Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Pielgrzymowali do Czernej

Niedziela sosnowiecka 39/2017, str. 1

[ TEMATY ]

pielgrzymka

Piotr Lorenc

Pielgrzymka do Czernej

Pielgrzymka do Czernej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Pielgrzymowanie do sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Czernej jest stałym punktem formacji kapłanów diecezji sosnowieckiej. Nic dziwnego, w świątyni przez długie lata posługiwał patron diecezji – św. Rafał Kalinowski. Tu znajdują się jego doczesne szczątki, tu na każdym kroku można odnaleźć karmelitańskiego ducha, bowiem klasztorem administrują Karmelici Bosi.

Przybyłych do klasztoru prezbiterów przywitał kustosz sanktuarium – o. Leszek Stańczewski. Następnie księża wysłuchali konferencji teologicznej ks. Pawła Nowaka – diecezjalnego penitencjarza – poświęconej wierności powołaniu kapłańskiemu. Centralnym punktem pielgrzymki była koncelebrowana Msza św., której przewodniczył bp Grzegorz Kaszak. Homilię wygłosił ks. Paweł Rozpiątkowski – ekonom diecezji.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

„Przybywamy do Czernej co rok, by powierzyć swoje kapłańskie życie Bogu za przyczyną naszego wspaniałego patrona św. Rafała Kalinowskiego. W tym miejscu pragniemy nabrać sił i pewności co do swojej, niełatwej przecież, posługi w naszych parafiach. Ufam, że za przyczyną św. Rafała nasze działania będą przynosiły owoc stokrotny” – powiedział Pasterz Kościoła sosnowieckiego. Podczas konferencji ascetycznej ks. Paweł Nowak przypomniał kapłanom, że wiara rodzi się w odpowiedzi na Słowo Boże. Radził, by kapłani „pilnowali” Eucharystii, bo aby w pełni ukochać Jezusa, trzeba strzec sakramentów. „Przypilnować Eucharystii to znaczy strzec miłości. Św. Jan o tym pisze tak: «Miłość Boga czyni człowieka kapłanem». Wierność kapłańska to nie wierność rzemiosłu, czynnościom, ale wierność osobie Jezusa” – podkreślił Ksiądz Penitencjarz.

W homilii ks. Paweł Rozpiątkowski wspomniał o głębokiej tożsamości kapłańskiej. „Jej źródło z definicji jest oczywiste. Jest nią Bóg. To, że jesteśmy kapłanami, jest z woli Bożej i nadania Bożego” – powiedział Ksiądz Ekonom. Kaznodzieja ukazał wyjątkowy charakter kapłaństwa. „Jego wyjątkowość polega na tym, że nie jest to tylko urząd funkcjonalny, to znaczy, że nasze kapłaństwo nie polega tylko na tym, że mamy misję i służebną zdolność przekazaną w sakramencie święceń do sprawowania sakramentów, przepowiadania słowa, jednym słowem troski o zbawienie ludzi. Nie jesteśmy tylko i wyłącznie menedżerami zbawienia. Ludźmi do wynajęcia, w tym wypadku przez Chrystusa. Kapłaństwo Chrystusowe to coś znacznie, niewyobrażalnie więcej i pewnie dlatego tak mało o tym mówimy, bo mówiąc to do świata, na pewno nie bylibyśmy zrozumiani. Narazilibyśmy się wręcz na śmieszność. Kapłaństwo Chrystusowe ma charakter ontyczny. Ten sakrament przemienia istotę człowieka. Te wyrażenia trudno przechodzą mi przez gardło, bo odnoszą się właśnie do tak wielkiej rzeczywistości. «Przez nałożenie rąk ustanowił Bóg kapłana na ziemi w miejsce siebie samego« – pisał św. Maksym Wyznawca” – przypomniał ks. Rozpiątkowski.

Ostatnim punktem pielgrzymki było oddanie czci przez ucałowanie relikwii św. Rafała.

2017-09-21 09:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Świadkowie męskiego i zdyscyplinowanego życia

Po raz dwunasty do sanktuarium Najświętszej Trójcy i św. Anny w Prostyni 25 lipca przybywa Diecezjalna Pielgrzymka Małżeństw i Rodzin. Wydarzenie wpisuje się w trwający Rok Rodziny, Rok św. Józefa i Rok Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Pragniemy, aby małżonkowie i rodziny naszej diecezji byli coraz bardziej świadomi prawdy, którą przed laty przekazał św. Jan Paweł II, mówiąc że: „poprzez rodzinę toczą się dzieje człowieka, dzieje zbawienia ludzkości” (LdR 23). Dzieje zbawienia, kondycja duchowa i moralna, społeczne i kościelne zaangażowanie rodzin katolickich są głęboko związane z odkryciem i przeżyciem powołania mężczyzny. Dojrzały mężczyzna powinien być męski, tzn. zdolny do miłości, odpowiedzialny, wewnętrznie zintegrowany, świadomie dążący do celu, twórczy i posiadający godziwe pasje. Takimi mężczyznami byli niewątpliwie św. Józef i Prymas Tysiąclecia.
CZYTAJ DALEJ

Karol Nawrocki: czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli niezależnie od wyznania i pochodzenia

2026-01-14 16:18

[ TEMATY ]

abp Tadeusz Wojda SAC

Karol Nawrocki

PAP/Leszek Szymański

Jestem dumnym chrześcijaninem i katolikiem, ale Polska wciąż jest otwarta i na mniejszości narodowe, i na te wszystkie wyznania, które państwo dzisiaj reprezentujecie. Czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli Rzeczpospolitej Polskiej, niezależnie od tego, w jakim kościele modlą się do Pana Boga czy z jakiej mniejszości narodowej pochodzą - powiedział prezydent Karol Nawrocki na spotkaniu noworocznym z przedstawicielami Kościołów, związków wyznaniowych oraz mniejszości narodowych i etnicznych w Polsce. Odbyło się ono w Pałacu Prezydenckim w Warszawie.

Na coroczne spotkanie z Parą Prezydencką przybyli: biskupi Kościoła rzymskokatolickiego i greckokatolickiego, przedstawiciele wspólnoty żydowskiej i wspólnoty muzułmańskiej, przedstawiciele Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej oraz delegacje duszpasterstw polowych: Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego oraz Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję