Spotkanie duszpasterzy powołanych do pracy ze środowiskami Laudato Si w poszczególnych diecezjach
To jest coroczne spotkanie duszpasterzy powołanych w poszczególnych diecezjach, okazja do wspólnej modlitwy, do rozmów i prezentacji, które mają służyć także rozwojowi troski o środowiska Laudato Si w naszych wspólnotach diecezjalnych i parafialnych
- powiedział bp Tadeusz Lityński.
Jednym z praktycznych tematów rozmów jest sposób lepszego zorganizowania współpracy między środowiskami działającymi w różnych diecezjach i parafiach. Bp Lityński zaznaczył, że kwestie organizacyjne są tylko jednym z elementów znacznie szerszej pracy duszpasterskiej.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Są także modlitwa, duszpasterstwo, materiały pomocnicze dla grup parafialnych
- mówił biskup, wskazując również na potrzebę podejmowania zagadnień związanych z funkcjonowaniem środowisk chrześcijańskich oraz ochroną środowiska.
Ważnym punktem spotkania było wystąpienie ks. dr. Andrzeja Lubowickiego, założyciela Nadbużańskiego Ośrodka Edukacji Ekologicznej i uczestnika konferencji CCEE, zatytułowane „Od Castel Gandolfo do Broku”. Duchowny przedstawił najważniejsze wnioski płynące z europejskiej refleksji Kościoła nad troską o stworzenie.
Jednym z przywołanych w Broku wniosków było stwierdzenie, że
nawrócenie ekologiczne nie jest opcją, lecz istotną częścią bycia uczniem Chrystusa.
Troska o stworzenie została przedstawiona jako element misji Kościoła, wymagający nie tylko osobistych wyborów, ale także nawrócenia wspólnot, dialogu i współpracy.
Ks. Lubowicki zwrócił też uwagę na potrzebę dowartościowania teologii stworzenia w duszpasterstwie. W prezentacji wskazano, że duszpasterstwo koncentrowało się dotąd przede wszystkim na odkupieniu, podczas gdy chrześcijańskie Credo mówi również o Bogu jako Stwórcy, a stworzenie przedstawia jako Jego dar powierzony człowiekowi.
Reklama
Wśród praktycznych wniosków dla duszpasterzy znalazło się zalecenie:
Mówić o stworzeniu językiem wiary, bez ideologii i bez polityki partyjnej.
Formacja ekologiczna ma w tym ujęciu obejmować m.in. rachunek sumienia, kontemplację przyrody i chrześcijańskie przeżywanie niedzieli. Podkreślono także znaczenie współpracy między duszpasterstwem, Caritas, ruchami i wspólnotami, szkołami oraz inicjatywami ekumenicznymi.
W podsumowaniu europejskich doświadczeń wskazano również, że troska o stworzenie powinna prowadzić od postawy panowania nad światem do odpowiedzialnej opieki nad nim, a od izolacji do wspólnoty. Podczas wcześniejszego spotkania CCEE w Castel Gandolfo przedstawiciele europejskich konferencji biskupich oraz organizacji zaangażowanych w ochronę stworzenia rozmawiali m.in. o współpracy kościelnej i ekologicznej konwersji.
Program spotkania w Broku łączy refleksję teologiczną z konkretnymi zagadnieniami. Duszpasterze rozmawiali z przedstawicielami samorządu i instytucji zajmujących się przyrodą o edukacji ekologicznej i możliwych polach współpracy. Podejmowano też kwestie odpowiedzialności za ochronę przyrody, pozyskiwania środków na działania ekologiczne oraz obecności tych tematów w mediach.
Szersze rozumienie ekologii obecne jest także w materiałach przygotowanych dla Parafialnych Wspólnot Laudato Si. Ich punktem odniesienia jest ekologia integralna, obejmująca nie tylko stosunek człowieka do przyrody, ale także jego relację z Bogiem, samym sobą, innymi ludźmi, rodziną i społeczeństwem.
Działalność duszpasterstwa ujmowana jest w trzech wymiarach: duchowym, naukowym i praktycznym. Obejmuje więc zarówno formację religijną i życie sakramentalne, jak i edukację, przygotowywanie świeckich liderów oraz konkretne działania na rzecz troski o stworzenie.
