Niedziela, 23 sierpnia. Dwudziesta Pierwsza Niedziela zwykła.

• Iz 22, 19-23 • Ps 138 • Rz 11, 33-36 • Mt 16, 13-20

Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?» A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego». Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie». Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem.

„A ty za kogo mnie uważasz?” Jak byśmy odpowiedzieli? Jezus pyta uczniów o opinie ludu, a potem o ich własne zdanie. Piotr odpowiada w imieniu wszystkich: za Mesjasza. Tym razem Piotr posłuchał Ducha Świętego. Otrzymał błogosławieństwo, specjalną misję, która została przez niego przekazana wszystkim apostołom – odpuszczenie grzechów. Jaki jest mój szczery stosunek do Jezusa? Czy zwracam się do Niego tylko wtedy, gdy mam kłopoty? Czy kiedykolwiek doświadczyłem Bożego natchnienia w duszy? Jak często Go zaniedbywałem? Bóg chce prowadzić moje życie, tak jak prowadził apostołów. Muszę Mu po prostu szczerze zaufać i na to pozwolić.

D.L.