Autor wskazał na reklamy instytucji kościelnych, m.in. wydawnictw, uczelni, towarzystw ubezpieczeniowych i fundacji, publikowane w medium krytycznie odnoszącym się do Kościoła i jego doktryny, m.in. w kwestii homoseksualizmu, jakim jest jego zdaniem „Religión Digital”. Zakwestionował także zasadność wydawania pieniędzy kościelnych na reklamę w medium o stosunkowo niewielkiej oglądalności. Powołując się na dane SimilarWeb za 2025 r., podał, że portal ten miał ok. 6,5 mln odwiedzin rocznie, podczas gdy - według przytoczonych przez niego danych - InfoVaticana notowała ponad 18,5 mln, InfoCatólica 16,5 mln, a Religión en Libertad ponad 12 mln.

W artykule zwrócono uwagę na obowiązek przejrzystego i gospodarnego zarządzania środkami należącymi do instytucji kościelnych. Autor argumentuje, że w przypadku reklamy internetowej możliwe jest porównywanie jej kosztów ze stawkami rynkowymi, m.in. za tysiąc wyświetleń (CPM). Jego zdaniem wydawanie pieniędzy na reklamę po cenach nieodpowiadających rzeczywistej wartości rynkowej wymaga uzasadnienia i przejrzystości.

Jako przykład wskazano sprawę towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych UMAS. Według artykułu jego członkowie mieli zwracać się o ujawnienie kwot przeznaczonych na reklamę, liczby wygenerowanych odwiedzin oraz efektywnego CPM, jednak nie otrzymali odpowiedzi.

Autor twierdzi również, że osoby zwracające uwagę na tego rodzaju praktyki spotykają się z presją i personalnymi atakami. Jako przykład wymienia ks. Delgado oraz przedstawicieli portalu InfoVaticana, którzy - jak zaznacza - wcześniej również krytykowali sposób wydawania pieniędzy przez instytucje kościelne.

W końcowej części artykułu portal InfoVaticana podkreśla swoją niezależność finansową, deklarując, że nie otrzymuje reklam od oficjalnych instytucji kościelnych. Zapewnia, że utrzymuje się z wpłat darczyńców i udziałowców, co - w jego ocenie - pozwala mu zachować niezależność redakcyjną.

Autor wyraził też wdzięczność księżom, którzy - podobnie jak ks. Delgado - zabierają głos w sprawach dotyczących funkcjonowania instytucji kościelnych, mimo że może się to wiązać z konsekwencjami w ich środowisku zawodowym i kościelnym.