pokrzepia jego duszę i towarzyszy mu nawet w najtrudniejszych chwilach życia. – Sprowokowany trochę tym psalmem, który mówi, że dobry pasterz prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, orzeźwia moją duszę i wiedzie po właściwych ścieżkach, postanowiłem odwiedzić właśnie księży – powiedział metropolita łódzki.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
