Centralnym wydarzeniem będzie Msza Święta sprawowana o godz. 10.30 przy Bloku Śmierci na terenie Miejsca Pamięci i Muzeum Auschwitz-Birkenau pod przewodnictwem ks. kard. Kazimierza Nycza z Warszawy. Przed Eucharystią, ok. godz. 10.00, pątnicy i delegacje złożą kwiaty na placu apelowym, przy Ścianie Śmierci oraz w celi śmierci św. Maksymiliana Marii Kolbego w bloku 11.
Obchody rozpoczną się już o godz. 8.00 w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach nabożeństwem „Transitus”, upamiętniającym przejście Świętego do domu Ojca. Następnie uczestnicy przejadą pod Bramę Śmierci w Birkenau w Brzezince, skąd wyruszą pieszą pielgrzymką do byłego niemieckiego obozu Auschwitz I w Oświęcimiu. Równocześnie z parafii św. Maksymiliana Męczennika w Oświęcimiu wyjdzie druga piesza pielgrzymka.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
o. Jan Maria Szewek OFMConv
Cela śmierci św. Maksymiliana
Bezpośrednim przygotowaniem do rocznicowych obchodów będzie Triduum, które odbędzie się w dniach 11–13 sierpnia w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach. Każdego dnia wierni będą uczestniczyć w Eucharystii z okolicznościową homilią. Program obejmuje również zwiedzanie ekspozycji „Klisze pamięci. Labirynty”, projekcję filmu „Kolbe VR”, a w wigilię uroczystości całodzienną adorację Najświętszego Sakramentu i nabożeństwo.
Św. Maksymilian Maria Kolbe pozostaje jednym z najjaśniejszych świadków zwycięstwa miłości nad nienawiścią. Rocznica jego śmierci jest nie tylko okazją do modlitwy i pamięci, ale także zaproszeniem do refleksji nad godnością człowieka, odpowiedzialnością za drugiego oraz odwagą w dawaniu świadectwa Ewangelii we współczesnym świecie
– podkreślają organizatorzy uroczystości.
Organizatorami obchodów są Diecezja Bielsko-Żywiecka, Miejsce Pamięci i Muzeum Auschwitz-Birkenau, Centrum św. Maksymiliana w Harmężach oraz Parafia św. Maksymiliana Męczennika w Oświęcimiu.
Św. Maksymilian Maria Kolbe, franciszkanin konwentualny, został uwięziony w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz w maju 1941 roku. Pod koniec lipca dobrowolnie zgłosił się na śmierć głodową w zamian za współwięźnia Franciszka Gajowniczka. Zmarł 14 sierpnia 1941 roku w celi śmierci bloku 11, dobity zastrzykiem z trucizną. Jego heroiczna ofiara stała się symbolem bezinteresownej miłości bliźniego i jednym z najbardziej poruszających świadectw człowieczeństwa w czasie II wojny światowej. W październiku 1982 roku został kanonizowany.
