Ad Extra: Czego, zdaniem księdza arcybiskupa, młodzi pielgrzymi powinni doświadczyć w Korei i co zabrać ze sobą do swoich krajów? Co ich obecność może wnieść w życie Kościoła koreańskiego?
Abp Peter Chung Soon-taick: Mam nadzieję, że uczestnicy ŚDM odkryją przede wszystkim dwie ważne wartości. Pierwszą jest wzajemny szacunek i miłość między duchowieństwem a wiernymi świeckimi. Nasz Kościół został założony przez świeckich około 240 lat temu. Kilka lat później jego członkowie zrozumieli, jak ważna i niezastąpiona jest posługa kapłanów.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
W pierwszym stuleciu historii Kościoła w Korei dochodziło do krwawych prześladowań. Świeccy starali się chronić kapłanów, niekiedy nawet podając się za nich. Byli aresztowani, torturowani i zabijani, aby ocalić duchownych. Z kolei kapłani pragnęli chronić wiernych, dlatego sami oddawali się w ręce władz, godząc się na aresztowanie i męczeńską śmierć, by nie ginęli kolejni świeccy. Ta wzajemna miłość i szacunek, szczególnie widoczne w czasach prześladowań, tworzą piękną a zarazem głęboko przejmującą historię. Chciałbym, aby młodzi pielgrzymi poznali tę więź, odkrywając dzieje Kościoła katolickiego w Korei.
Reklama
Drugim doświadczeniem będzie spotkanie z odmienną kulturą, językiem i historią. Mimo tych różnic młodzi ludzie z całego świata będą mogli spotkać tego samego Boga i tego samego Jezusa Chrystusa. Doświadczenie jedności w Bogu może ich głęboko poruszyć. Mam nadzieję, że zabiorą je ze sobą do swoich krajów.
Mam również trzecią nadzieję: że ŚDM pomogą społeczeństwu koreańskiemu bardziej otworzyć się na różnorodność kulturową. Do pięknych tradycji katolickiej pobożności należą procesje eucharystyczne oraz procesje z figurą Matki Bożej połączone z modlitwą różańcową, organizowane na ulicach podczas świąt maryjnych. Mam nadzieję, że po ŚDM społeczeństwo koreańskie będzie bardziej otwarte na takie formy pobożności, dzięki czemu staną się one naturalnym elementem przestrzeni publicznej.
Perspektywy pokoju na Półwyspie Koreańskim pozostają trudne. Jakie działania podejmuje miejscowy Kościół? Ksiądz arcybiskup jest przecież członkiem komisji episkopatu ds. pojednania.
- Przed drugim szczytem prezydenta Donalda Trumpa z przywódcą Korei Północnej Kim Dzong Unem, który odbył się w Hanoi w 2019 roku, Kościół katolicki w Korei Południowej, a zwłaszcza archidiecezja seulska, mógł przekazywać pomoc humanitarną na Północ za pośrednictwem organizacji międzynarodowych. Były wśród nich Czerwony Krzyż, Wspólnota Sant’Egidio oraz amerykańska Fundacja Eugene’a Bella. Dostarczaliśmy żywność, przede wszystkim ryż, a także leki, zwłaszcza przeciwgruźlicze.
Reklama
Szczyt zakończył się jednak bez porozumienia, a Korea Północna zablokowała kontakty z Południem. Od tego czasu nie możemy już przekazywać pomocy humanitarnej. W latach 2025 i 2026 archidiecezja seulska podejmowała próby nawiązania kontaktu z Północą. Za specjalnym zezwoleniem rządu Korei Południowej wielokrotnie wysyłaliśmy wiadomości pocztą elektroniczną, ale dotychczas nie otrzymaliśmy żadnej odpowiedzi.
Na razie nie możemy zrobić nic więcej. Uważnie śledzimy rozwój sytuacji międzynarodowej i mamy nadzieję na jak najszybsze wznowienie kontaktów. Jestem również administratorem apostolskim Pjongjangu, ale także w tej roli mogę obecnie jedynie obserwować sytuację i czekać na możliwość podjęcia dalszych działań.
Co Kościół koreański może ofiarować Kościołom w Azji i na świecie, a czego może się od nich nauczyć?
- Jeszcze w latach 60. i 70. XX wieku Kościół katolicki w Korei otrzymywał pomoc z zagranicy, szczególnie od misjonarzy i Kościołów europejskich. Potrzebowaliśmy zarówno ludzi do pracy duszpasterskiej, jak i wsparcia finansowego. Dziś, w XXI wieku, nasz kraj osiągnął znaczny rozwój gospodarczy. Możemy więc dzielić się tym, co posiadamy, z krajami potrzebującymi pomocy w Azji i innych częściach świata, zarówno wysyłając misjonarzy, jak i przekazując środki finansowe.
Na przykład archidiecezja seulska otrzymuje wiele listów z krajów azjatyckich i innych regionów świata z prośbami o wsparcie finansowe lub inną pomoc. Jest ich zbyt wiele, byśmy mogli odpowiedzieć na wszystkie. Wspólnie z innymi biskupami rozeznajemy najpilniejsze potrzeby i staramy się dzielić tym, czym dysponujemy.
Reklama
Choć liczba powołań kapłańskich i zakonnych w Korei zaczyna spadać, nadal mamy ich stosunkowo wiele. Dlatego wysyłamy za granicę kapłanów, siostry zakonne i misjonarzy świeckich. To kolejny sposób dzielenia się darami naszego Kościoła. Sami wciąż jesteśmy terenem misyjnym, a jednocześnie wysyłamy misjonarzy do innych krajów, które ich potrzebują.
Niektóre Kościoły azjatyckie, na przykład na Filipinach i w Malezji, są bardziej zaawansowane we wdrażaniu procesu synodalnego na poziomie diecezjalnym. Ponieważ język angielski jest tam powszechniej używany, łatwiej im udostępniać watykańskie dokumenty dotyczące Synodu i wprowadzać je w życie. Mam nadzieję, że Kościół koreański będzie mógł czerpać z doświadczeń Kościoła na Filipinach, zwłaszcza w realizacji procesu synodalnego.
W jaki sposób duchowość karmelitańska kształtuje posługę księdza arcybiskupa, szczególnie w okresie przygotowań do ŚDM?
- Jako karmelita bosy wierzę, że istotę duchowości karmelitańskiej wyrażają słowa św. Teresy z Ávili: „Solo Dios basta” - „Bóg sam wystarcza”. Ta zasada daje mi siłę w obliczu trudności i wyzwań.
Prowadzenie życia kontemplacyjnego nie jest łatwe dla biskupa diecezjalnego, posługującego w tak wielkim i złożonym mieście. Codziennie poświęcam czas na medytację i modlitwę, choć jest go mniej niż wtedy, gdy mieszkałem we wspólnocie karmelitańskiej.
Mimo to staram się każdego dnia zachować choćby krótką chwilę na modlitwę. Powierzam się wówczas Bogu, trwam w Jego obecności i czerpię od Niego otuchę i siłę. Nawet teraz, kiedy przygotowania do ŚDM Seul 2027 pochłaniają wiele czasu, staram się pozostać wierny tej praktyce.
Reklama
Jakie trwałe owoce ŚDM chciałby ksiądz arcybiskup zobaczyć w Kościele koreańskim i w całej Azji?
- Trzy lata temu, podczas ŚDM w Lizbonie, spotkałem młodego francuskiego biskupa pomocniczego, który powiedział mi, że święcenia biskupie przyjął zaledwie 40 dni wcześniej. Były to już jego piąte ŚDM. Po raz pierwszy uczestniczył w tym wydarzeniu w Paryżu w 1997 roku. Właśnie wtedy odczytał powołanie do kapłaństwa. Wstąpił do seminarium, został księdzem, a krótko przed ŚDM w Lizbonie - biskupem. Powiedział mi, że Kościół katolicki we Francji nadal czerpie siłę i dynamizm z organizacji ŚDM w Paryżu. Niemal 30 lat po tym wydarzeniu wciąż korzysta z jego owoców, zwłaszcza w postaci nowych powołań kapłańskich.
Wierzę, że czas organizowania ŚDM jest czasem szczególnego Bożego błogosławieństwa. Mamy nadzieję, że spotkanie w Seulu stanie się błogosławieństwem dla całego Kościoła katolickiego w Korei, a zwłaszcza dla wszystkich Kościołów katolickich w Azji.
Abp Peter Chung Soon-taick, 65-letni metropolita seulski, kieruje archidiecezją od 2021 roku. Jest także administratorem apostolskim Pjongjangu, którego jurysdykcja obejmuje terytorium Korei Północnej. Ukończył inżynierię chemiczną na Uniwersytecie Narodowym w Seulu. W 1986 roku wstąpił do nowicjatu karmelitów bosych, a w 1992 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po pełnieniu różnych funkcji w zakonie został w 2013 roku mianowany biskupem pomocniczym Seulu. W 2021 roku zastąpił kard. Andrew Yeoma Soo-junga na stanowisku arcybiskupa metropolity seulskiego.
Abp Chung jest przewodniczącym Lokalnego Komitetu Organizacyjnego Światowych Dni Młodzieży w Seulu w 2027 roku, odpowiedzialnego za przygotowanie tego międzynarodowego spotkania młodych katolików.
