Włoski komentator w analizie opublikowanej 12 października wskazuje, że obie nominacje były zaskakujące, ale wpisują się w dotychczasowy styl działania papieża. Leon XIV, wyświęcony na kapłana w 1982 r., należy do pokolenia, które nie uczestniczyło osobiście w sporach Soboru Watykańskiego II. Łączy przywiązanie do liturgii z doświadczeniem misyjnym i otwartością na nowe wyzwania Kościoła.

Viola: liturgia bez ideologii

Abp Vittorio Francesco Viola, franciszkanin i były sekretarz Dykasterii ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, był kojarzony z reformami liturgicznymi za pontyfikatu Franciszka i krytycznym podejściem do tradycyjnej Mszy św. Jednocześnie, jak podkreśla Gagliarducci, ceni on ścisłe przestrzeganie norm liturgicznych i dbałość o celebrację.

Wybór Violi może zatem świadczyć o podejściu Leona XIV, który nie opowiada się jednoznacznie po stronie tradycjonalistów ani progresistów. Papież dopuścił możliwość celebracji Mszy w rycie trydenckim, ale nie opowiedział się jednoznacznie za powrotem do liturgii sprzed reformy Pawła VI. Zdecydowanie zareagował również na zapowiedzi Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X dotyczące święceń biskupich bez zgody papieża.

Zdaniem autora nominacja Violi jest zaskakująca, ale nie całkowicie nieoczekiwana. Był on wcześniej wymieniany wśród kandydatów do godności kardynalskiej i kierowania Dykasterią Spraw Kanonizacyjnych.

Kard. Tagle na czele Kolegium Kardynalskiego

Drugą ważną decyzją jest wybór kard. Luisa Antonia Tagle’a na dziekana Kolegium Kardynalskiego. Wcześniej za najbardziej prawdopodobnego kandydata uważano kard. Pietro Parolina, sekretarza stanu Stolicy Apostolskiej, który przewodniczył konklawe w 2025 r.

Kard. Tagle, pochodzący z Filipin, przed objęciem kierownictwa Dykasterii ds. Ewangelizacji był m.in. arcybiskupem Manili i przewodniczącym Caritas Internationalis. Jego nominacja podkreśla znaczenie doświadczenia misyjnego i perspektywy Kościoła na globalnym Południu.

Gagliarducci zauważa, że kard. Tagle jest pierwszym dziekanem Kolegium Kardynalskiego pochodzącym z Azji. Jego nominacja odzwierciedla zmiany widoczne już podczas konklawe w 2025 r., gdy zmniejszyła się rola Kurii Rzymskiej, a język angielski stał się głównym językiem, jakim porozumiewali się purpuraci.

Nowa epoka, niekoniecznie progresywna

Według watykanisty obie nominacje wskazują na kształtowanie się nowego pokolenia przywódców Kościoła. Nie oznacza to jednak ani powrotu do tradycjonalizmu, ani automatycznego zwycięstwa nurtu progresywnego.

Leon XIV przywiązuje wagę do instytucji i jej symboli, ale zarazem ceni osobiste relacje oraz doświadczenia wykraczające poza rzymskie struktury kościelne. Przed papieżem stoją kolejne decyzje personalne w Kurii Rzymskiej, które pozwolą nam lepiej zrozumieć jego priorytety.

Jak podsumowuje Gagliarducci, zmiana pokoleniowa już się rozpoczęła. Jej ostateczny kierunek pozostaje jednak otwarty.